Ταξί Κυριάκος Λτδ κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1991)4 ΑΑΔ 2786 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1991)4 ΑΑΔ 2786 29 Ιουλίου, 1991 [Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΑΞΙ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΛΤΔ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 311/89.) Αναθεωρητική Αρχή Αδειών - Άδεια οδικής χρήσης - Ακύρωση απόφασης Αρχής Αδειών με την οποία απέρριψε την αίτηση για παροχή αδειών οδικής χρήσης υπεραστικού ταξί - Η απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών για χορήγηση των αιτούμενων αδειών ήταν μέσα στα λογικά πλαίσια της διακριτικής της εξουσίας σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 9
(3)(β) των περί Ρυθμίσεως Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων του 1982 και 1984 (Ν.9/82 και 84/84). Οι αιτητές προσέβαλαν με την προσφυγή τους αυτή την απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών να ακυρώσει τις αποφάσεις της Αρχής Αδειών με τις οποίες απορρίφθηκαν αιτήσεις των ενδιαφερομένων μερών για χορήγηση αδειών οδικής χρήσης υπεραστικού ταξί στη διαδρομή Λευκωσίας-Λεμεσού και τανάπαλιν. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
(1)Από τα γεγονότα της υπόθεσης φαίνεται ότι η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών έκανε διερεύνηση των μεταφορικών αναγκών και είχε τα αποτελέσματα της καταμέτρησης ενώπιόν της όταν έπαιρνε την επίδικη απόφαση.
(2)Από τα στοιχεία του φακέλου είναι φανερόν ότι το συμπέρασμα της καθ' ης η αίτηση Αρχής για την ύπαρξη αναγκών ήταν μέσα στα λογικά πλαίσια της διακριτικής της εξουσίας και συνάδει προς τις διατάξεις του άρθρου 9
(3)(β) του Νόμου.
(3)Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών ορθά άσκησε τη διακριτική της εξουσία, προέβηκε στη δέουσα, υπό τις περιστάσεις, έρευνα και έδωσε την αναγκαία αιτιολογία η οποία συμπληρώνεται από τα στοιχεία του φακέλου. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών με την οποία ακυρώθηκαν οι αποφάσεις της Αρχής Αδειών να αρνηθεί στα ενδιαφερόμενα μέρη τη χορήγηση αδειών οδικής χρήσης υπεραστικού ταξί στη διαδρομή Λευκωσίας-Λεμεσού. Ε. Ευσταθίου, για τους αιτητές. Μ. Τσιάππα (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α' για τους καθ' ων η αίτηση. Χρ. Τριανταφυλλίδης, για το ενδιαφερόμενο μέρος
- Α. Παναγιώτου, για το ενδιαφερόμενο μέρος
- Cur. adv. vult. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή τους αυτή οι αιτητές ζητούν ακύρωση της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, ημερομηνίας 18 Μαρτίου 1989, με την οποία ακυρώθηκαν οι αποφάσεις της Αρχής Αδειών, να αρνηθεί στα ενδιαφερόμενα μέρη τη χορήγηση αδειών οδικής χρήσης υπεραστικού ταξί στη διαδρομή Λευκωσίας-Λεμεσού και τανάπαλιν. Η επίδικη απόφαση ήταν το αποτέλεσμα εξέτασης ιεραρχικών προσφυγών που είχαν ασκηθεί από τα ενδιαφερόμενα μέρη κάτω από τους περί Ρυθμίσεως Τροχαίας Μεταφοράς Νόμους του 1982 και 1984 (Νόμοι Αρ. 9 του 1982 και Αρ. 84 του 1984). Με αιτήσεις στην Αρχή Αδειών, το ενδιαφερόμενο μέρος 1 Andreas Makris Tourist Taxi Service Co., Ltd., ζήτησε την παροχή αδειών οδικής χρήσης υπεραστικού ταξί στη διαδρομή Λευκωσίας-Λεμεσού και τανάπαλιν για δώδεκα καινούργια οχήματα. Με αιτήσεις στην Αρχή Αδειών ημερομηνίας 3 Δεκεμβρίου 1984, το ενδιαφερόμενο μέρος 2, Εταιρεία Ταξί "Κύπρος" Συλιτζιώτης Λτδ., ζήτησε την παροχή αδειών οδικής χρήσης υπεραστικού ταξί στη διαδρομή Λευκωσίας-Λεμεσού και τανάπαλιν σε σχέση με τέσσερα καινούργια οχήματα. Με αίτηση του δε στην Αρχή Αδειών ημερομηνίας 21 Ιανουαρίου 1987, το πιο πάνω ενδιαφερόμενο μέρος 2 ζήτησε επίσης την παροχή άδειας οδικής χρήσης υπεραστικού ταξί στην πιο πάνω διαδρομή σε σχέση με το δημόσιας χρήσης όχημα με Αρ. Εγγρ. ΚΒ
- Σε συνεδρίες της που έγιναν στις 5 Φεβρουαρίου 1987 και 14 Απριλίου 1987, Παραρτήματα "4" και "5", η Αρχή Αδειών αποφάσισε αφού έλαβε υπόψη της τα Παραρτήματα "6" και "7" αντίστοιχα να αρνηθεί στο ενδιαφερόμενο μέρος 2 την παροχή των αιτούμενων αδειών. Οι πιο πάνω αποφάσεις της Αρχής Αδειών για την παροχή αδειών οδικής χρήσης σε σχέση με τέσσερα καινούργια οχήματα και σε σχέση με το όχημα δημόσιας χρήσης με Αρ. Εγγραφής ΚΒ424 κοινοποιήθηκαν στο ενδιαφερόμενο μέρος 2 με επιστολές ημερομηνίας 4 Μαρτίου 1987, (Παράρτημα "8") και 19 Μαΐου 1987 (Παράρτημα "9"), αντίστοιχα και εναντίον αυτών το ενδιαφερόμενο μέρος 2 άσκησε ιεραρχικές προσφυγές στην Αναθεωρητική Αρχή Αδειών στις 11 Μαρτίου 1987 και 3 Ιουνίου 1987 αντίστοιχα (Παραρτήματα "10" και "11"). Σε συνεδρία της που έγινε στις 18 Φεβρουαρίου 1988 (Παράρτημα "12"), η Αρχή Αδειών αφού έλαβε υπόψη της το Παράρτημα "13", αποφάσισε να αρνηθεί και στο ενδιαφερόμενο μέρος 1 την παροχή των αιτουμένων αδειών. Η απόφαση αυτή της Αρχής Αδειών κοινοποιήθηκε στο ενδιαφερόμενο μέρος 1 με επιστολή ημερομηνίας 12 Μαρτίου 1988 (Παράρτημα "14"), και εναντίον αυτής το ενδιαφερόμενο μέρος άσκησε ιεραρχική προσφυγή στην Αναθεωρητική Αρχή Αδειών στις 24 Μαρτίου 1988, (Παράρτημα "15"). Η καθ' ης η αίτηση Αναθεωρητική Αρχή Αδειών άρχισε την εξέταση της ιεραρχικής προσφυγής του ενδιαφερομενου μέρους 2 σε σχέση με την παροχή των τεσσάρων αδειών οδικής χρήσης υπεραστικών ταξί σε συνεδρία της που έγινε στις 28 Νοεμβρίου 1987 (Παράρτημα "16") και ενώ βρίσκονταν ενώπιόν της τα Παραρτήματα "17" -"17Ε". Σε συνεδρία της που έγινε στις 26 Φεβρουαρίου 1988 (Παράρτημα "18"), η καθ' ης η αίτηση Αρχή αποφάσισε να ζητήσει από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών να διεξάγει επιβατική καταμέτρηση για τη διαδρομή Λεμεσός-Λευκωσία. Εν τω μεταξύ ενώπιον της Αρχής είχαν τεθεί και τα Παραρτήματα "19" - "19Β". Με επιστολή ημερομηνίας 8 Μαρτίου 1988, (Παράρτημα "20"), η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών ζήτησε την πιο πάνω διεξαγωγή επιβατικής καταμέτρησης, και το Τμήμα Οδικών Μεταφορών ανταποκρίθηκε με σχετικό σημείωμα ημερομηνίας 26 Οκτωβρίου 1988 (Παράρτημα "21") που στάληκε με επιστολή ημερομηνίας 3 Νοεμβρίου 1988 (Παράρτημα "21Α"). Εν τω μεταξύ σε συνεδρία της που έγινε στις 15 Ιουνίου 1988 (Παράρτημα "22"), η καθ' ης η αίτηση Αρχή αποφάσισε να εξετάσει την ιεραρχική προσφυγή του ενδιαφερόμενου μέρους 1 μαζί με τις ιεραρχικές προσφυγές του ενδιαφερόμενου μέρους
- Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών άκουσε μαζί όλες τις ιεραρχικές προσφυγές σε συνεδρίες της που έγιναν στις 7 Δεκεμβρίου 1988,21 Ιανουαρίου 1989 (Παραρτήματα "23" και "23Α") και 1 Μαρτίου 1989 (Παράρτημα "24"), και αφού έλαβε υπόψη της όλα τα σχετικά γεγονότα, περιστατικά και έγγραφα συμπεριλαμβανομένων και των Παραρτημάτων "25" - "25ΣΤ", που είχαν τεθεί ενώπιον της και είχαν αριθμηθεί σαν Παραρτήματα "1" - "7", αποφάσισε σε συνεδρία της που έγινε στις 18 Μαρτίου 1989 την ακύρωση των αποφάσεων της Αρχής Αδειών και τη χορήγηση των αιτούμενων αδειών στα ενδιαφερόμενα μέρη 1 και 2 (Παράρτημα "26"). Το άρθρο 5
(3)δίδει διακριτική εξουσία παροχήςαδειών οδικής χρήσης συμπεριλαμβανομένης και της χρησιμοποίησης μηχανοκινήτου οχήματος για τη μεταφορά επιβατών επί κομίστρω κατ' επιβάτη. Η χορήγηση άδειας μεταφοράς επιβατών με ταξί επί κομίστρω κατ' επιβάτη διέπεται ειδικά από το άρθρο 9 των περί Ρυθμίσεως Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων στο οποίο και αναφέρεται, σε σχέση με τέτοια μεταφορά με ταξί από μια αστική τροχαία περιοχή σε άλλες, σαν "άδεια υπεραστικού ταξί". Η παράγραφος (β) του εδαφίου
(3)του άρθρου 9 δημιουργεί νομοθετική υποχρέωση της Αρχής Αδειών κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας για τη χορήγηση άδειας υπεραστιού ταξί να λαμβάνει υπόψη τα ακόλουθα:- "(
- i)Την έκτασιν των μεταφορικών αναγκών τας οποίας σκοπεί να εξυπηρετήση η αιτουμένη οδική γραμμή· (
- ii)την ύπαρξιν άλλων αδειούχων μεταφορικών επιχειρήσεων παρεχουσών τας αυτας ή παρομοίας μεταφορικός υπηρεσίας εις την περιοχήν και τον βαθμόν επαρκείας και τακτικότητος εις τον οποίον αι τοιαύται υπηρεσίαι παρέχονται· (iii) τον βαθμόν εις τον οποίον είναι πιθανόν ότι ούτος θα δύναται να παρέχη ασφαλείς, συνεχείς και τακτικάς μεταφορικάς υπηρεσίας- (
- iv)την ανάγκην συντονισμού της οδικής μεταφοράς επιβατών εις την περιοχήν προς εξασφάλισιν επαρκών καταλλήλων και αποτελεσματικών μεταφορικών υπηρεσιών και αποφυγήν επιβλαβούς ανταγωνισμού των αναμεμειγμένων εις τας τοιαύτας μεταφοράς προσώπων· (ν) την έκτασιν καθ' ην η προτεινομένη οδική γραμμή είναι αναγκαία ή ευκταία εν τω δημοσίω συμφέροντι." Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών ισχυρίζεται ότι έλαβε υπόψη της όλα τα γεγονότα που σχετίζονταν με την πιο πάνω νομοθετική της υποχρέωση και ότι κάτω από το φως των πιο πάνω προνοιών του Νόμου και των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιόν της ήταν εύλογα επιτρεπτό σ' αυτή να συμπεράνει ότι δικαιολογείτο η χορήγηση νέων αδειών στην υπεραστική διαδρομή Λευκωσίας -Λεμεσού και τανάπαλιν και να χορηγήσει γι αυτό το λόγο τις αιτούμενες άδειες αποδεχόμενη τις ιεραρχικές προσφυγές των ενδιαφερομένων μερών. Ο πρώτος νομικός λόγος που επικαλούνται οι αιτητές είναι: η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών δεν είχε προβεί στη δέουσα έρευνα και ότι η έκθεση του Τμήματος Οδικών Μεταφορών δεν εβεβαίωνε το βάσιμο των παραπόνων των ενδιαφερομένων μερών. Οι δέ φάκελλοι της υποθέσεως δεν περιείχαν οτιδήποτε που να δείχνει πως προηγήθηκε τέτοια έρευνα, δηλαδή καταμέτρηση επιβατών κατά του θερινούς μήνες είτε από την Αρχή Αδειών, είτε από την Αναθεωρητική Αρχή Αδειών. Απ' ότι φαίνεται όμως από τα γεγονότα της υπόθεσης η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών έκαμε διερεύνηση των μεταφορικών αναγκών (Παράρτημα 20) και είχε τα αποτελέσματα της καταμέτρησης ενώπιον της όταν έπαιρνε την επίδικη απόφαση (Παραρτήματα 21 και 25). Ένας άλλος λόγος που επικαλέστηκαν οι αιτητές είναι ότι η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών δεν έδωσε τη δέουσα βαρύτητα στις εισηγήσεις του Τμήματος Χερσαίων Μεταφορών, σύμφωνα με το άρθρο 14. Το άρθρο 14 προβλέπει ότι "Η Αρχή Αδειών κατά την άσκηση της διακριτικής αυτής εξουσίας δυνάμει του παρόντος άρθρου θα λαμβάνει υπόψη τας εισηγήσεις του Τμήματος Χερσαίων Μεταφορών και θα ακούει τας παραστάσεις παντός αμέσως ενδιαφερομένου προσώπου." Είναι η εισήγηση των αιτητών ότι σε περίπτωση παρέκκλισης από τα πιο πάνω οριζόμενα από το νόμο, απαιτείται ειδική αιτιολογία και επιπρόσθετη δέουσα έρευνα από μέρους του αποφασίζοντος διοικητικού οργάνου. Πρόσθετα ότι η επίδικη απόφαση είναι αναιτιολόγητη ή στερείται της δέουσας αιτιολογίας και ότι το περιεχόμενο των φακέλλων είναι εντελώς αντίθετο με την απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, όπως για παράδειγμα η εισήγηση του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. Κρίνοντας με βάση τα στοιχεία του φακέλου τα οποία είχε ενώπιον της η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, είναι φανερό ότι το συμπέρασμα της για ύπαρξη αναγκών ήταν μέσα στα λογικά πλαίσια της διακριτικής της εξουσίας και συνάδει προς τις διατάξεις του άρθρου 9
(3)(β) του Νόμου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους βρίσκω ότι η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών ορθά άσκησε τη διακριτική της εξουσία προέβηκε στη δέουσα, κάτω από τις περιστάσεις, έρευνα και έδωσε τη αναγκαία αιτιολογία η οποία αναμφίβολα συμπληρώνεται από τα στοιχεία του φακέλου. Επομένως η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επικυρώνεται η επίδικη απόφαση. Δεν γίνεται όμως οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο