Chlala Lucien ν. Δημοκρατίας (1990) 3 ΑΑΔ 1650

(1990)3 ΑΑΔ 1650 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(1990)3 ΑΑΔ 1650 12 Μαΐου, 1990 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ LUCIEN CHLALA, Αιτητής, v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

1. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ,
2. ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΩΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 93/90). Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο - Αίτηση αναστολής της επίδικης διοικητικής πράξης - Προϋποθέσεις εκδόσεως διατάγματος - Παρακολουθητικός χαρακτήρας - Ειδικά η αναστολή απόφασης απελάσεως. O αιτητής ζήτησε με ενδιάμεση αίτηση την αφαίρεση του ονόματός του από το STOP LIST ενώ η κύρια αίτησή του, η προσφυγή αφορούσε τη νομιμότητα της απέλασής του από την Κύπρο. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την αίτηση, αποφάσισε ότι: Στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 811, Sydney Alfred Moyo and Another ν. Republic

(1988)3 C.L.R. 1203, αποφασίστηκε ότι προσωρινό διάταγμα μπορεί να εκδοθεί από το Δικαστήριο, εάν υπάρχει μαρτυρία ότι ο αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθεί ή εάν υπάρχει έκδηλη παρανομία. Στην προκείμενη περίπτωση, ο αιτητής δεν ισχυρίζεται ότι υπάρχει έκδηλη παρανομία, αλλά ότι ο αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, που είναι οικονομικής φύσεως. Τέτοιας φύσεως ζημιά, δεν είναι ανεπανόρθωτη και γι' αυτό και μόνο το λόγο η αίτηση απορρίπτεται. O δικηγόρος των καθ' ών η αίτηση ισχυρίστηκε ότι ο αιτητής με την προσφυγή του δε ζητά την αφαίρεση του ονόματός του από το STOP LIST και κατά συνέπεια το Δικαστήριο δεν μπορεί να δώσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Το Δικαστήριο συμφώνησε με τον ισχυρισμό του ευπαίδευτου δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση, για το λόγο ότι το προσωρινό διάταγμα είναι ανασταλτικό μέτρο παρακολουθητικού χαρακτήρα και δίδεται σε συνάρτηση με την προσφυγή για ακύρωση της διοικητικής πράξης. Στις υποθέσεις Karaliotis v. Republic

(1987)3(C) C.L.R. 1701 και Amanda Marga Ltd v. Republic

(1985)3(D) C.L.R. 2583, αποφασίσθηκε ότι η διακριτική ευχέρεια των Αρχών της Πολιτείας, να αρνηθούν σε κάποιον να έρθει στην Κύπρο, είναι πολύ μεγάλη, σχεδόν απόλυτη, νοουμένου ότι η αίτηση του αιτητή εξετάζεται με καλή πίστη. Στην προκείμενη περίπτωση, ο αιτητής δεν απέδειξε ότι οι Αρμόδιες Αρχές της Πολιτείας δεν επέδειξαν καλή πίστη στην απόφασή τους. H αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Moyo and Another v. Republic

(1988)3(B) C.L.R. 1203, Radwan v. Δημοκρατίας (Αρ. 1)

(1989)3(B) A.A.Δ. 421, Karaliotis ν. Republic

(1987)3(C) C.L.R. 1701, Amanda Marga Ltd v. Republic

(1985)3(D) C.L.R. 2583. Αίτηση. Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή του ονόματος του αιτητή από τον κατάλογο ονομάτων Stop List, που τηρείται από τις Αρχές Μεταναστεύσεως, μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της προσφυγής του. Α. Παπαντωνίου, για τον Αιτητή. Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. KOYPPHΣ, Δ.: Ο αιτητής με την αίτηση αυτή ζητά προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τη διαγραφή του ονόματός του από τον κατάλογο ονομάτων STOP LIST, που τηρείται από τις Αρχές Μεταναστεύσεως, μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της προσφυγής του. Τα γεγονότα σε συντομία είναι τα εξής: Ο αιτητής είναι Γαλλολιβανικής καταγωγής και έχει έλθει στην Κύπρο πριν από 15 περίπου χρόνια από το Λίβανο, ως Διευθύνων Σύμβουλος καιΥπεράκτιας Εταιρείας, με αντικείμενο δραστηριοτήτων τη διαφήμιση και εκτυπωτικές εργασίες. Το 1980, δημιούργησε τη δική του Υπεράκτια Εταιρεία, με την επωνυμία "C & H Graphic Co Ltd", με αντικείμενο δραστηριοτήτων τη διαφήμιση, γραφικές τέχνες και εκτυπωτικές εργασίες, με κύριους πελάτες τα Ξενοδοχεία Hilton της Μέσης Ανατολής. Το 1986, πολλοί πελάτες του στο εξωτερικό σταμάτησαν για κάποιο χρονικό διάστημα τις πληρωμές τους, με αποτέλεσμα η Εταιρεία του αιτητή να δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της στην Κύπρο, και τον ίδιο χρόνο, καταχωρήθηκε από πιστωτή του αιτητή, αίτηση διάλυσης της Εταιρείας, η οποία είχε χρέη γύρω στις Λ.Κ. 8,000, εκ των οποίων οι Λ.Κ. 5,000 οφείλονταν στο Φόρο Εισοδήματος. Τον ίδιο χρόνο, η άδεια της Υπεράκτιας Εταιρείας ανεκλήθηκε από την Κεντρική Τράπεζα. Στις 21/11/1989, ο αιτητής συνελήφθη για να απελαθεί, βάσει διατάγματος απελάσεως που εκδόθηκε στις 6/11/1989 και στις 22/11/1989 απελάθηκε από την Κύπρο. Ο αιτητής καταχώρησε προσφυγή στις 5/2/1990, ισχυριζόμενος ότι η απόφαση των καθ' ων η αίτηση με την οποία διατάχθηκε η απέλασή του από την Κύπρο, είναι άκυρη και/ή παράνομη. Προς υποστήριξη της αιτήσεως για το προσωρινό διάταγμα, καταχωρήθηκε ένορκη δήλωση, στην οποία υπάρχει ισχυρισμός ότι το διάταγμα απελάσεως προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά στον αιτητή. Ο δικηγόρος του εξήγησε στο Δικαστήριο ότι υπήρξε διακανονισμός της πληρωμής του Φόρου Εισοδήματος και ότι ο αιτητής έχει οικονομικές εκκρεμότητες για να κανονίσει στην Κύπρο και εάν δεν του επιτραπεί να έλθει στην Κύπρο, θα υποστεί ανεπανόρθωτη οικονομική και επαγγελματική ζημιά. Στην υπόθεση Sydney Alfred Moyo and Another v. Republic

(1988)3 C.L.R. 1203, αποφασίστηκε ότι προσωρινό διάταγμα μπορεί να εκδοθεί από το Δικαστήριο, εάν υπάρχει μαρτυρία ότι ο αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθεί ή εάν υπάρχει έκδηλη παρανομία. Στην προκείμενη περίπτωση, ο αιτητής δεν ισχυρίζεται ότι υπάρχει έκδηλη παρανομία, αλλά ότι ο αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, που είναι οικονομικής φύσεως. Τέτοιας φύσεως ζημιά, δεν είναι ανεπανόρθωτη και γι' αυτό και μόνο το λόγο η αίτηση απορρίπτεται (Βλ. Salwa Radwan v. Δημοκρατίας (Αρ. 1)

(1989)3(Β) Α.Α.Δ. 421). Θα προχωρήσω όμως να εξετάσω και τους άλλους λόγους για άρνηση εκδόσεως του προσωρινού διατάγματος, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των καθ' ων η αίτηση. Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκε ότι ο αιτητής με την προσφυγή του δε ζητά την αφαίρεση του ονόματός του από το STOP LIST και κατά συνέπεια το Δικαστήριο δεν μπορεί να δώσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Συμφωνώ με τον ισχυρισμό του ευπαίδευτου δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση, για το λόγο ότι το προσωρινό διάταγμα είναι ανασταλτικό μέτρο παρακολουθητικού χαρακτήρα και δίδεται σε συνάρτηση με την προσφυγή για ακύρωση της διοικητικής πράξης. Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για τον οποίο η προσφυγή απορρίπτεται. Στις υποθέσεις Karaliotis v. Republic

(1987)3(C) C.L.R. 1701 και Amanda Marga Ltd ν. Republic

(1985)3(D) C.L.R. 2583, αποφασίσθηκε ότι η διακριτική ευχέρεια των Αρχών της Πολιτείας να αρνηθούν σε κάποιον να έρθει στην Κύπρο είναι πολύ μεγάλη, σχεδόν απόλυτη, νοουμένου ότι η αίτηση του αιτητή εξετάζεται με καλή πίστη. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αιτητής δεν απέδειξε ότι οι Αρμόδιες Αρχές της Πολιτείας δεν επέδειξαν καλή πίστη στην απόφασή τους και κατά συνέπεια, αυτός είναι ένας ξεχωριστός λόγος για τον οποίο η αίτησή του πρέπει να απορριφθεί. Επίσης, ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκε ότι η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη και επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει την αίτηση του αιτητή για προσωρινό διάταγμα, το οποίο καθίσταται αυτόματα και αυτό εκπρόθεσμο. Πρόσθεσε ότι το Δικαστήριο, κατά τον υπολογισμό του χρόνου, πρέπει να λάβει υπόψη την ημερομηνία κατά την οποία συνελήφθη ο αιτητής για να απελαθεί, η οποία είναι η 21/11/89 και όχι την ημερομηνία που απελάθηκε, που είναι η 22/11/89. Ο δικηγόρος του αιτητή εισηγήθηκε ότι ο χρόνος πρέπει να υπολογισθεί από την ημερομηνία της απελάσεώς του, που είναι η 22/11/89 και συνεπώς η προσφυγή είναι εμπρόθεσμη. Δεν προτίθεμαι σε αυτό το στάδιο να εξετάσω το σημείο αυτό διότι οι δικηγόροι δεν ανέπτυξαν το θέμα πλήρως και ούτε παρέθεσαν αυθεντίες προς υποστήριξη των εισηγήσεών τους. Επειδή η αίτηση απορρίπτεται για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω, θα εξετάσω το σημείο αυτό στην εκδίκαση της προσφυγής. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση για προσωρινό διάταγμα απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για τα έξοδα. H αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο