ΚΛΗΡΙΔΗΣ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ KIAZIM v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ, ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ κ.α., Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 29/2015, 1/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2021:C489 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 29/2015) 1 Νοεμβρίου, 2021 [ΛΙΑΤΣΟΣ, ΓΙΑΣΕΜΗ, ΠΟΥΓΙΟΥΡΟΥ, ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ/στές] XXXXX ΚΛΗΡΙΔΗΣ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ XXXXX KIAZIM, Εφεσείων/Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ,
- ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ, ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ,
- ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΥΔΑΤΩΝ, Εφεσίβλητων/Καθ'ων η Αίτηση Αντ. Γεωργίου για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, για τον Εφεσείοντα. Λ. Λάμπρου-Ουστά (κα), Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους Εφεσίβλητους. ΛΙΑΤΣΟΣ, Δ.: Η Απόφαση είναι ομόφωνη, θα απαγγελθεί από τη Δικαστή Δημητριάδου-Ανδρέου. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.: Ο Εφεσείων προσβάλλει την πρωτόδικη Απόφαση με την οποία απερρίφθη, ως εκπρόθεσμη, η προσφυγή που υπέβαλε με την οποία επιζητούσε δήλωση του Δικαστηρίου ότι το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης με αρ. 473, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με αρ. 4303 στις 19/6/2009, με το οποίο απαλλοτριώθηκε το τεμάχιο αρ. XXXXX του Φ/Σχ. 5Χ/Χ5, το 1/6 μερίδιο στο χωριό Κούκλια της επαρχίας Πάφου, ιδιοκτησίας του XXXXX Kiazim Halit, είναι πράξη άκυρη, παράνομη και στερούμενη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος. Ο Εφεσείων με την παρούσα έφεση προέβαλε τέσσερις Λόγους Έφεσης. Οι Λόγοι Έφεσης περιστρέφονται ουσιαστικά γύρω από ένα και μόνο ζήτημα, δηλαδή κατά πόσο ορθά απερρίφθη η προσφυγή του Εφεσείοντα ως εκπρόθεσμη, δεδομένου ότι δεν επεδόθη αντίγραφο της δημοσιευθείσας Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης στον Εφεσείοντα και στα Ενδιαφερόμενα Μέρη και δεν κοινοποιήθηκε η ρηθείσα Γνωστοποίηση δια δημοσίευσης αντιγράφου αυτής σε εφημερίδα με κυκλοφορία στην Κυπριακή Δημοκρατία και, επιπλέον, δια τοιχοκολλήσεως σε εμφανές μέρος στον τόπο όπου ευρίσκετο η επίδικη ιδιοκτησία. Τούτου λεχθέντος, οι Λόγοι Έφεσης θα εξεταστούν ταυτόχρονα. Για σκοπούς εξέτασης των Λόγων Έφεσης κρίνεται σκόπιμο να παρατεθούν τα γεγονότα που είχαν τεθεί ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, στη βάση των οποίων εξέτασε την προδικαστική ένσταση ότι η προσφυγή είχε καταχωρηθεί εκπρόθεσμα. Αντικείμενο απαλλοτρίωσης αποτέλεσε Τουρκοκυπριακό ακίνητο, με τα στοιχεία που καταγράφηκαν ανωτέρω, στην κοινότητα Κουκλιών της επαρχίας Πάφου, για το οποίο δημοσιεύθηκε Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με αρ. 4292 και ημερομηνία 10/4/2009, ενώ το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης που ακολούθησε με αρ. 4303 δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 19/6/
- Ο αποβιώσας XXXXX Kiazim είναι κατά 1/6 ιδιοκτήτης του εν λόγω ακινήτου. Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Kiazim διορίστηκε, στις 17/6/2009, ο Εφεσείων, ενώ προηγουμένως διαχειριστές ήσαν οι χχχ Halit, χχχ Zeki και χχχ Kiazim. Η προσφυγή κατά του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης καταχωρίστηκε στις 18/2/
- Το Πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού επεσήμανε ότι σύμφωνα με τον περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμο του 1962 (Ν. 15/1962) το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, σημείωσε ότι, με δεδομένο ότι στην προκείμενη περίπτωση η δημοσίευση είχε λάβει χώρα στις 19/6/2009, η προσφυγή θα έπρεπε να είχε καταχωριστεί εντός 75 ημερών από την πιο πάνω ημερομηνία, με βάση τα όσα διαλαμβάνονται στο Άρθρο 146.3 του Συντάγματος, το οποίο προνοεί τα εξής: «Η προσφυγή ασκείται εντός εβδομήκοντα πέντε ημερών από της ημέρας της δημοσιεύσεως της αποφάσεως ή της πράξεως ή, εν περιπτώσει μη δημοσιεύσεως ή εν περιπτώσει παραλείψεως, από της ημέρας καθ'ην η πράξις ή παράλειψις περιήλθεν εις γνώσιν του προσφεύγοντος.» Η προθεσμία των 75 ημερών είναι ανατρεπτική και, συνεπώς, προσφυγή που κατατίθεται μετά την πάροδο της απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Γενικός κανόνας, όπως προκύπτει από το κείμενο του Άρθρου 146.3 του Συντάγματος, είναι ότι η ανατρεπτική προθεσμία των 75 ημερών για την προσφυγή στο Δικαστήριο αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης, ανεξάρτητα από το κατά πόσο η απόφαση ή πράξη περιήλθε σε γνώση του ενδιαφερομένου (Hjigregoriou v. Republic
(1976)3 C.L.R. 163). Η αρχή ότι ο χρόνος αρχίζει να μετρά από την ημερομηνία της δημοσίευσης επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Pissas v. Electricity Authority of Cyprus (No. 1)
(1966)3 C.L.R. 634.[1] Τονίστηκε, όμως, ότι η δημοσίευση θα πρέπει να είναι η κατάλληλη. Κρίθηκε εκεί ότι η χωρίς αναφορά στο όνομα του ιδιοκτήτη δημοσίευση του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως ικανοποιητική για τους σκοπούς έναρξης της προθεσμίας του Άρθρου 146.3 του Συντάγματος (Bakkaliaou v. The Municipality of Famagusta
(1969)3 C.L.R. 19, R. St. Estates Ltd v. Δήμου Λευκωσίας
(1994)4 Α.Α.Δ. 121 και Ηρακλείδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(2002)3 Α.Α.Δ. 518). Όπως δε αναφέρθηκε στην υπόθεση Αντώνης Παπαντωνίου ως συνδιαχειριστής της περιουσίας της Αθηνάς Παπαντωνίου κ.ά. ν. Δήμου Λευκωσίας (Αρ. 1)
(2010)3 Α.Α.Δ. 122, «το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης είναι δημοσιευτέο στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας δυνάμει του Άρθρου 6 του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου του 1962 (Ν. 15/62, όπως τροποποιήθηκε), λειτουργεί in rem και όχι μόνο σε σχέση με τον ορισμένο ιδιοκτήτη ή άλλο ενδιαφερόμενο, είναι συστατικό στοιχείο της πράξης και δεν νοείται ημερομηνία έναρξης της προθεσμίας άλλη από εκείνη της δημοσίευσης. Αυτό, όμως, κατά τη νομολογία μας, κατ' αρχάς εφόσον έχουμε δημοσίευση επαρκώς ανταποκρινόμενη κατά το περιεχόμενο της, στην έννοια της κατά το Άρθρο 146.3 του Συντάγματος». Όπως ορθά επισημάνθηκε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο, στην υπό εξέταση περίπτωση ο Εφεσείων είχε διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος στις 17/6/2009, δηλαδή πριν την έκδοση του Διατάγματος Απαλλοτρίωσης. Ορθή, επίσης, ήταν και η επισήμανση ότι ο ίδιος είχε πρόσβαση τόσο στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας όσο και στο επίδικο ακίνητο, διακρίνοντας την περίπτωση αυτή απ' εκείνη που είχε απασχολήσει στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία ν. χχχ Halit κ.ά.
(2009)3 Α.Α.Δ. 327, ως ακολούθως: «Στην υπόθεση εκείνη οι αιτητές, ιδιοκτήτες απαλλοτριωθέντων τεμαχίων, ήταν μέλη της Τουρκικής κοινότητας, οι οποίοι μετά την Τουρκική εισβολή μετακινήθηκαν στις κατεχόμενες περιοχές, δεν είχαν τη δυνατότητα να διαβάσουν την Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, αλλά ούτε και να επισκεφθούν την περιουσία τους στις ελεύθερες περιοχές, πριν το άνοιγμα των οδοφραγμάτων, το Σεπτέμβριο του
- Η έλλειψη πρόσβασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και στην απαλλοτριωθείσα περιουσία τους, καθώς και το γεγονός ότι ουδέποτε τους απεστάλη ειδοποίηση της απαλλοτρίωσης, οδήγησε το Δικαστήριο στο να θεωρήσει ότι η προθεσμία των 75 ημερών για την καταχώρηση της προσφυγής τους άρχιζε από την ημερομηνία λήψης σχετικής επιστολής από το δικηγόρο των αιτητών.» Επιπλέον, ορθά υπογραμμίστηκε ότι ένεκα της ιδιότητας του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος προσώπου, ο Εφεσείων είχε υποχρέωση, όπως εξάλλου ρητά διαλαμβάνετο στο Διάταγμα Διαχείρισης, να προχωρήσει, εντός καθορισμένου χρόνου, σε απογραφή της περιουσίας. Υπό αυτά τα δεδομένα, η κατάληξη του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο Εφεσείων είχε τη δυνατότητα αλλά και την υποχρέωση να πληροφορηθεί για την κατάσταση της επίδικης περιουσίας, ήταν αναπόφευκτη και δεν ενείχε, πλέον, οποιαδήποτε σημασία ούτε το γεγονός ότι η δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας είχε γίνει στην Ελληνική γλώσσα, ούτε και το ότι δεν είχε επιδοθεί στους προηγούμενους διαχειριστές η Γνωστοποίηση της Απαλλοτρίωσης. Των πιο πάνω λεχθέντων η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει την προσφυγή ως εκπρόθεσμη ήταν ορθή. Για τους πιο πάνω λόγους, η Έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εφεσιβλήτων και εναντίον του Εφεσείοντα, τα οποία καθορίζονται στο ποσό των €3.
- Α. ΛΙΑΤΣΟΣ, Δ. Γ.Ν. ΓΙΑΣΕΜΗ, Δ. Α. ΠΟΥΓΙΟΥΡΟΥ, Δ. Δ. ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ, Δ. Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ. [1]"In view of the wording of such paragraph, I am of the opinion that, once there has been publication of an act, time begins to run, for the purposes of the said paragraph, from such publication, irrespective of when the act or decision in question came to the knowledge of the person concerned". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο