Aναστασίου Aναστάσιος ν. Kυπριακού Oργανισμού Aνάπτυξης Γης
(1990)3 ΑΑΔ 4111 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1990)3 ΑΑΔ 4111 29 Νοεμβρίου, 1990 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, Αιτητής, v. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΓΗΣ, Καθ' ου η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 994/89). Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου - Κυπριακός Οργανισμός Αναπτύξεως Γης - Διορισμοί - Θέση Πολιτικού Μηχανικού 2ας Τάξεως - Διορισμός με σύμβαση - Ήταν αντίθετος προς τους περί Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης Κανονισμούς, Κ.Δ.Π. 167/81, Κ.7
(1)και 8
(1)και ακυρώθηκε. Ακυρωτική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου - Ενέργεα και Συνέπειες - Ενεργεί αναδρομικά και ανατρέχει στον ουσιώδη χρόνο και στα πραγματικά και νομικά δεδομένα που ίσχυαν όταν εκδόθηκε η απόφαση - Η νέα κρίση της Διοίκησης πρέπει να έχει σαν υπόβαθρο το status quo ante. Ακυρωτική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου - Δεδικασμένο - Πότε αποτελεί δεσμευτικό δικαστικό προηγούμενο - Από την ακύρωση διοικητικής πράξεως λόγω ανεπαρκούς ή εσφαλμένης αιτιολογίας, δεν παράγεται δεδικασμένο. Διοικητική πράξη - Ανάκληση - 'Ακυρη διοικητική πράξη ανακαλείται από τη Διοίκηση. Αίτηση ακυρώσεως - Έννομο συμφέρον - Υπαλλήλου - Η μη κοινοποίηση διορισμού σε υποψήφιο του αποστερεί το απαιτούμενο έννομο συμφέρον να προσβάλει μεταγενέστερη απόφαση για μη διορισμό του στην επίδικη θέση - Διορισμός σε μη έγκυρη θέση - Εφαρμοστέες αρχές. Διοικητική πράξη - Αιτιολογία - Έλλειψη αιτιολογίας - Η ανάγκη για δέουσα αιτιολογία δεν ικανοποιήθηκε με μεταγενέστερη αιτιολογία από εκείνη του χρόνου εκδόσεως της διοικητικής πράξης. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης, στην τελευταία του συνεδρία στις 4.3.88, αποφάσισε κατά πλειοψηφία να διορίσει τον αιτητή στην επίδικη θέση αλλά δεν του κοινοποίησε την απόφαση μέχρις ότου η θέση εγκριθεί στον προϋπολογισμό του Οργανισμού. Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε να επαναπροκηρύξει τη θέση χωρίς να δίδει οποιαδήποτε αιτιολογία. Η αιτιολογία δόθηκε μετά από πάροδο ενός μηνός από την απόφαση για επαναπροκήρυξη ημερομηνίας 22.6.
- Ο αιτητής με την προσφυγή του υπ' αρ. 596/88 πρόσβαλε την απόφαση της 22.6.88 και ζήτησε να κηρυχθεί άκυρη η ενέργεια του Οργανισμού να μην προχωρήσει στο διορισμό του και επίσης να κηρυχθεί άκυρη η επαναδημοσίευση της θέσης. Το πρώτο αίτημα απορρίφθηκε λόγω απουσίας εννόμου συμφέροντος. Αναφορικά με το δεύτερο ερώτημα το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η επαναδημοσίευση της θέσης ισοδυναμούσε με ανάκληση της απόφασης ημερ. 4.3.88 και ότι ο αιτητής είχε έννομο συμφέρον να συνεχιστεί η διαδικασία πλήρωσης της θέσης. Επίσης ακύρωσε την απόφαση για αναδημοσίευση της θέσης λόγω έλλειψης αιτιολογίας. Εκκρεμούσης της προσφυγής υπ' αρ. 596/88, το Συμβούλιο προέβη στην πλήρη αιτιολόγηση της προσβληθείσας απόφασής του ημ. 22.6.88 και προώθησε τη διαδικασία πλήρωσης της θέσης. Ο αιτητής υπέβαλε αίτηση για διορισμό, με επιφύλαξη των δικαιωμάτων του. Στις 28.9.88 το Συμβούλιο αποφάσισε να προσφέρει διορισμό στον κ. Χριστοδουλίδη (ενδιαφερόμενο μέρος), πρώτο επιλαχόντα, όταν ο επικρατέστερος στη βαθμολογία απέρριψε το διορισμό. Ο αιτητής με την προσφυγή του 1010/88 πρόσβαλε την απόφαση της 28.9.88 και ισχυρίστηκε ότι ο διορισμός του κ. Χριστοδουλίδη ήταν παράνομος και αντίθετος προς το δεδικασμένο που δημιούργησε η ακυρωτική απόφαση στην προσφυγή υπ' αρ. 596/86 και/ή το Άρθρο 146.5 του Συντάγματος. Ο διορισμός ακυρώθηκε, γιατί η εγκυρότητα της απόφασης διορισμού του ενδιαφερόμενου μέρους είχε σαν προϋπόθεση την εγκυρότητα της απόφασης ημερ. 22.6.88, της οποίας η μη επαρκής αιτιολόγηση δε θεραπεύτηκε με τη μεταγενέστερη αιτιολογία. Μετά την έκδοση της απόφασης στην προσφυγή 1010/88, το Συμβούλιο ακύρωσε το διορισμό του κ. Χριστοδουλίδη. Επίσης διέγραψε τις αποφάσεις του ημερ. 22.6.88 και 22.7.88 και εγκατέλειψε την αρχική του απόφαση ημερ. 4.3.
- Στις 27.11.89, διόρισε με σύμβαση τον κ. Χριστοδουλίδη με αποτέλεσμα ο αιτητής να καταχωρήσει την παρούσα προσφυγή στην οποία εισηγήθηκε ότι η νέα ανάκληση έγινε παράνομα και κατά παράβαση του δεδικασμένου. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέκτηκε την προσφυγή και αποφάνθηκε ότι:
- Δε δημιουργήθηκε δεδικασμένο αφού και οι δύο προσφυγές αποφασίστηκαν με βάση την ανυπαρξία επαρκούς αιτιολογίας της ανακλητικής απόφασης ημερ. 22.6.88, η οποία δε θεραπεύτηκε με την εκ των υστέρων αιτιολογία της απόφασης.
- Η πράξη της 4.3.88 δεν υπήρξε ποτέ έγκυρη γιατί στην ουσία δεν υπήρχε θέση για πλήρωση δεδομένου ότι ο προϋπολογισμός του Οργανισμού δεν είχε εγκριθεί από τη Βουλή των Αντιπροσώπων κατά το χρόνο που λήφθηκε η απόφαση. Συνεπώς ο αιτητής δεν είχε έννομο συμφέρον να την προσβάλει και ο Οργανισμός είχε κάθε δικαίωμα να την ανακαλέσει.
- Η αιτιολογία της απόφασης της 27.11.89 υπήρξε πλήρης και συνάδει με τις προγενέστερες αποφάσεις του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου η απόφαση για προκήρυξη εκ νέου της θέσης με δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα ημερ. 1.12.89 επικυρώνεται. Ο διορισμός με σύμβαση του ενδιαφερόμενου μέρους ακυρώνεται λόγω του ότι είναι παράνομος και αντίθετος προς τους σχετικούς κανονισμούς που προνοούν ότι η πλήρωση κάθε κενής θέσης θα πρέπει να δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα για να υποβληθούν αιτήσεις, πράγμα που δεν έγινε στην παρούσα υπόθεση. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. H?προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Choraitis v. Republic
(1986)3(A) C.L.R. 838, Republic v. Safirides
(1985)3(A) C.L.R. 163, Mytides v. Republic
(1988)3(B) C.L.R. 737, Παπαγεωργίου και Άλλοι v. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του καθ' ου η αίτηση με την οποία, μετά από ακυρωτική απόφαση, διόρισε με σύμβαση ή άλλως πως το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Πολιτικού Μηχανικού 2ης Τάξης αντί του αιτητή μετά από εκ νέου προκήρυξη της εν λόγω θέσης. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. P. Μιχαηλίδης, για τους Καθ' ων η αίτηση. Α. Γεωργίου, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. XPYΣOΣTOMHΣ, Δ.: Η παρούσα προσφυγή αποτελεί συνέχεια δύο άλλων προσφυγών αρ. 596/88 και 1010/88 που καταχωρήθηκαν από τον αιτητή εναντίον των καθ' ων η αίτηση. Για να γίνει αντιληπτή η υπό κρίση προσφυγή θα πρέπει να αναφερθεί όλο το ιστορικό και τι αποφασίστηκε στις δύο προηγούμενες προσφυγές. Ο Κυπριακός Οργανισμός Ανάπτυξης Γης είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου που ιδρύθηκε με το Νόμο 42/
- Το Διοικητικό Συμβούλιο των καθ' ων η αίτηση στις 9.10.87 προκήρυξε τη θέση πολιτικού μηχανικού 2ας τάξεως και ο αιτητής ήταν μεταξύ των υποψηφίων. Το Διοικητικό Συμβούλιο στην τελευταία του συνεδρία στις 4.3.88 αποφάσισε κατά πλειοψηφία να επιλέξει τον αιτητή για τη θέση με την εντολή όπως η απόφαση του Οργανισμού μη κοινοποιηθεί σ' αυτόν προτού η προκηρυχθείσα θέση τύγχανε εγκρίσεως στον προϋπολογισμό του Οργανισμού από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Την 1.5.88, ανάλαβε νέο Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο στη συνεδρία του την 22.6.88 αποφάσισε να προκηρύξει εκ νέου τη θέση και η σχετική δημοσίευση έγινε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 1.7.
- Η απόφαση αυτή του Συμβουλίου δεν ήταν καθόλου αιτιολογημένη. Ανάφερε απλώς ότι το Συμβούλιο αποφάσισε να προκηρύξει την κενή θέση του πολιτικού μηχανικού. Στις 22.7.88 το Συμβούλιο, προφανώς για να αιτιολογήσει την προηγούμενή του απόφαση, ημερομ. 22.6.88, αποφάσισε να επιμένει στην εν λόγω απόφαση και διατύπωσε λόγους πάνω στους οποίους βασίστηκε για να καταλήξει στην απόφασή του τις 22.6.
- Ο αιτητής με την προσφυγή του αρ. 596/88 πρόσβαλε την απόφαση της 22.6.88 και ζήτησε να κηρυχθεί άκυρη η ενέργεια του Οργανισμού να μην προχωρήσει στο διορισμό του σύμφωνα με την απόφαση ημερομ. 4.3.88, καθώς επίσης και να κηρυχθεί άκυρη η επαναδημοσίευση της θέσης. Εκκρεμούσης της προσφυγής αρ. 596/88 το Συμβούλιο προέβη στην πλήρη αιτιολόγηση της προσβληθείσης απόφασής του, ημερομ. 22.6.88, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, και προώθησε τη διαδικασία πλήρωσης της θέσης. Μεταξύ των άλλων που υπόβαλαν αίτηση για διορισμό ήταν και ο αιτητής, ο οποίος υπόβαλε την αίτηση με επιφύλαξη των δικαιωμάτων του. Στις 28/9/88 το Συμβούλιο αποφάσισε να προσφέρει διορισμό στον υποψήφιο που συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους. Το πρόσωπο αυτό δεν αποδέκτηκε το διορισμό και σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση, προσφέρθηκε διορισμός που έγινε αποδεκτός στον κ. Κωνσταντίνο Χριστοδουλίδη που ήταν ο πρώτος επιλαχών. Ο αιτητής με την προσφυγή του αρ. 1010/88 πρόσβαλε την απόφαση της 28.9.88 και αξίωσε δήλωση του Δικαστηρίου ότι:
(1)Η πράξη του Οργανισμού να διορίσει τον ενδιαφερόμενο αντί του ιδίου είναι παράνομη.
(2)Ότι η παράλειψη να τον διορίσει είναι επίσης άκυρη και ότι είχε παραλειφθεί έπρεπε να διενεργηθεί.
(3)Δήλωση με την οποία να μην επικυρώνεται ο διορισμός του ενδιαφερόμενου, σαν αντίθετος προς το δεδικασμένο που δημιούργησε η ακυρωτική απόφαση στην προσφυγή με αριθμό 596/88 και/ή το άρθρο 146.5 του Συντάγματος. Όσον αφορά την πρώτη προσφυγή αρ. 596/88, το Δικαστήριο που έκδοσε την απόφασή του στις 23.11.88 απόρριψε το πρώτο αίτημα για το λόγο ότι ο αιτητής δεν είχε έννομο συμφέρον μια και η απόφαση δεν του είχε κοινοποιηθεί. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο ανάφερε τα ακόλουθα στη σελ. 6: "In the present case the facts are different and the decision of the Zachariades case is distinguished. In the present case the appointment of the applicant has not been communicated to him i.e. no outward direction was given to it towards one or more persons. It was still an internum of the administration and the respondent authority could revoke it and I hold the opinion that the non-communication of the decision of the respondent authority to the candidate deprives him of legitimate interest to file a recourse." Όσον αφορά το δεύτερο αίτημα, το Δικαστήριο αποφάνθηκε πως η δημοσίευση ισοδυναμούσε με ανάκληση της απόφασης ημερομ. 4.3.88 και ότι ο αιτητής είχε έννομο συμφέρον να συνεχιστεί η αρχική διαδικασία πλήρωσης της θέσης και δεδομένου ότι η προσβληθείσα απόφαση για αναδημοσίευση της θέσης ήταν αναιτιολόγητη, η απόφαση αυτή ήταν άκυρη. Στην προσφυγή αρ. 1010/88 το Δικαστήριο ακύρωσε το διορισμό του κ. Χριστοδουλίδη, γιατί η εγκυρότητα της πράξης διορισμού του είχε σαν προϋπόθεση την εγκυρότητα της πράξης ημερομ. 22.6.88, της οποίας η μη επαρκής αιτιολόγηση δε θεραπεύτηκε με τη μεταγενέστερη αιτιολογία της 22.7.88. Οι δύο αποφάσεις που προαναφέρθηκαν κατέστησαν τελεσίδικες, γιατί δεν εφεσιβλήθηκαν. Μετά την έκδοση της απόφασης στην προσφυγή 1010/88, την 15.11.88, το Συμβούλιο στη συνεδρία του της 27.11.89 επιλήφθηκε του θέματος εκ νέου και ακύρωσε το διορισμό του κ. Χριστοδουλίδη. Επίσης διάγραψε τις αποφάσεις του ημερομ. 22.6.88 και 22.7.88 και εγκατέλειψε την αρχική απόφαση ημερομ. 4.3.88. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τα πρακτικά της συνεδρίας: "4. Το Συμβούλιο αφού ενημερώθηκε πλήρως και με λεπτομέρεια για την Απόφαση του προηγούμενου Διοικητικού Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου, 1988, όσον αφορά τη θέση Πολιτικού Μηχανικού Β΄ Τάξεως κατέληξε στις ακόλουθες διαπιστώσεις/παρατηρήσεις/αποφάσεις:- (α) Η απόφαση της 4ης Μαρτίου, 1988, όσον αφορά τη θέση Πολιτικού Μηχανικού Β΄ Τάξεως παρέμεινε εσωτερική απόφαση εφ' όσον αυτή δε γνωστοποιήθηκε σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο και ως εκ τούτου δεν απέκτησε τη δύναμη για παραγωγή εννόμων αποτελεσμάτων και δε δημιούργησε πράξη. Τούτο ισχύει και για τον Αιτητή στις δύο πιο πάνω προσφυγές. (β) Το Συμβούλιο έχει τη γνώμη ότι είναι ελεύθερο να ανακαλέσει και/ή ακυρώσει και/ή εγκαταλείψει μίαν απόφασή του η οποία δε δημιούργησε δεσμευτική ή άλλη πράξη. Ταυτόχρονα το Συμβούλιο έχει επίγνωση ότι σε περίπτωση που μια πράξη του δημιουργεί ή δημιουργούνται από αυτή δικαιώματα, δεν έχει το ελεύθερο της ανάκλησης ή της ακύρωσης ή της εγκατάλειψης, εκτός κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. (γ) Με βάση τα ανωτέρω και κατόπιν μελέτης και συζητήσεως του όλου θέματος και με επίγνωση των Αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το Συμβούλιο πιστεύει και κρίνει ότι η απόφαση του προηγούμενου Συμβουλίου με ημερομηνία 4.3.1988 δε δημιούργησε δεσμευτική πράξη αλλά παρέμεινε εσωτερικό θέμα και αποφασίζει ότι είναι προς το δημόσιο συμφέρον να εγκαταλείψει και να μην υιοθετήσει την υπό αναφορά απόφαση της 4.3.1988 και εγκαταλείπει την απόφαση αυτή. Το Συμβούλιο παρά την πίστη του ότι είναι ελεύθερο να εγκαταλείψει την απόφαση της 4ης Μαρτίου 1988 έλαβε υπόψη του για την άνω απόφασή του και τους πιο κάτω επιπρόσθετους λόγους:- (
- i)Στον Προϋπολογισμό του Οργανισμού για το 1987 δεν διελαμβάνετο θέση Πολιτικού Μηχανικού Β΄ Τάξεως. Ως εκ τούτου το τότε Συμβούλιο ενήργησε σε αντίθεση με τον Προϋπολογισμό πρόωρα και παράτυπα με την προκήρυξη της θέσης με τη δημοσίευση της 9ης Οκτωβρίου 1987 και με την απόφαση του της 4ης Μαρτίου 1988 για το διορισμό συγκεκριμένου υποψηφίου. (
- ii)Κατά την απόφασή του της 4.3.1988 το τότε Συμβούλιο αποφάσισε τη μη κοινοποίηση της απόφασής του πριν εγκριθεί από τη Βουλή ο Προϋπολογισμός του Οργανισμού. Ο Προϋπολογισμός του Οργανισμού τελικά δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 22.6.1988, δηλαδή εννέα και μισό μήνες μετά την προκήρυξη της θέσης και τρεις και μισό μήνες μετά την απόφαση της 4.3.1988. (iii) Από τα πρακτικά της συνεδρίας της 4ης Μαρτίου, 1988, διαφαίνεται ότι η απόφαση του Συμβουλίου δεν ήτο ομόφωνη, χωρίς να φαίνεται από τα πρακτικά πόσοι διαφώνησαν και ποίες ήσαν οι θέσεις/αιτιολογίες αυτών που υπεστήριξαν και αυτών που διεφώνησαν με την απόφαση αυτή. (
- iv)Το Συμβούλιο διέθεσε το χρόνο και μελέτησε τους φακέλους των επικρατέστερων υποψηφίων με τους οποίους είχε συνεντεύξεις η ολομέλεια του προηγούμενου Συμβουλίου. Από τη μελέτη αυτή διεπιστώθη ότι ορισμένοι υποψήφιοι υπερτερούσαν τόσο από άποψη προσόντων όσο και από άποψη πείρας του προσώπου που επέλεξε το προηγούμενο Συμβούλιο. (
- v)Η απόφαση της 4ης Μαρτίου, 1988, δεν κοινοποιήθηκε ούτε στον κ. Αναστασίου αλλά ούτε και στους άλλους υποψηφίους. (
- vi)Ένεκα του διαρρεύσαντος χρόνου που αναφέρεται πιο πάνω, οι συνθήκες και οι προοπτικές του Οργανισμού είχαν και έχουν διαφοροποιηθεί με τον προγραμματισμό μεγάλων στεγαστικών σχεδίων και το Συμβούλιο κρίνει ότι ενδείκνυται να έχει το ίδιο την ευθύνη για τον τελικό διορισμό του Πολιτικού Μηχανικού, η θέση του οποίου με την υφιστάμενη δομή του Οργανισμού βρίσκεται σε ψηλή ιεραρχία. (vii) Το Συμβούλιο αποφάσισε όπως μη περιορισθεί στην εξέταση των αιτήσεων των αρχικών υποψηφίων μόνο, αλλά να ζητήσει την υποβολή αιτήσεων και από άλλους ενδιαφερομένους. Υπό το πρίσμα όλων των πιο πάνω λόγων το Συμβούλιο κατέληξε όπως τελικά προκηρυχθεί εκ νέου η θέση όπως αποφασίσθηκε πιο πάνω και όπως σταλεί η προκήρυξη για δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα το συντομότερο." Ακολούθως επιλήφθηκε του ακόλουθου θέματος και το σχετικό πρακτικό έχει ως ακολούθως: "2. ΕΠΙΒΛΕΨΗ ΤΩΝ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΕΡΓΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΕΡΓΩΝ ΑΠΟΦΑΣΗ 84/89 Το Συμβούλιο αφού έλαβε υπόψη: (α) ότι ο Οργανισμός έχει υπό εκτέλεση ή κατασκευή σημαντικά έργα, δηλαδή μια πολυκατοικία των 18 διαμερισμάτων στο Πλατύ, 64 κατοικίες στο Στρόβολο, 22 κατοικίες στη Λεμεσό και 125 οικόπεδα στην Έμπα, (β) ότι ευρίσκεται υπό μελέτη ο διαχωρισμός οικοπέδων και η ανέγερση κατοικιών στον Ύψωνα, Στρόβολο (Οδός Τσερίου) και Λάρνακα, και (γ) ότι ένας πεπειραμένος τεχνικός ευρίσκεται σε εκπαιδευτική άδεια τριών ετών και το υφιστάμενο προσωπικό δεν περιλαμβάνει Πολιτικό Μηχανικό ή άλλο έμπειρο τεχνικό για την ανάλυψη των επιβλέψεων και τη συνέχιση της μελέτης των πιο πάνω έργων, ενέκρινε ότι οι εργασίες αυτές απαιτούν τις υπηρεσίες έμπειρου πολιτικού Μηχανικού. Επειδή ο κ. Κώστας Χριστοδουλίδης, πρώην Πολιτικός Μηχανικός του Οργανισμού, είχε εμπλακεί στη μελέτη όλων των πιο πάνω έργων, το Συμβούλιο έκρινε ότι θα ήτο προς το συμφέρον του Οργανισμού εάν αυτός ήτο διαθέσιμος να προσφέρει τις υπηρεσίες του πάνω σε προσωρινή και ημερήσια βάση για να αποπερατώσει μέρος των μελετών τας οποίας είχε αρχίσει αυτός. Ως εκ τούτου το Συμβούλιο αποφάσισε όπως προσφέρει στον κ. Κώστα Χριστοδουλίδη διορισμό επί ημερήσιας βάσης και για διάστημα 15 εργασίμων ημερών υπό την προϋπόθεση ότι η επί ημερήσιας και καθαρώς προσωρινής βάσης εργοδότησή του δε θα τον έθετε σε ευνοϊκή θέση έναντι των άλλων υποψηφίων για τη μόνιμη θέση Πολιτικού Μηχανικού Β΄ Τάξεως ή θα του έδιδε το δικαίωμα ν' απαιτήσει μόνιμο διορισμό. Ο όρος αυτός θα πρέπει να περιληφθεί ειδικά στην επιστολή με την οποία θα του προσφέρεται ο προσωρινός διορισμός. Το ημερομίσθιό του ορίζεται σε ΛΚ23.48 σεντ ημερησίως. Ο κ. Χριστοδουλίδης θα δικαιούται οδοιπορικά έξοδα και επιδόματα γεύματος." Σαν αποτέλεσμα ο αιτητής καταχώρησε και τρίτη προσφυγή την υπό κρίση και αξιοί τα ακόλουθα: "1. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση του καθ' ου η αίτηση με την οποία διόρισε με σύμβαση ή άλλως πως τον Κώστα Χριστοδουλίδη μετά την ακυρωτική απόφαση στην προσφυγή 1010/88 στη θέση Πολιτικού Μηχανικού 2ης Τάξης αντί και/ή στη θέση του αιτητή είναι άκυρη, αντίθετη στο δεδικασμένο, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. 2. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση του καθ' ου η αίτηση να προκηρύξει εκ νέου τη μόνιμη θέση Πολιτικού Μηχανικού 2ης τάξης και να τη δημοσιεύσει στην Επ. Εφημερίδα είναι άκυρη, παράνομη και πως ότι παραλείφθηκε θα πρέπει να διενεργηθεί. 3. Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να μην επικυρώνονται οι πιο πάνω πράξεις και/ή αποφάσεις του καθ' ου η αίτηση ως αντίθετες με το δικαστικό δεδικασμένο της προσφυγής 596/88 και/ή της προσφυγής 1010/88 και/ή με το άρθρο 146
(5)του Συντάγματος." Η βασική εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή είναι πως η νέα ανάκληση έγινε παράνομα και κατά παράβαση του δεδικασμένου. Σε αυτό το στάδιο όσον αφορά τον ισχυρισμό αυτό, θα πρέπει να ειπωθεί πως η εισήγηση δεν ευσταθεί γιατί δε δημιουργήθηκε δεδικασμένο επειδή τόσο η πρώτη προσφυγή όσο και η δεύτερη αποφασίστηκαν με βάση την ανυπαρξία επαρκούς αιτιολογίας της ανακλητικής απόφασης της 22.6.88, η οποία δε θεραπεύτηκε με την εκ των υστέρων αιτιολογία της απόφασης της 22.7.88. (Βλ. Chora?tis v. Republic
(1986)3(A) C.L.R. 838, 845). Έχει νομολογηθεί πως η ακύρωση μιας πράξης ενεργεί αναδρομικά και ανατρέχει στον ουσιώδη χρόνο και στα πραγματικά και νομικά δεδομένα που ίσχυαν όταν εκδόθηκε η πράξη και πως η νέα κρίση θα πρέπει να έχει σαν υπόβαθρο το status quo ante (Βλ. μεταξύ άλλων, Republic v. Safirides
(1985)3(A)?C.L.R. 163, 170, Mytides v. Republic
(1988)3(B) C.L.R. 737). Συνεπώς οι καθ' ων η αίτηση με την ακύρωση των αποφάσεων τους στις δύο προηγούμενες προσφυγές είχαν υποχρέωση να επανέλθουν στο νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε στις 4.3.88 και το θέμα που εγείρεται είναι αν και κατά πόσον οι καθ' ων η αίτηση μπορούσαν νόμιμα να εγκαταλείψουν την πράξη της 4.3.88 και να ενεργήσουν σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση της 27.11.89, τόσον όσον αφορά την εκ νέου προκήρυξη της θέσης, όσον και τον επί συμβάσει διορισμό του ενδιαφερόμενου μέρους Χριστοδουλίδη. Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί πως η μετέπειτα διαδικασία και ο διορισμός του ενδιαφερόμενου μέρους επί μονίμου βάσεως δεν προσβάλλεται. Είναι η θέση του αιτητή πως οι καθ' ων η αίτηση όφειλαν μετά τις ακυρωτικές αποφάσεις των δύο προγενέστερων προσφυγών να επανέλθουν στην απόφαση της 4.3.88 περιοριζόμενοι στην εξέταση των αιτήσεων των αρχικών υποψηφίων και όχι να την εγκαταλείψουν και να προβούν στην επαναπροκήρυξη της θέσης. Επίσης είναι εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή πως ο προσωρινός διορισμός του ενδιαφερόμενου προσώπου έγινε αντίθετα με τους κανονισμούς, Κ.Δ.Π. 167/81, Κ. 7
(1)και 8
(1), που έχουν ως ακολούθως: "7.-
(1)Κενή θέσις πρώτου διορισμού ή πρώτου διορισμού και προαγωγής δημοσιεύεται εις την επίσημον εφημερίδα της Δημοκρατίας, και παρέχει επαρκή στοιχεία εν σχέσει προς τα προσόντα, τα καθήκοντα, τας ευθύνας και την μισθοδοσίαν, και ορίζει προθεσμίαν υποβολής των αιτήσεων." "8.-
(1)Μόνιμος θέσις πληρούται είτε μονίμως είτε προσωρινώς επί συμβάσει δι' ωρισμένον χρονικόν διάστημα είτε από μηνός εις μήνα, ως το Συμβούλιον ήθελεν αποφασίσει." Επίσης, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε από το δικηγόρο του αιτητή πως η αιτιολογία της υπό κρίση απόφασης δεν ευσταθεί και σχολίασε πως το δημόσιο συμφέρον που αναφέρθηκε σαν δικαιολογητικό της ανάκλησης ήταν γενικό και αόριστο και αναφέρθηκε στην υπόθεση, Νεόφυτος Παπαγεωργίου v. Δημοκρατίας,
(1990)3 A.A.Δ. 1254, στο σχετικό απόσπασμα της απόφασης. Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση εισηγήθηκε πως οι καθ' ων η αίτηση ενέργησαν με πρόθεση να συμμορφωθούν με τις προγενέστερες αποφάσεις του Δικαστηρίου και υποστήριξε πως ορθά λήφθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Όσον αφορά την αρχική πράξη της 4.3.88 ισχυρίστηκε πως δεν είναι εκτελεστή πράξη και πως οι καθ' ων η αίτηση ήσαν ελεύθεροι να ενεργήσουν όπως ενέργησαν. Όπως έχει νωρίτερα αναφερθεί το Δικαστήριο στην προσφυγή αρ. 596/88 αποφάσισε πως ο αιτητής δεν είχε έννομο συμφέρον να προσβάλει την αρχική απόφαση διορισμού του επειδή η απόφαση δεν κοινοποιήθηκε σ' αυτόν. Ακόμα θα πρέπει να προστεθεί πως η πράξη αυτή της 4.3.88 δεν υπήρξε ποτέ έγκυρη γιατί στην ουσία δεν υπήρχε θέση για να πληρωθεί δεδομένου ότι ο προϋπολογισμός του Οργανισμού δεν είχε εγκριθεί από τη Βουλή των Αντιπροσώπων κατά το χρόνο που λήφθηκε η απόφαση. Συνεπώς δε δημιουργήθηκε κανένα έννομο συμφέρον για τον αιτητή όπως εξάλλου αποφασίστηκε και στην προσφυγή. Μη υπαρχούσης της θέσης του πολιτικού μηχανικού 2ας τάξεως για πλήρωση, η όλη διαδικασία πλήρωσης της θέσης αυτής δεν μπορεί να θεωρείται έγκυρη. Μετά δε τις ακυρωτικές αποφάσεις των δύο προγενέστερων προσφυγών, ο Οργανισμός επανερχόμενος στο νομικό και πραγματικό καθεστώς της 4.3.88 ορθά προέβη στις διαπιστώσεις που έγιναν στην συνεδρία του της 27.11.89, γιατί είχε κάθε δικαίωμα να ανακαλέσει ή και να εγκαταλείψει την απόφαση της 4.3.88 μια και δεν ήταν έγκυρη. (Βλ. Διοικητικό Δίκαιο Μιχαήλ Α. Δένδια, Τόμος Α, σελ. 163, όπου αναφέρεται ότι "αι διοικητικαί πράξεις είναι ελευθέρως ως ανακληταί, εκτός εάν εδημιουργήθησαν εξ αυτών δικαιώματα". Η αιτιολογία της απόφασης της 27.11.89 υπήρξε πλήρης και συνάδει με τις προγενέστερες αποφάσεις του Δικαστηρίου. Επομένως, η απόφαση του Οργανισμού να προκηρύξει εκ νέου τη θέση με δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερ. 1.12.89 επικυρώνεται. (Βλ. Παράρτημα Ω στη Γραπτή απάντηση του αιτητή στην αγόρευση του ενδιαφ. προσώπου). Όσον αφορά όμως το θέμα της πλήρωσης της θέσης από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο με σύμβαση, ο διορισμός θα πρέπει να ακυρωθεί γιατί είναι παράνομος και αντίθετος προς τους προαναφερθέντες κανονισμούς, δεδομένου ότι κάθε κενή θέση πρώτου διορισμού που θα πληρωθεί μόνιμα ή προσωρινά θα πρέπει να δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα για να υποβληθούν αιτήσεις. Στην προκειμένη περίπτωση ο Οργανισμός δεν προέβη σε τέτοια δημοσίευση. Επομένως η πιο πάνω απόφαση των καθ' ων η αίτηση για προσωρινό διορισμό του ενδιαφερόμενου προσώπου ακυρούται. Δεν επιδικάζονται έξοδα. H προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο