Δημοκρατία ν. Χρ. Κιτρομηλίδη Λτδ (1994) 3 ΑΑΔ 562

(1994)3 ΑΑΔ 562 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(1994)3 ΑΑΔ 562 24 Νοεμβρίου, 1994 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσείοντες- Καθ' ων η αίτηση, ν. ΧΡ. ΚΙΤΡΟΜΗΛΙΔΗ ΛΤΔ., Εφεσιβλήτων- Αιτητών. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1106). Φόρος Εισοδήματος - Φορολογικά έτη 1977-1979 - Έκτακτη εισφορά - Έτη 1975-1981 - Κέρδος από πώληση κτημάτων εταιρείας που αποκτήθηκαν από αυτή από τον ιδρυτή και ιδιοκτήτη της - Κατά πόσο το κέρδος υπόκειται στο φόρο εισοδήματος ή κατά πόσο αποτελεί κέρδος από κεφαλαιουχική επένδυση -Το κριτήριο ανάγεται στον καθορισμό του είδους της πώλησης. Φόρος Εισοδήματος - Διακριτική ευχέρεια του Διευθυντού Φόρου Εισοδήματος να κρίνει με βάση τα γεγονότα κατά πόσο πώληση κτήματος είναι κεφαλαιουχική επένδυση ή εμπορική πράξη. Διοικητικό Δίκαιο - Ευρήματα γεγονότων - Αποκλειστική αρμοδιότητα της διοίκησης - Δικαστικός έλεγχος - Εφαρμοστέες αρχές. Εταιρείες - Οι σκοποί του Καταστατικού εταιρειών έχουν ίση σημασία και εφαρμογή, εφόσον καθορίζουν, για τους σκοπούς του περί Εταιρειών Νόμου, το πλαίσιο εξουσιών μέσα στο οποίο μια εταιρεία δικαιούται να ενεργεί. Ο Χρ. Κιτρομηλίδης μεταβίβασε την περιουσία του στην εφεσίβλητη εταιρεία με αντάλλαγμα η τελευταία να αναλάβει τα χρέη του. Το 1969 της μετεβίβασε ένα οικόπεδο στην Αγία Παρασκευή το οποίο αγόρασε το 1960 για ΛΚ1.700.-; Το χρέος του κ. Κιτρομηλίδη για το πιο πάνω οικόπεδο ήταν ΛΚ 1.451.- το οποίο η εφεσίβλητη εταιρεία πλήρωσε το

1. Το 1976 η εφεσίβλητη εταιρεία πώλησε το πιο πάνω οικόπεδο για ΛΚ 12.500.-. Επιπρόσθετα ο κ. Κιτρομηλίδης μεταβίβασε στην εφεσίβλητη εταιρεία ένα τεμάχιο γης στη Λακατάμια το οποίο αγόρασε το
2. Το 1980 το πιο πάνω τεμάχιο πωλήθηκε για ΛΚ38.000.-. Ο Έφορος έκρινε φορολογήσιμο ως κέρδος που αποκομίστηκε από την εμπορία γης, το κέρδος που προέκυψε από την πώληση των πιο πάνω δύο κτημάτων. Στην επίδικη απόφαση ο Έφορος έδωσε λεπτομέρειες για πώληση άλλων πωλήσεων ακινήτων που έκαμε η εταιρεία αιτιολογώντας τη θέση του ότι η εφεσίβλητη εταιρεία ασχολείτο με την εμπορία γης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση του Εφόρου αφού αποδέχτηκε τους λόγους της εφεσίβλητης εταιρείας ότι οι πωλήσεις των επιδίκων κτημάτων απέφεραν σ' αυτή εισόδημα από επένδυση. Οι λόγοι αυτοί ήταν στην ουσία ισχυρισμοί της ότι το μεν οικόπεδο στην Αγία Παρασκευή αγοράστηκε από τον κ. Κιτρομηλίδη για ανέγερση του οικογενειακού του σπιτιού, το δε κτήμα στη Λακατάμια, για εγκατάσταση της επιχείρησης αλευροβιομηχανίας της εφεσίβλητης εταιρείας. Στην έφεση ο δικηγόρος της Δημοκρατίας εισηγήθηκε ότι ο πρωτόδικος Δικαστής προέβη σε ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης πράγμα που επαφίετο στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Εφόρου και όχι στο Δικαστήριο του οποίου η αναθεωρητική δικαιοδοσία περιορίζεται στον δικαστικό έλεγχο του διοικητικού οργάνου. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ανάτρεψε την πρωτόδικη απόφαση και αποφάνθηκε ότι:
3. Ένας από τους σκοπούς στο καταστατικό της εφεσίβλητης εταιρείας είναι και η πώληση ακίνητης περιουσίας.
4. Ανεξάρτητα από τους σκοπούς μιας εταιρείας καθοριστική σημασία έχουν και οι δραστηριότητές της.
5. Ο πρωτόδικος Δικαστής ανέτρεψε τα ευρήματα γεγονότων και την κρίση πάνω σ' αυτά του διοικητικού οργάνου και τα υποκατέστησε με τη δική του γνώμη, κατά παράβαση των αρχών που εφαρμόζονται στην άσκηση του δικαστικού ελέγχου.
6. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Εφόρου, δικαιολογείται πλήρως από το περιεχόμενο του σχετικού φακέλλου και τα στοιχεία που παραθέτει στην απόφασή του, η οποία ήταν εφικτή στην παρούσα υπόθεση.
7. Επίσης είναι ορθή η απόφαση του Εφόρου αναφορικά με τον υπολογισμό του κέρδους, που προκύπτει από την διαφορά αξίας των κτημάτων κατά την ημερομηνία κτήσης και της τιμής διάθεσής τους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η πρωτόδικη απόφαση ανατρέπεται. Η επίδικη διοικητική απόφαση επικυρώνεται. Εκδίδεται διαταγή για πληρωμή όλων των εξόδων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας διαδικασίας από την εφεσίβλητη εταιρεία. Η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα σε βάρος των εφεσιβλήτων. Υπόθεση που αναφέρθηκε: Κυπριακή Δημοκρατία ν Ακίνητα Στέφανου Ιωαννίδη Λτδ.

(1991)3 Α.Α.Δ.

1. Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου (Κούρρης, Δ.) που δόθηκε στις 27 Μαρτίου, 1990 (Προσφυγές αρ. 1021/85 και 1022/85) με την οποία έγιναν αποδεκτές οι προσφυγές των εφεσιβλήτων - αιτητών εναντίον των φορολογιών που τους επιβλήθηκαν για τα φορολογικά έτη 1977 - 79 και την έκτακτη εισφορά για τα έτη 1975 -
2. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους εφεσείοντες -καθ' ων η αίτηση. Γ. Τριανταφυλλίδης, για τους εφεσίβλητους - αιτητές. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο δικαστής Χρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Η αιτήτρια εταιρεία προσβάλλει, με δύο ξεχωριστές προσφυγές, το φόρο εισοδήματος που της επιβλήθηκε για τα έτη 1977-79 και την έκτακτη εισφορά για τα έτη 1975-
3. Η επίδικη απόφαση του διευθυντή φόρου εισοδήματος αμφισβητείται βασικά για ένα λόγο, που συζητήσαμε διεξοδικά κατά την ακρόαση της παρούσας έφεσης. Η επίδικη φορολόγηση αφορά τα κέρδη της αιτήτριας εταιρείας που αποκόμισε από την πώληση δύο κτημάτων της, ένα οικόπεδο στην Αγία Παρασκευή και ένα τεμάχιο στη Λακα-τάμια (προσφυγή 1021/85 για φόρο εισοδήματος) και την έκτακτη εισφορά για τις ίδιες πωλήσεις πλέον ενός άλλου τεμαχίου της στη Λακατάμια (προσφυγή 1022/85). Το ζήτημα που καλούμαστε να αποφασίσουμε, είναι κατά πόσο ορθά έκρινε ο διευθυντής φορολογήσιμο, ως κέρδος που αποκομίστηκε από την εμπορία γης, το κέρδος που προέκυψε από την πώληση των πιο πάνω κτημάτων. Η αιτήτρια εισηγείται πως αποτελεί κέρδος από κεφαλαιουχική επένδυση και όχι από εμπορική πράξη. Ο πρωτόδικος συνάδελφος είναι της γνώμης πως, λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, η απόφαση του διευθυντή είναι έξω από τα πλαίσια της διακριτικής του ευχέρειας. Συγκεκριμένα, αποφάνθηκε πως είναι βάσιμοι οι λόγοι που έδωσε η αιτήτρια εταιρεία για να υποστηρίξει την εισήγησή της πως οι πωλήσεις των επίδικων κτημάτων απέφεραν σ' αυτήν εισόδημα από επένδυση. Οι λόγοι αυτοί συνιστούσαν ουσιαστικά ισχυρισμούς της πως, το μεν οικόπεδο στην Αγία Παρασκευή είχε αγοραστεί από τον Χρ. Κιτρομηλίδη για να κτίσει το οικογενειακό του σπίτι και μεταβιβάστηκε μαζί με όλα τα περιουσιακά του στοιχεία, στην οικογενειακή του εταιρεία, την αιτήτρια, που ιδρύθηκε στις 3.12.
4. Για το κτήμα στη Λακατάμια, προβλήθηκε πάλιν ο ισχυρισμός πως αποκτήθηκε για να εγκατασταθεί σ' αυτό η επιχείρηση αλευροβιομηχανίας της αιτήτριας. Στο εφετήριο διατυπώνεται ένας λόγος, βάσει και του οποίου καλούμαστε να ανατρέψουμε την πρωτόδικη απόφαση. Εισηγείται ο δικηγόρος της Δημοκρατίας πως, ανεπίτρεπτα ο πρωτόδικος Δικαστής έκαμε ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης, ενώ η αναθεωρητική του δικαιοδοσία περιοριζόταν στον έλεγχο της απόφασης του διοικητικού οργάνου, που είχε και την αρμοδιότητα να προβεί στα αναγκαία ευρήματα βάσει των στοιχείων που είχε ενώπιόν του, και που εκθέτει με λεπτομέρεια στην επίδικη απόφαση. Είναι γεγονός πως το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αναφέρεται καθόλου σ' αυτή την απόφαση, όπως καταγράφεται στη μακροσκελή επιστολή του διευθυντή προς την αιτήτρια, ημερομηνίας 14.9.
5. Στην επιστολή αυτή η φορολογική αρχή κάμνει αναφορά στις ενστάσεις που πρόβαλε η αιτήτρια και τους λόγους πάνω στους οποίους τις στηρίζει και προχωρεί με λεπτομέρεια να αιτιολογήσει την απόφασή της. Γίνεται επίσης ειδική μνεία για τις πωλήσεις του οικοπέδου στην Αγία Παρασκευή, που αγόρασε ο κ. Κιτρομηλίδης από την Αρχιεπισκοπή το 1960 για £1,700, και που μεταβίβασε στην αιτήτρια το
6. Είναι βολικό το σημείο για να αναφέρουμε πως κατά την μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων από τον κ. Κιτρομηλίδη στην οικογενειακή του εταιρεία, την αιτήτρια, η τελευταία ανέλαβε όλα τα χρέη του. Το υπόλοιπο λοιπόν του χρέους για το οικόπεδο αυτό, που ήταν £1,451, πληρώθηκε το
7. Η αιτήτρια πώλησε το οικόπεδο το 1976 για £12,
8. Ο διευθυντής απορρίπτει τον ισχυρισμό πως το οικόπεδο αγοράστηκε από τον κ. Κιτρομηλίδη για να κτίσει το οικογενειακό του σπίτι, επειδή ήταν ιδιοκτήτης διαμερίσματος σε πολυκατοικία, όπου διέμενε ο ίδιος και η σύζυγός του. Επίσης, μολονότι είχε και άλλα ακίνητα για χρόνια δεν υλοποίησε την επιθυμία του. Εδώ, θα πρέπει να αναφέρουμε πως, αν και ασχολήθηκαν οι συνήγοροι με τις προθέσεις του κ. Κιτρομηλίδη, προτού μεταβιβάσει τα περιουσιακά του στοιχεία στην αιτήτρια, έχουμε την άποψη πως, όποιες και να ήταν αυτές, είναι στοιχείο χωρίς καμιά σημασία στην υπόθεση. Το κριτήριο ανάγεται στον καθορισμό του είδους της πώλησης από τον ιδιοκτήτη της, και όχι από τις όποιες προθέσεις μπορεί να είχε ο προηγούμενος ιδιοκτήτης. Αναφορικά με το τεμάχιο γης, που αγοράστηκε αρχικά από τον κ. Κιτρομηλίδη το 1960 στη Λακατάμια, και που μεταβιβάστηκε στην αιτήτρια, αυτό πωλήθηκε το 1980 για £38,
9. Η αιτήτρια είχε κέρδος £35,
10. Γι' αυτό το τεμάχιο, προβλήθηκε ο ισχυρισμός πως αγοράστηκε για να εγκατασταθεί ο αλευρόμυ-λος, για διάφορους όμως λόγους κρίθηκε ως ακατάλληλο. Πολύ προσφυώς ο διευθυντής επισημαίνει πως η ίδια δικαιολογία προβλήθηκε και σε σχέση με δυο άλλα τεμάχια γης. Στην επίδικη απόφαση δίδονται .επίσης λεπτομέρειες αριθμού πωλήσεων ακινήτων, που έκαμε η αιτήτρια, για να αιτιολογήσει έτσι ο διευθυντής τη θέση του πως η αιτήτρια είναι καθιερωμένη έμπορας γης. Στο καταστατικό της αιτήτριας διαλαμβάνεται πως ένας από τους σκοπούς της είναι και η πώληση ακίνητης περιουσίας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε πως ο σκοπός αυτός δεν είναι από τους κύριους για τους οποίους συστάθηκε και λειτουργεί. Πάνω στο θέμα αυτό, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην ΑΕ871 Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ακίνητα Στέφανου Ιωαννίδη Ατό.

(1991)3 Α.Α.Δ.

1. "Οι σκοποί (που αναφέρονται στο καταστατικό μιας εταιρείας) έχουν ίση σημασία και εφαρμογή.εφόσον καθορίζουν για τους σκοπούς του περί Εταιρειών Νόμου το πλαίσιο εξουσιών μέσα στο οποίο μια εταιρεία δικαιούται να ενεργεί, ζήτημα που δεν αφορά μόνο την ίδια την εταιρεία αλλά και το ευρύ κοινό" Προσθέτουμε επίσης πως, ανεξάρτητα από τους σκοπούς ίδρυσης μιας εταιρείας, καθοριστική σημασία έχουν οι δραστηριότητές της. Έχουμε τη γνώμη πως η εισήγηση του δικηγόρου της Δημοκρατίας είναι ορθή. Πράγματι, ο πρωτόδικος συνάδελφος ανέτρεψε ουσιαστικά τα ευρήματα και την κρίση πάνω σ' αυτά του διοικητικού οργάνου, όπως διατυπώνεται στην επίδικη απόφαση, και τα υποκατέστησε με τη δική του γνώμη. Η επίδικη απόφαση όμως, ήταν εφικτή. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του διευθυντή δικαιολογείται απόλυτα από το περιεχόμενο του σχετικού φα-κέλλου και τα στοιχεία που παραθέτει σ' αυτή. Κάτι που διαπιστώνεται από το περιεχόμενο της επίμαχης απόφασης, όπως διατυπώνεται στην επιστολή της 14.9.
2. Ορθή είναι επίσης η απόφασή του αναφορικά με τον υπολογισμό του κέρδους, που προκύπτει από τη διαφορά αξίας των κτημάτων κατά την ημερομηνία κτήσης και της τιμής διάθεσής τους. Η αξία αυτή καθορίστηκε σύμφωνα με τους λογαριασμούς που υπέβαλε η ίδια η αιτήτρια το 1969, στους οποίους αναφέρεται η αξία κατά την ημερομηνία κτήσης τους. Υπενθυμίζουμε δε πως ο Χρ. Κιτρομηλίδης δεν δώρησε την περιουσία του στην αιτήτρια, αλλά την μεταβίβασε σ' αυτή, και η τελευταία ανέλαβε τα χρέη που εκκρεμούσαν. Η πρωτόδικη επομένως απόφαση ανατρέπεται. Η επίδικη διοικητική επικυρώνεται. Η εφεσίβλητη εταιρεία θα πληρώσει όλα τα έξοδα της διαδικασίας, στο κάτω Δικαστήριο και εδώ, που θα υπολογίσει ο πρωτοκολλητής και θα εγκρίνει το Δικαστήριο. Η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα σε βάρος των εφεσιβλήτων. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο