ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 145/13, 6/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2019:C516 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 145/13 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019 [ΝΑΘΑΝΑΗΛ, ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΓΙΑΣΕΜΗ, Τ. ΨΑΡΑ- ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ] xxx ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΕΦΕΣΕΙΟΝΤΑΣ/ΑΙΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ/ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ -------------------- Α. Κωνσταντίνου, για τον Εφεσείοντα Ελ. Παπαγεωργίου (κα), Αν. Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη Δ. Καΐλης για Προύντζος & Προύντζος ΔΕΠΕ για Ενδιαφερόμενο Μέρος ------------------------------------- ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Δ. Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη και θα δοθεί από τον Παρπαρίνο, Δ. ---------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΣ, Δ. Αίτηση ακυρώσεως του Εφεσείοντα εναντίον απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ.) με την οποία διορίστηκε το Ενδιαφερόμενο Μέρος (Ε.Μ.) στη θέση Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης αντί του ιδίου, είχε επιτυχή κατάληξη. Το πρωτόδικο Δικαστήριο με απόφαση του ημερ. 12.11.2013 ακύρωσε την απόφαση της Ε.Δ.Υ. με το ακόλουθο σκεπτικό κατά το μέρος που ενδιαφέρει την παρούσα Έφεση. "Εξετάζοντας το πρακτικό της Επιτροπής ημερομηνίας 25/8/2011, δεν προκύπτει κατά πόσο η Διευθύντρια, η οποία ήταν παρούσα κατά την προφορική εξέταση, προτού προχωρήσει στη σύστασή της, είχε στη διάθεσή της τους φακέλους των υποψηφίων. Το μόνο που καταγράφεται είναι ότι αυτή ενημερώθηκε για τις αποφάσεις της Επιτροπής αναφορικά με την ΄Εκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Ανεξάρτητα, όμως, από αυτό, έχοντας υπόψη όλα όσα προκύπτουν, από τους φακέλους, για τον αιτητή και το ενδιαφερόμενο μέρος, όπως τα έχω παραθέσει πιο πάνω, θεωρώ ότι η σύσταση της Διευθύντριας δε συνάδει με το περιεχόμενο τους και, συνεπώς, είναι τρωτή. Υποστηρίζει, περαιτέρω, ο αιτητής ότι υπάρχει πλάνη της Συμβουλευτικής Επιτροπής ως προς την αρχαιότητά του. Ενώ, υποβάλλει, η Συμβουλευτική Επιτροπή αναφέρει ότι έλαβε υπόψη της την αρχαιότητα των υποψηφίων και αναφέρθηκε στην υπεροχή του σ' αυτή, στην τελική της αξιολόγηση, δεν την συνυπολόγισε. Η αναφορά της Επιτροπής στην αρχαιότητά του και στην υπεροχή του σ' αυτή δε θεραπεύει την παράλειψη. Η Επιτροπή είχε καθήκον να εντοπίσει το σφάλμα και την πλάνη της Συμβουλευτικής Επιτροπής και να ζητήσει από αυτή διόρθωση. Εάν η Συμβουλευτική Επιτροπή, εισηγείται, συνυπολόγιζε την εν λόγω υπεροχή του, ενδεχόμενα, η αξιολόγησή της να ήταν διαφορετική. Προς υποστήριξη της θέσης του, παρέπεμψε στην Παπαϊωάννου & άλλοι (Αρ.2) ν. Δημοκρατ.
(1991)3 Α.Α.Δ. 713. Ο πιο πάνω λόγος δεν ευσταθεί. Καθώς προκύπτει από την ΄Εκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, η αρχαιότητα του αιτητή ήταν ενώπιον της, μέσω των Προσωπικών Φακέλων και των Φακέλων των Υπηρεσιακών Εκθέσεών του. Η αναφορά της, προτού αυτή προχωρήσει στην τελική αξιολόγηση της, σε πείρα αντί σε αρχαιότητα των υποψηφίων αποτελεί όχι παρασιώπηση της αρχαιότητας του αιτητή αλλά συμμόρφωσή της με τις υποδείξεις του Γραμματέα της Επιτροπής, ότι, δηλαδή, η ΄Εκθεσή της έπρεπε να συνοδεύεται από κατάλογο των υποψηφίων με συγκεκριμένα στοιχεία, μεταξύ των οποίων πείρα σχετική με τα καθήκοντα της θέσης όπως απαιτείται από το Σχέδιο Υπηρεσίας. Η Συμβουλευτική Επιτροπή, με την αναφορά στην ΄Εκθεσή της ότι ο αιτητής «διαθέτει την απαιτούμενη εκπαιδευτική και διοικητική ή/και εποπτική πείρα, που απέκτησε ως Δάσκαλος (Σεπτέμβριο 1973), ως Βοηθός Διευθυντής Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης (Φεβρουάριο 1996), ως Διευθυντής Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης (Σεπτέμβριο 1999), ως Επιθεωρητής (Σεπτέμβριο 2003) και ως Πρώτος Λειτουργός Εκπαίδευσης (Σεπτέμβριο 2007)» δεν παραγνώρισε την αρχαιότητά του. Ανάλογα σημειώθηκαν και για το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Εν πάση περιπτώσει, η ΄Εκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής έχει απλά συμβουλευτικό χαρακτήρα για την Επιτροπή και τίποτε πέραν τούτου. Η κατάληξη μου σε σχέση με την πλημμέλεια της σύστασης της Διευθύντριας, εφόσον αυτή λήφθηκε υπόψη από την Επιτροπή κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, επιδρά και επηρεάζει και αυτής τη νομιμότητα. Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ αχρείαστη την ενασχόλησή μου με τους λοιπούς λόγους ακυρότητας που προβάλλονται." Ο Εφεσείων με την Έφεση του, παρόλο που είναι επιτυχών διάδικος, προσβάλλει ως εσφαλμένες διάφορες κρίσεις του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Αρχικά, με πέντε λόγους και σε τελικό στάδιο περιορίζοντας αυτούς σε ένα λόγο, τον δεύτερο στην Έφεση του, οι υπόλοιποι απορρίφθησαν. Σύμφωνα με το δεύτερο λόγο Έφεσης, ο Εφεσείοντας προσβάλλει ως εσφαλμένη την απόρριψη του σχετικού λόγου ακύρωσης, σύμφωνα με τον οποίο είναι η θέση του ότι η Συμβουλευτική Επιτροπή (Σ.Ε.) πλανήθηκε ως προς την αρχαιότητα και ότι παρασιώπησε την αρχαιότητα του στην τελική αξιολόγηση. Στην αιτιολογία του λόγου Έφεσης αρ. 2, ο Εφεσείων προβάλλει ότι θα έπρεπε να επιτύχει ο πιο πάνω λόγος ακυρώσεως καθότι η Σ.Ε. στην Έκθεση της, ουδεμία αναφορά έκαμε στην αρχαιότητα και υπεροχή του Εφεσείοντα/Αιτητή σε αρχαιότητα. Η πλάνη είναι ουσιώδης καθότι είναι άγνωστο πώς θα ήταν η τελική αξιολόγηση της Σ.Ε. αναφορικά με τον Εφεσείοντα αν αυτή συνυπολόγιζε και την υπεροχή του Εφεσείοντα σε αρχαιότητα. Η Ε.Δ.Υ. όφειλε, σύμφωνα με τον Εφεσείοντα, να εντοπίσει το πιο πάνω σφάλμα της Σ.Ε. και να στείλει πίσω την Έκθεση της για διόρθωση της πράγμα το οποίο όμως δεν έπραξε. Τα πιο πάνω αποτελούν ουσιαστικά και τα όσα ο Εφεσείων προβάλλει με την γραπτή αγόρευση του όσο και προφορικά ενώπιον μας. Εσφαλμένα, κατά τον ευπαίδευτο συνήγορο, το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τον σχετικό λόγο ακυρώσεως με την αιτιολογία ότι η αρχαιότητα του Αιτητή ευρίσκετο ενώπιον της Σ.Ε. μέσω των Προσωπικών Φακέλων και Υπηρεσιακών Εκθέσεων του. Το όλο οικοδόμημα της εισηγήσεως του Εφεσείοντα το στήριξε στην Δημοκρατία ν. Γεωργίου
(2004)3 Α.Α.Δ 703 όπου εξετάστηκε παρόμοιο θέμα σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εφεσείοντα. Αντίθετη είναι η εισήγηση του Εφεσίβλητου και Ε.Μ.. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των οποίων ενώπιον μας ανέπτυξαν τις θέσεις τους και υποστήριξαν την πρωτόδικη απόφαση ως ορθή. Εξετάσαμε τα όσα μας τέθησαν και ανατρέξαμε όπου αυτό ήταν αναγκαίο στα πρακτικά της Σ.Ε. Ο λόγος έφεσης δεν μπορεί να επιτύχει καθότι αυτός στερείται ερείσματος. Τα όσα ανάφερε το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφαση του είναι ορθά. Σ' αυτά θα προσθέταμε ότι στην Έκθεση της Σ.Ε. μπορεί να μην αναφέρεται η λέξη "αρχαιότητα" αλλά αυτό δεν οδηγεί, άνευ ετέρου, στο ότι αυτή είναι εσφαλμένη. Στα πρακτικά της συνεδρίας της Σ.Ε. ημερ. 11.5.2011, που είναι αναπόσπαστο μέρος της Έκθεσης, αναφέρονται κάτω από τα ονόματα του Εφεσείοντα και Ε.Μ., η ημερομηνία από την οποία αυτοί υπηρετούσαν ως Πρώτοι Λειτουργοί και ήταν αντίστοιχα 1.9.2007 και 23.2.2008. Σύστησε δε τους τέσσερις υποψήφιους κατ' αλφαβητική σειρά. Συνεπώς δεν παρέλειψε να πιστώσει τον Εφεσείοντα στην Έκθεση της με οποιοδήποτε στοιχείο. Η Γεωργίου (άνω) αποφασίστηκε στα δικά της γεγονότα. Εκεί η Σ.Ε. κατά παράβαση του δεδικασμένου κατάληξε ότι ο Αιτητής δεν κατείχε το πλεονέκτημα της πείρας. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να παραλείψει να τον πιστώσει με το πιο πάνω πλεονέκτημα. Οι δύο υποθέσεις διαφοροποιούνται στα γεγονότα τους και συνεπώς η Γεωργίου δεν τυγχάνει εφαρμογής. Η Έφεση απορρίπτεται με €2.000 έξοδα σε βάρος του Εφεσείοντα. ΣΤ. ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Δ. Λ. ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΣ, Δ. Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Δ. Γ.Ν. ΓΙΑΣΕΜΗ, Δ. Τ. ΨΑΡΑ-ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ, Δ. /γκ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο