Kαζαμίας Παναγιώτης ν. Δημοκρατίας
(1990)3 ΑΑΔ 1476 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1990)3 ΑΑΔ 1476 28 Απριλίου, 1990 [ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΖΑΜΙΑΣ, Αιτητής, v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 221/82). Διοικητική πράξη - Αιτιολογία -?Σκοπός -?Απλή επίκληση νομοθετικής διάταξης δε συνιστά αιτιολογία -?Αυξημένη η υποχρέωση αιτιολόγησης επί δυσμενών πράξεων - Περιστάσεις ολοσχερούς απουσίας αιτιολογίας στην κριθείσα περίπτωση - Κατάχρηση εξουσίας. O αιτητής προσέφυγε κατά της απόφασης των καθ' ων η αίτηση να απαιτήσουν την αφυπηρέτησή του σε καθοριζόμενη ημερομηνία. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι:
- Είναι καθιερωμένη αρχή του διοικητικού δικαίου ότι διοικητική απόφαση πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη ούτως ώστε να είναι δυνατός ο δικαστικός έλεγχος. Απλή αναφορά του Νόμου δυνάμει του οποίου η απόφαση λήφθηκε δεν είναι ικανοποιητική ή καθόλου δικαιολογία. Έστω και αν υποτεθεί ότι το υπόβαθρο της παρούσης απόφασης είναι το ίδιο με της απόφασης της 11ης Ιουνίου 1981, εν τούτοις τούτο δεν προσφέρει δικαιολογία στην επίδικη απόφαση, καθότι η πρώτη απόφαση κηρύχθηκε από το Δικαστήριο άκυρη ως μή δεόντως αιτιολογημένη. Ειδικά η δέουσα αιτιολογία χρειάζεται εκεί όπου η απόφαση της διοικητικής αρχής είναι δυσμενής στον πολίτη όπως η παρούσα υπόθεση.
- Έγινε εισήγηση από το δικηγόρο του Αιτητή, ότι το Υπουργικό Συμβούλιο επί σκοπού εξήσκησε τις εξουσίες κάτω από το Άρθρο 8 του περί Συντάξεων Νόμου, ενώ στην πραγματικότητα επέβαλε ποινή στον Αιτητή κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης και των γενικών αρχών του διοικητικού δικαίου, καθότι δεν εδόθη στον Αιτητή το δικαίωμα να ακουσθεί. Το Δικαστήριο συμφώνησε με τις εισηγήσεις του δικηγόρου του Αιτητή ότι δεν υπάρχει επαρκής αιτιολογία για τη λήψη της επίδικης απόφασης και ότι κάτω από τις περιστάσεις η επίδικη απόφαση λήφθηκε κατά παράβαση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης, καθότι δεν δόθηκε στον Αιτητή η ευκαιρία να ακουστεί και να αμφισβητήσει την ανάγκη της αφυπηρέτησής του. H προσφυγή επιτυγχάνει με £65 έναντι των εξόδων του αιτητή. Αναφερόμενες υποθέσεις: Kazamias v. Republic
(1982)3 C.L.R. 239, Papageorghiou v. Republic
(1984)3(B) C.L.R. 1348, Markoullides v. Republic, 3 R.S.C.C. 30, Kalisperas ν. Republic, 3 R.S.C.C. 146, Pantelidou v. Republic, 4 R.S.C.C.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση να απαιτήσουν από τον αιτητή, ο οποίος είχε συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας του, να αφυπηρετήσει από της 11ης Μαρτίου,
- Τ. Παπαδόπουλος και Π. Ιωαννίδης, για τον Αιτητή. Σ. Γεωργιάδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. MAΛAXTOΣ, Δ.: Ο Αιτητής στην προσφυγή αυτή ζητά δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των Καθ' ων η αίτηση, που κοινοποιήθηκε στον Αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 11 Μαρτίου 1982, να απαιτήσουν από τον Αιτητή να αφυπηρετήσει από την 11η Μαρτίου 1982 είναι άκυρη και στερημένη κάθε εννόμου αποτελέσματος. Τα σχετικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1923 και αρχικά διορίστηκε στη Δημόσια Υπηρεσία στις 24 Σεπτεμβρίου
- Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις και στις 14 Μαΐου 1959 διορίστηκε στη θέση Διοικητικού Λειτουργού στο Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων η οποία θέση αργότερα μετονομάστηκε σε Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου. Υπηρέτησε στη θέση αυτή μέχρι την 11 Ιουνίου 1981 οπότε οι υπηρεσίες του τερματίσθησαν από το Υπουργικό Συμβούλιο προς το "Δημόσιο Συμφέρον" δυνάμει του άρθρου 6(ζ) του περί Συντάξεων Νόμου Κεφ. 311 και του άρθρου 7 του ίδιου Νόμου όπως τροποποιήθηκε. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης ο Αιτητής καταχώρησε την προσφυγή με αρ. 234/81 ως αποτέλεσμα της οποίας η πιο πάνω απόφαση ακυρώθηκε την 11η Μαρτίου 1982 για τους ακόλουθους λόγους:
- Ότι η ρηθείσα απόφαση δεν ήταν δεόντως αιτιολογημένη καθ' ότι λεπτομέρειες του "δημοσίου συμφέροντος" δεν αναφέροντο σ' αυτήν καθιστώντας έτσι το δικαστικό έλεγχο της τοιαύτης απόφασης αδύνατο, και
- ότι η Καθ' ων η Αίτηση δεν έδωσαν την ευκαιρία στον Αιτητή να ακουστεί, καθότι ο σκοπός της ρηθείσης απόφασης ήταν να επιβάλουν μια πειθαρχική τιμωρία σ' αυτόν, το οποίο συνιστούσε παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης ως επίσης και των Αποικιακών Κανονισμών (reg. 59). Η πιο πάνω υπόθεση δημοσιεύεται ως Παναγιώτης Καζαμίας v. Δημοκρατίας
(1982)3 Α.Α.Δ. 239. Την ιδία ημέρα, δηλαδή την 11η Μαρτίου 1982, αμέσως μετά την απόφαση του Δικαστηρίου, το Υπουργικό Συμβούλιο εξέδωσε νέα απόφαση η οποία έχει ως ακολούθως: "Το Συμβούλιον απεφάσισε, δυνάμει της επιφυλάξεως του εδαφίου
(1)του άρθρου 8 του περί Συντάξεων Νόμου ως μεταγενέστερον ετροποποιήθη (ως αύτη εκτίθεται εις το άρθρον 7(α) του Νόμου υπ' αρ. 39 του 1981), όπως απαιτήση παρά του κ. Παναγιώτη Καζαμία, Γενικού Διευθυντού του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων, όστις συνεπλήρωσε το 55ον έτος της ηλικίας του, όπως αφυπηρετήση από της 11ης Μαρτίου, 1982." Η τροποποίηση του άρθρου 8
(1)του περί Συντάξεων Νόμου Κεφ. 311 όπως αυτή εκτίθεται στο άρθρο 7(α) του Νόμου 39/81 έχει ως ακολούθως: "7. Το άρθρον 8 του βασικού νόμου τροποποιείται ως ακολούθως: (α) Δια της διαγραφής της επιφυλάξεως του εδαφίου
(1)αυτού και της αντικαταστάσεως της διά της ακολούθου επιφυλάξεως: 'Νοείται ότι το Υπουργικόν Συμβούλιον δύναται να απαιτήση παρά υπαλλήλου όπως αφυπηρετήση επί τη συμπληρώσει της ηλικίας των πεντήκοντα πέντε ετών η καθ' οιονδήποτε μεταγενέστερον χρόνον, και ο Υπουργός Οικονομικών, εν συνεννοήσει μετά του οικείου Υπουργού, δύναται να επιτρέψη εις υπάλληλον όπως αφυπηρετήση επί τη συμπληρώσει της ηλικίας των πεντήκοντα πέντε ετών η καθ' οιονδήποτε μεταγενέστερον χρόνον, ωσαύτως δε εν περιπτώσει γυναικός υπαλλήλου ο Υπουργός Οικονομικών να επιτρέψη εις αυτήν όπως αφυπηρετήση λόγω επικείμενου γάμου ή γάμου ή συνεπεία γάμου ή τεκνογονίας αυτής ή λόγω υιοθετήσεως υπ αυτής τέκνου ηλικίας ουχί μεγαλυτέρας των εξ ετών.'" Η ως άνω απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου κοινοποιήθηκε προς τον αιτητή με επιστολή της ίδιας ημερομηνίας του Υπουργού Συγκοινωνιών. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω απόφασης ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα προσφυγή. Είναι η εισήγηση του δικηγόρου του Αιτητή ότι η ρηθείσα απόφαση στερείται αιτιολογίας, καθότι καμιά αιτιολογία δεν φαίνεται στο κείμενο αυτό και κανένα έγγραφο η άλλη μαρτυρία προσήχθηκε στο Δικαστήριο που μπορεί να στοιχειοθετήσει τέτοια αιτιολογία. Επίσης ο δικηγόρος του Αιτητή έχει υποβάλει στο Δικαστήριο ότι δεν υπήρξαν νέα γεγονότα από την ημέρα της απόφασης της, 11ης Ιουνίου 1981 και δεν είναι γνωστό γιατί και πάνω σε ποια βάση λήφθηκε η δεύτερη απόφαση. Στην παρούσα υπόθεση γίνεται μόνο γενική αναφορά ως προς το Νόμο δυνάμει του οποίου η ρηθείσα απόφαση λήφθηκε. Είναι καθιερωμένη αρχή του διοικητικού δικαίου ότι διοικητική απόφαση πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη ούτως ώστε να είναι δυνατός ο δικαστικός έλεγχος. Απλή αναφορά του Νόμου δυνάμει του οποίου η απόφαση λήφθηκε δεν είναι ικανοποιητική ή καθόλου δικαιολογία. (Βλέπε Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας της Ελλάδας 1929 - 1959 σελ. 186 και Παπαγεωργίου v. Δημοκρατίας
(1984)3 Α.Α.Δ. 1348 στη σελίδα 1355). Έστω και αν υποθέσουμε ότι το υπόβαθρο της παρούσης απόφασης είναι το ίδιο με της απόφασης της 11ης Ιουνίου 1981, εν τούτοις τούτο δεν προσφέρει δικαιολογία στην επίδικη απόφαση, καθότι η πρώτη απόφαση κηρύχθηκε από το Δικαστήριο άκυρη ως μη δεόντως αιτιολογημένη. Ειδικά η δέουσα αιτιολογία χρειάζεται εκεί όπου η απόφαση της διοικητικής αρχής είναι δυσμενής στον πολίτη όπως η παρούσα υπόθεση. (Βλέπε Παπαγεωργίου v. Δημοκρατίας (πιο πάνω) σελ. 1355). Η άλλη εισήγηση από το δικηγόρο του Αιτητή είναι ότι το Υπουργικό Συμβούλιο επί σκοπού εξήσκησε τις εξουσίες κάτω από το άρθρο 8 του περί Συντάξεων Νόμου, ενώ στην πραγματικότητα επέβαλε ποινή στον Αιτητή κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης και των γενικών αρχών του διοικητικού δικαίου, καθότι δεν εδόθη στον Αιτητή το δικαίωμα να ακουσθεί. (Βλέπε Μαρκουλλίδης v. Δημοκρατίαs 3 Α.Α.Σ.Δ. 30, Καλησπέρας v. Δημοκρατίας 3 Α.Α.Σ.Δ. 146, Παντελίδου v. Δημοκρατίας 4 Α.Α.Σ.Δ. 100. Πρέπει να πω ότι συμφωνώ με τις πιο πάνω εισηγήσεις του δικηγόρου του Αιτητή και ευρίσκω ότι δεν υπάρχει επαρκής αιτιολογία για τη λήψη της επίδικης απόφασης και ευρίσκω ότι κάτω από τις περιστάσεις η επίδικη απόφασης λήφθηκε κατά παράβαση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης καθότι δε δόθηκε στον Αιτητή η ευκαιρία να ακουστεί και να αμφισβητήσει την ανάγκη της αφυπηρέτησής του. Ως εκ τούτου η προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Αναφορικά με τα έξοδα δίδεται διαταγή όπως οι Καθ' ων η αίτηση πληρώσουν £65.- έναντι των εξόδων του Αιτητή. H προσφυγή επιτυγχάνει με £65 έναντι των εξόδων του αιτητή. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο