Κουτσού ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(1991)4 ΑΑΔ 1492 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1991)4 ΑΑΔ 1492 30 Απριλίου, 1991 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146, 25, 26 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 308/89) Ο Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμος, Κεφ. 59 - Βάσει τον άρθρον 3
(1)τον Νόμου παρέχονται εξουσίες στον Έπαρχο Πάφου για απαγόρευση ανόρυξης αμμοχαλίκων από τις παραλίες - Ο Έπαρχος έχει διακριτική ευχέρεια να παρέχει σχετικές άδειες. Ο αιτητής προσβάλλει απόφαση του καθ' ου η αίτηση με την οποία απορρίφθηκε αίτημά του για μετακίνηση αμμοχαλίκων από την παραλία Κουκλιών της Επαρχίας Πάψου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
(1)Ο Έπαρχος Πάφου άσκησε τις εξουσίες που του δίδονται από το άρθρο 3
(1)του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ. 59 όπως τροποποιήθηκε και απαγόρευσε την μετακίνηση αμμοχαλίκων από ολόκληρη την Παραλία της Επαρχίας Πάφου. Ο Έπαρχος έχει δικαίωμα σύμφωνα με το άρθρο 7 του ίδιου νόμου κατά την κρίση του να παραχωρεί τέτοιες άδειες.
(2)Ο Έπαρχος Πάφου αρνήθηκε την παραχώρηση της αιτηθείσας άδειας ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια εύλογα και απόλυτα νόμιμα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Επάρχου Πάφου με την οποία απορρίφθηκε αίτημα του αιτητή για μετακίνηση αμμοχαλίκων από την παραλία Κουκλιών της Επαρχίας Πάφου. Στ. Δρυμιώτης, για τον αιτητή. Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α ', για τους καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. Ο Δικαστής κ. Χρυσοστομής ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ: Ο αιτητής με την προσφυγή αυτή προσβάλλει την απόφαση του καθ' ου η αίτηση, που του κοινοποιήθηκε με επιστολή ημερ. 8.3.89, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για μετακίνηση αμμοχαλίκων από την παραλία Κουκλιών (περιοχή Ναύτες), της επαρχίας Πάφου. Μέχρι τις 15.7.80 επιτρεπόταν στον αιτητή η μετακίνηση αμμοχαλίκων από την πιο πάνω περιοχή. Προς το σκοπό αυτό, περί το Μάρτιο του 1979, ο αιτητής ανήγειρε πλυντήριο αμμοχαλίκων στην περιοχή και ασχολείτο με την εξόρυξη, πλύσιμο και εμπορία του υλικού. Τον Ιούλιο του 1980, μετά από απόφαση που λήφθηκε από τον Έπαρχο Πάφου για απαγόρευση της μετακίνησης αμμοχαλίκων από τις παραλίες, οι πλυντηριούχοι, συμπεριλαμβανομένου και του αιτητή, ειδοποιήθηκαν να μετακινήσουν τα πλυντήρια και το συσσωρευμένο αμμοχάλικο, αφού φυσικά πληρωθούν τα ανάλογα δικαιώματα για μετακίνησή του και να τερματίσουν την ανόρυξη αμμοχαλίκων από την περιοχή. Όλοι οι πλυντηριούχοι συμμορφώθηκαν εκτός από τον αιτητή, εναντίον του οποίου ασκήθηκε ποινική δίωξη και τελικά συμμορφώθηκε. Ο αιτητής, φεύγοντας από την περιοχή, εγκατέλειψε αρκετή ποσότητα μεγάλων χαλικιών. Τα χαλίκια αυτά οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν αποτελούν περιουσία του αιτητή, γιατί για το υλικό αυτό δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε δικαίωμα. Επίσης, οι καθ' ων η αίτηση αντικρούουν τα παράπονα του αιτητή περί περίφραξης από άλλο ιδιώτη της περιοχής που εμπόδισε την έγκαιρη μετακίνητη των συσσωρευμένων αμμοχαλίκων. Ο αιτητής, με επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ημερ. 19.5.88 (Παράρτημα Α στην ένσταση), παραπονείται ότι το 1980 ο Έπαρχος Πάφου του απαγόρευσε την εξόρυξη συσσωρευμένων αμμοχαλίκων από την παραλιακή περιοχή Κουκλιών Πάφου και ζητά να του επιτραπεί η μεταφορά τους. Ακολούθησε μελέτη του θέματος και ο Έπαρχος Πάφου, με την επιστολή του με αρ. 31/ 80, ημερ. 27.1.89 (Παράρτημα Ι στην ένσταση), υπόβαλε σχετική έκθεση και το θέμα υποβλήθηκε στον Υπουργό Εσωτερικών με το σημείωμα
(5)ημερ. 1.3.89 (Παράρτημα Κ στην ένσταση). Ο Υπουργός Εσωτερικών, με το σημείωμα του αρ.
(6)ημερ. 3.3.89 (Παράρτημα Λ στην ένσταση), συμφώνησε με την εισήγηση στο σημείωμα
(5)ότι το αίτημα του αιτητή δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί, εφόσον ο ίδιος παρέλειψε να συμμορφωθεί με την προθεσμία μετακίνησης του αποθέματος και τώρα εφαρμόζεται αυστηρά η απαγόρευση μετακίνησης αμμοχαλίκων από τις παραλίες. Με επιστολή του ημερ. 8.3.89 (Παράρτημα Μ στην ένσταση), ο Έπαρχος Πάφου πληροφόρησε τον αιτητή ότι το αίτημά του δεν κατέστη δυνατό να εγκριθεί. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι δαπάνησε ποσό πέραν των £35,000, το οποίο δανείστηκε για να αναγείρει και εξοπλίσει το πλυντήριο και ενώ η άδειά του δόθηκε περί το Μάρτιο του 1979, όλως αναιτίως και εντός 12 περίπου μηνών από την έναρξη των εργασιών, ο Έπαρχος Πάφου ανάστειλε τις εκδοθείσες άδειες και ζήτησε από τον αιτητή να εγκαταλείψει την περιοχή, χωρίς να μπορέσει να μετακινήσει το υλικό που είχε στο μεταξύ συσσωρεύσει. Επίσης παραπονείται για τη μεταχείριση όσον αφορά την ποινική δίωξη και ισχυρίζεται ότι στερήθηκε παρανόμως και αδίκως των περιουσιακών του στοιχείων. Ο αιτητής επίσης, δια του δικηγόρου του, χαρακτηρίζει την υπό κρίση απόφαση της διοίκησης παράνομη και/ή ότι λήφθηκε κατόπιν πλάνης περί τα πράγματα και/ή κατά παράβαση και/ή υπέρβαση εξουσίας, αλλά οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συγκεκριμενοποιήθηκαν. Τέλος, ο δικηγόρος του αιτητή ανάφερε ότι διά του τρόπου που οι καθ' ων η αίτηση ενέργησαν, αδίκησαν τον αιτητή κατάφωρα και τον ζήμιωσαν και ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν επέδειξαν προς αυτόν την αναμενόμενη συμπεριφορά χρηστής διοίκησης και ισότιμης αντιμετώπισης, η δε άρνηση των καθ' ων η αίτηση, να του επιτρέψουν να μεταφέρει την περιουσία του εις το εργοτάξιό του, είναι παράνομη και άκυρη. Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση στη γραπτή του αγόρευση ανάφερε ότι, ο λόγος για τον οποίο απορρίφθηκε το αίτημα του αιτητή, είναι διότι η παραλία στην οποία ήταν συσσωρευμένα τα αμμοχάλικα είναι προστατευόμενη και κατ' επέκταση η εξόρυξη αμμοχαλίκων από την παραλία αυτή έχει απαγορευθεί πλήρως. (Παραρτήματα Ε, ΣΤ και Ι στην ένσταση). Όπως φαίνεται από το υλικό που τέθηκε ενώπιο μου, ο Έπαρχος Πάφου άσκησε τις εξουσίες που του δίδονται από το άρθρο 3
(1)του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ. 59, όπως τροποποιήθηκε και απαγόρευσε την εκσκαφή, εξαγωγή, φόρτωση ή συσσώρευση λίθων, κροκάλων (βοτσάλων), χαλίκων, άμμου ή ετέρας ύλης, από ολόκληρη την παραλία της Επαρχίας Πάφου, στην οποία εμπίπτει και η παραλία Κουκλιών. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Νόμου και ανεξάρτητα με την πιο πάνω απαγόρευση, ο Έπαρχος έχει δικαίωμα, κατά την κρίση του, να παραχωρήσει τέτοιες άδειες. Ο Έπαρχος Πάφου, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια και ακολουθώντας την πολιτική του Υπουργικού Συμβουλίου, όπως προσδιορίζεται με την απόφαση αρ. 21.114, ημερ. 26.11.81, που απαγόρευσε την παραχώρηση αδειών λατόμευσης από τις παραλίες σε ολόκληρη την Κύπρο, αρνήθηκε την παραχώρηση της αιτηθείσης άδειας. Η ενέργεια του Επαρχου Πάφου κρίνεται απόλυτα νόμιμη και η άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας εύλογη. Ο αιτητής απότυχε να αποδείξει οτιδήποτε που να δικαιολογεί το Δικαστήριο να επέμβει και να ακυρώσει την πράξη. Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή απορρίπτεται. Δεν επιδικάζονται έξοδα. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο