Μιγγίδης ν. Δημοκρατίας (1989) 3 ΑΑΔ 1579

(1989)3 ΑΑΔ 1579 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(1989)3 ΑΑΔ 1579 30 Ιουνίου, 1989 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΜΙΓΓΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ ΚΑΙ ΔΑΣΜΩΝ, Καθ' ων η Αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 866/88) Τελωνειακοί Δασμοί και Φόροι Καταναλώσεως-Ατελής εισαγωγή αυτοκινήτου οχήματος βάσει των Περί Προσωρινής Εισαγωγής (Ιδιόκτητα Αυτοκίνητα και Αεροσκάφη) Κανονισμών 1968 - Μεταγενέστερα κανονική εισαγωγή του ιδίου οχήματος - Διάταξη διέπουσα το θέμα του καταβλητέου δασμού - Ορθά ως βάση ετέθη η τιμή στο τιμολόγιο αγοράς του αυτοκινήτου. Ο Αιτών προέβη σε ατελή προσωρινήν εισαγωγή μεταχειρισμένου αυτοκινήτου που είχεν αγοράσει στην Αγγλία. Η εισαγωγή έγινε με βάση τους Περί Προσωρινής Εισαγωγής (Ιδιόκτητα Αυτοκίνητα και Αεροσκάφη) Κανονισμούς, 1968. Μήνες αργότερα, ο Αιτών κατέθεσε διασάφηση εισαγωγής επισυνάπτοντας και το τιμολόγιο αγοράς του αυτοκινήτου έναντι ποσού 3,300 λιρών στερλινών. Ο δασμός υπελογίσθη με βάση το εν λόγω τιμολόγιο, αλλά ο Αιτών κατεχώρησε την Αίτησην αυτή, υποστηρίζοντας, ότι, ως βάση, έπρεπε να ληφθεί η αξία του αυτοκινήτου κατά τον χρόνο κατασκευής του. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την Αίτηση Ακυρώσεως, απεφάσισε: 1. Το άρθρο 14

(1)(Νόμος 18/78, ως έχει τροποποιηθεί από τους νόμους 33/78 και 310/87), το οποίον κατά τον Αιτούντα έπρεπε να εφαρμοσθεί, δεν τυγχάνει εφαρμοστέο στην περίπτωση αυτή και αυτό προκύπτει από απλήν ανάγνωση του. Εν πάση περιπτώσει δεν προνοεί ως βάση υπολογισμού την αξίαν κατά τον χρόνο κατασκευής του. 2. Το θέμα διέπεται από τον Περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμο, 1967 (Ν. 82/67), άρθρο 159, που προνοεί για δύο τρόπους υπολογισμού του δασμού. Η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στην επιφύλαξη του εδαφίου

(1). Γι' αυτό και η βάση είναι το τιμολόγιο αγοράς. Η Αίτηση απορρίπτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ'ων η αίτηση με την οποία εκτίμησαν το μεταχειρισμένο αυτοκίνητο που ο αιτητής εισήγαγε στην Κύπρο για το ποσό των 3,300 στερλινών Αγγλίας. Ε. Ευσταθίου, για τον Αιτητή. Μ. Ραφτόπουλος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων η αίτηση. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την παρούσα προσφυγή του ο αιτητής ζητά από το Δικαστήριο τις πιο κάτω Θεραπείες: "(α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση των καθ'ων η αίτηση σε απάντηση αίτησης του αιτητή που υπέβαλε στις 23.8.1988 και στη συνέχεια με νέα αίτηση του στις 25.8.1988 και η οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ημερ. 7.9.1988 (Τεκμ. Α), με την οποία οι καθ'ων η αίτηση εκτίμησαν το αυτοκίνητο του αιτητή υπ'αρ. εγγραφής EPJ 19IV για ποσό 3,300.- στερλινών Αγγλίας πλέον τελωνειακές φορολογίες (dutiable charges) και / ή άρνηση των καθ'ων η αίτηση να εκτιμήσουν το αυτοκίνητο του αιτητή σε πιο χαμηλή βάση σύμφωνα με τον χρόνο της κατασκευής του αναφερόμενου αυτοκινήτου δηλαδή με βάση την αξία του το 1979, είναι άκυρη και/ή παράνομη και/ή εστερημένη έννομου αποτελέσματος και/ή η παράλειψη των καθ'ων η αίτηση θα έπρεπε να μη ελάμβανε χώραν. (β) Διαζευτικώς και/ή επιπροσθέτως, η απόφαση των καθ'ων η αίτηση, ημερ. 24.8.88, να φορολογήσουν το αυτοκίνητο του αιτητή υπ'αρ. εγγραφής EPJ 19IV με ποσό ΛΚ4,623.06, δηλαδή με βάση τιμολόγηση εκ 3,300 στερλινών Αγγλίας είναι άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη έννομου αποτελέσματος". Η αίτηση βασίζεται στα ακόλουθα νομικά στοιχεία:- "

1. Η απόφαση των καθ'ων η αίτηση λήφθηκε κατά κατάχρηση και/ή καθ' ή καθ' υπέρβαση εξουσίας.
2. Η απόφαση των καθ'ων η αίτηση αντίκειται εις τας προνοίας του Περί Τελωνείων Νόμου και/ή τους Κανονισμούς και/ή εγκυκλίους με βάση τους αναφερόμενους Νόμους.
3. Η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε με πλάνη περί τα πράγματα και/ή ήτο προϊόν πραγματικής και/ή νομικής πλάνης.
4. Η απόφαση των καθ 'ων η αίτηση είναι αδικαιολόγητος και/ή αναιτιολόγητος και/ή στερείται της δέουσας αιτιολογίας.
5. Η απόφαση των καθ'ων η αίτηση είναι αυθαίρετος και/ή παράνομος και δεν συνάδει προς τις αρχές της ίσης μεταχείρισης και/ή αντίκειται προς τις αρχές της Χρηστής Διοίκησης και της καλής πίστης". Οι καθ'ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση και είναι η θέση τους πως η προσβαλλόμενη πράξη/απόφαση είναι ορθή και νόμιμη και πως λήφθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις της σχετικής νομοθεσίας αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα γεγονότα και περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και αφού ασκήθηκε ορθά και δίκαια η διακριτική εξουσία που ο νόμος τους παρέχει. Τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης είναι σε συντομία τα ακόλουθα:- Στις 22.8.87, ο αιτητής εισήγαγε στην Κύπρο από την Αγγλία ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο τύπου Μερσεντές 200 με ξένο αριθμό εγγραφής EPJ 19IV και επειδή πληρούσε τα κριτήρια των Περί Προσωρινής Εισαγωγής (Ιδιόκτητα Οχήματα και Αεροσκάφη) Κανονισμών 1968, παραχωρήθηκε σ' αυτόν προσωρινή ατέλεια του αυτοκινήτου με βάση τις Διατάξεις των εν λόγω Κανονισμών. Όπως φαίνεται από το φάκελο της Διοίκησης (τεκμ. 1), η αρχική ημερομηνία επανεξαγωγής καθορίστηκε η 21.11.
6. Μεταγέστερα δόθηκαν στον αιτητή τρεις παρατάσεις μέχρι τις 21.8.
7. Στις 24.8.88, ο αιτητής κατάθεσε στο Τελωνείο Λευκωσίας διασάφηση εισαγωγής του πιο πάνω αυτοκινήτου μαζί με γραπτή βεβαίωση/δήλωση του, στην οποία επισύναψε:- (α) Τιμολόγιο αγοράς του αυτοκινήτου από εταιρεία του Λονδίνου, ημερομηνίας 25.7.87, στο οποίο φαίνεται ότι η τιμή αγοράς του ήταν 3,300.- λίρες Αγγλίας, και (β) Εγγραφή με τίτλο "VEHICLE REGISTRATION DOCUMENT" ημερομηνίας 21.8.
8. (Βλέπε Παράρτημα 1, 2 και 3 της ένστασης και φάκελο της Διοίκησης, Τεκμ. 1). Στις 24.8.88, με βάση την τιμολογημένη τιμή των 3,300- λιρών Αγγλίας, που δηλώθηκε από τον αιτητή, πλέον τελωνειακές φορολογίες (dutiable charges) οι καθ'ων η αίτηση φορολόγησαν το αυτοκίνητο του αιτητή με το ποσό των ΛΚ4,623.06, το οποίο ο αιτητής πλήρωσε υπό διαμαρτυρία. Στις 25.8.88 και όχι και στις 23.8.88, ο αιτητής με επιστολή του προς τους καθ'ων η αίτηση (βλ. Παράρτημα 4 της Ένστασης) ανάφερε μεταξύ άλλων πως η τιμή των 3,300.- λιρών Αγγλίας περιλαμβάνει αγγλική φορολογία, φόρο προστιθέμενης αξίας, το κέρδος του πωλητή και τριών μηνών εγγύηση και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός πως κατείχε το αυτοκίνητο για περίοδο πέραν του ενός χρόνου, ισχυρίστηκε πως θα ήταν άδικο να επιβαρυνθεί με δασμούς βάσει του ποσού του τιμολογίου, χωρίς όμως να αναφέρει στην επιστολή του την αξία που θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη. Η αίτηση αυτή του αιτητή δεν έγινε δεκτή και ακολούθως καταχωρήθηκε η παρούσα προσφυγή. Θα ασχοληθώ πρώτα με τον ισχυρισμό της πραγματικής και νομικής πλάνης. Είναι η εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή πως, η φορολογία του αυτοκινήτου του αιτητή έπρεπε να κριθεί με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 14 του Νόμου 18/78 και συνεπώς σύμφωνα με το χρόνο της κατασκευής του, δηλαδή με βάση της αξίας του έτους 1979 αντί της τιμολογηθείσης αυτού τιμής των 3,300.- λιρών Αγγλίας. Στη γραπτή του απάντηση, ο δικηγόρος του αιτητή, εισηγείται επίσης πως οι καθ'ων η αίτηση έπρεπε να αποφασίσουν βάσει των εγκυκλίων που εκδόθηκαν με βάση τους Περί Τελωνείων Νόμους και Κανονισμούς και /ή τις τμηματικές οδηγίες. Η εισήγηση του δικηγόρου των καθ'ων η αίτηση είναι πως η τιμή του αυτοκινήτου που αναφέρεται στο τιμολόγιο έπρεπε να αποτελέσει τη βάση για τον υπολογισμό της δασμολογητέας αξίας, σύμφωνα με την επιφύλαξη του Άρθρου 159 του Νόμου 82/67". Το Άρθρο 14 του Νόμου 18/78, στο οποίο αναφέρθηκε ο δικηγόρος του αιτητή, αντικαταστάθηκε με τα Άρθρα 14 και 14(α) από το Νόμο 33/
9. Οι πρόνοιες του Άρθρου 14(α) είναι παρόμοιες με την επιφύλαξη του Άρθρου 14 του Νόμου 18/78, το οποίο μετατράπηκε σε εδάφιο 1 από το Νόμο 310/
10. Οι πρόνοιες του Άρθρου 14

(1)έχουν ως ακολούθως: "14

(1)Εν περιπτώσει διαθέσεως οιωνδήποτε μεταχειρισμένων εμπορευμάτων τελωνισθέντων άνευ της καταβολής του εις ον υπέκειντο τελωνειακού δασμού ή φόρου καταναλώσεως δυνάμει οιουδήποτε εν ισχύϊ νόμου, επιβάλλεται τελωνειακός δασμός ή φόρος καταναλώσεως ως αξία δε λογίζεται η αξία ήν ταύτα κέκτηνται κατά τον χρόνο της τοιαύτης διαθέσεως". Από τις πρόνοιες αυτές γίνεται φανερό πως το Άρθρο 14

(1)δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση. Το αυτοκίνητο του αιτητή "δεν ετελωνίσθη άνευ της καταβολής του εις ον υπέκειτο τελωνειακού δασμού" και ακολούθως διατέθηκε από τον αιτητή σε άλλο πρόσωπο, οπότε κατέστη αναγκαία η επιβολή φορολογίας. Στην προκειμένη περίπτωση, το αυτοκίνητο εισάχθηκε προσωρινά με σκοπό να επανεξαχθεί και στις 24.8.88, ο αιτητής έκαμε διασάφηση για εσωτερική κατανάλωση, ενώ με επιστολή του ημερομηνίας 23.8.88, πληροφόρησε τους καθ'ων η αίτηση πως θα παραμείνει μόνιμα στην Κύπρο και επιθυμούσε να πληρώσει τον' εισαγωγικό δασμό. Επιπρόσθετα μπορεί να αναφερθεί πως το Άρθρο 14

(1)δεν προνοεί για τον καθορισμό της αξίας του αυτοκινήτου σύμφωνα με το χρόνο της κατασκευής του. Συνεπώς, η εκτίμηση της αξίας του αυτοκινήτου του αιτητή έπρεπε να γίνει, όπως και έγινε, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 159 του Νόμου 82/67 που έχουν ως ακολούθως: "159.-

(1). Διά τους σκοπούς οιασδήποτε, εκάστοτε τελούσης εν ισχύϊ, νομοθετικής πράξεως, δυνάμει της οποίας επιβάλλεται δασμός επί εμπορευμάτων κατ' εκτίμηση της αξίας τούτων, η αξία παντός εισαγομένου εμπορεύματος εξευρίσκεται βάσει των εκτιθεμένων εν τω Πρώτω Παραρτήματι κανόνων, ο δε δασμός καταβάλλεται επί της ούτω εξευρισκομένης αξίας: Νοείται ότι εν περιπτώσει εμπορευμάτων εισαγομένων δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως και δηλωθέντων εν τη κατα-τεθείση διασαφήσει ως προοριζομένων προς εσωτερικήν κατανάλωσιν, ο δασμός λογίζεται καταβληθείς επί της αξίας ταύτης, εάν πριν ή τα εμπορεύματα παραδοθώσιν προς εσωτερικήν κατανάλωση προσφερθή και γενή αποδεκτός δασμός επί δεδηλωμένης αξίας, εδραζομένης επί της εν τη συμβάσει τιμής.

(2)Διά τους σκοπούς της τεθειμένης τω προηγουμένω εδαφίω επιφυλάξεως:- (α) δεδηλωμένη αξία οιωνδήποτε εμπορευμάτων είναι η αξία τούτων, ως θέλει δηλωθή υπό ή διά λογαριασμόν του εισαγωγέως κατά την κατάθεσιν διασαφήσεως προς εσωτερικήν κατανάλωσιν περί τα εμπορεύματα ταύτα. (β) η αξία αύτη λογίζεται εδραζομένη επί της εν τη συμβάσει τιμής, εφ' όσον και μόνον εφ' όσον αύτη παριστά την εν λόγω τιμήν προσηκόντως προσαρμοσθείσαν προς τας περιστάσεις τας διακρινούσας την συναφθείσα σύμβασιν εκ της συμβάσεως πωλήσεως της προβλεπομένης εν τω Παραρτήματι. (γ) η χρησιμοποιηθησομένη τιμή συναλλάγματος προς καθορισμό του ισοδυνάμου οιουδήποτε αλλοδαπού νομίσματος εις στερλίνας θα είναι η τρέχουσα τιμή πωλήσεως αυτού εν τη Δημοκρατία, ως αύτη το τελευταίον εγνωστοποιήθη προ της καταθέσεως της περί τα εμπορεύματα ταύτα διασαφήσεως προς εσωτερικήν κατανάλωσιν.

(3)Το Υπουργικόν συμβούλων δύναται να εκδώση Κανονισμούς ίνα θέση εν εφαρμογή τας προηγουμένας διατάξεις του παρόντος άρθρου, και ειδικώτερον ίνα επιβάλη εις τον εισαγωγέαν ή έτερον ενδιαφερόμενον εις την εισαγωγήν εμπορευμάτων πρόσωπον όπως παράσχη τω διευθυντή, εν ω τύπω θέλει ούτος απαιτήσει, τας κατ' αυτόν αναγκαίας προς δικαίαν εκτίμησιν της αξίας των εμπορευμάτων πληροφορίας και όπως προσκόμιση οιαδήποτε λογιστικά βιβλία ή έτερα πάσης φύσεως έγγραφα, άτινα αφορώσιν εις την αγοράν, εισαγωγή ή πώλησιν των εμπορευμάτων υπό του εν λόγω προσώπου.

(4)Πας όστις διά πράξεως ή παραλείψεως αυτού παραβαίνει οιονδήποτε Κανονισμό δυνάμει του παρόντος άρθρου γενόμενον, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσα τας πεντακόσιας λίρας". Οι πρόνοιες του άρθρου τούτου προνοούν δυο διαζευκτικούς τρόπους εκτίμησης της αξίας ορισμένων εμπορευμάτων, συμπεριλαμβανομένων και αυτοκινήτων. Ο ένας τρόπος προνοεί για την εξεύρεση της αξίας με βάση τους Κανόνες του Πρώτου Παραρτήματος που αφορούν την εξεύρεση της συνήθους τιμής και είναι σ' αυτό τον τρόπο εκτίμησης που πιθανό να υπεισέρχεται το στοιχείο του χρόνου κατασκευής του αυτοκινήτου και συναφείς τμηματικές οδηγίες στα οποία αναφέρθηκε ο δικηγόρος του αιτητή. Ο άλλος τρόπος, αναφέρεται στην επιφύλαξη του άρθρου, που προνοεί για πληρωμή δασμού με βάση τη δεδηλωμένη αξία που εδράζεται στη σύμβαση πωλήσεως των εισαγομένων εμπορευμάτων. Συνεπώς, σ' αυτή τη δεύτερη περίπτωση σημασία έχει το ποσό του τιμολογίου ή της σύμβασης πωλήσεως και όχι η πρόθεση του εισαγωγέα ή η ημερομηνία εισαγωγής ή ο χρόνος κατασκευής του οχήματος και δεν προνοούνται, φυσικά, κανόνες για την εξεύρεση της αξίας. Η δεδηλωμένη αξία των εμπορευμάτων είναι η αξία τούτων ως θέλει δηλωθεί από ή διά λογαριασμό του εισαγωγέα κατά την κατάθεση της διασάφησης για εσωτερική κατανάλωση και επαφίεται στις Τελωνειακές Αρχές να την αποδεχθούν. Επομένως, ανεξάρτητα προς οποιεσδήποτε άλλες σκέψεις/ εισηγήσεις από μέρους των καθ'ων η αίτηση, όσον αφορά την πρόθεση του αιτητή να εισάξει για εσωτερική κατανάλωση το αυτοκίνητο κατά το χρόνο της αγοράς του, ή όσον αφορά τον καθορισμό της αξίας του αυτοκινήτου κατά την ημέρα της εισαγωγής του, μια είναι η βάση του καθορισμού της αξίας του αυτοκινήτου στην παρούσα περίπτωση και αυτή είναι η αξία του τιμολογίου. Είναι το ποσό τούτο και κανένα άλλο που δήλωσε ο αιτητής με τη γραπτή δήλωση του, στην οποία επισύναψε και το τιμολόγιο, κατά την κατάθεση της διασάφησης και είναι επί της αξίας αυτής και καμιάς άλλης, που επιβλήθηκε ο δασμός. Οι οποιεσδήποτε άλλες σκέψεις ή εισηγήσεις που αναφέρονται πιο πάνω, έγιναν μετά την επιβολή του δασμού και κατόπιν της επιστολής του αιτητή ημερομ. 25.8.88, που τελικά δεν έγιναν αποδεκτές, αφού με επιστολή των καθ'ων η αίτηση ημερομ. 7.9.88, επαναβεβαιώθηκε η φορολογία με βάση τη δεδηλωμένη από τον αιτητή αξία. Επίσης η πληρωμή του φόρου υπό διαμαρτυρία έγινε μετά την αποδοχή της αξίας του τιμολογίου από τις Τελωνειακές Αρχές και φυσικά μετά την επιβολή της φορολογίας. Ο πιο πάνω αναφερόμενος τρόπος καθορισμού της αξίας για σκοπούς φορολογίας προνοείται από το Νόμο και στην παρούσα περίπτωση ορθά, κατά τη γνώμη μου, φορολογήθηκε το αυτοκίνητο με βάση τη δεδηλωμένη από τον αιτητή αξία. Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αποδείχθηκε πως είναι προϊόν πραγματικής και/ή νομικής πλάνης. Απεναντίας, η απόφαση ήταν εύλογη και λήφθηκε μέσα στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας των καθ'ων η αίτηση. Οι ισχυρισμοί του αιτητή για άνιση μεταχείριση ή πως δεν έγινε η δέουσα έρευνα ή πως η προσβαλλόμενη πράξη είναι αδικαιολόγητη και/ή αναιτιολόγητη, ή πως δεν συνάδει με τις αρχές της ίσης μεταχείρισης και/ή πως αντίκειται προς τις αρχές της χρηστής διοίκησης, δεν συγκεκριμενοποιήθηκαν ούτε διατυπώθηκαν οι λόγοι πάνω τους οποίους στηρίζονται. Απλώς αναφέρθηκαν χωρίς να διατυπωθεί το συγκεκριμένο παράπονο. Παρά ταύτα, μπορεί να ειπωθεί, πως ο ισχυρισμός πως δεν έγινε η δέουσα έρευνα είναι ανεδαφικός, γιατί η έρευνα ήταν πλήρης και πως η αιτιολογία της επίδικης απόφασης συμπληρώνεται από το υλικό του φακέλου, τεκμήριο 1. Όλοι οι άλλοι ισχυρισμοί του αιτητή δεν αποδείχθηκαν για τους πιο πάνω αναφερόμενους λόγους. Κατά συνέπεια, η προσφυγή απορρίπτεται και η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Δεν επιδικάζονται έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο