Παρασκευά Aνδρέας ν. Δημοκρατίας (1990) 3 ΑΑΔ 4151

(1990)3 ΑΑΔ 4151 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(1990)3 ΑΑΔ 4151 30 Νοεμβρίου, 1990 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Ο TITΛOΣ TPOΠOΠOIHΘHKE ΔYNAMEI ΔIATAΓHΣ TOY ΔIKAΣTHPIOY HMEP. 16/6/88 ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

1. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ,
2. EΠAPXIAKHΣ EΠITPOΠΉΣ ΔIAΘEΣEΩΣ KYBEPNHTIKΩN OIKOΠEΔΩN ANABAPΓOY ΠAΦOY,
3. ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 361/87). Αίτηση ακυρώσεως -?Αντικείμενο - Δημοσίου δικαίου πράξη - Παραχώρηση ιδιωτικής περιουσίας του κράτους σε δικαιούχους αιτητές κατόπιν επιλογής από ειδικά συσταθείσα Επιτροπή, με βάση καθορισμένα κριτήρια που τέθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο - Το θέμα εμπίπτει στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου και μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής. Διοικητική πράξη -?Εκτελεστή - Παραχώρηση ιδιωτικής περιουσίας του κράτους - H τελική σύμβαση είναι αστικής φύσης, αλλά εφόσον η απόφαση λαμβάνεται μετά από ειδικήν προκαθορισμένη διοικητική διαδικασία, αποτελεί εκτελεστή πράξη. Συνταγματικό Δίκαιο - Σύνταγμα -?Άρθρο 28.1 - Αρχή της ισότητας - Παραχώρηση ιδιωτικής περιουσίας του κράτους - Η παροχή προτεραιότητας στην εξέταση αίτησης του ενδιαφερόμενου προσώπου από την αρμόδια αρχή έναντι του αιτητή και η ικανοποίηση αιτημάτων ενδιαφερομένων προσώπων που δεν πληρούσαν κατά το χρόνο έγκρισης των αιτήσεών τους όλα τα νόμιμα κριτήρια, ισοδυναμούσε με άνιση μεταχείριση του αιτητή. Διοικητική πράξη - Ανάκληση - Εξουσία για διάθεση ιδιωτικής περιουσίας του κράτους που δόθηκε σε ειδικά συσταθείσα Επιτροπή με βάση απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου - Μόνο το Υπουργικό Συμβούλιο μπορεί να την ανακαλέσει. Διοικητικό όργανο - Γενικές Αρχές Διοικητικού Δικαίου - Διακριτική εξουσία της Διοίκησης - Εσφαλμένος τρόπος άσκησής της - Οδήγησε σε ακύρωση της επίδικης απόφασης. Κρατική περιουσία - Διαχείριση και διάθεση ιδιωτικής περιουσίας του κράτους - Σύνταγμα, Άρθρο 54(ε) και Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμος, Κεφ. 224, Άρθρο 18 - Εφαρμοστέες αρχές. Το Υπουργικό Συμβούλιο, με απόφασή του ημερ. 31.5.62, καθόρισε τον τρόπο και τους όρους παραχώρησης, με ενοικιαγορά, Κυβερνητικών Οικοπέδων στο χωριό Αναβαργός σε δικαιούχα πρόσωπα, από τη συσταθείσα προς το σκοπό αυτό Επαρχιακή Επιτροπή. Τα κριτήρια για το ποίος είναι δικαιούχος καθορίστηκαν σε αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου ημερ. 12.6.80 και 22.4.
4. Ο αιτητής που κατοικούσε με την οικογένειά του στο χωριό Αναβαργός από το 1981 σε ενοικιαζόμενη βοηθητική οικία και ικανοποιούσε τα εν λόγω κριτήρια, υπέβαλε αιτήσεις στις πιο κάτω ημερομηνίες για παραχώρηση σ' αυτόν οικοπέδου: 18.10.82, 18.6.83, 8.2.84, 15.10.84 και 24.4.
5. Οι τρεις πρώτες αιτήσεις απορρίφθηκαν, στην τέταρτη ο 'Επαρχος Πάφου ενεργώντας σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπής, ζήτησε πληροφορίες από το Κτηματολόγιο για τα περιουσιακά στοιχεία του αιτητή και της συζύγου του, οι οποίες παρεσχέθηκαν από το Κτηματολόγιο. Όταν ο αιτητής δεν πήρε απάντηση στις δύο τελευταίες του αιτήσεις, απηύθυνε νέα επιστολή ημερ. 21.2.87 στον Έπαρχο Πάφου καθώς και στον Υπουργό Εσωτερικών ζητώντας απάντηση στο αίτημά του. Ο Έπαρχος Πάφου του απάντησε με επιστολή του ημερ. 17.3.87, ότι δεν υπάρχουν πλέον διαθέσιμα οικόπεδα. Η περιοχή του χωριού Αναβαργός εντάχθηκε από 1.3.85 στα Δημοτικά όρια της Πάφου. Από τα ήδη διαχωρισθέντα οικόπεδα εναπόμειναν δύο και εκκρεμούσε ήδη στο Κτηματολόγιο αίτηση από παθούσα για παραχώρηση οικοπέδου. Αναφορικά με το άλλο από τα δύο οικόπεδα, ο Έπαρχος εισηγείτο να παραμείνει ελεύθερο για να παραχωρηθεί στο μέλλον για κοινωφελείς σκοπούς στον Δήμο Πάφου ή σε οικογένεια παθόντων που τυχόν παρουσιασθεί. O αιτητής καταχώρησε την παρούσα προσφυγή και ισχυρίστηκε ότι υπήρξε παράλογη καθυστέρηση εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση στην εξέταση της αίτησής του με αποτέλεσμα την πρόκληση σ' αυτόν δυσμενών επιπτώσεων λόγω της αλλαγής των δεδομένων. Επίσης ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν έκαμαν δέουσα έρευνα, ενήργησαν υπό καθεστώς πλάνης περί τα πράγματα και επίσης ότι η ενέργειά τους συνιστούσε άνιση μεταχείριση για τον αιτητή αφού δόθηκαν οικόπεδα στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα που δεν πληρούσαν τα κριτήρια. Οι καθ' ων η αίτηση ήγειραν τις πιο κάτω προδικαστικές ενστάσεις:
6. Η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη γιατί η χορήγηση των οικοπέδων έγινε στις 15.3.83 και 21.1.
8. Η επίδικη απόφαση ανάγεται στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου.
9. Η επίδικη απόφαση είναι πληροφοριακού χαρακτήρα. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τις προδικαστικές ενστάσεις. Στη συνέχεια αποφάνθηκε ότι:
10. Η εξουσία του Υπουργικού Συμβουλίου να διαχειρίζεται και διαθέτει Κυβερνητική περιουσία εκπηγάζει από το Άρθρο 54(ε) του Συντάγματος και το Άρθρο 18 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου, Κεφ.
12. Το Υπουργικό Συμβούλιο ανέθεσε την επιλογή των δικαιούχων αιτητών σύμφωνα με τα κριτήρια που τέθηκαν, σε Επιτροπή η οποία, όπως φαίνεται από τα στοιχεία του φακέλου συνεδρίασε μόνο δύο φορές από την πρώτη αίτηση του αιτητή. Αυτό αποδεικνύει ότι οι αιτήσεις με ημερ. 18.6.83 και 8.2.84 δεν απορρίφθηκαν από την Επιτροπή αλλά από άλλο αναρμόδιο όργανο.
13. Η εξουσία που δόθηκε στην Επιτροπή δεν μπορούσε να ανακληθεί από άλλο όργανο, πλην του Υπουργικού Συμβουλίου. Αναφορικά με την ουσία της προσφυγής αποφασίστηκε ότι:
14. Είναι φανερό από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ότι η συμπεριφορά των καθ' ων η αίτηση έναντι του αιτητή συνιστά άνιση και δυσμενή μεταχείρισή του από αυτή που επεδείχθηκε σε άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
15. Από τα πρακτικά των δύο συνεδριάσεων της Επιτροπής φαίνεται ότι παραχωρήθηκαν οικόπεδα σε ενδιαφερόμενα πρόσωπα που δεν πληρούσαν κατά το χρόνο έγκρισης των αιτήσεών τους, όλα τα κριτήρια.
16. Οι καθ' ων η αίτηση δεν άσκησαν ορθά τη διακριτική τους ευχέρεια. Ως εκ τούτου η επίδικη απόφαση ακυρώνεται κατά το μέρος που αφορά τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα Δημητρίου, Θεοφάνους και Μιχαήλ, με έξοδα προς όφελος του αιτητή. H προσφυγή επιτυγχάνει μερικώς με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Σέργη v. Δημοκρατίας

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1757, Chrysanthou and Another v. Republic

(1968)3 C.L.R.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση να παραχωρήσουν κυβερνητικά οικόπεδα, στο χωριό Αναβαργός στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα αντί στον αιτητή. Χρ. Δημητρίου, για τον Αιτητή. Κλ. Θεοδούλου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΣABBIΔHΣ, Δ.: Με την παρούσα προσφυγή ο αιτητής ζητά την ακύρωση της απόφασης των καθ' ων η αίτηση να μην του παραχωρήσουν Κυβερνητικό Οικόπεδο στο χωριό Αναβαργός και την παραχώρηση τέτοιου οικοπέδου στα ακόλουθα ενδιαφερόμενα πρόσωπα:-
2. Ερατώ Ανδρέου.
3. Ελένη Αντωνίου.
4. Μαρούλλα Σοφοκλέους.
5. Ανδρέας Φειδία Δημητρίου.
6. Αγαθοκλής Θεοφάνους.
7. Ειρηνούλλα Κώστα Μιχαήλ.
8. Ανδρέας Κ. Σιαηλή.
9. Ελένη Αντωνίου.
10. Κωστάκης Μιχαήλ.
11. Χριστίνα Αριστοτέλη. Ο αιτητής που κατάγεται από τη Φιλούσα Χρυσοχούς, διαμένει στο χωριό Αναβαργός της Πάφου, από το
12. Τον Ιούνιο του 1982 αρραβωνιάστηκε τη Γιανούλλα Νεοφύτου, που κατάγεται επίσης από τη Φιλούσα Χρυσοχούς την οποία και νυμφεύτηκε στις 13/11/
13. Ο αιτητής που κατοικά στο Αναβαργός με την οικογένειά του σε ενοικιαζόμενη βοηθητική κατοικία είναι οικοδόμος και έχει δύο παιδιά που γεννήθηκαν στις 25/3/1983 και 1/5/1986 αντίστοιχα. Η σύζυγός του δεν εργάζεται. Τόσο ο αιτητής όσο και η σύζυγός του δεν έχουν ιδιόκτητη οικία ή άλλη ακίνητη περιουσία. Το Υπουργικό Συμβούλιο με απόφασή του αριθ. 1922, ημερ. 31/5/1962, καθόρισε τον τρόπο και τους όρους παραχώρησης, με ενοικιαγορά, Κυβερνητικών Οικοπέδων στο χωριό Αναβαργός σε δικαιούχα πρόσωπα, από τη συσταθείσα προς το σκοπό αυτό Επαρχιακή Επιτροπή. Για να είναι κανείς δικαιούχος, σύμφωνα με τις αποφάσεις 19.179 (12/6/1980) και 21.609 (22/4/1982) του Υπουργικού Συμβουλίου, έπρεπε να ικανοποιεί τα ακόλουθα κριτήρια:- "(ι) Ο αιτητής να είναι οικογενειάρχης, μόνιμος κάτοικος του χωρίου ή εκτοπισθείς (μη δικαιούμενος άλλης βοήθειας) όστις επιθυμεί να εγκατασταθή εκεί μονίμως μη διαθέτων ιδιόκτητον οικίαν δια την διαμονήν της οικογένειάς του, ή/και δια την αποκατάστασιν θυγατρός/θυγατέρων. (ιι) Ο αιτητής να μη διαθέτη ιδιόκτητον οικόπεδον εις το χωρίον ή/και να μη διαθέτη γην πλησίον κατωκημένης περιοχής ή εις περιοχήν ώριμον προς ανάπτυξιν επί της οποίας να δύναται να ανεγείρη οικοδομήν ή να τη διαχωρίση εις οικόπεδα. (ιιι) Αιτητής έχων θυγατέρα μνηστευθείσαν και μη διαθέτων τόσον ο ίδιος όσον και η θυγατέρα του οικόπεδον ή γην επί του οποίου να δύναται να ανεγείρη κατοικίαν προς αποκατάστασίν της, θα τυγχάνη προτεραιότητος, νοουμένου βεβαίως ότι θα καλύπτεται και υπό των λοιπών ως άνω κριτηρίων." Με μεταγενέστερη απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου (αριθ. 27.644) ημερ. 2/10/1986, απαλείφθηκε από την παράγραφο (ι) των κριτηρίων η φράση "(μη δικαιούμενος άλλης βοήθειας)", αλλά προνοείται όπως στην περίπτωση "εκτοπισθέντος δικαιούχου η τιμή πωλήσεως του οικοπέδου θα καθορίζεται εις το πραγματικόν κόστος του οικοπέδου ..." (Παράρτημα Α' στην ένσταση). Ο αιτητής υπόβαλε αίτηση για παραχώρηση οικοπέδου με επιστολή του προς τον 'Επαρχο Πάφου, ημερ. 18/10/1982, αναφέροντας ότι ήταν αρραβωνιασμένος και ότι ούτε ο ίδιος ούτε η μνηστή του ήταν κύριοι οποιασδήποτε ακίνητης περιουσίας. Κατά τη συνεδρία της, που έγινε στο γραφείο του Βοηθού Επάρχου Πάφου, στις 15/3/1983 η Επαρχιακή Επιτροπή Διαθέσεως Κυβερνητικών Οικοπέδων Αναβαργού, αφού αναφέρθηκε στο διαχωρισμό 13 οικοπέδων εξέτασε στη συνέχεια 21 αιτήσεις που υποβλήθηκαν, ανάμεσα στις οποίες κι' αυτή του αιτητή, για τον οποίο λέχθηκαν τα ακόλουθα (Παράρτημα Β' στην ένσταση):- "
14. Ανδρέας Παρασκευά: Ο αιτητής κατάγεται από τη Φιλούσα Χρ.. Διαμένει με τη γυναίκα του στο Αναβαργός από τις 13/11/82 ημέρα που παντρεύτηκαν. Η γυναίκα του επίσης κατάγεται από τη Φιλούσα Χρ.. Διαμένουν σε οικία την οποία ενοικιάζουν. Η αίτησή του απορρίπτεται γιατί δεν είναι μόνιμος κάτοικος Αναβαργού δηλ. εγκαταστάθηκε εκεί πρόσφατα για να δημιουργήσει προϋπόθεση για παραχώρηση οικοπέδου." Κατά την πιο πάνω συνεδρία η Επιτροπή ενέκρινε την παραχώρηση ενός οικοπέδου στη Μαρούλλα Σοφοκλέους ενδιαφερόμενο πρόσωπο αριθ. 3, και προκαταρκτικά στην Ερατώ Ανδρέου και Ελένη Αντωνίου, ενδιαφερόμενα πρόσωπα αριθ. 1 και 2, νοουμένου ότι θα εξακριβώνετο ότι δεν είχαν ακίνητη περιουσία. Ο αιτητής που ειδοποιήθηκε σχετικά με επιστολή του Αναπληρωτή Επάρχου Πάφου, ημερ. 9/6/1983, υπόβαλε νέα αίτηση στις 18/6/1983 αλλά και πάλι πληροφορήθηκε με επιστολή του Αναπληρωτή Επάρχου ημερ. 5/10/1983, ότι η αίτησή του εξετάστηκε από την αρμόδια Επιτροπή αλλά δεν εγκρίθηκε για τον ίδιο λόγο όπως και προηγουμένως. Ο αιτητής επανήλθε με νέα αίτηση στις 8/2/1984 αλλά και πάλι πήρε απορριπτική απάντηση με επιστολή ημερ. 26/9/1984, για τον ίδιο λόγο όπως και προηγουμένως. Στις 15/10/1984 ο αιτητής υπόβαλε νέα αίτηση. Στη συνεδρία της ημερ. 21/1/1985, η Επιτροπή εξέτασε και πάλι αιτήσεις για παραχώρηση οικοπέδων μεταξύ των οποίων κι' αυτή του αιτητή. Στη συνεδρία της αυτή η Επιτροπή αποφάσισε, σχετικά με τον αιτητή, τα ακόλουθα (Παράρτημα Στ' στην ένσταση):- "
15. Ανδρέας Παρασκευά: Αποφασίστηκε να υποβληθεί νέα έκθεση από το Βοηθό Επαρχιακό Επόπτη όσον αφορά την οικογενειακή κατάσταση του αιτητή και να ζητηθεί από το Κτηματολόγιο να μας πληροφορήσει κατά πόσον ο αιτητής ή η σύζυγός του κατέχουν οποιαδήποτε περιουσία στην Πόλη Χρ. ή Φιλούσα Χρ. (Τα πρακτικά ημ. 15/3/1983 είναι σχετικά)." Κατά την ίδια συνεδρία η Επιτροπή ενέκρινε την παραχώρηση οικοπέδων στα ακόλουθα ενδιαφερόμενα πρόσωπα: Ανδρέα Φειδία Δημητρίου (ενδιαφερόμενο πρόσωπο, αριθ. 4), Ειρηνούλα Μιχαήλ (αριθ. 6), Ανδρέα Σιαηλή (αριθ. 7), Ελένη Αντωνίου (αριθ. 2) της οποίας η αίτηση είχε εγκριθεί προκαταρκτικά στη συνεδρία της Επιτροπής με ημερ. 15/3/
16. Εγκρίθηκε επίσης προκαταρκτικά η παραχώρηση οικοπέδου στον Αγαθοκλή Θεοφάνους, ενδιαφερόμενο πρόσωπο αριθ. 5, νοουμένου ότι θα ικανοποιούσε ορισμένους όρους, και στον Κωστάκη Μιχαήλ, ενδιαφερόμενο πρόσωπο με αριθ. 9, νοουμένου ότι το αποτέλεσμα της έρευνας η οποία θα διενεργείτο θα δικαιολογούσε την παραχώρηση οικοπέδου. Σχετικά με την Ερατώ Ανδρέου (ενδιαφερόμενο πρόσωπο, αριθ. 1) για την οποία είχε εγκριθεί προκαταρκτικά η παραχώρηση οικοπέδου κατά τη συνεδρία της Επιτροπής με ημερ. 15/3/1983, αποφασίστηκε να διεξαχθεί νέα έρευνα ενόψει ορισμένων πληροφοριών που είχε η Επιτροπή. Εδώ οφείλω να σημειώσω ότι τελικά δεν παραχωρήθηκε οικόπεδο σ' αυτό το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Ο Έπαρχος Πάφου, ενεργώντας σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής για τον αιτητή, ζήτησε, με επιστολή του ημερ. 20/2/1985, από το Κτηματολόγιο πληροφορίες για τα περιουσιακά στοιχεία του αιτητή και της συζύγου του. Το Κτηματολόγιο παρέσχε τα στοιχεία αυτά με επιστολή ημερ. 2/3/
17. Ο αιτητής, που δεν πήρε απάντηση στην αίτησή του, απηύθυνε νέα επιστολή/αίτηση προς τον Επιτροπή, ημερ. 24/4/1986 καθώς και επιστολές στον Υπουργό Εσωτερικών με την οποία ζητούσε συνάντηση, και στον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων. Εν τω μεταξύ η περιοχή του χωριού Αναβαργός εντάχθηκε, από της 1ης Μαρτίου, 1985, με την Κ.Δ.Π. 77/85, στα Δημοτικά όρια της Πάφου. Ακολούθως, ο Έπαρχος Πάφου με επιστολή του ημερ. 8/12/1986, στο Μόνιμο Υφυπουργό του Υπουργείου Εσωτερικών ανάφερε, μεταξύ άλλων ότι το Αναβαργός που είχε πρόσφατα ενταχθεί στο Δήμο Πάφου, έπαψε να είναι μια φτωχή μικρή κοινότητα και γι' αυτό έπρεπε ν' ανασταλεί η διαδικασία διαχωρισμού άλλων οικοπέδων. Από τα ήδη διαχωρισθέντα οικόπεδα εναπόμεναν δύο και εκκρεμούσε ήδη στο Κτηματολόγιο αίτηση από παθούσα για την παραχώρηση οικοπέδου. Όσο για το άλλο από τα δύο οικόπεδα, ο Έπαρχος εισηγείτο στην επιστολή του "να παραμείνει ελεύθερο για να παραχωρηθεί στο μέλλον είτε στο Δήμο Πάφου για κοινοφελείς σκοπούς, εφόσον ενδιαφέρεται για την παραχώρηση ενός οικοπέδου, είτε σε οικογένεια παθόντων που τυχόν να παρουσιαστεί". Τέλος, ο Έπαρχος ζητούσε εξουσιοδότηση για ν' απαντήσει αρνητικά στις αιτήσεις που ήδη εκκρεμούσαν και να σταματήσει να δέχεται άλλες (Κ. 20 και 21 στο Φάκελο Τεκμήριο 1). Ο αιτητής, που δεν πήρε καμιά απάντηση στην τελευταία αίτησή του, απηύθυνε νέα επιστολή, ημερ. 21/2/1987 στον "Πρόεδρο της Επαρχιακής Διοικήσεως Πάφου", καθώς και στον Υπουργό Εσωτερικών (ημερ. 12/2/1987) ζητώντας απάντηση στο αίτημά του. Με επιστολή του Επάρχου ημερ. 17/3/1987, δόθηκε στον αιτητή η επίδικη απόφαση, που έχει ως ακολούθως:- "Αναφέρομαι στην επιστολή σας προς το Γενικό Διευθυντή Υπουργείου Εσωτερικών με ημερ. 12.2.87 αντίγραφο της οποίας έχει κοινοποιηθεί και σε μένα σχετικά με αίτημά σας για παραχώρηση Κυβερνητικού Οικοπέδου στο Αναβαργός και σας πληφορορώ ότι το αίτημά σας δεν μπορεί να ικανοποιηθεί διότι στο χωριό Αναβαργός δεν υπάρχουν πλέον άλλα οικόπεδα διαθέσιμα για παραχώρηση, από την Επαρχιακή Επιτροπή Διαθέσεως Κυβερνητικών Οικοπέδων." Ο αιτητής καταχώρησε προσφυγή μετά τη λήψη της πιο πάνω επιστολής. Με τη γραπτή της αγόρευση η ευπαίδευτη δικηγόρος του αιτητή ισχυρίζεται ότι υπήρξε μεγάλη και παράλογη καθυστέρηση εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση στην εξέταση της αίτησης του αιτητή και στην απάντησή τους προς αυτόν, γεγονός που επηρέασε δυσμενώς τον αιτητή γιατί στο μεταξύ άλλαξαν τα δεδομένα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι καθ' ων η αίτηση δε διενήργησαν τη δέουσα έρευνα, ενήργησαν κάτω από πλάνη περί τα πράγματα και ότι ο αιτητής, που πληρούσε όλα τα κριτήρια δικαιούχου σύμφωνα με τις αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, έτυχε άνισης μεταχείρισης αφού δόθηκαν οικόπεδα στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα που δεν πληρούσαν τα κριτήρια. H ευπαίδευτη δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση ήγειρε τις πιο κάτω προδικαστικές ενστάσεις:-

(1)H προσφυγή είναι εκπρόθεσμη διότι η χορήγηση οικοπέδων από την Επιτροπή έγινε στις 15/3/1983 και 21/1/1985.

(2)H επίδικη πράξη ανάγεται στη σφαίρα του ιδιωτικού και όχι του δημόσιου δικαίου.

(3)H επίδικη πράξη είναι πληροφοριακού χαρακτήρα, πληροφορούσα τον αιτητή ότι δεν υπάρχουν άλλα οικόπεδα διαθέσιμα από την Επιτροπή και γι' αυτό δεν είναι εκτελεστή. Στην απάντησή της η ευπαίδευτη δικηγόρος του αιτητή, αντικορύοντας τους ισχυρισμούς των καθ' ων η αίτηση υποστήριξε ότι η επίδικη πράξη ανάγεται στη σφαίρα του δημόσιου δικαίου και είναι πράξη εκτελεστή και η προσφυγή εμπρόθεσμη αφού, εξ' όσων φαίνεται από τα διάφορα στοιχεία του φακέλου, αποφασίστηκε, στις 21/1/1985, να γίνει νέα έρευνα και η αίτησή του εκκρεμούσε μέχρι τις 17/3/1987 που του δόθηκε απάντηση. Όσον αφορά τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, είναι η θέση της δικηγόρο του αιτητή ότι τα ονόματά τους περιήλθαν σε γνώση του αιτητή μετά τη λήψη της επίδικης επιστολής προς αυτόν. Αναφορικά με το δεύτερο προδικαστικό σημείο, στο σύγγραμμα του Στασινόπουλου "Αστική Ευθύνη του Κράτους" έκδοση 1950, στη σελ. 197 αναφέρονται τα ακόλουθα:- "Πράξεις αποβλέπουσαι εις την διαχείρισιν τοιούτων πραγμάτων, ως είναι η αγορά, πώλησις, εκμίσθωσις, η οικοδόμησις ή επισκευή κτιρίου, η διά δημοσίας ανακοινώσεως πρόσκλησις προσφορών δι' αγοράν ακινήτου κ.λ.π.

(1)δημιουργούσιν ευθύνην κατά το άρθρο 104 του Εισ. Νόμου. Τούτο αποτελεί τον κανόνα. Δύναται όμως, κατ'εξαίρεσιν, η διαχείρισις της ιδιωτικής περιουσίας της Πολιτείας να ενεργήται εις ωρισμένας περιπτώσεις κατά ιδιάζοντας κανόνας, εκφεύγοντας του ιδιωτικού δικαίου, ως συνέβη π.χ. κατά την παραχώρησιν και διανομήν των εθνικών γαιών

(2). Εις τας περιπτώσεις ταύτας, η διαχείρισις της ιδιωτικής περιουσίας της Πολιτείας προσλαμβάνει σημασίαν γενικωτέραν, υπερισχύει δε εν τη διαχειρίσει ταύτη εν γενικόν συμφέρον (π.χ. εξυπηρέτησις ακτημόνων, αξιοποίησις ακαλλιεργήτων γαιών) και υποχωρεί το ταμειακόν συμφέρον της Πολιτείας, εις τρόπον ώστε η σχετική ενέργεια παύει να είναι αποκλειστική διαχείρισις ιδιωτικής περιουσίας και ανάγεται εις λειτουργίαν δημοσίας υπηρεσίας

(3). ..." Στην υποσημείωση

(2)στην ίδια σελίδα, αναφέρονται τα ακόλουθα:- "

(2)Σ.Ε.211

(1929): η παραχώρησις εθνικών γαιών και φυτειών "φέρει τον χαρακτήρα αγοραπωλησίας, τελούσης όμως υπό ειδικάς συνθήκας και συναπτομένης κατ' ειδικήν διοικητικήν διαδικασίαν, ουχ' ήττον, εν τοιαύτη περιπτώσει, και η μονομερής διοικητική πράξις, η αναγόμενη εις την διαχείρισιν της ιδιωτικής περιουσίας του Κράτους δύναται να προσβληθεί δι' αιτήσεως ακυρώσεως." (Βλέπε επίσης Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, σελ. 428-429 και Κυριακοπούλου "Ελληνικόν Δίκαιον, Μέρος Γ', έκδοση 1962, σελ.103.) Την ίδια θέση πήρε και ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Υπόθεση Ελένη Χριστοδούλου Σέργη ν. Δημοκρατίας

(1989)3 A.A.Δ. 1757, όπου είπε τα ακόλουθα:- "Πριν κλείσω την απόφαση αυτή θα ήθελα να παρατηρήσω σε σχέση με την προδικαστική ένσταση των καθ' ων η αίτηση, ότι 'το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία ή/και η προσβαλλόμενη πράξη ή/και απόφαση είναι μέσα στα πλαίσια του ιδιωτικού δικαίου ή/και οι καθ'ων η αίτηση έχουν ενεργήσει ως Fiscus', ότι οι πράξεις παραχώρησης κρατικής γης που είναι ιδιωτική περιουσία του Κράτους, αποτελούν μεν συμβάσεις αστικής φύσεως που φέρουν τον χαρακτήρα αγοραπωλησίας μια και βρίσκονται όμως κάτω από ειδικές συνθήκες και συνάπτονται σύμφωνα με ειδική διοικητική διαδικασία, αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις που μπορούν να προσβληθούν με αίτηση ακυρώσεως (Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959 σ. 428-429 και απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας της Ελλάδας, 211

(29)). Στην υπό εξέταση υπόθεση η επίδικη απόφαση λήφθηκε κάτω από ειδική διοικητική διαδικασία που καθορίζει και ειδικές κατηγορίες και κριτήρια για τη διάθεση κρατικής γης. Αξίζει να αναφερθούν εδώ σαν σχετικά με τα πιο πάνω, το άρθρο 54(ε) του Συντάγματος, ο Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμος, Κεφ.224 όπως τροποποιήθηκε, και ειδικότερα το Άρθρο 18 και οι Αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, με αριθμόν 8624, 6408 και 13627 που περιέχονται στο Παράρτημα Α, τιτλοφορούμενο 'Κυβερνητική Πολιτική επί της διάθεσης της 'Χαλίτικης' και άλλης Κρατικής Γης.' Επομένως πράξεις που λαμβάνονται σε σχέση με αυτή την ειδική διοικητική διαδικασία και τα κριτήρια που μπήκαν όπως είναι και η επίδικη απόφαση δεν μπορεί παρά να θεωρούνται ως εκτελεστές διοικητικές πράξεις που μπορεί να προσβληθούν με αίτηση ακυρώσεως." Συμφωνώ πλήρως με τα πιο πάνω τα οποία και υιοθετώ. (Σχετική είναι επίσης και η υπόθεση Chrysanthou and Another v. The Republic

(1968)3 C.L.R. 519). Στην παρούσα περίπτωση η διάθεση της Κυβερνητικής γης γινόταν κατόπιν επιλογής από ειδικά συσταθείσα Επιτροπή, με βάση καθορισμένα κριτήρια που τέθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο το οποίο έχει, σύμφωνα με το Άρθρο 54(ε) του Συντάγματος και το Άρθρο 18 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου, Κεφ.224, εξουσία διάθεσης περιουσίας που ανήκει στη Δημοκρατία. Επομένως βρίσκω, με βάση τα πιο πάνω, ότι το θέμα εμπίπτει στη σφαίρα του δημόσιου δικαίου και μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής. Όσον αφορά τις άλλες δύο προδικαστικές ενστάσεις, πρώτον, η προσφυγή δεν μπορεί να είναι εκπρόθεσμη εφόσον η μοναδική απάντηση που στάληκε στον αιτητή στην αίτησή του ημερ. 15/10/1984 και τις μετέπειτα επιστολής του ήταν η αναφερόμενη στην επιστολή ημερ. 17/3/1987 και, δεύτερον, η επιστολή αυτή δεν είναι απλώς πληροφοριακού χαρακτήρα εφόσον εμπεριέχει βούληση των καθ' ων η αίτηση να μην ικανοποιήσουν το αίτημα του αιτητή, αλλά είναι εκτελεστή. Σχετικά με το θέμα κατά πόσο η προσφυγή είναι εμπρόθεσμη όσον αφορά το μέρος της που προσβάλλει την παραχώρηση οικοπέδων στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα. Μετά την πρώτη του αίτηση, η οποία εξετάστηκε στη συνεδρία της Επιτροπής με ημερ. 15/3/1983, και στην οποία πήρε αρνητική απάντηση, ο αιτητής υπόβαλε άλλες δύο αιτήσεις, (πριν την τελευταία που οδήγησε στην επίδικη απόφαση) στις οποίες και πάλιν πήρε αρνητική απάντηση. Τις αποφάσεις αυτές ουδέποτε πρόσβαλε με προσφυγή και αν τις πρόσβαλλε τώρα η προσφυγή του θα ήταν εκπρόθεσμη. Επομένως η προσφυγή, καθ' ο μέρος στρέφεται εναντίον της παραχώρησης οικοπέδου, κατά την ημερομηνία αυτή σ' οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο είναι εκπρόθεσμη. Οικόπεδο παραχωρήθηκε, κατά την ημερομηνία αυτή, μόνο στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο αριθ.3, Μαρούλλα Σοφοκλέους. Ως αποτέλεσμα, η προσφυγή εναντίον αυτού του ενδιαφερόμενου προσώπου απορρίπτεται ως εκπρόθεσμη. Αναφορικά με τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, η έγκριση για παραχώρηση οικοπέδων σ' αυτούς έγινε κατά τη συνεδρία της Επιτροπής ημερ. 21/1/1985 εκτός του ενδιαφερόμενου προσώπου αριθ.10, Χριστίνας Αριστοτέλους, στην οποία παραχωρήθηκε οικόπεδο από το Υπουργικό Συμβούλιο με απόφασή του ημερ. 9/9/

1. Είναι ο ισχυρισμός του αιτητή ότι πληροφορήθηκε τα ονόματα των ενδιαφερόμενων προσώπων ως αποτέλεσμα των ερευνών που έκαμε μετά τη λήψη της επίδικης επιστολής (17/3/1987). Εν πάση περιπτώσει, ο αιτητής δεν είχε τελική απάντηση για την τύχη της αίτησής του παρά μόνο με την προαναφερόμενη επιστολή και, αν και η επιστολή αυτή γράφτηκε πολύ μεταγενέστερα, στην οποία η τελευταία συνεδρία της Επιτροπής κατά την οποία παραχωρήθηκαν οικόπεδα ήταν στις 21/1/1985, κατά την οποία παραχωρήθηκαν οικόπεδα στα ενδιαφερόμενα αυτά πρόσωπα και όχι στον αιτητή. Επομένως ο αιτητής δε θα μπορούσε να προσβάλει προηγουμένως την επίδικη πράξη. Με βάση τα πιο πάνω και έχοντας επίσης υπόψη ότι κάθε αμφιβολία θα πρέπει ν'αποφασισθεί προς όφελος του αιτητή, βρίσκω ότι η προσφυγή όσον αφορά τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, εκτός της Μαρούλλας Σοφοκλέους, δεν είναι εκπρόθεσμη. Πρέπει επίσης πριν προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης, ν' αναφέρω σ' αυτό το στάδιο, ότι από τον κατάλογο των ενδιαφερομένων προσώπων, φαίνεται ότι τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα αριθ. 2 και 8 είναι το ίδιο πρόσωπο, η Ελένη Αντωνίου. Επίσης, όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης και τα διάφορα έγγραφα που βρίσκονται ενώπιόν μου, δε δόθηκε τελικά οικόπεδο στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο με αριθ.1, Ερατώ Ανδρέου. Επομένως η προσφυγή όσον αφορά το ενδιαφερόμενο πρόσωπο αριθ. 1 είναι ανυπόστατη και απορρίπτεται. Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο με αριθ.8 διαγράφεται. Η προσφυγή επίσης αποσύρθηκε, σε μεταγενέστερο στάδιο, εναντίον του ενδιαφερομένου προσώπου αριθ. 6, Ειρηνούλλα Κώστα Μιχαήλ, επειδή όπως διαπιστώθηκε από το φάκελο της υπόθεσης, δεν έγινε επίδοση της προσφυγής σ' αυτή, και ως συνέπεια, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Όπως επίσης προκύπτει από τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιόν μου τα δύο τελευταία οικόπεδα παρέμειναν αδιάθετα ενόψει της προσφυγής του αιτητή. Αναφορικά με το επίδικο θέμα έχω επίσης να παρατηρήσω τα ακόλουθα. Η εξουσία του Υπουργικού Συμβουλίου να διαχειρίζεται και να διαθέτει Κυβερνητική περιουσία εκπηγάζει, όπως είπα και προηγουμένως, από το ίδιο το Σύνταγμα και το Νόμο, (Κεφ. 224). Το Υπουργικό Συμβούλιο με την απόφασή του αριθ. 1922, ημερ.31/5/1962, όπως τροποποιήθηκε, ανέθεσε την επιλογή των δικαιούχων αιτητών για παροχή οικοπέδων στο Αναβαργός σύμφωνα με τα κριτήρια που τέθηκαν, σε Επιτροπή αποτελούμενη από εκπροσώπους της Επαρχιακής Διοίκησης, του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, τον Έλληνα Λειτουργό Ευημερίας και τον Κοινοτάρχη του χωριού. Απ' ό,τι φαίνεται από τα στοιχεία του φακέλου (Τεκμήριο 1), η Επιτροπή συνεδρίασε μόνο δύο φορές αφότου υπόβαλε την πρώτη του αίτηση ο αιτητής, στις 15/3/1983, όταν απόρριψε την πρώτη του αίτηση και στις 21/1/1985, όταν αποφάσισε να διεξάγει περαιτέρω έρευνα για την περίπτωσή του. Επομένως, απ' ό,τι φαίνεται οι άλλες δύο αιτήσεις του αιτητή με ημερ. 18/6/1983 και 8/2/1984, δεν απορρίφθηκαν από την ίδια την Επιτροπή αλλά από άλλο αναρμόδιο όργανο. Ένα άλλο θέμα που θέλω να θίξω, παρόλο που δεν αναφέρθηκε από τους δικηγόρους, είναι ότι η εξουσία για διάθεση της γης, που δόθηκε στην Επιτροπή, με βάση απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, δεν μπορούσε ν' ανακληθεί ούτε με την απόφαση για ένταξη του χωριού στα δημοτικά όρια της Πάφου, ούτε με την επιστολή του Επάρχου Πάφου προς το Μόνιμο Υφυπουργό του Υπουργείου Εσωτερικών ημερ. 8/12/1986, με την οποία ζητούσε εξουσιοδότηση ν' απαντήσει αρνητικά στις εκκρεμούσες αιτήσεις, όπως και οποιαδήποτε μεταγενέστερη εξουσιοδότηση προς το σκοπό αυτό, που πιθανότατα δόθηκε, από οποιοδήποτε όργανο, εκτός από το Υπουργικό Συμβούλιο. Εφόσον υπήρχαν διαθέσιμα οικόπεδα (όπως φαίνεται από τα διάφορα στοιχεία ενώπιόν μου) και εφόσον υπήρχαν δικαιούχοι αιτητές ήταν καθήκον της Επιτροπής να τα διαθέσει, εφαρμόζοντας τα κριτήρια που τέθηκαν. Με βάση τα πιο πάνω θα εξετάσω τώρα την ουσία της υπόθεσης. Είναι φανερό ότι ο αιτητής κρίθηκε ότι πληρούσε τα κριτήρια του δικαιούχου κατά την τελευταία συνεδρία της Επιτροπής. Δεν είχε όμως ενώπιόν της η Επιτροπή τα περιουσιακά στοιχεία του αιτητή για να προχωρήσει στην έγκριση της αίτησής του. Το γεγονός όμως αυτό δεν οφειλόταν σε καμιά παράλειψη του αιτητή. Από την άλλη η Επιτροπή δεν ασχολείτο με το θέμα του αιτητή. Από την άλλη η Επιτροπή δεν ασχολείτο με το θέμα του αιτητή για πρώτη φορά ούτως ώστε να δικαιολογείται να μην έχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία ενώπιόν της, εφόσον η αίτηση αυτή ήταν η τέταρτη που έκανε ο αιτητής. Επισημαίνω επίσης το γεγονός ότι η απάντηση στην έρευνα που ζητήθηκε από το Κτηματολόγιο για τα περιουσιακά στοιχεία του αιτητή παρασχέθηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα στις 2/3/
2. Η επιστολή με την οποία ζητούνταν τα στοιχεία αυτά φέρει ημερ. 20/2/1985, δηλαδή ένα ολόκληρο μήνα μετά τη συνεδρία της Επιτροπής. Εν πάση περιπτώσει η Επιτροπή είχε όλα τα στοιχεία που αφορούσαν τον αιτητή μέχρι τις 2/3/1985, και θα μπορούσε να προχωρήσει στην έγκριση της αίτησής του, αν συνεδρίαζε ξανά, πράγμα που παράλειψε να κάμει. Από την άλλη εξάλλου, όπως φαίνεται από τα στοιχεία του φακέλου, η Επιτροπή προέβηκε στην ενέργεια αυτή, να προχωρήσει δηλαδή στην παραχώρηση οικοπέδων μετά την τελευταία συνεδρία της, στις περιπτώσεις των ενδιαφερομένων προσώπων Αγαθοκλή Θεοφάνους και Κωστάκη Μιχαήλ για τους οποίους τα πρακτικά της συνεδρίας της Επιτροπής ημερ. 21/1/1985 αναφέρουν τα ακόλουθα:- "
3. Αγαθοκλής Θεοφάνους .............................................................. Αποφασίστηκε να του παραχωρηθεί Κυβερνητικό οικόπεδο νοουμένου ότι θα τελέσει τους γάμους του εντός των προσεχών έξι μηνών και θα εξακολουθεί να διανέμει στο Αναβαργός. Διαφορετικά θα πρέπει να υποβάλλει νέα αίτηση την οποία θα εξετάσει εκ νέου η Επιτροπή. ........................................................................................................ "
4. Κωστάκης Μιχαήλ. .................................................................... Αποφασίστηκε όπως Λειτουργός του Τμήματος Ευημερίας σε συνεργασία με τον Κοινοτάρχη προβούν σε έρευνα όσον αφορά τις σχέσεις του υιού με τη μάνα, και αν οι διαφορές είναι πράγματι τόσο σοβαρές ούτως ώστε να μην προβλέπεται συμφιλίωσή τους εντός των προσεχών ετών, τότε το αίτημά του για παραχώρηση Κυβερνητικών οικοπέδου θα ικανοποιηθεί." Δεν υπάρχει πρακτικό στο φάκελο από το οποίο να φαίνεται πότε και πως έγινε η τελική έγκριση στις περιπτώσεις αυτές. Όπως όμως αναφέρεται στη γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση, το σχετικό συμβόλαιο στην περίπτωση του Αγαθοκλή Θεοφάνους "υπογράφτηκε στις 11/5/1985, έξι μέρες μετά το γάμο του κ. Θεοφάνους που έγινε την 5.5.
5. Είναι γεγονός ότι το ζεύγος Θεοφάνους εγκαταστάθηκε σε κατάλληλο διαμέρισμα στην Κάτω Πάφο αμέσως μετά το γάμο μέχρι να συμπληρώσει την κατοικία του στο οικόπεδο που του παραχωρήθηκε." Σχετικά με τον Κωστάκη Μιχαήλ αναφέρονται στην αγόρευση της ευπαίδευτης δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση τα ακόλουθα: "Μετά από την πιο πάνω διαπίστωση παραχωρήθηκε στον αιτητή Κυβερνητικό οικόπεδο και το σχετικό συμβόλαιο υπογράφτηκε την 30/3/1985." Από τα πιο πάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι υπήρξε, στις περιπτώσεις αυτές, διαφοροποιημένη μεταχείριση του αιτητή, καθόσο μάλλον, όπως φαίνεται, ο Αγαθοκλής Θεοφάνους δεν πληρούσε το κριτήριο του οικογενειάρχη την 21/1/1985 που εγκρίθηκε η αίτησή του και παρέβηκε επίσης τον όρο που τέθηκε στη συνεδρία αυτή, ότι θα εξακολουθεί να διαμένει στο Αναβαργός. Όπως φαίνεται από τα πρακτικά των δύο συνεδριάσεων της Επιτροπής, η Επιτροπή σε άλλες περιπτώσεις ακολουθούσε άλλη τακτική απ' αυτή που ακολούθησε στην περίπτωση του αιτητή. Δηλαδή ενέκρινε τις αιτήσεις διαφόρων αιτητών "νοουμένου" ότι θα εξακριβωνόταν μετά από έρευνα ότι δεν είχαν άλλη περιουσία ή θα ικανοποιούνταν άλλοι όροι (περιπτώσεις Ερατώς Ανδρέου, στην οποία όμως τελικά δεν παραχωρήθηκε οικόπεδο και Ελένης Αντωνίου στην οποία τελικά παραχωρήθηκε οικόπεδο το 1985, όταν πληρούσε τα κριτήρια [πρακτικά ημερ. 15/3/1983], Αγαθοκλή Θεοφάνους και Κωστάκη Μιχαήλ [πρακτικά ημερ. 21/1/1985]. Όπως επίσης φαίνεται από τα πρακτικά της Επιτροπής ημερ. 21/1/1985, υπήρξε διαφοροποιημένη και δυσμενής μεταχείριση του αιτητή έναντι του Ανδρέα Φειδία Δημητρίου που αν και κατοίκησε στο Αναβαργός αρκετά αργότερα από τον αιτητή και η αίτηση που εξεταζόταν από την Επιτροπή για πρώτη φορά, η Επιτροπή είχε όλα τα στοιχεία που τον αφορούσαν ενώπιόν της και ενέκρινε αμέσως την αίτησή του, δίνοντάς του έτσι προτεραιότητα έναντι του αιτητή. Τέλος, όπως φαίνεται από τα πρακτικά των δύο συνεδριάσεων της Επιτροπής, παραχωρήθηκαν οικόπεδα σε ενδιαφέροντα πρόσωπα που δεν πληρούσαν, κατά το χρόνο της έγκρισης των αιτήσεών τους, όλα τα κριτήρια. Οι περιπτώσεις αυτές είναι:- (α) Αγαθοκλής Θεοφάνους. Στις 21/1/1985 που εγκρίθηκε η αίτησή του ήταν ακόμα αρραβωνιασμένος και επομένως δεν ήταν οικογενειάρχης. (β) Κωστάκης Μιχαήλ. Δε φαίνεται από τα πρακτικά (21/1/1985) αν ήταν οικογενειάρχης. Στην Ελένη Αντωνίου, που ήταν στις 15/3/1983 αρραβωνιασμένη, παραχωρήθηκε τελικά οικόπεδο στις 21/1/1985, αφού είχε ήδη παντρευτεί και αποκτήσει παιδί. Επομένως πληρούσε τα κριτήρια και η προσφυγή καθ'όσο μέρος την αφορά, απορρίπτεται. Το ίδιο και στον Ανδρέα Σιαηλή, ενδιαφερόμενο πρόσωπο αριθ.7, δεν παραχωρήθηκε οικόπεδο το 1983 γιατί ήταν αρραβωνιασμένος και επομένως όχι οικογενειάρχης, και του παραχωρήθηκε το 1985, όταν ήταν ήδη παντρεμένος και κατοικούσε σε ενοικιαζόμενη κατοικία στο Αναβαργός. Επομένως, αυτός πληρούσε τα κριτήρια και η προσφυγή καθ'όσο μέρος τον αφορά απορρίπτεται. Αναφορικά με τη Χριστίνα Αριστοτέλη, ενδιαφερόμενο πρόσωπο αριθ. 10, στην οποία παραχωρήθηκε οικόπεδο όχι από την Επιτροπή αλλά από το Υπουργικό Συμβούλιο, ως παθούσα, σύμφωνα με απόφασή του ημερ. 9/9/1986, δεν προβλήθηκε κανένας ισχυρισμός ότι κακώς παραχωρήθηκε το οικόπεδο σ' αυτήν και επομένως η προσφυγή καθ' όσο μέρος την αφορά απορρίπτεται. Με βάση τα πιο πάνω βρίσκω ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν άσκησαν τη διακριτική τους ευχέρεια ορθά και ως εκ τούτου η επίδικη απόφαση ακυρώνεται αλλά μόνο κατά το μέρος που αφορά τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα Ανδρέα Φειδία Δημητρίου, Αγαθοκλή Θεοφάνους και Κωστάκη Μιχαήλ, με έξοδα προς όφελος του αιτητή. H?προσφυγή επιτυγχάνει μερικώς με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο