Ρόπα ν. Αρχής Αδειών κ.α.
(1991)4 ΑΑΔ 3708 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1991)4 ΑΑΔ 3708 20 Νοεμβρίου, 1991 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΔΑΜΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΡΟΠΑ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 844/90). Αναθεωρητική Αρχή Αδειών - Άσκηση ιεραρχικής προσφυγής κατά της απόφασης της Αρχής Αδειών - Με την έκδοση απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών η απόφαση της Αρχής Αδειών χάνει την εκτελεστότητά της - Προσβλητή διά προσφυγής βάσει του άρθρου 146 του Συντάγματος μόνο η απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών. Αναθεωρητική Αρχή Αδειών - Άδεια οδικής χρήσης - Απορριπτική απόφασή της για χορήγηση άδειας προσβάλλεται με προσφυγή - Το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση χορήγησης της άδειας και να προβεί σε σύγκριση των περιστάσεών τους με αυτών του αιτητή αν αυτός δεν ζητά με την προσφυγή του ακύρωση των αποφάσεων αυτών. Ο αιτητής προσέβαλε με την προσφυγή του αυτή την απόφαση των καθ' ων η αίτηση Αρχής Αδειών και Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών να απορρίψουν αίτημά του για χορήγηση άδειας οδικής χρήσης αστικού ταξί στην αστική τροχαία περιοχή Αμμοχώστου. Οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκαν πως η διακριτική τους εξουσία για επιλογή του καταλληλότερου αιτητή ασκήθηκε νόμιμα και ορθά και ότι εν πάση περιπτώσει ο αιτητής δεν προσέβαλε την χορήγηση αδειών στους άλλους συγκεκριμένους αιτητές για άδεια -των οποίων η αίτηση εγκρίθηκε - παρά μόνο προσέβαλε την απόρριψη του δικού του αιτήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
- Η απόφαση της Αρχής Αδειών έχασε την εκτελεστότητά της και συγχωνεύθηκε στην τελική απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, η οποία κατέστη και η μόνη εκτελεστή. Συνεπώς η αιτούμένη από τον αιτητή θεραπεία εναντίον της καθ' ης η αίτηση 1, Αρχής Αδειών, απορρίπτεται σαν ανυπόστατη.
- Συμφωνώ με την άποψη των καθ' ων η αίτηση ότι ο αιτητής δεν ζητά ακύρωση οποιασδήποτε των αποφάσεων της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών να θεωρήσει οποιοδήποτε από αυτά τα πρόσωπα ως πιο κατάλληλο από τον αιτητή για τη χορήγηση άδειας οδικής χρήσης και έτσι το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει σε οποιαδήποτε αυτών των περιπτώσεων με σκοπό τη σύγκριση περιστάσεων με αυτές του αιτητή για την εξακρίβωση της νομιμότητας της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών να θεωρήσει άλλα πρόσωπα ως πιο κατάλληλα.
- Στην παρούσα υπόθεση η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών εκτίμησε όλα τα υπαρκτά γεγονότα, διεξήγαγε εκτεταμένη έρευνα, άσκησε τη διακριτική της ευχέρεια με βάση τα ορθά νομοθετημένα κριτήρια και τις αρχές του διοικητικού δικαίου και αιτιολόγησε επαρκώς την εκδοθείσα απόφασή της. Συνεπώς, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο αιτητής δεν αδικήθηκε, γιατί όπως είναι ο ισχυρισμός του, η διακριτική εξουσία που είχαν οι καθ' ων η αίτηση σύμφωνα με το Νόμο, δεν ασκήθηκε δίκαια και σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος. Επίσης, κρίνω ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν παραβίασαν τα άρθρα 25 και 28 του Συντάγματος και συνεπώς δεν έγινε κατάχρηση ή υπέρβαση της διακριτικής τους εξουσίας. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Tsouloftas & Others v. Republic
(1983)3 CLR 426. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον αποφάσεων των καθ' ων η Αίτηση με τις οποίες αρνήθηκαν να χορηγήσουν στον αιτητή άδεια οδικής χρήσεως αστικού ταξί στην αστική τροχαία περιοχή Αμμοχώστου. Α. Ονησιφόρου για Γ. Πιττάτζη, για τον αιτητή. Μ. Τσιάππα (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α' για τους καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή αυτή ο αιτητής ζητά δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι αποφάσεις των καθ' ων η αίτηση (Παραρτήματα 5 και 9 της ένστασης), να αρνηθούν στον αιτητή τη χορήγηση άδειας οδικής χρήσης αστικού ταξί με έδρα και χώρο στάθμευσης την Αγία Νάπα, στην αστική τροχαία περιοχή Αμμοχώστου, είναι άκυρες και χωρίς οποιοδήποτε νομικό αποτέλεσμα. Οι λόγοι που προβάλλονται για την ακύρωση της επίδικης απόφασης, είναι οι εξής: "Α. Παρεβιάσθη η Αρχή του Πνεύματος της Δίκαιης και Αγαθής Εκτίμησης και Κρίσης της Διοίκησης. (Μιχ. Στασινόπουλος "Δίκαιο των Διοικητικών Πράξεων" έκδοση 1951 σελίδες 345 και 346). Στις σελίδες αυτές αναφέρονται παραδείγματα περιπτώσεων όπου η Διοίκηση κατά την άσκηση της διακριτικής της εξουσίας πρέπει να διέπεται από τέτοιο πνεύμα, Δίκαιης Εκτίμησης και Αγαθής Κρίσης (επισυνάπτω σε φωτοτυπία τις σχετικές σελίδες). Β. Με βάση το άρθρο 25 κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να εξασκεί το επάγγελμα της επιλογής του. Όποιος θέλει να γίνει γιατρός ή δικηγόρος ή λογιστής μπορεί εφόσον έχει τα κατάλληλα προσόντα να ασκήσει αυτά τα επαγγέλματα και να πάρει άδεια ιδίω δικαιώματι χωρίς κανένας να μπορεί να του το απαγορεύσει. Γ. Το άρθρο 25
(1)επιβάλλει κάποιους περιορισμούς ή και όρους ή και διατυπώσεις στην άσκηση των επαγγελμάτων. Έχει δε νομολογηθεί (πρωτόδικα) ότι η αίτηση για άδεια είναι η διατύπωση του άρθρου 25
(2)του Συντάγματος. Εδώ όμως στην περίπτωσή μας στην αίτηση δεν του εδόθη καμιά εξήγηση ή και δικαιολογία γιατί να μην του δώκουν άδεια και γιατί να δοθεί πρόσθετη (6η) άδεια στον Π. Ζαννέτο και νέα (17η) άδεια στην ΕΜΑΝ. Ενώ ο ίδιος που είναι φτωχός οικογενειάρχης να παραγνωρισθεί. Δ. Το άρθρο 28
(1)του Συντάγματος καθιερώνει την αρχή της ισότητας των πολιτών η οποία σε περίπτωση άσκησης διακριτικής εξουσίας πρέπει να εφαρμόζεται με πνεύμα Δίκαιης Εκτίμησης και Αγαθής Κρίσης (ως ανωτέρω). Έτυχε ο Αιτητής της ίδιας και ίσης μεταχείρισης (όπως υπαγορεύει ρητά το Σύνταγμα) στο 25
(1)με τον Π. Ζαννέτο και την ΕΜΑΝ που ενώ ο ένας είχε 5 άδειες και η άλλη 16 τους έδωκε και νέα άδεια;". Τα γεγονότα σε συντομία είναι τα εξής: Ο αιτητής, με αίτησή του στην Αρχή Αδειών, ημερομηνίας 17/10/86, ζήτησε τη χορήγηση άδειας οδικής χρήσης αστικού ταξί με έδρα και χώρο στάθμευσης την Αγία Νάπα στην αστική τροχαία περιοχή Αμμοχώστου. Σε συνεδρίασή της που έγινε στις 1/11/89 (Παράρτημα 4 της ένστασης), η Αρχή Αδειών εξέτασε συνολικά 169 αιτήσεις που είχαν υποβληθεί σε αυτήν, για τη χορήγηση αδειών οδικής χρήσης αστικού ταξί στην αστική τροχαία περιοχή Αμμοχώστου, συμπεριλαμβανομένης τόσο της αίτησης του αιτητή όσο και των αιτήσεων των Παναγιώτη Ζαννέτου και της Εταιρείας ΕΜΑΝ (ΤΑΞΙ) ΛΤΔ.. Από τις πιο πάνω αιτήσεις, περίπου 103 αφορούσαν έδρες και χώρους στάθμευσης στην Αγία Νάπα. Όπως φαίνεται από τα πιο πάνω πρακτικά της εν λόγω συνεδρίασης, η Αρχή Αδειών αφού έλαβε υπόψη της μεταξύ άλλων την επιστολή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών προς το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων, ημερομηνίας 21/3/88, σχετική έκθεση του Τμήματος Οδικών Μεταφορών ημερομηνίας 5/9/88 και το Σημείωμα του Τμήματος, ημερομηνίας 24/4/89, αποφάσισε ότι οι μεταφορικές ανάγκες δικαιολογούσαν τη χορήγηση μόνο 10 νέων αδειών οδικής χρήσης αστικού ταξί, με έδρα και χώρο στάθμευσης την Αγία Νάπα. Οι αιτήσεις, τόσο του αιτητή όσο και του Παναγιώτη Ζαννέτου, και της Εταιρείας ΕΜΑΝ (ΤΑΞΙ) ΛΤΔ., απορρίφθηκαν από την Αρχή Αδειών και όλοι τους άσκησαν ακολούθως ιεραρχικές προσφυγές ενώπιον της καθ' ης η αίτηση 2, Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών. Σε συνεδρία της που έγινε στις 12/5/90, η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών εξέτασε τις πιο πάνω ιεραρχικές προσφυγές που είχαν ασκηθεί από τον αιτητή, τον Παναγιώτη Ζαννέτο και την Εταιρεία ΕΜΑΝ (ΤΑΞΙ) ΛΤΔ., εναντίον των πιο πάνω αποφάσεων της Αρχής Αδειών, να τους αρνηθεί τη χορήγηση των σχετικών αδειών, μαζί με τις υπόλοιπες ιεραρχικές προσφυγές που είχαν ασκηθεί από άλλους εναντίον επίσης αρνητικών αποφάσεων της Αρχής Αδειών, καθώς και της απόφασης της Αρχής να χορηγήσει στα 10 συγκεκριμένα πρόσωπα τις σχετικές άδειες οδικής χρήσης. Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών με σκοπό την εκ νέου διερεύνηση και εξακρίβωση των αναγκών της αστικής τροχαίας περιοχής Αμμοχώστου σε αστικά ταξί, έστειλε σχετικές επιστολές ημερομηνίας 27/4/90, στο Διευθυντή Τμήματος Στατιστικής και Ερευνών και στο Γενικό Διευθυντή του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού. Ενόψει των απαντήσεων του Τμήματος Στατιστικής και Ερευνών και του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού, η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών στη συνεδρία της ημερομηνίας 9/7/90, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στην αστική τροχαία περιοχή Αμμοχώστου υπήρχαν ουσιαστικές ανάγκες για νέες άδειες αστικών ταξί και αποφάσισε τη χορήγηση σε σχέση με την Αγία Νάπα αντί 10 αδειών που είχε χορηγήσει η Αρχή Αδειών, 17 αδειών οδικής χρήσης αστικού ταξί. Από τις 17 συνολικά άδειες που χορηγήθηκαν, η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών επαναχορήγησε τις 10 στα ίδια πρόσωπα στα οποία είχαν χορηγηθεί άδειες από την Αρχή Αδειών, απορρίπτοντας τις ιεραρχικές προσφυγές που είχαν ασκηθεί εναντίον αυτών των αποφάσεων της Αρχής. Μεταξύ των 7 προσώπων στα οποία χορηγήθηκαν από την Αναθεωρητική Αρχή Αδειών οι επιπρόσθετες άδειες, μετά από αποδοχή των ιεραρχικών τους προσφυγών και ακύρωση αρνητικών αποφάσεων της Αρχής Αδειών, συμπεριλαμβάνονταν ο Π. Ζαννέτος και η Εταιρεία ΕΜΑΝ (ΤΑΞΙ) ΛΤΔ., αλλά όχι ο αιτητής του οποίου η ιεραρχική προσφυγή απορρίφθηκε. Η επίδικη απόφαση της καθ' ης η αίτηση 2, εκδόθηκε εν τη ενασκήσει νομοθετικών εξουσιών, χορηγηθεισών στην Αναθεωρητική Αρχή Αδειών με το άρθρο 4Α των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων του 1982-1989 (Νόμοι 9/82, 84/84 και 224/89). Το λεκτικό του άρθρου 4Α
(3), είναι παρόμοιο με το λεκτικό του καταργηθέντος άρθρου 4
(2)του Νόμου 9/82 και με αυτό του άρθρου 6
(2)των καταργηθέντων περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων του 1964-1975. Οι εξουσίες του Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων, δυνάμει του πιο πάνω άρθρου 6
(2), έτυχαν ανάλυσης στην υπόθεση Α. Tsouloftas & Others v. Republic
(1983)3 CLR 426. Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)και 5
(6)(β) των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων, η μεταφορά επιβατών επί μισθώσει, αποτελεί οδική χρήση για την οποία είναι αναγκαία η εξασφάλιση άδειας, δυνάμει των διατάξεων των πιο πάνω Νόμων. Για τούτο το άρθρο 5
(3)δίνει γενικά διακριτική εξουσία παροχής αδειών οδικής χρήσης, συμπεριλαμβανομένης και της πιο πάνω οδικής χρήσης μεταφοράς επιβατών επί μισθώσει, στην Αρχή Αδειών. Η χορήγηση άδειας μεταφοράς επιβατών με ταξί επί μισθώσει, διέπεται ειδικά από το άρθρο 9 των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων, στο οποίο και αναφέρεται, σε σχέση με τέτοια μεταφορά με ταξί που έχει έδρα και χώρο στάθμευσης μέσα σε αστική τροχαία περιοχή, σαν "άδεια αστικού ταξί". Η παράγραφος (α) του εδαφίου
(3)του άρθρου 9, δημιουργεί υποχρέωση στην Αρχή Αδειών κατά την άσκηση της διακριτικής της εξουσίας για τη χορήγηση άδειας αγροτικού ταξί, να λαμβάνει υπόψη τα ακόλουθα: "(ι) την έκτασιν καθ' ην τυχόν αι ανάγκαι της οικείας αστικής τροχαίας περιοχής ή αγροτικής κοινότητος, αναλόγως της περιπτώσεως, εξυπηρετούνται επαρκώς· (ιι) τον βαθμόν εις τον οποίον είναι πιθανόν ότι ο αιτητής θα δύναται να παρέχη τας αιτουμένας μεταφορικός υπηρεσίας· (ιιι) την έκτασιν καθ' ην η σκοπουμένη οδική χρήσις είναι αναγκαία ή ευκταία εν τω δημοσίω συμφέροντι· (ιν) τας ανάγκας της περιοχής εν τω συνόλω της αναφορικώς προς την μεταφοράν επιβατών". Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, έχοντας καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι μεταφορικές ανάγκες της αστικής τροχαίας περιοχής Αμμοχώστου δικαιολογούσαν τη χορήγηση μόνο ενός πολύ περιορισμένου αριθμού αδειών οδικής χρήσης αστικού ταξί, είχε να επιλέξει γι' αυτή τη χορήγηση μεταξύ αριθμού αιτητών που υπερέβαινε κατά πολύ τον αριθμό αδειών που δικαιολογείτο να χορηγηθούν. Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, επέλεξε, μεταξύ των αιτητών, τα πρόσωπα τα οποία έκρινε ότι ήταν πιο κατάλληλα με βάση τα σχετικά άρθρα του Νόμου. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της προσφυγής αυτής, θα πρέπει να αναφέρω ότι η επίδικη απόφαση της καθ'ης η αίτηση 2, εκδόθηκε συνεπεία εξέτασης ιεραρχικής προσφυγής που είχε ασκηθεί από τον αιτητή, δυνάμει των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων του 1982-1989 (Νόμοι 9/82, 84/84 και 224/89), εναντίον απόφασης της Αρχής Αδειών, η οποία επίσης προσβάλλεται με την προσφυγή αυτή. Η απόφαση της Αρχής Αδειών έχασε την εκτελεστότητά της και συγχωνεύθηκε στην τελική απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, η οποία κατέστη και η μόνη εκτελεστή. Συνεπώς η αιτούμενη από τον αιτητή θεραπεία εναντίον της καθ' ης η αίτηση 1, Αρχής Αδειών, απορρίπτεται σαν ανυπόστατη. Η νομιμότητα των αποφάσεων της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών να επιλέξει τον Π. Ζαννέτο και την Εταιρεία ΕΜΑΝ (ΤΑΞΙ) ΛΤΔ., μεταξύ των προσώπων στα οποία χορηγήθηκαν οι 7 επιπρόσθετες άδειες οδικής χρήσης αστικού ταξί, δεν προσβάλλεται και δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας προσφυγής, παρόλο που γίνεται αναφορά σε αυτά τα πρόσωπα στη γραπτή αγόρευση του αιτητή και στα γεγονότα της αίτησης. Παρόλ' αυτά, προτίθεμαι να εξετάσω τη νομιμότητα των αποφάσεων της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών να επιλέξει τα πιο πάνω πρόσωπα. Δεν έχει επίσης, αμφισβητηθεί με την παρούσα προσφυγή το εύρημα της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών ως προς τον αριθμό αδειών που οι μεταφορικές ανάγκες της περιοχής δικαιολογούσαν να χορηγηθεί. Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών με βάση τα στοιχεία των αιτητών που είχαν τεθεί ενώπιόν της και τα κριτήρια που θέτουν τα άρθρα 5
(8), 5
(9), 5
(13)και 9
(1)
(3)των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων και αφού άκουσε σε χωριστές συνεδριάσεις όλα τα πρόσωπα που είχαν ασκήσει ιεραρχικές προσφυγές, αποφάσισε ως προς τα πιο κατάλληλα 17 πρόσωπα για τη χορήγηση αδειών. Ο αιτητής δεν συμπεριλαμβανόταν μεταξύ αυτών των προσώπων. Η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση, πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι ο αιτητής δε ζητά ακύρωση οποιασδήποτε των αποφάσεων της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών να θεωρήσει οποιοδήποτε από αυτά τα πρόσωπα ως πιο κατάλληλο από τον αιτητή για τη χορήγηση άδειας οδικής χρήσης και έτσι το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει σε οποιαδήποτε αυτών των περιπτώσεων με σκοπό τη σύγκριση περιστάσεων με αυτές του αιτητή για την εξακρίβωση της νομιμότητας της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών να θεωρήσει άλλα πρόσωπα ως πιο κατάλληλα. Συμφωνώ με τη θέση αυτή της δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση, αλλά επειδή γίνεται λόγος στη γραπτή αγόρευση του αιτητή για το πιο πάνω θέμα, προτίθεμαι να το εξετάσω. Στην παρούσα υπόθεση η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών εκτίμησε όλα τα υπαρκτά γεγονότα, διεξήγαγε εκτεταμένη έρευνα, άσκησε τη διακριτική της ευχέρεια με βάση τα ορθά νομοθετημένα κριτήρια και τις αρχές του διοικητικού δικαίου και αιτιολόγησε επαρκώς την εκδοθείσα απόφασήτης. Συνεπώς, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο αιτητής δεν αδικήθηκε, γιατί όπως είναι ο ισχυρισμός του, η διακριτική εξουσία που είχαν οι καθ' ων η αίτηση σύμφωνα με το Νόμο, δεν ασκήθηκε δίκαια και σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος. Επίσης, κρίνω ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν παραβίασαν τα άρθρα 25 και 28 του Συντάγματος και συνεπώς δεν έγινε κατάχρηση ή υπέρβαση της διακριτικής τους εξουσίας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται και η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο