Αλεξάνδρου ν. Δημοκρατίας
(1989)3 ΑΑΔ 2338 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1989)3 ΑΑΔ 2338 12 Οκτωβρίου, 1989 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΡΑΚΛΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 484/88) Προθεσμία ασκήσεως Αιτήσεως Ακυρώσεως - Κοινοποίηση με επιστολή -Επιστολή ημ. 3.3.88, Αίτηση Ακυρώσεως ημ. 3.6.88 -Ουδεμία μαρτυρία για χρόνο ταχυδρομήσεως - ισχυρισμός Αιτούντος ότι ελήφθη 29.3.88 - Η Αίτηση Ακυρώσεως δεν μπορεί να θεωρηθή εκπρόθεσμη. Τροχαία Μεταφορά - Ο Περί Ρυθμίσεως Τροχαίας Μεταφοράς Νόμος, 1982, άρθρο
(4)- Τροποποίηση όρων αδείας - Θέμα διακριτικής εξουσίας - Επομένως η επίδικη τροποποίηση δεν μπορεί να θεωρηθή ότι θίγει κεκτημένα δικαιώματα. Στον Αιτούντα, που είχε άδεια Μεταφορέως Α τύπου βοθροκαθαριστή για τη Λευκωσία, δόθηκε άδεια επεκτάσεως, ώστε να εξυπηρετεί και αγροτικές κοινότητες, όσες δεν εξυπηρετούντο από άλλο αδειούχο Μεταφορέα βοθροκαθαριστή. Όταν αργότερα καθορίστηκαν περιοχές τροχαίας μεταφοράς διαπιστώθηκε, ότι όλες οι κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας εξυπηρετούντο πλέον από άλλους αδειούχους Μεταφορείς. Ως αποτέλεσμα τροποποιήθηκε η άδεια του Αιτούντος, έτσι ώστε να παύσει να περιλαμβάνει αγροτικές περιοχές. Ενόψει των γεγονότων της υπόθεσης αυτής και των νομικών αρχών, που προκύπτουν από τα πιο πάνω περιληπτικά σημειώματα το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την παρούσα Αίτηση Ακυρώσεως. Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρίπτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Τσουλόφτας ν. Δημοκρατίας
(1983)3 A.A.Δ. 428,. Εταιρεία Γενικών Κατασκευών Λτδ ν. Αναθεωρητικής Αρχής. Αδειών
(1988)3 A.A.Δ.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών με την οποία επεκύρωσε απόφαση της Αρχής Αδειών για τροποποίηση των όρων άδειας του Μεταφορέα Α' για το όχημα του αιτητή με αριθμό εγγραφής MD
- Ξ. Κουσταή (κα) για Σ. Καραπατάχη, για τον Αιτητή. Μ. Τσιάππα (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για τους Καθ' ών η αίτηση. ΚΟΥΡΡΗΣ Δ: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή, αυτή ο αιτητής ζητά δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, ημερομηνίας 26/2/1988 που κοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 3/3/1988 να επικυρώσει απόφαση της Αρχής Αδειών για τροποποίηση των όρων άδειας του Μεταφορέα Ά' με αριθμό εγγραφής MD 798 που ανήκει στον αιτητή, είναι άκυρη και χωρίς οποιοδήποτε νομικό αποτέλεσμα. Η επίδικη απόφαση (Παράρτημα 15 της ένστασης) εκδόθηκε από την Αναθεωρητική Αρχή Αδειών σαν αποτέλεσμα ιεραρχικής προσφυγής που είχε υποβληθεί από τον αιτητή δυνάμει των Περί Ρυθμίσεως Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων του 1982 και 1984 (Ν. 9/82 και 84/84). Όπως φαίνεται από το κείμενο της ίδιας της επίδικης απόφάσης, η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών αποφάσισε την επικύρωση της απόφασης της Αρχής Αδειών αφού έλαβε υπόψη την ισχύουσα νομοθεσία και όλα τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης που είχαν τεθεί ενώπιόν της και αφού μελέτησε όλα τα στοιχεία των σχετικών φακέλων και όλα όσα είχαν λεχθεί εκ μέρους του αιτητή. Τα γεγονότα σε συντομία είναι τα εξής:- Ο αιτητής είναι επαγγελματίας αυτοκινητιστής και ιδιοκτήτης του μεταφορέα Ά' υπ' αριθμό εγγραφής MD798, τύπου βοθροκαθαριστή που σύμφωνα με την σχετική άδεια οδικής χρήσης, είχε δικαίωμα να χρησιμοποιείται αποκλειστικά μέσα στην αστική τροχαία περιφέρεια Λευκωσίας για εξυπηρέτηση σαν βοθροκαθαριστής από τις συγκεκριμένες περιφέρειες (Παράρτημα 1 της ένστασης). Με αίτησή του στην Αρχή Αδειών, ημερομηνίας 9/4/1984 και με επιστολή (Παράρτημα 2 και 2(α) της ένστασης) ο αιτητής ζήτησε από την Αρχή Αδειών άδεια εξυπηρέτησης και της Αγροτικής Τροχαίας Περιφέρειας Λευκωσίας, λόγω μείωσης των εργασιών του με την δημιουργία του συστήματος αποχετεύσεων του Δήμου Λευκωσίας. Σε συνεδρία της στις 10/5/1984 (Παράρτημα 3 της ένστασης) η Αρχή Αδειών αποφάσισε να δώσει άδεια στον αιτητή αναφορικά μόνον με εκείνα τα χωριά της επαρχίας Λευκωσίας που δεν εξυπηρετούνταν από άλλους αδειούχους βοθροκαθαριστές (Παράρτημα 4 της ένστασης). Ακολούθως στις 23/8/1984 εκδόθηκε στον αιτητή άδεια οδικής χρήσης (Παράρτημα 5 της ένστασης) σύμφωνα με την οποία ο Μεταφορέας Ά' ενώ εξακολουθούσε να είναι Μεταφορέας Ά' της αστικής τροχαίας περιφέρειας Λευκωσίας, είχε δικαίωμα σύμφωνα με σχετικό σημείωμα στην εκδοθείσα άδεια, να χρησιμοποιείται και για εκείνα τα χωριά της επαρχίας Λευκωσίας τα οποία δεν εξυπηρετούνταν από αδειούχο αυτοκίνητο τύπου βοθροκαθαριστή. Με επιστολή του στην Αρχή Αδειών, ημερομηνίας 22/10/1984 (Παράρτημα 8 της ένστασης) ο Σ. Ιωάννου ιδιοκτήτης του αδειούχου Μεταφορέα Ά' κατηγορίας βοθροκαθαριστή με αριθμό εγγραφής ΒΧ842 που ήταν υπόχρεος να εξυπηρετεί το χωρίο Λύμπια με δικαίωμα εξυπηρέτησης και των πέριξ χωριών, κατάγγειλε ότι ο Μεταφορέας του αιτητή επενέβαινε και εξυπηρετούσε τα χωριά τα οποία εξυπηρετούνταν από αυτόν. Σε συνεδρία της στις 8/5/1986 (Παράρτημα 6 της ένστασης) η Αρχή Αδειών αποφάσισε να καλέσει τον αιτητή να διευκρινήσει ποιά χωριά εξυπηρετούσε ενώ το τμήμα Οδικών Μεταφορών θα ερευνούσε ποια από τα πιο πάνω χωριά εξυπηρετούνταν από άλλους Μεταφορείς Ά' Ακολούθως σε συνεδρία της Αρχής Αδειών στις 10/6/1986 (Παράρτημα 7 της ένστασης) στην οποία ήτο παρών τόσο ο αιτητής με τον δικηγόρο του, όσο και ο εκπρόσωπος Τμήματος Οδικών Μεταφορών, η Αρχή Αδειών πληροφορήθηκε από τον εκπρόσωπο του Τμήματος ότι με βάση τις νέες τροχαίες περιφέρειες που είχαν καθοριστεί από την Αρχή Αδειών μετά την απόφασή της να δώσει άδεια στον αιτητή για εξυπηρέτηση και χωριών της Λευκωσίας που δεν εξυπηρετούνταν από άλλους βοθροκαθαριστές, δεν παρέμενε οποιοδήποτε χωριό της επαρχίας Λευκωσίας που να μην εξυπηρετείται από αδειούχο βοθροκαθαριστή. Εισήγηση του Τμήματος ήταν να τροποποιηθεί για τον λόγο αυτό η άδεια οδικής χρήσης του αιτητή, ώστε να δικαιούται να εξυπηρετεί μόνον την αστική τροχαία περιφέρεια Λευκωσίας όπως ήταν αρχικά η άδειά του. Η Αρχή Αδειών αποφάσισε στην πιο πάνω συνεδρία της να τροποποιήσει την άδεια οδικής χρήσης του αιτητή και η απόφασή της κοινοποιήθηκε σε αυτόν, επιστολή ημερομηνίας 1/7/1986 (Παράρτημα 9 της ένστασης). Εναντίον της απόφασης αυτής ο αιτητής άσκησε ιεραρχική προσφυγή. Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών άκουσε την προσφυγή στις 28/3/1987 και αφού έλαβε υπόψη της τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας και όλα τα σχετικά γεγονότα της υπόθεσης συμπεριλαμβανομένων των Παραρτημάτων 12 και 13 της ένστασης, αποφάσισε σε συνεδρία της στις 26/2/1988 (Παράρτημα 14 της Ένστασης) την επικύρωση της απόφασης της Αρχής Αδειών. Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι σε συνεδρία της στις 12/3/1985 (Παράρτημα 1 της ένστασης) μετά την παραχώρηση δικαιώματος στον αιτητή στις 17/5/84 (Παράρτημα 3 και 4 της ένστασης) να εξυπηρετεί και χωριά της επαρχίας Λευκωσίας που δεν εξυπηρετούνταν από άλλους αδειούχους βοθροκαθαριστές, η Αρχή αποφάσισε τον καθορισμό των εδαφικών περιοχών που θα αποτελούσαν 'περιφέρειες.' για τους σκοπούς του άρθρου 15 των Περί Ρυθμίσεως Τροχαίας Μεταφοράς: Νόμων. Σύμφωνα με αυτή την απόφαση η αστική τροχαία περιοχή: κάθε μιας από τις πόλεις θα αποτελούσε μια περιφέρεια για κάθε πόλη, ενώ η επαρχία της ίδιας πόλης, που βρισκόταν εκτός της αστικής τροχαίας περιοχής θα αποτελούσε άλλη περιφέρεια. Σαν αποτέλεσμα, η αγροτική περιφέρεια. Λευκωσίας ή οποιαδήποτε άλλη πόλη θα εξυπηρετείτο από όλους τους αδειούχους Μεταφορείς Ά' αυτής της περιφέρειας χωρίς την ανάγκη ύπαρξης για κάθε αγροτική κοινότητα ή συγκρότημα αγροτικών κοινοτήτων ξεχωριστού Μεταφορέα Ά'. Η επίδικη απόφαση, εκδόθηκε κατά την άσκηση; νομοθετικών εξουσιών που έχουν χορηγηθεί στην Αναθεωρητική Αρχή Αδειών με το Άρθρο 4Α των Περί Ρυθμίσεως, Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων του 1982 και 1984 (Ν. 9/82 και 84/84). Το λεκτικό του άρθρου 4Α
(3)είναι παρόμοιο με το λεκτικό του καταργηθέντος Άρθρου 4
(2)του Ν. 9/82 και με αυτό του άρθρου 6
(2)των καταργηθέντων Περί Ρυθμίσεως Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων του 1964 - 1975. Οι εξουσίες του Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων δυνάμει του πιο πάνω άρθρου 6
(2)έτυχαν ανάλυσης, στην υπόθεση Τσουλόφτας ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1983)3 A.Α.Δ. 428. Σύμφωνα με το εδάφιο (1} και
(6)
(3)του άρθρου 5 των Περί Ρυθμίσεως Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων η χρησιμοποίηση μηχανοκινήτου οχήματος για την μεταφορά φορτίου αποτελεί οδική χρήση για την οποία είναι αναγκαία η εξασφάλιση άδειας δυνάμει των διατάξεων των πιο πάνω Νόμων. Έτσι το εδάφιο
(3)του άρθρου 5 δίδει γενικά διακριτική εξουσία παροχής αδειών οδικής χρήσης συμπεριλαμβανομένης και της πιο πάνω οδικής; χρήσης μεταφοράς φορτίου. Η χορήγηση άδειας για την μεταφορά παντός, τύπου φορτίου επί μισθώσει ή επ' αμοιβή, διέπεται ειδικά από το άρθρο 15 των Περί Ρυθμίσεως Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων στο οποίο και αναφέρεται σαν "άδεια Μεταφορέως 'Α'". Η παράγραφος (ε) του εδαφίου
(2)αυτού του άρθρου παρέχει εξουσίες χορήγησης άδειας Μεταφορέα Ά' για φορτηγά οχήματα κατηγορίας βοθροκαθαριστή. Το εδάφιο
(3)του άρθρου 15 δημιουργεί υποχρέωση στην Αρχή Αδειών να εξετάζει ορισμένες προϋποθέσεις κατά την άσκηση της διακριτικής της εξουσίας για την χορήγηση άδειας Μεταφορέα Ά'. Περαιτέρω παρέχεται στην Αρχή Αδειών εξουσία δυνάμει του εδαφίου
(4)να χορηγεί άδεια Μεταφορέα 'Α' υπό όρους οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν μεταξύ άλλων τον όρο ότι ο μεταφορέας θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά μέσα στην περιφέρειά του ή μέσα σε καθορισμένη περιοχή και τον όρο ότι ο μεταφορέας θα χρησιμοποιείται μόνον προς μεταφορά καθορισμένου είδους φορτίου. Οι νομικοί ισχυρισμοί του αιτητή είναι ότι η πράξη και η απόφαση είναι αναιτιολόγητη και ή πλημμελώς αιτιολογημένη και η πράξη και ή απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση θίγει κεκτημένα δικαιώματα του αιτητή. Προτού προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της προσφυγής προτίθεμαι να εξετάσω την προδικαστική ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση ότι η παρούσα προσφυγή δεν έχει ασκηθεί μέσα στο χρονικό πλαίσιο των 75 ημερών όπως απαιτείται στο άρθρο 146.3 του Συντάγματος. Η δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίστηκε ότι η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη επειδή η πιο πάνω απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών με ημερομηνία 26/2/1988,κοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 3/3/1988 και εναντίον αυτής ο αιτητής καταχώρησε στο Δικαστήριο στις 3/6/1988 αυτή την προσφυγή. Ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι έλαβε γνώση της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών στις 29/3/1988 και αυτή η ημερομηνία λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό του χρονικού πλαισίου των 75 ημερών ,και όχι η 3/3/1988 ημερομηνία κατά την οποία εγγράφει η επιστολή που κοινοποίησε στον αιτητή την απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών. Στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για απόφαση διοικητικού οργάνου που δεν δημοσιεύτηκε. Ο αιτητής. ισχυρίστηκε ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη ο χρόνος ο οποίος χρειάζεται να αποσταλούν οι αποφάσεις μέσω του ταχυδρομείου στα ενδιαφερόμενα μέρη και η τυχόν καθυστέρηση τόσο στην αποστολή όσο και στην διανομή. Επειδή δεν υπήρξε μαρτυρία για την ταχυδρόμηση της επιστολής με την οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή ότι η προσφυγη είναι εκπρόθεσμη δεν μπορεί να ευσταθήσει και απορρίπτεται. Αναφορικά με τον λόγο της προσφυγής ότι η απόφαση είναι αναιτιολόγητη και ή πλημμελώς αιτιολογημένη η αιτιολογία στην παρούσα προσφυγή συμπληρώνεται από τους φακέλους της υπόθεσης τους οποίους είχε ενώπιόν της η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών όταν πήρε την επίδικη απόφαση. Τούτο προκύπτει από τα πρακτικά της Αρχής Αδειών ημερομηνίας 10/6/86 (Παράρτημα 7 της ένστασης) και από το περιεχόμενο του φακέλου ιεραρχικής προσφυγής τα οποία είναι συνημμένα ως παραρτήματα 11,12 και 13 της ένστασης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το δικαίωμα να εξυπηρετεί και χωριά της επαρχίας Λευκωσίας που δεν εξυπηρετούνταν από άλλους βοθροκαθαριστές χορηγήθηκε στον αιτητή από την Αρχή Αδειών όταν, πριν τον καθορισμό των περιφερειών, υπήρχαν πράγματι χωριά που δεν εξυπηρετούνταν αφού ο κάθε αδειούχος βοθροκαθαριστής είχε δικαίωμα να εξυπηρετεί μόνον συγκεκριμένα χωριά. Αυτό το δικαίωμα είχε δοθεί στον αιτητή για εξυπηρέτηση τέτοιων χωριών για τους σκοπούς του Νόμου. Η ανάγκη αυτή όμως έπαυσε να υφίσταται με τον καθορισμό των περιφερειών από την Αρχή Αδειών αφού οι υφιστάμενοι αδειούχοι Μεταφορείς Α' που εξυπηρετούσαν ο κάθε ένας ξεχωριστά μόνον συγκεκριμένα χωριά της επαρχίας Λευκωσίας θα είχαν υποχρέωση να προσφέρουν εξυπηρέτηση σε όλη την αγροτική περιφέρεια της Λευκωσίας. Από τα πιο πάνω είμαι ικανοποιημένος ότι η πράξη και ή απόφαση είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Αναφορικά με το δεύτερο λόγο της προσφυγής ότι η πράξη και ή απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση θίγει κεκτημένα δικαιώματα του αιτητή είμαι της γνώμης ότι αυτός ο ισχυρισμός δεν ευσταθεί η τροποποίηση των όρων της άδειας είναι μέσα στην διακριτική εξουσία της Αρχής όπως καθορίζεται από το εδάφιο
(4)του άρθρου 5 των Περί Ρυθμίσεως Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων. Το εδάφιο αυτό δίνει ρητά εξουσία στην Αρχή Αδειών" ... δι' ευλόγους αιτίας και κατά πάντα χρόνον να τροποποιεί τους εν τη αδεία επιβληθέντας όρους". (Βλ. Εταιρεία Γενικών Κατασκευών Λτδ ν. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών
(1988)3 Α.Α.Δ. 1468. Επομένως η επίδικη απόφαση δεν θίγει εκτημένα δικαιώματα του αιτητή ούτε η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών ανακάλεσε παράνομα και χωρίς νόμιμο λόγο την άδεια του οχήματος του αιτητή, καθ' ό μέρος ειδικαιούτο να εξυπηρετεί τα χωριά της επαρχίας Λευκωσίας. Οι καθ' ων η Αίτηση είχαν κάθε δικαίωμα να τροποποιήσουν τους όρους της άδειας του αιτητή και στην παρούσα περίπτωση άσκησαν την διακριτική τους εξουσία εύλογα, έχοντας υπόψη ότι υπήρξε καθορισμός νέων περιφερειών. Ενόψει των πιο πάνω είμαι της γνώμης ότι ήταν εύλογα επιτρεπτό για την Αναθεωρητική Αρχή Αδειών να εκδώσει την επίδικη απόφαση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο