Δικηγοροπούλος ν. Δημοκρατίας
(1993)3 ΑΑΔ 485 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1993)3 ΑΑΔ 485 14 Οκτωβρίου, 1993 [Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στές] ΠΕΤΡΟΣ Ι.ΔΙΚΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ, Εφεσείων - Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ, Εφεσίβλητου - Καθ' ου η αίτηση. (Αναθεωρητική Εφεση Αρ. 1274). Ευεργετήματα βάσει του Σχεδίου Αποστολής Ασθενών στο εξωτερικό για σκοπούς νοσηλείας - Ευχέρεια του Υπουργείου Υγείας για πληρωμή όλων ή μέρους των εξόδων - Εφαρμοστέα κριτήρια για παροχή των ευεργετημάτων - Ποιά η ακολουθητέα διαδικασία - Η απόφαση του αρμόδιου Υπουργείου για μη κάλυψη των εξόδων του εφεσείοντα λόγω της ικανοποιητικής οικονομικής του κατάστασης κρίθηκε ορθή. Την έγκριση για να επωφεληθεί ένας ασθενής των ευεργετημάτων του Σχεδίου Αποστολής Ασθενών στο εξωτερικό (το Σχέδιο) δίδει ο Υπουργός Υγείας ή ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου μετά από συμβουλευτική γνωμοδότηση ιατροσυμβουλίου αφού ληφθεί υπόψη η κοινωνικοοικονομική κατάσταση του ασθενούς και της οικογένειας του, όπως αυτή διαπιστώνεται από σχετική έρευνα του Γραφείου Ευημερίας. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι και η σύμφωνη γνώμη του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών. Η παράγραφος 4 του Καν. 10 προβλέπει ότι, όπου υπάρχει διαφωνία μεταξύ των δύο Γενικών Διευθυντών, αυτή επιλύεται από τους Υπουργούς τους. Το θέμα παραπέμπεται στο Υπουργικό Συμβούλιο σε περίπτωση διχογνωμίας μεταξύ των Υπουργών. Τα έξοδα νοσηλείας του εφεσείοντα για χειρουργική επέμβαση καρδιάς στο Λονδίνο που ανέρχονταν σε ΛΚ11.000.-, καταβλήθηκαν από το δημόσιο ταμείο σύμφωνα με το Σχέδιο. Το Υπουργείο Υγείας με βάση κοινωνικοοικονομική έκθεση του Γραφείου Ευημερίας εισηγήθηκε στο Υπουργείο Οικονομικών να επωμισθεί ο εφεσείων μόνο τα έξοδα διαμονής του εκτός του Νοσοκομείου. Το Υπουργείο Οικονομικών διαφώνησε λόγω πληροφοριών που πήρε από το Υπουργείο Παιδείας, ότι ο εφεσείων, ο οποίος είχε τη διαχείριση του κυλικείου της Τεχνικής Σχολής Λευκωσίας, είχε ικανοποιητικό εισόδημα. Μετά από νέα έρευνα διαπιστώθηκε ότι η οικονομική κατάσταση του εφεσείοντα ήταν ανθηρά γι' αυτό και το Υπουργείο τον ειδοποίησε να καταβάλει ολόκληρο το ποσό. Ο εφεσείων καταχώρησε προσφυγή εναντίον της πιο πάνω διοικητικής απόφασης η οποία απορρίφθηκε. Εναντίον της πρωτόδικης απόφασης καταχωρήθηκε η παρούσα έφεση στην οποία ο εφεσείων εισηγήθηκε ότι: α) δεν τηρήθηκαν οι διαδικαστικές πρόνοιες του Σχεδίου γιατί ενώ υπήρξε διαφωνία μεταξύ των Διευθυντών των δύο αρμοδίων Υπουργείων, το ζήτημα δεν παρεπέμφθη στους Υπουργούς β) η έρευνα ήταν ελλειπής. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι: 1. Δεν υπήρξε οποιαδήποτε διαφωνία μεταξύ των δύο Διευθυντών των αρμόδιων Υπουργείων. Απλώς το Υπουργείο Υγείας προέβη στη νέα έρευνα μετά από τα στοιχεία που έθεσε ενώπιόν του το Υπουργείο Οικονομικών. 2. Η νέα έρευνα δεν ήταν ελλειπής. Με βάση την έρευνα αυτή διαφάνηκε το εισόδημα που κέρδιζε ο εφεσείων κατά τον ουσιώδη χρόνο. 3. Το Υπουργείο Υγείας σαν η αρμόδια αρχή, έκρινε πως, σύμφωνα με τα ευρήματα της νέας έρευνας του Γραφείου Ευημερίας ο εφεσείων θα έπρεπε να καταβάλει όλα τα έξοδα της νοσηλείας του, παρά την εισήγηση του Γραφείου Ευημερίας ότι η οικονομική του κατάσταση ήταν τέτοια που του επέτρεπε να συνεισφέρει σημαντικά σε αυτά. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον τον εφεσείοντα. Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Νικήτας, Δ. που δόθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 1991 (Προσφυγή αρ. 36/90)
(1991)με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του εφεσείοντα για την καταβολή των εξόδων νοσηλείας για την χειρουργική επέμβαση που υπέστη σε νοσοκομείο του Λονδίνου. Λ. Δικηγορόπουλος, για τον εφεσείοντα. Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Μετά από γνωμοδότηση ιατρικού συμβουλίου, ο εφεσείων μετέβη το 1988 στο Λονδίνο όπου υπέστη χειρουργική επέμβαση σε νοσοκομείο της πόλης για καρδιακό νόσημα. Τα έξοδα νοσηλείας του, που ανέρχονταν σε £11.000, καταβλήθηκαν από το δημόσιο ταμείο σύμφωνα με τις διατάξεις του Σχεδίου Αποστολής Ασθενών στο Εξωτερικό, που έχουν δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα. Την έγκριση για να επωφεληθεί ένας των ευεργετημάτων του Σχεδίου δίδει ο Υπουργός Υγείας ή ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου μετά από συμβουλευτική γνωμοδότηση ιατροσυμβουλίου. Σύμφωνα δε με τον Καν. 10
(1), η αρμόδια αρχή έχει ευχέρεια να αποφασίσει την εξ ολοκλήρου πληρωμή των εξόδων του ασθενούς, ή να συνδράμει σε αυτά. Το κριτήριο γι' αυτή την απόφαση δίδει η κοινωνικοοικονομική κατάσταση του ασθενούς και της οικογένειας του, όπως αυτή διαπιστώνεται από σχετική έρευνα του Γραφείου Ευημερίας. Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Υγείας αποφασίζει για την ανάληψη της οικονομικής ευθύνης του κράτους και του ύψους της. Απαραίτητη όμως προϋπόθεση είναι και η ομόφωνη γνώμη του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών. Η παράγραφος 4 του Καν. 10 προβλέπει ότι, όπου υπάρχει διαφωνία μεταξύ των δύο Γενικών Διευθυντών, αυτή επιλύεται από τους Υπουργούς τους. Σε περίπτωση δε που συνεχίζεται η διχογνωμία και στο υπουργικό επίπεδο, το ζήτημα παραπέμπεται στο Υπουργικό Συμβούλιο. Στην κρινόμενη υπόθεση, το Υπουργείο Υγείας εισηγήθηκε αρχικά στο Υπουργείο Οικονομικών να επωμισθεί ο εφεσείων μόνον τα έξοδα διαμονής του εκτός Νοσοκομείου. Η πρόταση αυτή βασίστηκε στην κοινωνικοοικονομική έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που αφορούσε τον εφεσείοντα, ημερομηνίας 7.6.1988. Το Υπουργείο Οικονομικών διαφώνησε με αυτή την πρόταση γιατί είχε την άποψη, βασισμένη σε πληροφορίες που προέρχονταν από το Υπουργείο Παιδείας, πως ο εφεσείων είχε ικανοποιητικό εισόδημα, ώστε να μπορεί να καταβάλει ο ίδιος ολόκληρη τη δαπάνη της νοσηλείας του. Για να διακριβώσει την πληροφορία αυτή το Υπουργείο Υγείας διέταξε νέα έρευνα από το Γραφείο Ευημερίας. Η νέα αυτή έρευνα, που έγινε το φθινόπωρο του 1989, απεκάλυψε πως η οικονομική κατάσταση του εφεσείοντα ήταν ανθηρά, και ως εκ τούτου θα μπορούσε να πληρώσει σημαντικό μέρος των εξόδων της νοσηλείας του. Γι' αυτό και στη συνέχεια το Υπουργείο Υγείας αποφάσισε, και ειδοποίησε σχετικά τον εφεσείοντα, να καταβάλει ολόκληρο το ποσό. Αυτός αρνήθηκε να συμμορφωθεί και πρόσβαλε με την επίδικη προσφυγή τη συζητούμενη διοικητική απόφαση. Η προσφυγή του απορρίφθηκε από συνάδελφο πρωτοδίκως. Η συζήτηση ενώπιόν του περιεστράφη, κατά κύριο λόγο, γύρω από τρία ζητήματα. Έγινε εισήγηση από το δικηγόρο του εφεσείοντα πως: (α) Δεν τηρήθηκαν οι διαδικαστικές πρόνοιες του Σχεδίου, γιατί ενώ υπήρξε διαφωνία μεταξύ των Διευθυντών των δύο αρμόδιων Υπουργείων, το ζήτημα δεν παρεπέμφθη στους Υπουργούς. (β) Η έρευνα ήταν ελλειπής. Και από το Δικηγόρο της Δημοκρατίας ότι:- (γ) Ο εφεσείων δεν νομιμοποιείται στην καταχώριση της προσφυγής. Η τελευταία αυτή εισήγηση απερρίφθη και δεν προωθήθηκε ενώπιόν μας με αντέφεση από το δικηγόρο της Δημοκρατίας. Ο πρωτόδικος συνάδελφος απεφάνθη επίσης πως οι εισηγήσεις του δικηγόρου του εφεσείοντα ήσαν αβάσιμες. Ενώπιόν μας προβλήθηκαν ακριβώς οι ίδιες θέσεις. Καλούμαστε ως εκ τούτου να εκφράσουμε διαφορετική άποψη από αυτή του πρωτόδικου συνάδελφου και να ανατρέψουμε την απόφασή του. Συμφωνούμε όμως απόλυτα με αυτόν και υιοθετούμε το σκεπτικό του. Έχουμε και εμείς τη γνώμη πως, ενόψει των γεγονότων της υπόθεσης, δεν υπήρξε οποιαδήποτε διαφωνία μεταξύ των δύο αρμόδιων Διευθυντών των Υπουργείων. Απλώς το Υπουργείο Υγείας, μετά από ορισμένα στοιχεία που έθεσε ενώπιόν του το Υπουργείο Οικονομικών, προέβη σε νέα έρευνα αναφορικά με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση του εφεσείοντα. Όταν μάλιστα προέκυψαν τα καινούργια αυτά στοιχεία, που παρουσιάζουν εύρωστη την οικονομική κατάσταση του εφεσείοντα, το Υπουργείο Υγείας συμφώνησε, και κατά συνέπεια αποφάσισε να επιβαρυνθεί ο εφεσείων με τα έξοδα της νοσηλείας του. Η νέα έρευνα δεν ήταν ελλειπής. Αυτή έφερε σε φως στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ο εφεσείων κέρδιζε, κατά τον ουσιώδη χρόνο, γύρω στις £1.000 το μήνα. Ο εφεσείων από το 1967 είχε τη διαχείριση του κυλικείου της Τεχνικής Σχολής Λευκωσίας. Το 1988 το κυλικείο εξυπηρετούσε 1.100 άτομα, μαθητές και καθηγητές. Το τίμημα που πλήρωνε ο εφεσείων γι' αυτή τη διαχείριση ήταν £1.50 κατά άτομο, δηλαδή £2.000 το χρόνο, και όχι £4.000, που εσφαλμένα ανέφερε η προηγούμενη έκθεση. Το ενοίκιο αυτό είναι σχεδόν εξευτελιστικό, άν ληφθεί υπόψη ότι, κατά την ίδια περίοδο, προσφορά για τη διαχείριση του κυλικείου της Τεχνικής Σχολής Λεμεσού ανήλθε σε £22 κατά άτομο. Ο εφεσείων, για τους σκοπούς της εργασίας του, εργοδοτούσε πέντε υπαλλήλους, εργαζόταν δε ο ίδιος και η σύζυγός του. Είναι γεγονός πως η εισήγηση του Γραφείου Ευημερίας, μετά από τη νέα έρευνα, ήταν πως η οικονομική κατάσταση του εφεσείοντα ήταν ικανοποιητική σε βαθμό που του επέτρεπε να συνεισφέρει σημαντικά στα έξοδα της θεραπείας του. Το Υπουργείο Υγείας όμως, που είναι η αρμόδια αρχή βάσει του Σχεδίου για να αποφασίσει πάνω στο θέμα, έκρινε πως, σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας του Γραφείου Ευημερίας, ο εφεσείων θα έπρεπε να καταβάλει ολόκληρη τη δαπάνη της νοσηλείας του. Ενόψει των ανωτέρω κρίνουμε και εμείς, όπως ο πρωτόδικος συνάδελφος, πως η επίδικη απόφαση δεν είναι επιλήψιμη. Η έφεση επομένως απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του εφεσείοντα. Έφεση απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο