Μakris Α. Tourist Taxi Service Co. Ltd ν. ΑναθεωρητικήςΑρχής Αδειών (2003) 3 ΑΑΔ 503

(2003)3 ΑΑΔ 503 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(2003)3 ΑΑΔ 503 29 Σεπτεμβρίου, 2003 [ΠΙΚΗΣ, Π., ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΗΛΙΑΔΗΣ, ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ/στές] A. MAKRIS TOURIST TAXI SERVICE CO LTD., Εφεσείουσα-Αιτήτρια, v. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ, Εφεσίβλητης-Καθ'ης η αίτηση. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 3170) Αναθεωρητική Αρχή Αδειών ― Δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης των ενδιαφερομένων ― Άρθρο 4(Α)

(3)του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου (Ν. 9/82). Διοικητικό Δίκαιο ― Διοικητική πράξη ― Εκτελεστή σε αντιδιαστολή προς βεβαιωτική πράξη ― Περιστάσεις του εκτελεστού χαρακτήρα της κατ' επανεξέταση απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών στην κριθείσα περίπτωση. Η εφεσείουσα προσέβαλε με την έφεση την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης με την οποία εκρίθη ως μη εκτελεστή (βεβαιωτική) η επίδικη πράξη που εξέδωσε μετά από επανεξέταση συνεπεία ακυρωτικής δικαστικής απόφασης η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποδεχόμενη την έφεση, αποφάσισε ότι:

1. Η αρχική απόφαση της Αρχής Αδειών της 23/10/84, με την οποία απορρίφθηκαν οι αιτήσεις των ενδιαφερόμενων μερών, ανακλήθηκε σιωπηρά από την εφεσίβλητη στις 11/3/98 όταν αποφασίσθηκε η έγκριση χορήγησης της ζητούμενης άδειας στα ενδιαφερόμενα μέρη. Η άμεσα θιγόμενη εφεσείουσα φαίνεται ότι αγνοήθηκε κατά τη διαδικασία επανεξέτασης των ιεραρχικών προσφυγών των ενδιαφερόμενων μερών, που τελικά οδήγησε στην ανάκληση της απορριπτικής απόφασης και στην έγκριση του δρομολογίου.
2. Η προσβαλλόμενη απόφαση της 26/1/99 δεν ήταν βεβαιωτική εκείνης της 11/3/98, αλλά εκτελεστή διοικητική πράξη η οποία εκδόθηκε μετά τις παραστάσεις του δικηγόρου της εφεσίβλητης, τα επιχειρήματα και αντιρρήσεις της οποίας ακούστηκαν για πρώτη φορά στις 4/11/
4. Συνακόλουθα η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα. Η υπόθεση θα ορισθεί για ακρόαση για την εξέταση των λόγων ακυρότητας που έχουν προβληθεί. Διαταγή ως ανωτέρω. Έφεση. Έφεση από την αιτήτρια εταιρεία εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Υπόθεση Αρ. 360/99) ημερομηνίας 1/11/00, με την οποία προσβάλλει την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή της εναντίον της απόφασης της Αναθεωρητική Αρχής Αδειών που τροποποίησε άδεια εκτέλεσης δρομολογίου δύο λεωφορείων των ενδιαφερόμενων μερών σε βάρος των συμφερόντων της. Α.Σ. Αγγελίδης, για την Εφεσείουσα. Ρ. Μαππουρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, για την Εφεσίβλητη. Ι. Νικολάου, για τα Ενδιαφερόμενα μέρη. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ, Π.: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Τ. Ηλιάδης. ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ.: Με την παρούσα έφεση η εφεσείουσα προσβάλλει την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης με την οποία απορρίφθηκε προσφυγή της εφεσείουσας εναντίον απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών που τροποποίησε άδεια εκτέλεσης δρομολογίου δύο λεωφορείων των ενδιαφερόμενων μερών σε βάρος των συμφερόντων της εφεσείουσας. (α) Τα γεγονότα και η πρωτόδικη απόφαση. Τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη, που ήταν κάτοχοι αδειών χρήσης για τα λεωφορεία ΕΕ 425, DP 620 και FZ 105 που εκτελούσαν δρομολόγια από το χωριό Ορόκλινη προς Λάρνακα, υπέβαλαν αιτήσεις για τη διεύρυνση του δρομολογίου τους ούτως ώστε να συμπεριληφθούν στις διαδρομές που εκτελούσαν και αριθμός ξενοδοχείων κατά μήκος της παραλιακής οδού Ορόκλινης - Λάρνακας. Οι αιτήσεις απορρίφθηκαν και τα ενδιαφερόμενα μέρη καταχώρησαν αρχικά ιεραρχικές προσφυγές οι οποίες απορρίφθηκαν και ακολούθως προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο που είχε την ίδια τύχη. Τα ενδιαφερόμενα μέρη ακολούθως καταχώρησαν έφεση εναντίον της πρωτόδικης απορριπτικής απόφασης, η οποία έγινε δεκτή γιατί διαπιστώθηκε ότι η έρευνα που είχε διεξαχθεί από την εφεσίβλητη Αρχή δεν ήταν η δέουσα. Η εφεσίβλητη συμμορφούμενη προς την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου προέβηκε σε επανεξέταση των ιεραρχικών προσφυγών των ενδιαφερόμενων μερών και αποφάσισε στις 11/3/98, χωρίς να ζητήσει τις απόψεις της εφεσείουσας, τη χορήγηση άδειας για επέκταση του δρομολογίου δύο εκ των λεωφορείων των ενδιαφερόμενων μερών στην αστική τροχαία περιοχή Λάρνακας. Η σχετική απόφαση κοινοποιήθηκε στους ενδιαφερομένους και στην επηρεαζόμενη εφεσείουσα στις 13/3/
5. Αντιδρώντας η εφεσείουσα απηύθυνε επιστολή προς την εφεσίβλητη δηλώνοντας ότι δεν είχε περιέλθει επίσημα σε γνώση της η απόφαση της 11/3/98 και εξέφρασε τη διαμαρτυρία της για το γεγονός ότι δεν της είχε δοθεί η ευκαιρία να εκφράσει τις απόψεις της επί του θέματος. Η εφεσίβλητη με απαντητική επιστολή της ενημέρωσε την εφεσείουσα ότι αποτελούσε πάγια τακτική η επανεξέταση υποθέσεων μετά από ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου χωρίς την κλήτευση και παρουσία των ενδιαφερόμενων μερών. Η Αρχή Αδειών στο μεταξύ ενέκρινε το νέο δρομολόγιο που εγκρίθηκε για τα δύο λεωφορεία των ενδιαφερόμενων μερών και πληροφόρησε σχετικά όλους τους εμπλεκομένους, περιλαμβανομένης και της εφεσείουσας, με επιστολή της ημερομηνίας 8/7/
6. Η εφεσείουσα επανήλθε μέσω δικηγόρου ζητώντας αναθεώρηση της απόφασης της 11/3/
7. Αφού δόθηκε η ευκαιρία στο δικηγόρο της εφεσείουσας να επιχειρηματολογήσει ενώπιον της εφεσίβλητης στις 4/11/98, η τελευταία αποφάσισε στις 11/1/99 να απορρίψει το αίτημα, εμμένοντας στην απόφαση της 11/3/98 αφού θεώρησε ότι δεν υπήρξε αξιόλογη μεταβολή των γεγονότων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη διαφοροποίηση της απόφασης. Η εφεσείουσα ενημερώθηκε σχετικά με επιστολή ημερομηνίας 26/1/99 και προσέβαλε την ορθότητα της πιο πάνω απόφασης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή αφού αποφάνθηκε ότι η απόφαση της 11/1/99 (που κοινοποιήθηκε στην εφεσείουσα με επιστολή ημερομηνίας 26/1/99) ήταν επιβεβαιωτική της απόφασης της 11/3/
8. (β) Η έφεση. Η εφεσείουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση της 11/3/98 ήταν το αποτέλεσμα διαδικασίας επανεξέτασης που, άνκαι ήταν άμεσα ενδιαφερόμενη, εντούτοις δεν κλήθηκε να παραστεί για να εκφράσει τις απόψεις της. Σημειώνουμε το άρθρο 4(Α)

(3)του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου (αρ. 9/82), όπως έχει τροποποιηθεί με το Νόμο 84/84 που προνοεί ότι η αναθεωρητική αρχή εξετάζει την προσφυγή που έχει καταχωρηθεί "αφού ακούση τους ενδιαφερομένους ή δώση την ευκαιρίαν εις αυτούς να εκθέσουν τις απόψεις των". Η εφεσείουσα ισχυρίστηκε ότι της δόθηκε μόνο η ευκαιρία να εκφράσει τις θέσεις της για πρώτη φορά στις 4/11/99 και αυτό λόγω των παραστάσεων που υπέβαλε μέσω του δικηγόρου της. Εφόσον δε η εφεσίβλητη άκουσε τα επιχειρήματα της και μάλιστα σε έκταση, τα στοιχεία που παρουσίασε ήταν νέα στοιχεία και η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν το αποτέλεσμα νέας έρευνας, που καθιστούσε την τελευταία απόφαση της εφεσίβλητης ως εκτελεστή διοικητική πράξη. Ο δικηγόρος της εφεσίβλητης υπέβαλε ότι η εφεσείουσα δεν παρουσίασε νέα στοιχεία και ότι είχε προβάλει τις θέσεις της σε διάφορες περιπτώσεις στο παρελθόν, όπως κατά την εξέταση του αιτήματος των ενδιαφερόμενων μερών από την Αρχή Αδειών, όπως επίσης και κατά την εξέταση των ιεραρχικών προσφυγών και των δικαστικών διαδικασιών που επακολούθησαν. Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι η αρχική απόφαση της Αρχής Αδειών της 23/10/84, με την οποία απορρίφθηκαν οι αιτήσεις των ενδιαφερόμενων μερών, ανακλήθηκε σιωπηρά από την εφεσίβλητη στις 11/3/98 όταν αποφασίσθηκε η έγκριση χορήγησης της ζητούμενης άδειας στα ενδιαφερόμενα μέρη. Η άμεσα θιγόμενη εφεσείουσα φαίνεται ότι αγνοήθηκε κατά τη διαδικασία επανεξέτασης των ιεραρχικών προσφυγών των ενδιαφερόμενων μερών, που τελικά οδήγησε στην ανάκληση της απορριπτικής απόφασης και στην έγκριση του δρομολογίου. Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της 26/1/99 δεν ήταν βεβαιωτική εκείνης της 11/3/98, αλλά εκτελεστή διοικητική πράξη η οποία εκδόθηκε μετά τις παραστάσεις του δικηγόρου της εφεσίβλητης, τα επιχειρήματα και αντιρρήσεις της οποίας ακούστηκαν για πρώτη φορά στις 4/11/98. Συνακόλουθα η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα. Η υπόθεση θα ορισθεί για ακρόαση για την εξέταση των λόγων ακυρότητας που έχουν προβληθεί. Διαταγή ως ανωτέρω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο