Vita Trace Nutrition Ltd ν. Δήμου Στροβόλου
(1990)3 ΑΑΔ 451 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1990)3 ΑΑΔ 451 14 Φεβρουαρίου, 1990 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ VITA TRACE NUTRITION LTD., Αιτήτρια, v. ΔΗΜΟΥ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1021/88). Δήμοι - Τέλη Σκυβάλων - Φύση του τέλους - Συνέπειες - H επιλογή του πολίτη να μη χρησιμοποιεί τις σχετικές υπηρεσίες αδιάφορη ως προς τη γέννηση της υποχρέωσης καταβολής του τέλους. H αιτήτρια εταιρεία προσέφυγε κατά της επιβολής τέλους σκυβάλλων εν όψει του ότι η ίδια φρόντιζε για την απομάκρυνση των δικών της σκυβάλων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: Το σημείο που εγείρεται στην παρούσα αίτηση ακυρώσεως, αντιμετωπίσθηκε και στην υπόθεση Nicos Kyriakides and Sons Ltd v. Municipal Committe of Limassol
(1985)3 C.L.R. 607. Ταυτόσημες απόψεις αναφέρονται από τον Δικαστή κ. Στυλιανίδη στην υπόθεση M.J. Louisides and Sons Ltd v. The Municipality of Limassol
(1988)3(B) C.L.R. 1017. Yιοθετoύνται πλήρως οι πιο πάνω θέσεις ότι η επιβολή του τέλους αποκομιδής σκυβάλων είναι συνάρτηση της προσφερόμενης από το Δήμο σχετικής υπηρεσίας σε κάλυψη των εξόδων του. Κατά πόσο ο οποιοσδήποτε συγκεκριμένος κάτοχος υποστατικού επιλέγει να κάμει χρήση της προσφερόμενης υπηρεσίας δεν επηρεάζει τη υποχρέωσή του για την καταβολή του επιβληθέντος τέλους. Νοείται βέβαια ότι το επιβαλλόμενο τέλος δεν είναι αυθαίρετο αλλά ανάλογο προς τα καθορισμένα κριτήρια. Στην παρούσα υπόθεση δεν τίθεται τέτοιο θέμα. H προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Nicos Kyriakides and Sons Ltd v. Municipal Committee of Limassol
(1985)3(B) C.L.R. 607, M. J. Louisides and Sons Ltd v. Municipality of Limassol
(1988)3(B) C.L.R.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Δήμου Στροβόλου να επιβάλει στην αιτήτρια εταιρεία το ποσό των £40 σαν τέλη αποκομιδής σκυβάλων για το έτος
- Π. Βράχας, για την Αιτήτρια εταιρεία. Π. Λυσάνδρου, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. XATZHTΣAΓΓAPHΣ, Δ.: Με την παρούσα προσφυγή η αιτήτρια εταιρεία ζητά από το Δικαστήριο να κηρύξει άκυρη την απόφαση του Δήμου Στροβόλου που τους κοινοποιήθηκε τον Οκτώβρη του
- Με την πιο πάνω απόφαση, ο Δήμος Στροβόλου επέβαλε στην αιτήτρια εταιρεία το ποσό των £40.- σαν τέλη αποκομιδής σκυβάλων για το έτος
- Το τέλος επιβλήθηκε αναφορικά με το εργοστάσιο της εταιρείας που βρίσκεται στα δημοτικά όρια Στροβόλου. Η αιτήτρια εταιρεία δεν προσβάλλει το ύψος του επιβληθέντος τέλους, αλλά τη νομιμότητα της επιβολής του. Ο μοναδικός λόγος στον οποίο βασίστηκε ο δικηγόρος της αιτήτριας εταιρείας στη γραπτή αγόρευσή του είναι ότι η εταιρεία από το 1986 προβαίνει σε δικές της διευθετήσεις για την αποκομιδή και απομάκρυνση των σκυβάλων του εργοστασίου της, για το οποίο ενημέρωσε τον Δήμο με επιστολή της ημερομηνίας 13.10.
- Ως εκ τούτου η εταιρεία ισχυρίζεται ότι εφόσον ο Δήμος δεν προσφέρει την σχετική υπηρεσία αποκομιδής και απομάκρυνσης σκυβάλων σ' αυτή δεν έχει δικαίωμα να επιβάλει το εν λόγω τέλος. Η ένσταση του Δήμου βασίζεται στο ότι, η επιβληθείσα φορολογία είναι ανταποδοτικό τέλος και η επιβολή του συναρτάται προς τα έξοδα του Δήμου για την προσφερόμενη υπηρεσία, κατανέμεται δε βάση του μεγέθους των εργοστασιακών μονάδων. Στη γραπτή του αγόρευση ο δικηγόρος του Δήμου αναφέρεται στην ανάθεση του καθήκοντος αποκομιδής σκυβάλων στους Δήμους, βάσει του άρθρου 84(ζ) του Νόμου 111/85 και στην παρεμπόδιση συσσώρευσης σκυβάλων από ιδιώτες σε δημόσιους ή ιδιωτικούς χώρους. Το επιβαλλόμενο τέλος αντιπροσωπεύει τα έξοδα παροχής της εν λόγω υπηρεσίας. Όπως έχει αναφέρει και ο δικηγόρος του Δήμου το σημείο που εγείρεται ενώπιόν μου αντιμετωπίστηκε και στην υπόθεση Nicos Kyriakides and Sons Ltd v. Municipal Committee of Limassol
(1985)3 C.L.R. σελίς 607. Στη σελίδα 622 ο Δικαστής κ. Δημητριάδης είπε τα ακόλουθα: "It is an undisputed fact that the respondents do provide a service for the removal of refuse from premises situated within the Municipal limits of their town, including those belonging or occupied by the applicants. I have already referred to the provisions of section 123
(1)(cc). This section, in my view, imposes on and gives the respondents and the Municipal Councils in general duties and powers connected with the protection of the health of the public and allows them to decide in which form and by which way refuse should be removed and where they are to be dumped. In my opinion any argument that occupiers of premises other than dwellings are at liberty to throw or dump their refuse wherever they think and to carry them there by means or ways that they choose fit, would be, in present days, absurd. The respondents, having taken upon themselves the duty to remove the refuse from premises in their town are they entitled to impose or charge the occupiers of there premises a fee for the services rendered? In my view section 125
(1)(a) gives them that power ..." Στην ίδια υπόθεση στη σελίδα 624 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Removal of refuse from premises in a town is a service rendered in the interest of public health for which the authority having the duty to provide for such service must be indemnified for doing so, or be able by charging the townsmen with a fee to cover the costs of rendering such service." Ταυτόσημες απόψεις αναφέρονται από τον Δικαστή κ. Στυλιανίδη στην υπόθεση M.J. Louisides and Sons Ltd v. The Municipality of Limassol
(1988)3(B) C.L.R. 1017. Υιοθετώ πλήρως τις πιο πάνω θέσεις και συμπεραίνω, ότι η επιβολή του τέλους αποκομιδής σκυβάλων είναι συνάρτηση της προσφερόμενης από το Δήμο σχετικής υπηρεσίας σε κάλυψη των εξόδων του. Κατά πόσο ο οποιοσδήποτε συγκεκριμένος κάτοχος υποστατικού επιλέγει να κάμει χρήση της προσφερόμενης υπηρεσίας δεν επηρεάζει την υποχρέωσή του για την καταβολή του επιβληθέντος τέλους. Νοείται βέβαια ότι το επιβαλλόμενο τέλος δεν είναι αυθαίρετο αλλά ανάλογο προς τα καθορισμένα κριτήρια. Στην παρούσα υπόθεση δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται άνευ εξόδων. H προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο