Mούντη Λουκία ν. Xρυσής Aδάμου και Άλλης
(2007)3 ΑΑΔ 410 19 Ιουλίου, 2007 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΗΛΙΑΔΗΣ, ΚΡΑΜΒΗΣ, ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Δ/στές] ΛΟΥΚΙΑ ΜΟΥΝΤΗ, Εφεσείουσα-Ε/Μ, v. ΧΡΥΣΗΣ ΑΔΑΜΟΥ, Εφεσίβλητης-Αιτήτριας, ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης η αίτηση. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 41/2005) Δημόσιοι Υπάλληλοι ― Προαγωγές ― Συστάσεις Προϊσταμένου ― Αιτιολογία ― Η σύσταση που δόθηκε κατ' επανεξέταση μετά από ακυρωτική απόφαση, ήταν νόμιμη και ορθή, βασισμένη στα ευρήματα του Ανωτάτου Δικαστηρίου ― Η συστηθείσα υπερείχε της εφεσίβλητης σε αρχαιότητα. Η εφεσείουσα-ενδιαφερόμενο μέρος, επεδίωξε με την έφεσή της την ανατροπή της πρωτόδικης ακυρωτικής δικαστικής απόφασης και επικύρωση της προαγωγής της. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κάνοντας δεχτή την έφεση, αποφάσισε ότι: Η σύσταση της Διευθύντριας δεν ήταν γενική ούτε αόριστη, αλλά αντίθετα βασίστηκε πάνω σε συγκεκριμένα στοιχεία που δεν μπορούσαν να παραβλεφθούν. Αυτά ήταν, όπως έχει ήδη αναφερθεί, (
- i)η αρχαιότητα της εφεσείουσας, (
- ii)η κατοχή του πλεονεκτήματος και (iii) το ότι η εφεσείουσα δεν υστερούσε σε αξία. Η Διευθύντρια δεν παρερμήνευσε τις υποδείξεις της ακυρωτικής απόφασης της Προσφυγής αρ. 624/2001, αλλά αντίθετα, αφού απέφυγε τις αναφορές σε ιδιότητες και ικανότητες που είχαν κριθεί απαράδεκτες στην προηγούμενη σύσταση, περιορίστηκε στα συγκεκριμένα κριτήρια που συνέθεταν την υπηρεσιακή εικόνα των υποψηφίων. Τα τρία πιο πάνω προαναφερθέντα συγκεκριμένα στοιχεία της σύστασης υποστηρίζονται και από το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων. Η επίδικη σύσταση είναι απόρροια άσκησης της διακριτικής ευχέρειας της Διευθύντριας, απαλλαγμένης από τα στοιχεία που είχαν κριθεί ως απαράδεκτα. Η επιλογή της εφεσείουσας πάνω στη βάση της υπέρτερης αρχαιότητάς της δεν έγινε καθ' υπόδειξη της ακυρωτικής απόφασης. Αποτελούσε κρίση της Διευθύντριας και στη συνέχεια της Ε.Δ.Υ., η οποία ήταν ευλόγως επιτρεπτή μέσα στα πλαίσια των σχετικών δεδομένων. Η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα. Αναφερόμενη Υπόθεση: Μούντη ν. Ε.Δ.Υ., Υπόθ. Αρ. 624/2001, ημερ. 23.1.2003. Έφεση. Έφεση από την εφεσείουσα εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Υπ. Αρ. 677/03), ημερ. 9/3/05. Ξ. Ευγενίου για Α. Σ. Αγγελίδη, για την Εφεσείουσα-Ενδιαφερόμενο Μέρος. Α. Ευσταθίου, για την Εφεσίβλητη-Αιτήτρια. Α. Χριστοφόρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για την Καθ'ης η αίτηση. Cur. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Τ. Ηλιάδης. ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ.: ΣΤΙΣ 23/1/2003 ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΛΟΥΚΙΑ ΜΟΥΝΤΗ Ν. Ε.Δ.Υ. (ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ. 624/2001), ΑΚΥΡΩΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ ΤΕΚΚΗ ΣΤΗ ΜΟΝΙΜΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΒΟΗΘΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ. ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΑ ΠΙΟ ΚΑΤΩ: "ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΟΤΙ Η ΣΥΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΣΤΗΡΙΖΟΤΑΝ ΣΕ ΝΟΜΙΜΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗΚΕ, ΟΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ, ΣΤΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΞΙΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ ΥΣΤΕΡΟΥΣΕ ΑΛΛΑ ΕΠΕΚΤΑΘΗΚΕ ΣΕ Ο,ΤΙ Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΩΣ ΠΡΟΒΑΛΕ ΩΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΣ ΤΕΚΚΗ. ΣΑΦΩΣ ΔΕΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΕΙΤΑΙ ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΗ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΤΟΥΣ ΕΙΚΟΝΑ ΟΠΩΣ ΑΥΤΗ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΦΑΚΕΛΟΥΣ. Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΕ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΘΑ ΕΥΣΤΑΘΟΥΣΕ ΩΣ ΝΟΜΙΜΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΝΟΟΥΜΕΝΟΥ ΟΤΙ Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑ ΤΕΚΚΗ ΗΤΑΝ ΙΣΕΣ ΣΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ. ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΑΦΟΥ Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ ΣΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΛΟΓΩ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ." ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΑΝ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΤΟΣΟ Η ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑ ΟΣΟ ΚΑΙ Η ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗ ΗΤΑΝ ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΣ ΣΕ ΑΞΙΑ, ΑΦΟΥ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΑΝ «ΕΞΑΙΡΕΤΑ» ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ 1993-2000 ΚΑΙ ΔΙΕΘΕΤΑΝ ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ. Η ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗ ΚΑΤΕΙΧΕ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΟ ΠΡΟΣΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΗΣ ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑΣ ΑΝΑΓΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ 3ΗΣ ΤΑΞΗΣ, ΑΦΟΥ Η ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑ ΠΡΟΣΛΗΦΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 15/3/71 ΚΑΙ Η ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗ ΤΗΝ 1/4/75. ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΠΙΟ ΠΑΝΩ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΠΡΟΗΓΑΓΕ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ ΤΗ ΛΟΥΚΙΑ ΜΟΥΝΤΗ (ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑ - ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ). Η ΧΡΥΣΗ ΑΔΑΜΟΥ (ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗ) ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠ' ΑΡ. 677/2003 ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΤΗΝ ΟΡΘΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΚΑΙ ΑΚΥΡΩΣΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΔΙΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑΣ ΑΦΟΥ ΕΚΡΙΝΕ ΟΤΙ Η ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΥΙΟΘΕΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Δ.Υ., ΗΤΑΝ ΤΡΩΤΗ ΚΑΙ ΑΝΑΙΤΙΟΛΟΓΗΤΗ. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΣΥΣΤΑΣΗ, Η ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΘΗΚΕ, ΑΝΕΦΕΡΕ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ: "ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΠΡΟΒΩ ΣΕ ΣΥΣΤΑΣΗ, ΕΧΩ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ. 624/01 ΚΑΙ ΕΧΩ ΛΑΒΕΙ ΥΠΟΨΗ ΜΟΥ ΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΑΠΟΦΑΣΗ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΟΤΙ: «Η υπεροχή του ενδιαφερόμενου προσώπου σε αρχαιότητα θα ευσταθούσε ως νόμιμη αιτιολογία της σύστασης νοουμένου ότι η αιτήτρια και η κα Τέκκη ήταν ίσες στα προσόντα. Αυτό όμως δεν ισχύει αφού η αιτήτρια υπερτερεί στα προσόντα έναντι του ενδιαφερόμενου προσώπου λόγω κατοχής του πλεονεκτήματος», ΣΥΣΤΗΝΩ ΓΙΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΗ ΜΟΥΝΤΗ ΛΟΥΚΙΑ, Η ΟΠΟΙΑ, ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΥΠΟΨΗΦΙΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ, ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΣΕ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΣΤΕΡΕΙ Η/ΚΑΙ ΥΠΕΡΕΧΕΙ ΣΕ ΑΞΙΑ, ΟΠΩΣ ΑΥΤΗ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΤΗΣΙΕΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ, ΜΕ ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟ ΤΟΥ ΟΥΣΙΩΔΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥ ΕΤΗ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΔΙΔΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ." ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΦΕΣΗ Η ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ Η ΠΡΩΤΟΔΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΠΙΘΑΝΟ ΝΑ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΣΕ ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ 624/2001, ΕΙΝΑΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ. Η ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΠΛΑΝΗ, ΑΛΛΑ ΣΥΜΜΟΡΦΩΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ 624/2001 ΚΑΙ ΠΡΟΕΒΗΚΕ ΣΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑΣ, ΑΦΟΥ ΕΛΑΒΕ ΥΠΟΨΗ ΟΤΙ, (I) ΠΡΟΗΓΕΙΤΟ ΣΕ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, (II) ΗΤΑΝ ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ (III) ΔΕΝ ΥΣΤΕΡΟΥΣΕ ΣΕ ΑΞΙΑ. Η ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΓΕΝΙΚΗ ΟΥΤΕ ΑΟΡΙΣΤΗ, ΑΛΛΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΒΑΣΙΣΤΗΚΕ ΠΑΝΩ ΣΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΠΑΡΑΒΛΕΦΘΟΥΝ. ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ, ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ, (I) Η ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑΣ, (II) Η ΚΑΤΟΧΗ ΤΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ (III) ΤΟ ΟΤΙ Η ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑ ΔΕΝ ΥΣΤΕΡΟΥΣΕ ΣΕ ΑΞΙΑ. Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΣΕ ΤΙΣ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΑΚΥΡΩΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΑΡ. 624/2001, ΑΛΛΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ, ΑΦΟΥ ΑΠΕΦΥΓΕ ΤΙΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΕ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΚΡΙΘΕΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΥΣΤΑΣΗ, ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗΚΕ ΣΤΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΘΕΤΑΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ. ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΝΤΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΦΑΚΕΛΩΝ. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΟΙΑ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΥΧΕΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ, ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΚΡΙΘΕΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ. Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΤΕΡΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΚΑΘ' ΥΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΑΚΥΡΩΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ. ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΕ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ Ε.Δ.Υ., Η ΟΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΕΥΛΟΓΩΣ ΕΠΙΤΡΕΠΤΗ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ. Η ΕΦΕΣΗ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΙ. Η ΠΡΩΤΟΔΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΑΡΑΜΕΡΙΖΕΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΕΞΟΔΑ. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΣΧΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΔΩΣΟΥΜΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΓΙΑ ΕΞΟΔΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗΝ, ΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. ΕΠΙΔΙΚΑΖΟΥΜΕ £700 ΕΞΟΔΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΦΕΣΕΙΟΥΣΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ. Η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο