Μιγγίδης ν. Δημοκρατίας
(1993)3 ΑΑΔ 104 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1993)3 ΑΑΔ 104 19 Μαρτίου, 1993 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στές] ΠΑΥΛΟΣ ΜΙΓΓΙΔΗΣ, Εφεσείων-Αιτητής, ν. ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσιβλήτων-Καθ' ων η Αίτηση. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 966). Τελωνειακοί Δασμοί και Φόροι καταναλώσεως - Μηχανοκίνητα οχήματα τα οποία εισάγονται από Κυπρίους - Τρόποι υπολογισμού του πληρωτέου δασμού - Οι περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμοι του 1967-1987 Άρθρο 159
(1)
(2). Λέξεις και Φράσεις - "Δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως" στην επιφύλαξη του άρθρου 159
(1)του Νόμου. Ο εφεσείων είναι Κύπριος ο οποίος επαναπατρίσθηκε από την Αγγλία για μόνιμη εγκατάσταση τον Αύγουστο του
- Στις 25 Ιουλίου, 1987 αγόρασε στο Λονδίνο μεταχειρισμένο αυτοκίνητο τύπου Μερσεντές αντί του ποσού των St.P3.300.- το οποίο ενέγραψε στο όνομά του την 21ην Αυγούστου,
- Το αυτοκίνητο εισήχθη στην Κύπρο μέσω του λιμανιού Λεμεσού στις 22 Αυγούστου,
- Στις 24 Αυγούστου, 1988 ο εφεσείων κατάθεσε τη διασάφηση στην οποία επισύναψε το τιμολόγιο αγοράς και το έγγραφο μεταβίβασης του αυτοκινήτου, για την πληρωμή των σχετικών δασμών. Ο επιβληθείς δασμός και οι άλλες φορολογίες υπολογίσθηκαν από τον Διευθυντή σύμφωνα με την επιφύλαξη του εδαφίου
(1)και το εδάφιο
(2)του Άρθρου 159 του Νόμου με βάση την τιμή του τιμολογίου - της συμβάσεως πωλήσεως του αυτοκινήτου - σε ΛΚ4.626,06. Το ποσό αυτό πληρώθηκε υπό διαμαρτυρία. Ο εφεσείων στις 25 Αυγούστου, 1988, ζήτησε με επιστολή του από τον Διευθυντή να μην επιβαρυνθεί με δασμούς βάσει της αξίας της τιμής του τιμολογίου εφόσο το ποσό που πλήρωσε για την αγορά του αυτοκινήτου περιλάμβανε τον δασμό του Ηνωμένου Βασιλείου και εφόσο το χρησιμοποιούσε για πάνω από ένα χρόνο. Η απαίτηση αυτή απορρίφθηκε με βάση την απόφαση του Διευθυντή ότι το αυτοκίνητο αγοράσθηκε στην Αγγλία με άμεσο προορισμό καν οριστικό σκοπό την εισαγωγή του στην Κύπρο. Στην έφεση του ο εφεσείων ισχυρίσθη ότι το αυτοκίνητο δεν εισήχθη "δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως" και γι' αυτό η τιμή έπρεπε να είναι η "συνήθης τιμή" όπως προσδιορίζεται στους Κανόνες του Πρώτου Παραρτήματος του εδαφίου
(1)του Άρθρου 159 του Νόμου. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι: 1. Ο δασμός ο οποίος επιβάλλεται στα εμπορεύματα που εισάγονται δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως διέπεται από την επιφύλαξη του εδαφίου
(1)και το εδάφιο 2 του Άρθρου 159 και έχει σαν βάση την δεδηλωμένη αξία από τον εισαγωγέα κατά τον χρόνο της κατάθεσης της διασάφησης. 2. Από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, εξάγεται το ασφαλές συμπέρασμα ότι το αυτοκίνητο αγοράσθηκε με σκοπό την άμεση εισαγωγή του στην Κύπρο γι' αυτό και εμπίπτει στην κατηγορία των εισαγομένων εμπορευμάτων στα οποία αναφέρεται η επιφύλαξη του εδαφίου
(1)του Άρθρου
- Η φράση "δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως" δεν μπορεί να περιοριστεί στα εμπορεύματα που αποστέλλονται από τον πωλητή του εξωτερικού στον εισαγωγέα αγοραστή στην Κύπρο. Καλύπτει και τα εμπορεύματα που αγοράζονται στο εξωτερικό για άμεση εισαγωγή στην Δημοκρατία.
- Κι' αν ακόμα ο Διευθυντής ενεργούσε με βάση το κύριο μέρος του εδαφίου
(1)του Άρθρου 159 και τους Κανόνες του Πρώτου Παραρτήματος, πάλιν η εκτίμηση της αξίας στο ποσό των StP3.300.- θα ήταν εύλογα επιτρεπτή. 5. Η απόφαση έχει ορθό νομικό έρεισμα και λήφθηκε με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η έφεση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του εφεσείοντα. 'Εφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου (Δημητριάδης, Δ.) που δόθηκε στις 11 Νοεμβρίου, 1988 (Προσφυγή αρ. 992/85) 1988 3 ΑΑ.Δ. με την οποία επικυρώθηκε η απόφαση των εφεσίβλητων, με την οποία επιβλήθηκαν εισαγωγικός δασμός και φόροι καταναλώσεως για την εισαγωγή μεταχειρισμένου αυτοκινήτου τύπου Μερσεντές 200 R.H.D. Ε. Ευσταθίου, για τον εφεσείοντα. Μ. Ραφτόπουλος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η έφεση αυτή στρέφεται εναντίον της Απόφασης Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου, που, στην άσκηση πρωτοβάθμιας Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας, επικύρωσε την απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων, (ο "Διευθυντής"), με την οποία επιβλήθηκαν εισαγωγικός δασμός και φόροι καταναλώσεως για την εισαγωγή μεταχειρισμένου αυτοκινήτου τύπου Μερσεντές 200 R.H.D., με ξένη εγγραφή EPJ 191V, με βάση την επιφύλαξη του Άρθρου 159
(1)των περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμων του 1967 έως 1987 (Νόμοι Αρ. 82/67,57/69,4/71,45/73,12/ 77 και 104/87), (ο "Νόμος"). Ο δασμός λογίστηκε με βάση την αξία του αυτοκινήτου στο τιμολόγιο αγοράς του, που κατέθεσε ο εφεσείων με τη διασάφηση. Ο εφεσείων είναι Κύπριος. Το 1962 μετανάστευσε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου παρέμεινε μέχρι τον Αύγουστο του
- Στις 25 Ιουλίου, 1987, αγόρασε στο Λονδίνο το πιο πάνω αυτοκίνητο από την εταιρεία Automatic Associates Ltd., αντί St £3.300,-. Η εγγραφή στο όνομά του έγινε στις 21 Αυγούστου, 1987, όπως φαίνεται στο Vehicle Registration Document. Το αυτοκίνητο εισήχθη στο λιμάνι Λεμεσού στις 22 Αυγούστου,
- Με βάση τις διατάξεις των περί Προσωρινής Εισαγωγής (Ιδιωτικά Οχήματα και Αεροσκάφη) Κανονισμών του 1968, Παράρτημα Τρίτον, Τόμος Ι, Αρ. 179, σελ. 214, του παραχωρήθηκε τρίμηνη προσωρινή ατέλεια, η οποία παρατάθηκε για άλλα τρία τρίμηνα μέχρι την 21η Αυγούστου,
- Με έγγραφο ημερομηνίας 23 Αυγούστου, 1988, ζήτησε να πληρώσει τους δασμούς για το αυτοκίνητο αυτό, επειδή θα έμενε μόνιμα στην Κύπρο. Στις 24 Αυγούστου, 1988, κατέθεσε τη διασάφηση, στην οποία επισύναψε το τιμολόγιο αγοράς του αυτοκινήτου και το έγγραφο μεταβίβασης, στα οποία έγινε αναφορά πιο πάνω. Η ημερομηνία εισαγωγής είναι αναντίλεκτα η 22α Αυγούστου,
- Ο Διευθυντής υπολόγισε, σύμφωνα με την επιφύλαξη του εδαφίου
(1)και το εδάφιο
(2)του Άρθρου 159 του Νόμου, τον εισαγωγικό δασμό και τις άλλες φορολογίες με βάση την τιμή του τιμολογίου - της συμβάσεως πωλήσεως του αυτοκινήτου - σε £4.623,06, ποσό το οποίο πληρώθηκε υπό διαμαρτυρία. Στις 25 Αυγούστου, 1988, ο εφεσείων με επιστολή του ζήτησε από το Διευθυντή να λάβει υπόψη του ότι το ποσό αγοράς - St £3.300,- - περιλάμβανε δασμό του Ηνωμένου Βασιλείου, φόρο προστιθέμενης αξίας, κέρδος του πωλητή, τρεις μήνες εγγύηση και, περαιτέρω, ότι το αυτοκίνητο το χρησιμοποιούσε για πάνω από ένα χρόνο και, ως εκ τούτου, ήταν άδικο να επιβαρυνθεί με δασμούς βάσει της αξίας της τιμής του τιμολογίου. Στις 6 Σεπτεμβρίου, 1988, ο Διευθυντής αποφάσισε ότι το αυτοκίνητο αγοράστηκε στην Αγγλία με άμεσο προορισμό και οριστικό σκοπό την εισαγωγή του στην Κύπρο, αφού έφτασε στο λιμάνι της Λεμεσού στις 22 Αυγούστου, 1987, και απέρριψε το αόριστο αίτημα του εφεσείοντα. Κοινοποίησε την απόφαση με επιστολή ημερομηνίας 7 Σεπτεμβρίου, 1988. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα περιόρισε την αγόρευσή του ενώπιόν μας σ' ένα από τους οκτώ λόγους εφέσεως, που αναφέρονται στην ειδοποίηση εφέσεως, και εγκατέλειψε όλους τους άλλους. Επιχειρηματολόγησε ότι εσφαλμένα ο Διευθυντής ενήργησε με βάση την επιφύλαξη του Άρθρου 159
(1). Το αυτοκίνητο δεν εισήχθη "δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως". Η σύμβαση αγοραπωλησίας έγινε στο Λονδίνο. Εφαρμοζόμενο Δίκαιο, στην παρούσα περίπτωση, είναι το κύριο μέρος του εδαφίου
(1)του Άρθρου 159 και οι Κανόνες του Πρώτου Παραρτήματος. Η τιμή έπρεπε να είναι η "συνήθης τιμή", όπως προσδιορίζεται στους Κανόνες του Παραρτήματος. Ο δικηγόρος των εφεσίβλητων, από την άλλη πλευρά, εισηγήθηκε ότι το αυτοκίνητο αγοράστηκε από τον εφεσείοντα με άμεσο σκοπό την οριστική εισαγωγή και τον τελωνισμό του στη Δημοκρατία. Άμεσο αποτέλεσμα της συμβάσεως πωλήσεως ήταν η εισαγωγή του στην Κύπρο. Ο εφεσείων στη διασάφηση δήλωσε τιμή St£3.300,- και επισύναψε το τιμολόγιο. Ορθά ο Διευθυντής ενήργησε σύμφωνα με την επιφύλαξη και αποδέχθηκε τα στοιχεία που παρουσίασε ο εισαγωγέας - εφεσείων, περιλαμβανομένου του τιμολογίου. Διαζευκτικά, είπε ότι, και αν ακόμα ο υπολογισμός έπρεπε να γίνει με βάση τη "συνήθη τιμή", αυτή εύλογα μπορούσε να θεωρηθεί η τιμή πωλήσεως λίγες μέρες πριν την εισαγωγή, δηλαδή, η τιμή του τιμολογίου που προσκομίστηκε από τον εφεσείοντα. Το Άρθρο 159
(1)και
(2)προνοεί:- "159
(1)Διά τους σκοπούς οιασδήποτε, εκάστοτε τελούσης εν ισχύϊ, νομοθετικής πράξεως, δυνάμει της οποίας επιβάλλεται δασμός επί εμπορευμάτων κατ' εκτίμησιν της αξίας τούτων, η αξία παντός εισαγομένου εμπορεύματος εξευρίσκεται βάσει των εκτιθεμένων εν τω Πρώτω Παραρτήματι κανόνων, ο δε δασμός καταβάλλεται επί της ούτω εξευρισκομένης αξίας: Νοείται ότι εν τη περιπτώσει εμπορευμάτων εισαγομένων δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως και δηλωθέντων εν τη κατατεθείση διασαφήσει ως προοριζομένων προς εσωτερικήν κατανάλωσιν, ο δασμός λογίζεται καταβληθείς επί της αξίας ταύτης, εάν πριν ή τα εμπορεύματα παραδοθώσιν προς εσωτερικήν κατανάλωσιν, προσφερθή και γενή αποδεκτός δασμός επί δεδηλωμένης αξίας, εδραζομένης επί της εν τη συμβάσει τιμής.
(2)Διά τους σκοπούς της τεθειμένης τω προηγουμένω εδαφίω επιφυλάξεως (α) δεδηλωμένη αξία οιωνδήποτε εμπορευμάτων είναι η αξία τούτων, ως θέλει δηλωθή υπό ή διά λογαριασμόν του εισαγωγέως κατά την κατάθεσιν διασαφήσεως προς εσωτερικήν κατανάλωσιν περί τα εμπορεύματα ταύτα. (β) η αξία αύτη λογίζεται εδραζομένη επί της εν τη συμβάσει τιμής, εφ' όσον και μόνον εφ' όσον αύτη παριστά την εν λόγω τιμήν προσηκόντως προσαρμοσθείσαν προς τας περιστάσεις, τας διακρινούσας την συναφθείσαν σύμβασιν εκ της συμβάσεως πωλήσεως της προβλεπομένης εν τω Παραρτήματι·" Το ουσιαστικό μέρος του πρώτου Παραρτήματος έχει:- "1
(1)Ως αξία οιωνδήποτε εισαγομένων εμπορευμάτων λογίζεται η συνήθης αυτών τιμή, ήτοι η τιμή, ην δυνατόν να αποκομίσωσι, καθ' ον χρόνον κατατίθεται η περί τούτων διασάφησις προς εσωτερικήν κατανάλωσιν (ή εάν δεν κατατεθή τοιαύτη διασάφησις κατά τον χρόνον της εισαγωγής των), πωλούμενα εν τη ελευθέρα αγορά, μεταξύ αγοραστού και πωλητού ανεξαρτήτων αλλήλων.
(2)Διά τον καθορισμόν της συνήθους τιμής εισαγομένων εμπορευμάτων προϋποτίθενται τα ακόλουθα: (α) ότι τα εμπορεύματα παρεδόθησαν τω αγοραστή εν τω λιμένι ή τόπω εισαγωγής· και (β) ότι ο πωλητής φέρει τας δαπάνας του ναύλου, ασφαλίσεως, προμηθείας ως και πάσας τας λοιπάς δαπάνας και επιβαρύνσεις, τας συναφείς προς την πώλησιν και παράδοσιν των εμπορευμάτων εν τω λιμένι ή τόπω εισαγωγής, αίτινες ως εκ τούτου περιλαμβάνονται εν τη συνήθει τιμή· (γ) ο αγοραστής βαρύνεται διά παντός δασμού ή φόρου επιβαλλομένου υπό της Δημοκρατίας, όστις ως εκ τούτου δεν περιλαμβάνεται εν τη συνήθει τιμή. 2. Πώλησις εν τη ελευθέρα αγορά μεταξύ αγοραστού και πωλητού ανεξαρτήτων αλλήλων, προϋποθέτει - (α) ότι η μόνη αντιπαροχή είναι η τιμή·" Το εδάφιο
(1)του Άρθρου 159 προβλέπει δύο τρόπους εξεύρεσης της αξίας εισαγομένων εμπορευμάτων, με βάση την οποία υπολογίζεται ο δασμός. Το κύριο μέρος του εδαφίου αναφέρεται στους Κανόνες του Πρώτου Παραρτήματος. Η αξία είναι η "συνήθης τιμή", που εισαγόμενα εμπορεύματα μπορούν να αποκομίσουν όταν πωλούνται στην ελεύθερη αγορά μεταξύ αγοραστή και πωλητή, ανεξαρτήτων μεταξύ τους. Η επιφύλαξη και το εδάφιο
(2)αναφέρονται στην πληρωμή δασμού με βάση τη δεδηλωμένη αξία από τον εισαγωγέα κατά το χρόνο της κατάθεσης της διασάφησης. Τα εμπορεύματα, στην περίπτωση αυτή, πρέπει να εισάγονται δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως. Στην παρούσα περίπτωση ο εφεσείων δήλωσε στη διασάφηση ως αξία St£3.300,-. Επισύναψε το τιμολόγιο, υπογραμμένο από τους πωλητές και τον αγοραστή, που, ουσιαστικά, μπορεί να θεωρηθεί ως αποδεικτικό της πράξεως πωλήσεως. Το αυτοκίνητο αγοράστηκε στις 25 Ιουλίου, 1987, και στις 22 Αυγούστου, 1987, εισήχθη στη Δημοκρατία. Ο εφεσείων ήλθε στην Κύπρο. Παρέλαβε το αυτοκίνητο την ημέρα της εισαγωγής του, οπότε του δόθηκε και η προσωρινή άδεια χρήσεως με ατέλεια. Από τα γεγονότα αυτά, εξάγεται το ασφαλές συμπέρασμα ότι το αυτοκίνητο αγοράστηκε με σκοπό την άμεση εισαγωγή του στην Κύπρο. Η περίπτωση αυτή εμπίπτει στην κατηγορία των εισαγομένων εμπορευμάτων, στα οποία αναφέρεται η επιφύλαξη του εδαφίου
(1)του Άρθρου 159. Η φράση "δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως" δεν μπορεί να περιοριστεί στα εμπορεύματα που αποστέλλονται από τον πωλητή του εξωτερικού στον, εισαγωγέα αγοραστή στην Κύπρο. Καλύπτει και τα εμπορεύματα που αγοράζονται στο εξωτερικό, όχι για χρήση εκεί, αλλά για άμεση εισαγωγή στη Δημοκρατία. Ο Διευθυντής δεν ενήργησε με πλάνη περί τα πράγματα ή το νόμο. Η κρινόμενη απόφαση έχει ορθό νομικό έρεισμα και λήφθηκε με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Και αν ακόμα ο Διευθυντής ενεργούσε με βάση το κύριο μέρος του εδαφίου
(1)του Άρθρου 159 και τους Κανόνες του Πρώτου Παραρτήματος, πάλιν η εκτίμηση της αξίας στο ποσό των St£3.300,-, που είναι η τιμή του τιμολογίου, θα ήταν, στην παρούσα περίπτωση, εύλογα επιτρεπτή. Για τους πιο πάνω λόγους, η έφεση απορρίπτεται. Ο εφεσείων να πληρώσει τα έξοδα των εφεσιβλήτων. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο