ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ, ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ v. ΠΑΝΤΕΛΗ κ.α., ΕΦΕΣΗ ΚΑΤΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΡ. 132/20, 29/9/2021

(3)του Κανονισμού. ........................................................ Το Συμβούλιο, διά της γραπτής αγόρευσης του ευπαιδεύτου δικηγόρου του, διατείνεται ότι στους όρους «καταγράφει» και «καταγραφή» εντάσσεται και ο έλεγχος και καταγραφή των σφραγίδων των εμπορευματοκιβωτίων και όχι μόνο η τυπική καταγραφή απλώς του αύξοντος αριθμού εκάστου εμπορευματοκιβωτίου. Είναι ως εκ τούτου η θέση του ότι ο έλεγχος της σφραγίδας εμπίπτει και/ή εκπηγάζει και/ή εντάσσεται και/ή τεκμαίρεται από το εν ισχύ Σχέδιο Υπηρεσίας των Σημειωτών και ουδέν επιπλέον καθήκον επιχειρείται να εισαχθεί και/ή επιβληθεί στους Σημειωτές διά της προσβαλλόμενης απόφασης ούτως ώστε να θεωρείται αλλαγή και/ή προσθήκη όρου και/ή τροποποίηση των όρων εργοδότησης τους, ώστε να απαιτείται συμφωνία μεταξύ της εργοδοτικής πλευράς και των εκπροσώπων των Σημειωτών και, σε περίπτωση ύπαρξης διαφωνίας, να παραπεμφθεί το ζήτημα σε διαιτησία. Η ανωτέρω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνη δοθείσας της ρητής αναγνώρισης του καθ' ου η αίτηση, τόσο μέσω της Ένστασης και της Γραπτής Αγόρευσης του ευπαιδεύτου δικηγόρου του όσο και των διευκρινίσεων που δόθηκαν κατά την ακρόαση, ότι ο έλεγχος της σφραγίδας δεν συνεπάγεται απλώς μία επιπλέον εργασία κατά τη διαδικασία φορτοεκφόρτωσης εμπορευμάτων και καταγραφής αυτών, αλλά πρωτίστως έχει ως αποτέλεσμα αυτός ο οποίος προβαίνει στον έλεγχο να πρέπει να ενημερώσει σχετικώς το Τμήμα Τελωνείων, προς το οποίο είναι ο αποκλειστικά υπεύθυνος και υπόλογος για την ακρίβεια και την ορθότητα των πληροφοριών που διαβιβάζονται. Ως επιπλέον αναγνωρίζει ο καθ' ου η αίτηση, προ της αναλήψεως της διαχείρισης του λιμένος από τις διαχειρίστριες εταιρείες, αποκλειστικά υπεύθυνη για την ενημέρωση του Τμήματος Τελωνείων ήταν η Αρχή Λιμένων διά των Λειτουργών της και όχι οι Σημειωτές. Κρίνω δε ως νομικώς αδιάφορο το γεγονός ότι, κατά τη διαδικασία ελέγχου των εμπορευματοκιβωτίων, μαζί με τους Λειτουργούς της Αρχής Λιμένων παρευρίσκονταν και Σημειωτές καθότι αυτοί διεξήγαγαν τον ίδιο έλεγχο με τους Λειτουργούς της Αρχής προς όφελος του εργοδότη τους, Σύνδεσμο Ναυτικών Πρακτόρων, ώστε αυτός να καθορίζει την αμοιβή των λιμενεργατών, χωρίς ανάληψη οποιασδήποτε ευθύνης απέναντι στο Τμήμα Τελωνείων. Ούτε είναι ορθή η θέση του ευπαιδεύτου δικηγόρου του Συμβουλίου ότι και οι συντεχνίες των Σημειωτών είχαν αποδεχθεί ότι στο καθήκον της καταγραφής περιλαμβάνεται και ο έλεγχος των σφραγίδων, καθήκον το οποίο θα συνέχιζαν να ενασκούν και μετά την εισαγωγή της χρήσης "Tablets". Από τα στοιχεία τα οποία έχουν τεθεί ενώπιον μου και συγκεκριμένα από τα πρακτικά της συνεδρίας του Συμβουλίου ημερομηνίας 14.02.2018 (Παράρτημα Δ στην προσφυγή), αποκαλύπτεται ακριβώς το αντίθετο δοθέντος ότι ο μεν εκπρόσωπος της ΣΕΚ ρητώς ανέφερε ότι αποδέχεται τη χρήση των "Tablets" από τους Σημειωτές, νοουμένου όμως ότι «ο Σημειωτής δε θα φέρει οποιαδήποτε περισσότερη ή λιγότερη ευθύνη κατά τη διαδικασία της καταγραφής, από ότι φέρει σήμερα με τον υφιστάμενο τρόπο εργασίας», ο δε εκπρόσωπος της ΠΕΟ τόνισε ότι η Συντεχνία είναι αρνητική στη χρήση των "Tablets". Ως εκ τούτου, σε συμφωνία με τους αιτητές, καταλήγω ότι ο έλεγχος των σφραγίδων και η συνακόλουθη ανάληψη ευθύνης απέναντι στο Τμήμα Τελωνείων, δεν περιλαμβάνονται στην έννοια της «καταγραφής» των εμπορευμάτων που φορτώνονται ή εκφορτώνονται σε πλοίο. Η εν λόγω κατάληξη καθιστά απορριπτέες και τις προδικαστικές ενστάσεις ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πληροφοριακού μόνο περιεχομένου και ότι, εν πάση περιπτώσει, εμπίπτει στο πεδίο του ιδιωτικού δικαίου, ως ερμηνευτική προνοιών συλλογικής σύμβασης εργασίας. ......................................................... Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω καταλήγω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται του γνωρίσματος της αφηρημένης γενικότητας και ως εκ τούτου δεν είναι κανονιστικού περιεχομένου, ως το Συμβούλιο εισηγείται. Με αυτήν μεταβάλλονται μονομερώς και χωρίς να ακολουθηθεί η προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία οι όροι εργοδότησης των υφιστάμενων Σημειωτών, ήτοι συγκεκριμένων και εκ των προτέρων γνωστών προσώπων, με την επιβολή σε αυτούς υποχρέωσης, μη υφισταμένης πριν την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Συνακόλουθα, παραδεκτώς προσβάλλεται από τους αιτητές έστω και αν δεν απευθύνεται σε αυτούς ονομαστικά, δοθέντος ότι με αυτήν οι ίδιοι συγκεκριμένα υπάγονται στον κανόνα της υποχρέωσης ελέγχου των σφραγίδων και της συνακόλουθης ευθύνης απέναντι στο Τμήμα Τελωνείων, απόφαση επί της οποίας δυνατόν να στηριχθούν στο μέλλον άλλες αποφάσεις, ατομικές ή κανονιστικές. Ενόψει όλων των ανωτέρω η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται, με έξοδα υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ' ου, όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ......................................................». Οι Αιτήσεις (ως και οι αντίστοιχες ενστάσεις), επικουρούνται στην κάθε περίπτωση από ανάλογες ένορκες δηλώσεις και συνημμένα τεκμήρια. Συνιστά θέση της Eurogate (στην Αίτηση ημερομηνίας 17.9.20), ότι τούτη ανέλαβε τη διαχείριση του τερματικού των εμπορευματοκιβωτίων στο Λιμάνι Λεμεσού από την 29.1.17, μετά από σχετική ανάθεση από το Υπουργικό Συμβούλιο, εργασία που εκτελούσε μέχρι τότε η Αρχή Λιμένων Κύπρου («η Αρχή Λιμένων»). Με την τροποποίηση του Περί Λιμενεργατών (Ρύθμιση Απασχόλησης) Νόμου, Κεφ.184 (διά του Νόμου 92(Ι)/18), η Eurogate, ως διατείνεται, θεωρείται εκ των εργοδοτών των Λιμενεργατών και των Σημειωτών και συμμετέχει, υπό αυτή την ιδιότητα, στο Συμβούλιο Λιμενεργασίας. Η ανανέωση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ημερομηνίας 19.6.19 («η Συλλογική Σύμβαση») με τις Συντεχνίες των Λιμενεργατών και των Σημειωτών, υπογράφθηκε και από την Eurogate ως εργοδότη, με τους μισθούς και ωφελήματα των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση να πληρώνονταν αποκλειστικώς από αυτή. Η ακυρωθείσα απόφαση του Συμβουλίου Λιμενεργασίας αποτελούσε, απλώς, επίλυση διαφοράς που προέκυψε μεταξύ των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση (ήτοι 5 από τους 15 Σημειωτές στο Λιμάνι Λεμεσού) και της εργοδοτικής πλευράς (της Eurogate και του Συνδέσμου). H διαφορά αφορά σε απαίτηση των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση να ελέγχουν αυτοί τις σφραγίδες επί των εμπορευματοκιβωτίων και να καταχωρίζουν τα ευρήματα τους σε «. tablet .» («τα tablets») που τους παραχώρησε προς τούτο η Eurogate. Όπου τα στοιχεία δεν εμφαίνονταν στα εμπορευματοκιβώτια, οι Σημειωτές όφειλαν να τα καταγράψουν «. κάτω από τη στήλη "Remarks", άλλως απλά προσυπέγραφαν το έντυπο». Η Eurogate εισήγαγε για σκοπούς καταγραφής τα tablets, εγκαταλείποντας το προηγούμενο σύστημα καταγραφής. Από τον Ιούλιο 2019 δόθηκαν tablets σε όλους τους Σημειωτές, με αποτέλεσμα να καταγράφουν σε αυτά τη φόρτωση και εκφόρτωση των εμπορευματοκιβωτίων χωρίς σχεδόν κανένα πρόβλημα. Ήταν από πριν, καθήκον της Αρχής Λιμένων (και όχι των Σημειωτών) να ενημερώνει το Τελωνείο για τις σφραγίδες. Υποχρέωση των Σημειωτών ήταν να εξυπηρετούν τον εργοδότη τους με την καταγραφή των εμπορευματοκιβωτίων και των σφραγίδων. Η Eurogate καταβάλλει σήμερα προς τους Σημειωτές ως αμοιβή ποσό (περίπου) €600.000,00 ετησίως, αναμένοντας από τους Σημειωτές να εξυπηρετούν τις ανάγκες της, στις οποίες περιλαμβάνεται και ο έλεγχος σφραγίδων. Θα ήταν αδιανόητο να απαιτηθεί από την Eurogate να εργοδοτεί προσωπικό, ειδικώς για καταγραφή των σφραγίδων και να εργοδοτεί τους Σημειωτές για τα υπόλοιπα. Από την έκδοση της Πρωτόδικης Απόφασης, οι 15 Σημειωτές - και όχι μόνον οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση - αρνούνται να χρησιμοποιούν τα tablets για την καταγραφή των φορτίων (παρ' όλον που θα μπορούσαν), επειδή σε αυτά εμφανίζεται και ο αριθμός σφραγίδας. Οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση δεν επέδωσαν την Προσφυγή στην Eurogate, παρότι ήταν σαφές πως αυτή συνέθετε ενδιαφερόμενο πρόσωπο στην Προσφυγή. Αν και έγιναν αναφορές κατά την εκδίκαση της Προσφυγής (αλλά και σε αγωγή των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση κατά της Eurogate και του Συνδέσμου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού για ίδιο ζήτημα), η Eurogate ουδέποτε έμαθε για την Προσφυγή και έτσι δεν γνώριζε σε τι επακριβώς είναι που αφορούσε ώστε να αντιληφθεί ότι επηρεαζόταν. Η Eurogate, προσφάτως είναι που πληροφορήθηκε (διά του Συμβουλίου Λιμενεργασίας) για την Πρωτόδικη Απόφαση και επομένως θα πρέπει να έχει την ευκαιρία παρέμβασης στην έφεση καθότι επηρεάζεται ευθέως και δυσμενώς από αυτή. Διά τούτου του τρόπου, η Eurogate θα μπορέσει να υποστηρίξει την απόφαση του Συμβουλίου Λιμενεργασίας σε περίπτωση που η Πρωτόδικη Απόφαση επικυρωθεί. Κατ' ακολουθίαν, η Eurogate «. ήταν και είναι Ενδιαφερόμενο Μέρος στην Προσφυγή των Εφεσίβλητων κατά της απόφασης του Συμβουλίου Λιμενεργασίας .», έχοντας έννομο συμφέρον να εκπροσωπηθεί «. έστω στη διαδικασία της Έφεσης». Απαρτίζει εκδοχή του Συνδέσμου (στην Αίτηση ημερομηνίας 20.10.20) - πολύ μεγάλο μέρος της οποίας συμπλέει με εκείνη της Eurogate (στην Αίτηση ημερομηνίας 17.9.20) - ότι είναι ο επίσημος φορέας εκπροσώπησης των ναυτικών πρακτόρων στην Κύπρο και υπεύθυνος για την προάσπιση των συμφερόντων των μελών του. Ο Σύνδεσμος είναι ένας εκ των εργοδοτών των Λιμενεργατών και Σημειωτών στο Λιμάνι Λεμεσού και μέρος της εργοδοτικής πλευράς στο Εργατικό Λιμενικό Συμβούλιο. Υπό αυτή την ιδιότητα, ο Σύνδεσμος αποτελεί ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη στη Συλλογική Σύμβαση. Ο Σύνδεσμος συμμετέχει στις συσκέψεις των Εφεσειόντων/Καθ' ων η Αίτηση διά διορισμένου αντιπροσώπου από το Υπουργικό Συμβούλιο. Ο Σύνδεσμος ωφελείτο από την απόφαση των Εφεσειόντων/Καθ' ων η Αίτηση (ημερομηνίας 10.9.19) διά της οποίας ο έλεγχος των σφραγίδων ήταν χρέος των Σημειωτών. Παρά ταύτα, οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση, μ' όλο που θα έπρεπε, δεν επέδωσαν την Προσφυγή προς τον Σύνδεσμο (ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο που λέγουν ότι είναι). Οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν εναντίον του Συνδέσμου και της Eurogate την Αγωγή 1672/19 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού («η Αγωγή 1672/19») - την ίδια ως φαίνεται αγωγή στην οποία παραπέμπει και η Eurogate - αξιώνοντας αναγνωριστική απόφαση ότι η χρήση tablets «. για την καταγραφή και καταχώρηση στην εν λόγω συσκευή "την ποιότητα των εμπορευμάτων, την επικινδυνότητα των, ζημιών, σήμανση, έλεγχο και ορθότητας των σφραγίδων"», είναι παράνομη και εκτός πλαισίου εργοδότησης. Ο Σύνδεσμος δεν πληροφορήθηκε παρά τελευταίως για την Προσφυγή ή για οποιοδήποτε άλλο έγγραφο καταχωρίστηκε εκεί, έτσι που να δύναται να αντιληφθεί τον βαθμό στον οποίο τούτη τον αφορά. Η Αίτηση πρέπει να επιτραπεί για να δυνηθεί ο Σύνδεσμος να στηρίξει τη νομιμότητα της απόφασης των Εφεσειόντων/Καθ' ων η Αίτηση σε περίπτωση που επικυρωθεί η Πρωτόδικη Απόφαση. Οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση αντιτίθενται στις Αιτήσεις, υποβάλλοντας πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Εισηγούνται, ανάμεσα σε άλλα, ότι η οποιαδήποτε εργατική διαφορά εννοούν οι Αιτητές, θα επιλυθεί στην Αγωγή 1672/19. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο είχε επιληφθεί, μονάχα τα περί της απόφασης των Εφεσειόντων/Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 10.9.19, όπου (σε αντιστοίχως αφορώσα συνεδρία) παρίσταντο διορισμένα μέλη από το Υπουργικό Συμβούλιο, η Εργοδοτική Πλευρά και οι εκπρόσωποι των συντεχνιών. Αν το Δικαστήριο επιτρέψει παρέμβαση των Αιτητών ως ενδιαφερόμενων μερών, τότε θα πρέπει η ειδοποίηση έφεσης να επιδοθεί και σε όλα τα μέλη «. του συμβουλίου που σε τέτοια περίπτωση το Εφετείο θα υποκαταστήσει τον Συμβούλιο Λιμενεργασίας και το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και θα λειτουργήσει ως Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο για επίλυση εργατικής διαφοράς που προέκυψε και προς τούτο έχει καταχωρηθεί η ως άνω αγωγή και όχι να επιληφθεί των λόγων εφέσεως ως εμφαίνονται επί της ειδοποίησης έφεσης εάν το Πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλλε στην απόφαση του ή όχι». Το ζήτημα που κλήθηκε να αποφασίσει το Πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν η δέσμευση των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση για καταγραφή των σφραγίδων στα εμπορευματοκιβώτια. Εν σχέσει προς την Αίτηση του Συνδέσμου, οι Εφεσίβλητοι//Καθ' ων η Αίτηση λέγουν πως ο Σύνδεσμος ζητεί να παρέμβει στην περίπτωση που επικυρωθεί «. η πρωτόδικη κρίση ότι πρόκειται για εκτελεστή διοικητική πράξη». Τούτο, συνηγορεί στο ότι, το τι αιτείται ο Σύνδεσμος, είναι να αποφασίσει πρώτα το Εφετείο «. εάν η πράξη της διοικήσεως (Συμβουλίου Λιμενεργασία) είναι εκτελεστή διοικητική πράξη .» και μετέπειτα να προχωρήσει σε ακρόαση της υπόθεσης επί της ουσίας, δίδοντας δικαίωμα στον Σύνδεσμο να παρέμβει. Αυτό, θα ήταν «. ανεπίτρεπτο σε τέτοιου είδους διαδικασίες κατακερματισμού της διαδικασίας». Από τα τεκμήρια που παρουσίασαν οι Αιτητές για θεμελίωση των Αιτήσεων, τίποτα δεν αναφύεται που να δεικνύει πως ήταν οφειλή των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση να ελέγχουν και να καταγράφουν τις σφραγίδες. Σε ό,τι συνδέεται προς την Αίτηση της Eurogate, οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση απορρίπτουν τη θέση πως είναι εργοδότρια τους. Στις αγορεύσεις, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν, παραπέμποντας σε νομολογία και συγγράμματα. Ιχνηλατήσαμε όσα τέθηκαν ενώπιον μας, στον επιτρεπτό βαθμό. Πριν προχωρήσουμε στο διά ταύτα, καταγράφουμε πως, μολονότι αποτιμήσιμη, η δήλωση των Εφεσειόντων/Καθ' ων η Αίτηση πως δεν ενίστανται στις Αιτήσεις, καίτοι σημειωτέα, διόλου δεν μας δεσμεύει αφού τελικός κριτής των Αιτήσεων είναι το Δικαστήριο, το οποίο οφείλει να απολήξει σχετικώς στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα (βλ. The Republic v Alpan (Takis Bros) Limited

(1986)3(B) CLR 1820, 1831-1832, Stavros Makris Limited v The Republic

(1984)3 CLR 539, 543, Dafnides v The Republic

(1964)CLR 180, 185). Οι Αιτήσεις χρήζουν απόρριψης. Εξηγούμε. Ο πυρήνας της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου - σε επίπεδο Ολομέλειας (βλ. Συμβούλιο Φαρμακευτικής και Άλλων ν Εταιρείας Σόλων Αγγελίδης Λτδ

(2006)3 ΑΑΔ 488, 491-492, Κυπριακή Δημοκρατία ν Σολωμού

(2001)3(Β) ΑΑΔ 955, 957-958) - καθορίζει πως η έφεση κατά απόφασης η οποία εκδίδεται πρωτοδίκως στο πλαίσιο της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας έχει ως αντικείμενο την αναθεώρηση της, υπό το πρίσμα της επανεκδίκασης, με σημείο αναφοράς τούς εκεί προβαλλόμενους λόγους έφεσης. Κατά κανόναν, ο κύκλος των ενδιαφερομένων προσώπων δεν διευρύνεται στην έφεση. Παραμένει ο ίδιος όπως πρωτοδίκως. Η έφεση, από μόνη της, δεν παρέχει έρεισμα παρέμβασης οιουδήποτε τρίτου στην αναθεωρητική διαδικασία, ούτε μεταβάλλει τα πρόσωπα που έχουν ενδιαφέρον στην έκβαση της. Μόνον κατά την πρωτόδικη διαδικασία είναι κατ' αρχήν εφικτό να προωθηθεί αίτημα προσθήκης τρίτου προσώπου/ενδιαφερόμενου μέρους (που έχει δικαίωμα να ειδοποιηθεί για να του παρασχεθεί το δικαίωμα ακρόασης). Τέτοιο αίτημα, με αναφορά στην πρωτόδικη διαδικασία επιτρέπεται ακόμα και μετά από την έκδοση της δικαστικής απόφασης. Εδώ, οι Αιτητές απέτυχαν να διαφοροποιήσουν τα ζητήματα αρχής που αναπτύσσει η νομολογία κατά τα ανωτέρω, και τα οποία οι Αιτητές δεν συζήτησαν, τουλάχιστον όχι με επάρκεια, έτσι που, αν μη τι άλλο, να εισφέρουν τη δική τους οπτική στα όσα η περί ης ο λόγος νομολογία φαίνεται να προκρίνει, σε συνάρτηση με ό,τι ενεστώτως απασχολεί. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Ως υποσημείωση. Οι Αιτητές δεν πέτυχαν να παράσχουν πειστική δικαιολογία και αιτιολογία, για ποιόν λόγο είναι που δεν αιτήθηκαν παραμερισμό της Πρωτόδικης Απόφασης έπειτα από την πληροφόρηση που έλαβαν (κατά την εκδοχή τους) για τα καθέκαστα (βλ. Κυπριακή Δημοκρατία ν Πουλλή

(2001)3(Β) ΑΑΔ 1060, Χαραλάμπους ν Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, Υπόθεση ΔΔ 173/16, ημ. 27.2.20). Η δυνατότητα πάντως φαίνεται να υπήρχε (βλ. Betfair International Plc's v Δημοκρατία, Υπ. Αρ. 494/13, ημ. 16.5.14, Betfair International Plc's v Δημοκρατία, Υπ. Αρ. 492/13, ημ. 21.8.14). Το γεγονός ότι η Eurogate προβληματίστηκε αν έπρεπε να αιτούνταν παραμερισμό της Πρωτόδικης Απόφασης, με δεδομένο «. ότι η ακυρωτική δίκη παραμένει ανοικτή και ο αναθεωρητικός έλεγχος δεν έχει ολοκληρωθεί, θεωρήσαμε ότι παρότι υπήρχε έδαφος παραμερισμού της απόφασης, τα δικαιώματα των Αιτητών θα διασφαλίζοντο επαρκώς με τη συμμετοχή τους στην Έφεση, χωρίς να προκληθεί καθυστέρηση στη διαδικασία .», ποσώς ικανοποιεί. Αντιθέτως, με κάθε σεβασμό, ανησυχεί, διότι κατ' ουσίαν παραβλέπει θεσμοθετημένες (νομολογιακώς και κανονιστικώς) διαδικασίες, επιδιώκοντας την εκδίκαση ενός σοβαρού δικονομικού ζητήματος (με πολυποίκιλες δυνητικώς επιπτώσεις), κατευθείαν σε δεύτερο βαθμό, παρακάμπτοντας με αυτό τον τρόπο (και μεταξύ άλλων), το δικαίωμα πιθανής έφεσης των μερών από την όποια ανάλογη απόφαση. Μήτε και γίνεται κατανοητή η λογική πως, αν ήθελεν «. υποδειχθεί ότι η διαδικασία πάσχει και ότι η δικαστική απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί για να επαναληφθεί η πρωτόδικη ακυρωτική δίκη, οι Αιτητές επιφυλάσσονται αν αιτηθούν αναλόγως, εκτός κι αν το Δικαστήριο ενεργήσει αυτεπάγγελτα». Οι δικονομικές προβλέψεις, όπως και άλλες όμοιες ή παρόμοιες υποδείξεις της νομολογίας, υφίστανται για να παρέχουν (μεταξύ άλλων), συνέπεια στη δικαστική μεταχείριση τέτοιων αιτημάτων. Εν προκειμένω, δεν υποδείχθηκε με πειστικό νομικό λόγο εκ πλευράς Αιτητών, γιατί θα πρέπει - παραγνωρίζοντας την επί τούτω δικονομία και νομολογία (και μάλιστα επί διιστάμενων γεγονότων) - να δεχθούμε τις θέσεις των Αιτητών. Στη βάση των παραπάνω - και αποφαινόμενοι αυστηρώς και μόνον επί των όσων αναδείχθηκαν και συζητήθηκαν στην προκειμένη ως επίμαχα - οι Αιτήσεις δεν γίνονται αποδεκτές, κατ' ενάσκησιν διακριτικής ευχέρειας Οι Αιτήσεις απορρίπτονται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, ως τούτα θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Καμμιά διαταγή για έξοδα αναφορικώς προς τους Εφεσείοντες/Καθ' ων η Αίτηση (που δεν έφεραν ένσταση στην Αίτηση και δεν συνέτειναν στη δημιουργία περιττών εξόδων και καθυστέρησης). Α.Ρ. ΛΙΑΤΣΟΣ, Δ. Α. ΠΟΥΓΙΟΥΡΟΥ, Δ. Ν.Γ. ΣΑΝΤΗΣ, Δ. /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο