Meridian Hotels Ltd ν. KOT (1992) 4 ΑΑΔ 748

(1992)4 ΑΑΔ 748 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(1992)4 ΑΑΔ 748 26 Φεβρουαρίου, 1992 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής], ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ MERIDIAN HOTELS LTD., Αιτητές, v. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 386/89). Οι περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμοι 40/1969- Άρθρο 9

(2)- Η μη χρήση ονόματος, για το οποίο δόθηκε άδεια δυνάμει του Νόμου, για περίοδο δύο ετών, τερματίζει οποιοδήποτε δικαίωμα του οποιουδήποτε ιδιοκτήτη αυτού του ονόματος από την περαιτέρω χρήση του - Ο νομοθέτης δεν αποδέχεται τη διατήρηση δικαιώματος χρήσεως ονόματος ξενοδοχείου υπό μορφή "επιφύλαξης" και επ' άπειρον. Αντικείμενο της προσφυγής ήταν το αίτημα της αιτήτριας εταιρείας να ακυρωθεί η άδεια λειτουργίας (και η σχετική εγγραφή) του ξενοδοχείου "LE MERIDIEN LIMASSOL" σαν ξενοδοχείου στην Κύπρο. Κρίσιμο απέβη το γεγονός της ανυπαρξίας άλλου ξενοδοχείου, με προσομοιάζουσα ονομασία, εν λειτουργία στην Κύπρο υπό τον έλεγχο της αιτήτριας. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 1. Η αιτήτρια δεν πληροί τις προϋποθέσεις για ενεστώς έννομο συμφέρον μέσα στα πλαίσια του άρθρου 146.2 του Συντάγματος. Δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι το ξενοδοχείο λειτούργησε ποτέ με την ονομασία "MERIDIAN BEACH HOTEL" ή ότι η Συμφωνία Διευθύνσεως μεταξύ της αιτήτριας και της εταιρείας "SUNWING" τερματίστηκε μέχρι την ημέρα της καταχώρησης της παρούσας προσφυγής. Συνεπώς, το ξενοδοχείο τούτο ουδέποτε λειτούργησε με την επωνυμία "MERIDIAN BEACH HOTEL" και μέχρι τουλάχιστον την ημέρα καταχώρησης της προσφυγής λειτουργούσε με την εγκριθείσα από τον ΚΟΤ από το 1982, επωνυμία "SUNWING HOTEL". Αλλά και αν ακόμα το ξενοδοχείο τούτο λειτούργησε μέχρι την ημέρα της τροποποίησης του ονόματος του όπως πιο πάνω, με την επωνυμία "MERIDIAN BEACH HOTEL" ο κάτοχος της αρχικής άδειας για την πιο πάνω επωνυμία δε θα δικαιούτο πέραν της μιας διετίας από το 1982 να χρησιμοποιήσει την πιο πάνω επωνυμία. Αλλά βάσει του άρθρου 9

(2)του Νόμου 40/69, ακόμα και εντός της διετίας, η επαναχρησιμοποίηση του ονόματος απαιτούσε έγκριση του ΚΟΤ. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, είναι έκδηλο από το άρθρο 9

(2)του πιο πάνω Νόμου, ότι η μη χρήση ενός ονόματος για το οποίο δόθηκε άδεια δυνάμει του Νόμου για περίοδο δύο ετών τερματίζει οποιοδήποτε δικαίωμα του οποιουδήποτε ιδιοκτήτη αυτού του ονόματος από την περαιτέρω χρήση του. Ο νομοθέτης δεν αποδέχεται τη διατήρηση δικαιώματος χρήσεως ονόματος ξενοδοχείου υπό μορφή "επιφύλαξης" και επ' άπειρον.

1. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΟΤ έλαβε την πιο πάνω απόφαση στις 21/3/89 όπως αναφέρεται στο αντίγραφο των πρακτικών και ότι τα γεγονότα που ανέφερε ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση είναι ορθά και αληθή. Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΟΤ ορθά έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η επωνυμία "LE MERIDIEN" είναι ονομασία ξενοδοχείων η οποία χρησιμοποιείται παγκοσμίως και χαίρει παγκοσμίου φήμης. Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΟΤ ορθά και εύλογα εξάσκησε τη διακριτική του ευχέρεια, την οποία του παρέχει ο Νόμος, και η επίδικη απόφαση δεν αποτελεί δυσμενή διάκριση σε βάρος μιας κυπριακής δημόσιας ξενοδοχειακής επιχείρησης. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Προσφυγή. Προσφυγή για δήλωση του Δικαστηρίου ότι η άδεια λειτουργίας και/ή εγγραφή και/ή καταχώρηση στο Μητρώο Ξενοδοχείων του ονόματος Le Meridien Limassol σαν ξενοδοχείου δυνάμει του περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμου, 1969 (Νόμος 40/69) είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. Γ. Αμπίζας για Σ. Αμπίζα και Τ. Χριστοδουλίδης με Α. Χριστοδουλίδου, για τους αιτητές. Α. Δικηγορόπουλος, για τους καθ' ων η αίτηση. Κ. Χρυσοστομίδης και Α. Τιμόθη (κα), για το ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. Ο Δικαστής κ. Κούρρης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή αυτή η αιτήτρια εταιρεία ζητά από το Δικαστήριο τις πιο κάτω θεραπείες: "Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η άδεια λειτουργίας και/ή εγγραφή και/ή καταχώρηση στο Μητρώο Ξενοδοχείων του ονόματος LE MERIDIEN LIMASSOL σαν ξενοδοχείου δυνάμει του περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμου 40/1969, είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος. Β) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η έγκριση του ονόματος LE MERIDIEN LIMASSOL σαν ξενοδοχείου στην Κύπρο είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος". Τα γεγονότα σε συντομία είναι τα εξής: Η αιτήτρια είναι δημόσια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.
2. To 1979 αποτάθηκε στον Έφορο Εταιρειών για την έγκριση ονόματος και εγγραφή της εταιρείας "MERIDIAN HOTELS LTD.". Η ονομασία εγκρίθηκε και η εταιρεία ενεγράφη στις 3/12/79 με αριθμό
3. Οι αιτητές άρχισαν την ανέγερση ξενοδοχείου στην Αγία Νάπα, το οποίο περιγραφόταν ως "MERIDIAN BEACH HOTEL". 'Οταν η ανέγερση του ξενοδοχείου βρισκόταν προς το τέλος, οι αιτητές αποτάθηκαν προς τον Έφορο Εταιρειών για την έγκριση της εμπορικής επωνυμίας "MERIDIAN BEACH HOTEL" και όταν αυτή εγκρίθηκε, η εμπορική επωνυμία ενεγράφη στις 27/7/82 με αριθμό 4798α σύμφωνα με τον περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Εταιρειών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμο, Κεφ. 116, με ιδιοκτήτη την αιτήτρια εταιρεία. Μετά την αποπεράτωση του ξενοδοχείου δυνάμει Συμφωνίας Διευθύνσεως (Management Agreement) με την "SUNWING (CYPRUS) LTD.", εταιρείας πλήρως ελεγχόμενης από την "VINGRESOR Α.Β." Σουηδίας, οι τελευταίοι ανέλαβαν τη διεύθυνση του ξενοδοχείου με τον όρο ότι ενόσο υφίσταται η Συμφωνία αυτή, το ξενοδοχείο να λειτουργεί σαν "SUNWING HOTEL". Η Συμφωνία αυτή αρχικά ίσχυε μέχρι το 1993, έχει όμως τώρα επεκταθεί μέχρι το
4. Σύμφωνα με τους όρους της ρηθείσας Συμφωνίας, υπάρχει η πιθανότητα ακυρώσεως της, καθώς και η πιθανότητα τερματισμού της, πολύ ενωρίτερα και ανά πάσα στιγμή. Σύμφωνα με την ίδια Συμφωνία Διευθύνσεως, η εταιρεία έχει υποχρέωση σε περίπτωση ακυρώσεως ή τερματισμού της Συμφωνίας να απαλείψει και να μη χρησιμοποιεί με οποιοδήποτε τρόπο το όνομα "SUNWING", οπότε θα επανέλθει η ονομασία του ξενοδοχείου "MERIDIAN BEACH HOTEL". Όταν επρόκειτο να υπογραφεί η Συμφωνία Διευθύνσεως, η αιτήτρια εταιρεία καθώς και η "SUNWING HOTEL (CYPRUS) LTD.", απέστειλαν προς τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού (Κ.Ο.Τ.) επιστολές, που και στις δύο υπάρχει ο όρος ότι όταν τερματιστεί η Συμφωνία, το όνομα του ξενοδοχείου θα επανέλθει σαν "MERIDIAN". Με επιστολή των δικηγόρων τους, ημερομηνίας 14/11/88, οι "L" UNION NATIONALE (TOURISM AND SEA RESORTS) LTD." (η εταιρεία), ζήτησαν την έγκριση του ονόματος "LE MERIDIEN CHYPRE" για ξενοδοχείο στο τελικό στάδιο της ανέγερσης του στην παραλία του χωριού Πύργος στη Λεμεσό. Το όνομα τροποποιήθηκε σε "LE MERIDIEN LIMASSOL", με βάση επιστολή των δικηγόρων της εταιρείας "COMPAGNIE NATIONALE AIR FRANCE", ιδιοκτητών του εμπορικού σήματος "MERIDIEN", με ημερομηνία 15/3/89 και επιστολή των δικηγόρων της εταιρείας, ημερομηνίας 20/3/89, στην οποία επισυναπτόταν πιστοποιητικό εγγραφής του "LE MERIDIEN LIMASSOL" σαν εμπορική επωνυμία της εταιρείας στις 17/3/
5. Σύμφωνα με τις επιστολές των δικηγόρων της εταιρείας, η σειρά ξενοδοχείων "MERIDIEN" που είναι παγκοσμίως γνωστά, ανήκει στην "AIR FRANCE", ιθύνουσα εταιρεία της "MERIDIEN GESTON S.A.", η οποία λειτουργεί και διευθύνει 55 ξενοδοχεία σε διάφορες χώρες του κόσμου, υπό την επωνυμία "MERIDIEN". Η πιο πάνω Εταιρεία "L' UNION NATIONALE (TOURISM AND SEA RESORTS) LTD." είναι το ενδιαφερόμενο μέρος στην παρούσα προσφυγή. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της προσφυγής, θα επιληφθώ της προδικαστικής ένστασης την οποία ήγειραν οι καθ'ων η αίτηση και το ενδιαφερόμενο μέρος, ότι η αιτήτρια εταιρεία δεν έχει ενεστώς έννομο συμφέρον να καταχωρήσει την παρούσα προσφυγή, καθότι δεν πληρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 146.2 του Συντάγματος. Η θέση των καθ' ων η αίτηση είναι ότι στις 21/3/89 οι αιτητές δεν ήταν και ούτε εδικαιούντο να χρησιμοποιήσουν το όνομα "MERIDIAN" ή "LE MERIDIEN" για οποιοδήποτε ξενοδοχείο τους και συνεπώς, η απόφαση που προσβάλλεται δεν προσβάλλει ούτε ευθέως ούτε έμμεσα τα έννομα συμφέροντα των αιτητών. Το συμφέρον των αιτητών, αν υπάρχει, θα έπρεπε να είναι "άμεσο" με το νόημα ότι πρέπει να υπάρχει αιτιώδης σχέση μεταξύ της έκδοσης της προσβαλλόμενης πράξης και της προκαλούμενης στον αιτητή ισχυριζόμενης ζημιάς, σχέση που δεν υπάρχει. Η θέση των καθ' ων η αίτηση και του ενδιαφερόμενου μέρους, όπως αναπτύχθηκε στη γραπτή αγόρευση του ενδιαφερόμενου μέρους, είναι η εξής: Το γεγονός ότι η αιτήτρια εταιρεία ονομάζεται "MERIDIAN HOTELS LTD." δεν παρέχει αυτομάτως σε αυτήν το δικαίωμα να επιτύχει άδεια λειτουργίας ξενοδοχείου με το όνομα "MERIDIAN BEACH HOTEL" ή με οποιοδήποτε άλλο όνομα το οποίο ο Κ.Ο.Τ. δεν ήθελε εγκρίνει. Ο περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμος του 1969 (40/69), διέπει τα της εκδόσεως άδειας λειτουργίας ξενοδοχείου (άρθρο 8) και τα του ονόματος του ξενοδοχείου (άρθρο 9). Σύμφωνα με το άρθρο 8, η άδεια λειτουργίας ξενοδοχείου εκδίδεται υπό του Διοικητικού Συμβουλίου του Κ.Ο.Τ. και το άρθρο 9

(1)του Νόμου, προβλέπει ότι: "έκαστον ξενοδοχείον δέον να έχη ίδιον όνομα, όπερ είναι το υπό της αδείας λειτουργίας αυτού αναγνωριζόμενον τοιούτο.". Με το ίδιο άρθρο 9

(1), συνεχίζουν οι δικηγόροι, η διακριτική ευχέρεια του Διοικητικού Συμβουλίου του Κ.Ο.Τ. για την έγκριση ονόματος ξενοδοχείου, υπόκειται σε ορισμένους περιορισμούς, οι οποίοι αναφέρονται στις δύο παραγράφους επιφυλάξεων του εν λόγω άρθρου. Η αιτήτρια εξασφάλισε άδεια εγγραφής εμπορικής επωνυμίας ως διεξάγουσα εργασία με την επωνυμία "MERIDIAN BEACH HOTEL". Επισημαίνεται ότι η εγγραφή ενός ονόματος ως εμπορικής επωνυμίας δεν προβλέπεται από το Νόμο 40/69 ότι παρέχει αυτόματα δικαίωμα παροχής άδειας λειτουργίας ξενοδοχείου με αυτή την επωνυμία. Η εγγραφή εμπορικής επωνυμίας δεν είναι προϋπόθεση βάσει του Νόμου 40/69, αλλά αποτελούσε απλώς μια πρακτική που ακολουθούσε το Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ.. Τούτο δε σημαίνει ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ. κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δεν μπορεί να λάβει υπόψη την ύπαρξη ή μη εγγεγραμμένης εμπορικής επωνυμίας ή εμπορικής επωνυμίας διεθνώς γνωστής, αν και δεν είναι εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Ο Κ.Ο.Τ. με επιστολή του ημερομηνίας 17/7/79 αποδέχτηκε την έγκριση του ονόματος "MERIDIAN BEAGH HOTEL" για τη λειτουργία ξενοδοχείου στην Αγία Νάπα, από την αιτήτρια. Επτά μέρες μετά την εγγραφή της πιο πάνω εμπορικής επωνυμίας, η αιτήτρια με επιστολή της προς τον Κ.Ο.Τ. ημερομηνίας 9/7/82, ζήτησε άδεια όπως τροποποιηθεί το όνομα του αναφερόμενου ξενοδοχείου σε "SUNWING CYPRUS" ή "SUNWING CYPRUS HOTEL" ή "SUNWING". Επισημαίνεται ότι κατά τις 9/7/82 η αιτήτρια βάσει του Νόμου 40/69, άρθρο 9

(2), απώλεσε ήδη το δικαίωμα χρήσης της ονομασίας "MERIDIAN BEACH HOTEL", διότι είχαν ήδη παρέλθει δύο χρόνια χωρίς το εν λόγω όνομα να χρησιμοποιηθεί για εν λειτουργία ξενοδοχείο. Ο Κ.Ο.Τ. παρέσχε άδεια λειτουργίας με την ονομασία "SUNWING HOTEL". Στις δύο επιστολές (Παραρτήματα Γ και Δ στη γραπτή αγόρευση της αιτήτριας) αναφέρεται υπό την επιφύλαξη ότι η τροποποίηση του ονόματος του ξενοδοχείου γίνεται για όση περίοδο υπάρχει Συμφωνία Διευθύνσεως του ξενοδοχείου από την εταιρεία "SUNWING HOTELS (CYPRUS) LTD." και ότι όταν τερματιστεί η Συμφωνία, το ξενοδοχείο θα επανέλθει στην αρχική του ονομασία, δηλαδή "MERIDIAN BEACH HOTEL". Όμως, ο Νόμος 40/69 δεν προβλέπει ότι είναι δυνατό να εγκριθεί ονομασία ξενοδοχείου με την αίρεση ότι μετά την πάροδο ορισμένου χρόνου η ονομασία θα επανέλθει στην αρχική της ονομασία. Η θέση της αιτήτριας εταιρείας πάνω σε αυτό το θέμα είναι η ακόλουθη: Η αιτήτρια εταιρεία ονομάζεται "MERIDIAN HOTELS LTD." και με αυτή την ονομασία, την οποία ο Έφορος Εταιρειών ενέγραψε το 1979, λειτουργεί σαν δημόσια εταιρεία σχετικά με ξενοδοχειακές, τουριστικές και ταξιδιωτικές επιχειρήσεις. Η αιτήτρια δεν είναι εταιρεία σε αδράνεια όπως αρκετές χιλιάδες εταιρείες που βρίσκονται στο Μητρώο Εταιρειών, αλλά ζωντανή εταιρεία πασίγνωστη στην Κύπρο με εκτεταμένη φήμη και εμπορική εύνοια. Η αιτήτρια, επιπρόσθετα με την ονομασία της, ενέγραψε και εμπορική επωνυμία που είναι η δικαιοδοσία της σύμφωνα με το Κεφ. 116, θέλοντας να τονίσει ότι το ξενοδοχείο της είναι παραλιακό. Τα εγγραφέντα ονόματα προστατεύονται από τον περί Εταιρειών Νόμο σε ότι αφορά την "MERIDIAN HOTELS' LTD." και τον περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Εταιρειών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμο, Κεφ. 116 σε ότι αφορά την εμπορική επωνυμία "MERIDIAN BEACH HOTEL". Σκοπός της προστασίας αυτής είναι να δοθεί μονοπώλιο και αποκλειστικότητα στην ονομασία, διαφορετικά θα μπορούσε ένας να χρησιμοποιεί οποιοδήποτε όνομα εταιρείας ή επωνυμίας που επιθυμούσε, κάτι που θα προκαλούσε σύγχιση και παραπλάνηση μεταξύ του κοινού και πραγματικό χάος στις συναλλαγές. Οι δικηγόροι της αιτήτριας εισηγήθηκαν ότι η αιτήτρια πληρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 146.2 του Συντάγματος για ενεστώς έννομο συμφέρον, γιατί η ονομασία της και αυτή ακόμα η ιδιότητα της σαν εταιρεία, πηγάζει και προστατεύεται από το Νόμο. Επίσης, εισηγήθηκαν ότι το έννομο συμφέρον θεωρείται ως ενεστώς και στην περίπτωση που η βλάβη δεν έχει επέλθει στον αιτητή κατά το χρόνο της υποβολής της προσφυγής, αλλά θεωρείται αναπόφευκτο ότι θα επέλθει στο μέλλον. Στην προκειμένη περίπτωση η βλάβη που προκαλείται στην αιτήτρια είναι η σύγχιση μεταξύ των πελατών της, πιθανών πελατών της και εκείνων του ενδιαφερόμενου μέρους και για το μέλλον όταν η Συμφωνία Διευθύνσεως με τη "SUNWING" τερματιστεί και το όνομα "MERIDIAN BEACH HOTEL" επανέλθει στην αιτήτρια. Επίσης, η αιτήτρια επηρεάζεται ηθικώς από το εγκριθέν όνομα, γιατί δίνει την εντύπωση ότι η καθαρώς κυπριακή εταιρεία "MERIDIAN HOTELS LTD." έχει κάποια σχέση με το ενδιαφερόμενο μέρος με ξένους, Λιβάνιους ή άλλης υπηκοότητας ιδιοκτήτες, όπως είναι οι μέτοχοι του ενδιαφερόμενου μέρους. Στην προκειμένη περίπτωση η έγκριση της επωνυμίας του ενδιαφερόμενου μέρους είναι παρόμοια με την ονομασία της αιτήτριας και αυτό ανεξάρτητα αν σήμερα λειτουργεί ή όχι η αιτήτρια ξενοδοχείο. Συνεπώς, η έγκριση παρόμοιας ονομασίας με το όνομα της αιτήτριας επηρεάζει άμεσα και προσωπικά τα συμφέροντα της εταιρείας, υλικά και ηθικά. Έχω εξετάσει την επιχειρηματολογία των μερών και συμφωνώ με τη θέση των καθ'ων η αίτηση και του ενδιαφερόμενου μέρους, ότι η αιτήτρια δεν πληρεί τις προϋποθέσεις για ενεστώς έννομο συμφέρον μέσα στα πλαίσια του άρθρου 146.2 του Συντάγματος. Δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι το ξενοδοχείο λειτούργησε ποτέ με την ονομασία "MERIDIAN BEACH HOTEL" ή ότι ηΣυμφωνία Διευθύνσεως μεταξύ της αιτήτριας και της εταιρείας "SUNWING" τερματίστηκε μέχρι την ημέρα της καταχώρησης της παρούσας προσφυγής. Συνεπώς, το ξενοδοχείο τούτο ουδέποτε λειτούργησε με την επωνυμία "MERIDIAN BEACH HOTEL" και μέχρι τουλάχιστον την ημέρα καταχώρησης της προσφυγής λειτουργούσε με την εγκριθείσα από τον Κ.Ο.Τ., από το 1982, επωνυμία "SUNWING HOTEL". Αλλά και αν ακόμα το ξενοδοχείο τούτο λειτούργησε μέχρι την ημέρα της τροποποίησης του ονόματος του όπως πιο πάνω, με την επωνυμία "MERIDIAN BEACH HOTEL", ο κάτοχος της αρχικής άδειας για την πιο πάνω επωνυμία δε θα δικαιούτο πέραν της μιας διετίας από το 1982 να χρησιμοποιήσει την πιο πάνω επωνυμία. Αλλά βάσει του άρθρου 9

(2)του Νόμου 40/69, ακόμα και εντός της διετίας, η επαναχρησιμοποίηση του ονόματος απαιτούσε έγκριση του Κ.Ο.Τ.. Το γεγονός ότι στην επιστολή του Κ.Ο.Τ. ημερομηνίας 9/7/82 που στάληκε σε απάντηση των επιστολών Παραρτήματα Γ και Δ, και η οποία ενέκρινε τη μετονομασία του ξενοδοχείου σε "SUNWING", αναφέρεται ότι μετά τον τερματισμό της Συμφωνίας που αναφέρεται στις επιστολές Παραρτήματα Γ και Δ, το ξενοδοχείο θα επανέλθει στο αρχικό του όνομα, δηλαδή "MERIDIAN BEACH HOTEL" και δεν παρέχει κανένα δικαίωμα στην αιτήτρια για τη χρησιμοποίηση του πιο πάνω ονόματος, διότι πουθενά στο Νόμο 40/69 παρέχεται δικαίωμα σε οποιοδήποτε αιτητή ενώ του δίνεται η άδεια για χρησιμοποίηση ενός ονόματος, να διατηρεί με μορφή επιφύλαξης δικαίωμα και χρήσεως άλλου ονόματος μετά παρέλευση ακαθόριστου αριθμού ετών. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, είναι έκδηλο από το άρθρο 9

(2)του πιο πάνω Νόμου, ότι η μη χρήση ενός ονόματος για το οποίο δόθηκε άδεια δυνάμει του Νόμου για περίοδο δύο ετών τερματίζει οποιοδήποτε δικαίωμα του οποιουδήποτε ιδιοκτήτη αυτού του ονόματος από την περαιτέρω χρήση του. Ο νομοθέτης δεν αποδέχεται τη διατήρηση δικαιώματος χρήσεως ονόματος ξενοδοχείου υπό μορφή "επιφύλαξης" και επ' άπειρον. Περαιτέρω, η αιτήτρια με επιστολή της ημερομηνίας 24/5/89, εισηγείται και ζητά όπως της επιτραπεί τμήμα του ως άνω ξενοδοχείου να διαφημίζεται στην αγγλική αγορά ως "MERIDIAN BEACH HOTEL", παρόλο ότι η Συμφωνία με τη "SUNWING" εξακολουθεί να ισχύει. Ο Κ.Ο.Τ. σε απάντηση του αναφέρει ότι σύμφωνα με το άρθρο 9 του Νόμου 40/69, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται και δεύτερο όνομα για το ίδιο ξενοδοχείο και κατά συνέπεια ο Κ.Ο.Τ. δεν ενέκρινε την αίτηση της αιτήτριας. Ενόψει των ανωτέρω η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, θα εξετάσω την ουσία της προσφυγής. Το πρώτο ερώτημα που ήγειραν οι δικηγόροι της αιτήτριας είναι κατά πόσο είναι το Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ. που αποφάσισε την έγκριση του ονόματος του ξενοδοχείου "LE MERIDIEN LIMASSOL". Σύμφωνα με το αντίγραφο των πρακτικών του Συμβουλίου του Κ.Ο.Τ. που επισυνάπτεται στην ένσταση, η απόφαση για την έγκριση της ονομασίας "LE MERIDIEN LIMASSOL" πάρθηκε στις 21/3/

1. Είναι η εισήγηση των δικηγόρων της αιτήτριας ότι το περιεχόμενο του υποτιθέμενου πρακτικού δεν είναι ορθό και αληθές, καθότι σύμφωνα με χειρόγραφη σημείωση του κ. Χρ. Μακρή, Λειτουργού του Κ.Ο.Τ., που υπάρχει πάνω σε επιστολή του δικηγόρου Χρ. Μαυρέλλη προς τον Κ.Ο.Τ., ημερομηνίας 20/3/89, η έγκριση της ονομασίας του ξενοδοχείου έγινε την Παρασκευή, 17/3/89 στις 7 μ.μ. (Βλ. Παράρτημα Θ στη γραπτή αγόρευση της αιτήτριας εταιρείας). Αντικρούοντας την πιο πάνω εισήγηση ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση αναφέρει ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: (α) Αργά το απόγευμα της 17/3/89, στο τέλος συνεδρίας Επιτροπής του Διοικητικού Συμβουλίου, ο κ. Μακρής που παρακαθόταν αναφορικά με θέμα άσχετο με την ονομασία του ξενοδοχείου του ενδιαφερόμενου μέρους, ανέφερε στο Συμβούλιο πως η Έφορος Εταιρειών ενέκρινε το πρωί της ίδιας μέρας την εμπορική επωνυμία "LE MERIDIEN LIMASSOL", στο όνομα του ενδιαφερόμενου μέρους και ζήτησε να πληροφορηθεί τη θέση του Διοικητικού Συμβουλίου. (β) Μέλη του Συμβουλίου είπαν ότι θα ενέκριναν την ονομασία για το ξενοδοχείο στη Λεμεσό κατά την επόμενη συνεδρία τους, μετά που θα είχαν και τη γνωμάτευση του Νομικού τους Συμβούλου. (γ) Η γνωμάτευση του Νομικού Συμβούλου του Οργανισμού, λήφθηκε στις 21/3/89 και παρουσιάστηκε στο Συμβούλιο μαζί με τα έγγραφα που αναφέρονται στην απόφαση του Συμβουλίου που επισυνάπτεται στην ένσταση σαν Τεκμήριο Α. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ. έλαβε την πιο πάνω απόφαση στις 21/3/89 όπως αναφέρεται στο αντίγραφο των πρακτικών και ότι τα γεγονότα που ανέφερε ο δικηγόρος των καθ'ων η αίτηση είναι ορθά και αληθή. Η απόπειρα η οποία γίνεται με τη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων της αιτήτριας να αποδοθούν ύποπτα ελατήρια τόσο στην Έφορο Εταιρειών όσο και στο Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ. προς όφελος του ενδιαφερόμενου μέρους και σε βάρος της αιτήτριας, είναι εντελώς απαράδεκτη και ανεδαφική. Ιδιαίτερα απαράδεκτη είναι η απόπειρα να συσκοτιστούν τα γεγονότα και να δημιουργηθεί σύγχιση όσον αφορά την ημερομηνία και τον τρόπο λήψεως της απόφασης από το Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ.. Η απόπειρα αυτή είναι και πάλι, τουλάχιστον ανεδαφική και αστήρικτη, καθότι η Νομική γνωμάτευση του Νομικού Συμβούλου του Κ.Ο.Τ. (Τεκμήριο 1) με βάση την οποία λήφθηκε η επίδικη απόφαση, φέρει ημερομηνία 21/3/
2. Κατά συνέπεια δεν μπορούσε η επίδικη απόφαση να πάρθηκε στις 17/3/89 όπως ισχυρίζονται οι δικηγόροι της αιτήτριας. Άλλος ισχυρισμός της αιτήτριας είναι ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ. ενήργησε κάτω από πλάνη περί το Νόμο και περί τα πράγματα. Το σχετικό άρθρο του περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμου του 1969 (Ν. 40/69), προνοεί τα ακόλουθα: "9

(1)Τηρουμένων των διατάξεων οιουδήποτε ετέρου εν ισχύϊ Νόμου, έκαστον ξενοδοχείον δέον να έχη ίδιον όνομα, όπερ είναι το υπό της αδείας λειτουργίας αυτού αναγνωριζόμενον τοιούτο: Νοείται ότι το Διοικητικόν Συμβούλιον δύναται να μη δεχθή οιονδήποτε όνομα το οποίον, κατά την κρίσιν αυτού, θα ήτο αναπροσάρμοστον προς το είδος, το μέγεθος, την τάξιν και γενικώς τα χαρακτηριστικά του ξενοδοχείου ή το οποίον θα συνέχεε τούτο προς οιονδήποτε άλλο λειτουργούν ξενοδοχείον: ..................................

(2)Το επί του ονόματος δικαίωμα κυριότητος και χρήσεως εν τη Δημοκρατία ανήκει εις τον κύριον της ξενοδοχειακής επιχειρήσεως και μεταβιβαζόμενης ταύτης μεταβιβάζεται και το επί του ονόματος δικαίωμα. Διακοπτόμενης της λειτουργίας της ξενοδοχειακής επιχειρήσεως ο κύριος του ονόματος διατηρεί τα επί τούτου δικαιώματα αυτού επί μίαν διετίαν εντός της οποίας δύναται να χρησιμοποίηση το όνομα τούτο εκ νέου δια το αυτό, ή, εν περιπτώσει οριστικής παύσεως χρησιμοποιήσεως του ως ξενοδοχείου, δι' έτερον αναλόγων προσόντων ξενοδοχείον εν τη αυτή πόλει, χώρω ή περιοχή, μετ' έγκρισιν του Οργανισμού". Είναι ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ. έλαβε υπόψη σχετικά με την έγκριση του ονόματος του ξενοδοχείου "LE MERIDIEN LIMASSOL" ότι η σειρά ξενοδοχείων "MERIDIEN" είναι παγκόσμιος Οργανισμός που ανήκει στη Γαλλική εταιρεία "AIR FRANCE",, η οποία λειτουργεί πολλά ξενοδοχεία σε διάφορες χώρες του κόσμου υπό την επωνυμία "MERIDIEN" και το ξενοδοχείο "LE MERIDIEN LIMASSOL" θα είναι ένα από αυτά και ότι η Έφορος Εταιρειών αποφάσισε στις 17/3/89 να εγγράψει το όνομα "LE MERIDIEN LIMASSOL" σαν εμπορική επωνυμία του ενδιαφερόμενου μέρους. Οι δικηγόροι υποστήριξαν ότι δεν έπρεπε να ληφθούν υπόψη αυτά κατά τη λήψη της απόφασης από το Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ.. Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση σε απάντηση του στον πιο πάνω ισχυρισμό, υιοθέτησε τη νομική γνωμάτευση του Νομικού Συμβούλου του Κ.Ο.Τ., σύμφωνα με την οποία η ορθή ερμηνεία του εδαφίου 2 του άρθρου 9 του πιο πάνω Νόμου δεν μπορεί να είναι άλλη από εκείνη σύμφωνα με την οποία εάν ο ιδιοκτήτης του ονόματος ενός ξενοδοχείου διακόψει τη χρήση του ονόματος για περίοδο άνω των δύο ετών, τότε τα δικαιώματα του γι'αυτό το όνομα, παύουν να υφίστανται. Σύμφωνα με την πάγια Νομολογία: "Moreover, an established firm can prevent persons from registering a company to carry on a rival business under a name identical with or so like its own as to be calculated to deceive, or restrain the company, if it be already registered, from carrying on a rival business under such a name, and this even though the name was adopted innocently and such persons might have been entitled as individuals to trade under the name given to the company. Further, if the company has been recently registered for the purpose of deceiving, an established firm may even obtain an injunction to prevent the continuance of its name on the register or an injunction to restrain the company from passing off its business as the business of the plaintiff firm or association". (Lindley on Partnership, 14η έκδοση, σελίδα 35). Σε πρόχειρη μετάφραση: "Υπάρχουσα εταιρεία μπορεί να εμποδίσει πρόσωπα από του να εγγράψουν εταιρεία που να διεξάγει ανταγωνιστική επιχείρηση με το ίδιο όνομα ή τόσο όμοιο με το δικό της που να έχει σκοπό την εξαπάτηση ή εμπόδιση της εταιρείας, εάν είναι ήδη εγγεγραμμένη, από του να διεξαγάγει ανταγωνιστική επιχείρηση με το όνομα αυτό και τούτο και αν ακόμα το όνομα υιοθετήθηκε χωρίς ενοχή και αυτά τα πρόσωπα θα μπορούσαν να είχαν δικαίωμα ως ιδιώτες να εμπορεύονται με το όνομα που δόθηκε στην εταιρεία. Περαιτέρω, αν η εταιρεία ενεγράφηκε πρόσφατα με σκοπό την εξαπάτηση, υπάρχουσα εταιρεία μπορεί ακόμα και να επιτύχει διάταγμα εμποδίζον τη συνέχιση της ύπαρξης του ονόματος της στο μητρώο ή διάταγμα εμποδίζον την εταιρεία από του να παρουσιάζει την επιχείρηση της ως την επιχείρηση της ενάγουσας εταιρείας ή συνεταιρισμού". Το Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ. ορθά κατά τη γνώμη μου έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η επωνυμία "LE MERIDIEN" είναι ονομασία ξενοδοχείων η οποία χρησιμοποιείται παγκοσμίως και χαίρει παγκοσμίου φήμης, για τους λόγους που αναφέρονται εκτεταμένα στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του Κ.Ο.Τ.. Έχω τη γνώμη ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Κ.Ο.Τ. ορθά και εύλογα εξάσκησε τη διακριτική του ευχέρεια την οποία του παρέχει ο Νόμος και η επίδικη απόφαση δεν αποτελεί δυσμενή διάκριση σε βάρος μιας κυπριακής δημόσιας ξενοδοχειακής επιχείρησης όπως ισχυρίστηκαν οι δικηγόροι της αιτήτριας. Έγιναν επίσης ασαφείς ισχυρισμοί από μέρους της αιτήτριας ότι ο καθ' ου η αίτηση έλαβε την επίδικη απόφαση χωρίς τη δέουσα και πλήρη έρευνα και ότι η επίδικη απόφαση πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας. Εξέτασα τα θέματα αυτά και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ανυπόστατοι. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας εταιρείας. Στο ενδιαφερόμενο μέρος επιδικάζονται έξοδα για ένα μόνο δικηγόρο. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο