Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου ν. ΔημήτρηΧαρ. Δημητρίου
(2005)3 ΑΑΔ 126 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(2005)3 ΑΑΔ 126 21 Μαρτίου, 2005 [ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΡΟΝΙΔΗΣ, ΗΛΙΑΔΗΣ, ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, ΦΩΤΙΟΥ, Δ/στές] ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ, Εφεσείων-Καθ'ου η αίτηση, v. ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Εφεσιβλήτου-Αιτητή. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 3496) Οι περί Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (Αιτήσεις και Τέλη) Κανονισμοί του 1997 (Κ.Δ.Π. 133/97) ― Κανονισμός 10
(1)― Διαγραφή μέλους από το Μητρώο Μελών του Επιμελητηρίου κατ' επιθυμία του ― Υποχρέωση του ΕΤΕΚ να τον διαγράψει ― Δεν έχει διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει ή όχι τη διαγραφή. Οι εφεσείοντες προσέβαλαν την ορθότητα της εκκαλούμενης απόφασης, με την οποία ακυρώθηκε απόφασή τους, να μην επιτρέψουν διαγραφή του εφεσίβλητου, από το Μητρώο Μελών του Επιμελητηρίου, μετά από εκδήλωση τέτοιας επιθυμίας του με επιστολή του. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, απορρίπτοντας την έφεση, αποφάσισε ότι: Η αποδοχή της επιθυμίας του εφεσιβλήτου να διαγραφεί από τον κατάλογο του ΕΤΕΚ δεν επαφίεται, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 10
(1)των Κανονισμών στη διακριτική ευχέρεια του Επιμελητηρίου. Αντίθετα το ΕΤΕΚ είχε υποχρέωση να προβεί στη διαγραφή του εφεσιβλήτου και το ερώτημα αν ο εφεσίβλητος θα ασκούσε επάγγελμα σε κλάδο της μηχανικής επιστήμης χωρίς να είναι εγγεγραμμένος, μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο άλλων διαδικασιών που προσφέρονται στο ΕΤΕΚ. Μέσα στα ίδια πλαίσια το ΕΤΕΚ μπορεί να προβεί στη λήψη όλων εκείνων των αναγκαίων μέτρων για την είσπραξη των τελών, τα οποία κατ' ισχυρισμό παραμένουν απλήρωτα. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. Έφεση. Έφεση από το καθ' ου η αίτηση Επιμελητήριο εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Υπόθεση Αρ. 402/2000), ημερομηνίας 25/7/2002, με την οποία ακύρωσε την απόφασή του ημερομηνίας 13/1/2000, με την οποία απέρριψε την αίτηση του αιτητή - Μηχανολόγου, ημερομηνίας 14/6/99, για διαγραφή του από το Μητρώο Μελών του Ε.Τ.Ε.Κ., όπου είχε εγγραφεί το 1991, η οποία υποβλήθηκε σύμφωνα με το Άρθρο 10
(1)των περί Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (Αιτήσεις και Τέλη) Κανονισμών του 1997 (Κ.Δ.Π. 133/97), επιειδή έκρινε ότι ο αιτητής ασκούσε επάγγελμα σε κλάδο της Μηχανικής Επιστήμης. Κ. Κενεβέζος, για Τ. Παπαδόπουλο & Σία, για τον Εφεσείοντα. Αρ. Γεωργίου, για τον Εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Τ. Ηλιάδης. ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ.: Με την παρούσα έφεση το Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου (ΕΤΕΚ) ισχυρίζεται ότι η πρωτόδικη απόφαση σύμφωνα με την οποία απορρίφθηκε αίτημα του εφεσιβλήτου για τη διαγραφή του ως μέλους του ΕΤΕΚ, είναι λανθασμένη. Τα γεγονότα είναι αρκετά απλά. Από την 28/2/1983 ο εφεσίβλητος, που ασκεί το επάγγελμα του Μηχανολόγου, είχε προσληφθεί ως Υπεύθυνος Βάρδιας στην εταιρεία Star Polybag Ltd. Ο εφεσίβλητος είχε εγγραφεί το 1991 ως μέλος του ΕΤΕΚ σύμφωνα με τη διαδικασία κατάρτισης του πρώτου καταλόγου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 33 του περί Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου Νόμου (αρ. 224/90) χωρίς να υποβάλει αίτηση. Ο εφεσίβλητος αποδέχθηκε χωρίς επιφύλαξη την εγγραφή του και κατέβαλε προς τούτο αρχικά τις ετήσιες συνδρομές και τις ετήσιες άδειες άσκησης επαγγέλματος, αργότερα όμως παρέλειψε να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά παρά τις έγγραφες ειδοποιήσεις που του είχαν αποσταλεί. Στις 14/6/99 ο εφεσίβλητος με έγγραφη επιστολή του πληροφόρησε το ΕΤΕΚ ότι δεν θα προέβαινε στην πληρωμή των συνδρομών του γιατί η εγγραφή του είχε γίνει εν αγνοία του και ταυτόχρονα ζήτησε τη διαγραφή του από τον κατάλογο των μελών του ΕΤΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 10
(1)των περί Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (Αιτήσεις και Τέλη) Κανονισμών του 1997 (Κ.Δ.Π. 133/97), το οποίο προνοεί ότι "Μέλος το οποίο επιθυμεί να διαγραφεί από το Μητρώο Μελών του Επιμελητηρίου μπορεί να το πράξει, αφού υποβάλει πρώτα γραπτή αίτηση στη Διοικούσα Επιτροπή." Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η σημασία της εγγραφής συνδέεται άμεσα με τις πρόνοιες του άρθρου 25 το οποίο απαγορεύει σε πρόσωπα που δεν είναι εγγεγραμμένα να ασκούν το επάγγελμα της μηχανικής επιστήμης. Ειδικότερα το άρθρο 25
(4)προνοεί ότι "25
(4)Κάθε πρόσωπο το οποίο - (α) Ασκεί το επάγγελμα σε οποιοδήποτε κλάδο μηχανικής επιστήμης χωρίς να είναι εγγεγραμμένος δυνάμει του παρόντος Νόμου· (β) επαγγέλλεται με οποιοδήποτε όνομα, επωνυμία, τίτλο τα οποία δίδουν την εντύπωση ότι είναι εγγεγραμμένο δυνάμει του παρόντος Νόμου· (γ) ασκεί το επάγγελμα σε οποιοδήποτε κλάδο μηχανικής ενώ του επιβλήθηκε η ποινή της αναστολής δυνάμει του άρθρου 23
(1)(γ), είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο ποινές.
(5)Κανένας δε δικαιούται να εισπράξει οποιαδήποτε αμοιβή για υπηρεσίες που προσέφερε υπό την ιδιότητα του ως επιστήμονας μηχανικός, εκτός αν είναι εγγεγραμμένος δυνάμει του παρόντος Νόμου και δεν του επιβλήθηκε η δυνάμει του άρθρου 23
(1)(γ) ποινή της αναστολής." Η απάντηση του ΕΤΕΚ στην αίτηση του εφεσιβλήτου για τη διαγραφή του, η οποία αποτελεί και το επίδικο θέμα της παρούσας διαδικασίας, ήταν απορριπτική. Όπως σημειώνεται στη σχετική απορριπτική επιστολή από το Διευθυντή του ΕΤΕΚ, "Αναφέρομαι στην αίτηση σας ημερομηνίας 14 Ιουνίου 1999 σχετικά με το πιο πάνω θέμα και σας πληροφορώ ότι η Διοικούσα Επιτροπή του Επιμελητηρίου με απόφαση της που λήφθηκε στη συνεδρία της ημερομηνίας 13/01/2000, απέρριψε την αίτηση σας για διαγραφή από το Μητρώο Μελών του Τεχνικού Επιμελητηρίου, γιατί θεωρεί ότι στην παρούσα εργασία ασκείτε επάγγελμα σε κλάδο της Μηχανικής Επιστήμης." Το Ανώτατο Δικαστήριο στην πρωτόδικη του δικαιοδοσία έκρινε ότι η απόφαση του ΕΤΕΚ να αρνηθεί τη διαγραφή του εφεσιβλήτου ήταν λανθασμένη και προχώρησε στην ακύρωσή της. Όπως σημειώθηκε στη σχετική απόφαση, "Κατά την κρίση μου, η άποψη του ΕΤΕΚ ότι μπορεί να διατηρεί την εγγραφή του αιτητή ως μέλους παρά τη θέλησή του είναι εσφαλμένη. Με την έκφραση της δικής του βούλησης για διαγραφή, εκφρασθείσας με τον τρόπο που προβλέπεται στον Καν. 10
(1), το ΕΤΕΚ όφειλε να τον διέγραφε. Αυτό βέβαια δεν θα επιδρούσε στις ήδη προκύψασες υποχρεώσεις του αιτητή ως μέλους μέχρι τη διαγραφή του, ούτε θα σήμαινε ότι το ΕΤΕΚ αποδεχόταν τη θέση του πως δεν ασκούσε επάγγελμα στη μηχανική επιστήμη και επομένως, με τη διαγραφή, το ΕΤΕΚ θα διατηρούσε τη δυνατότητα λήψης των αναλόγων δικαστικών μέτρων." Με την παρούσα έφεση το ΕΤΕΚ ισχυρίζεται ότι η πρωτόδικη προσέγγιση είναι λανθασμένη και τούτο γιατί το ΕΤΕΚ δεν ήταν υποχρεωμένο να διαγράψει τον εφεσίβλητο επειδή ο τελευταίος εξέφρασε επιθυμία διαγραφής του. Αντίθετα το ΕΤΕΚ είχε διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί ή όχι την επιθυμία του εφεσιβλήτου, λαμβάνοντας υπόψη ότι το ΕΤΕΚ δεν μπορούσε εν γνώσει του να συνεργεί ή/και να διαπράττει το ίδιο το σώμα παρανομία. Οι εισηγήσεις του ΕΤΕΚ δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Η αποδοχή της επιθυμίας του εφεσιβλήτου να διαγραφεί από τον κατάλογο του ΕΤΕΚ δεν επαφίεται, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 10
(1)των Κανονισμών στη διακριτική ευχέρεια του Επιμελητηρίου. Αντίθετα το ΕΤΕΚ είχε υποχρέωση να προβεί στη διαγραφή του εφεσιβλήτου και το ερώτημα αν ο εφεσίβλητος θα ασκούσε επάγγελμα σε κλάδο της μηχανικής επιστήμης χωρίς να είναι εγγεγραμμένος, μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο άλλων διαδικασιών που προσφέρονται στο ΕΤΕΚ. Μέσα στα ίδια πλαίσια το ΕΤΕΚ μπορεί να προβεί στη λήψη όλων εκείνων των αναγκαίων μέτρων για την είσπραξη των τελών, τα οποία κατ' ισχυρισμό παραμένουν απλήρωτα. Η έφεση απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος των εφεσειόντων. H έφεση απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο