Παυλάς ν. Ε.Ε.Υ. κ.α.
(1992)4 ΑΑΔ 1608 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1992)4 ΑΑΔ 1608 8 Μαΐου, 1992 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΥΛΑΣ, Αιτητής, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 351/91). Διοικητική Πράξη - Βεβαιωτική - Προϋποθέσεις - Έκδοσή της από το ίδιο διοικητικό όργανο, απευθύνεται στο ίδιο άτομο, παράγει πανομοιότυπα νομικά αποτελέσματα με την πρώτη απόφαση. Οι περί Προσλήψεως Εκτάκτων Υπαλλήλων (Δημόσια και Εκπαιδευτική Υπηρεσία) Νόμοι του 1985-1991 - Άρθρο 3Α - Προτεραιότητα διορισμού σε ανάπηρα πρόσωπα - Πρέπει να προκηρυχθούν θέσεις είτε σε μόνιμη είτε σε έκτακτη βάση - Οι ανάπηροι δεν προτιμούνται από τους ήδη υπηρετούντες υπαλλήλους. Ο αιτητής που είχε περιληφθεί στους πίνακες διοριστέων καθηγητών με αριθμό 39 και συγχρόνως στους πίνακες διοριστέων ειδικών κατηγοριών, προσέβαλε με την προσφυγή του αυτή την απόφαση της ΕΕΥ να διορίσει πάνω σε έκτακτη βάση τρεις καθηγητές ψυχολογίας που ήδη υπηρετούσαν πάνω σε έκτακτη βάση κατά το προηγούμενο σχολικό έτος. Οι καθ' ων η αίτηση πρόβαλαν προδικαστική ένσταση ότι η απόφαση που προσβλήθηκε με την προσφυγή ήταν βεβαιωτική απόφαση προηγούμενης που είχε κοινοποιηθεί στον αιτητή με το ίδιο περιεχόμενο. Αναφορικά δε με την ουσία της υπόθεσης ο αιτητής ισχυρίστηκε πως εφόσον ήταν ανάπηρος, είχε βάσει του Νόμου προτεραιότητα για διορισμό στη θέση Καθηγητή Ψυχολόγου, ανεξάρτητα αν η θέση στην οποία θα διοριζόταν ήταν μόνιμη ή έκτακτη. Το ίδιο ισχυρίστηκε πως θάπρεπε να ισχύσει και στην περίπτωση που έληγε η σύμβαση των εκτάκτως απασχολουμένων. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: Είναι έκδηλο ότι η επιστολή των καθ' ων η αίτηση με ημερομηνία 6/3/91 προς τον αιτητή, αποτελεί βεβαιωτική πράξη, καθότι επαναβεβαιώνει και/ή επαναλαμβάνει την απόφασή της, την οποία κοινοποίησε στον αιτητή με επιστολή της ημερομηνίας 21/1/91. Στην παρούσα υπόθεση πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να είναι μια πράξη βεβαιωτική. (Ι) η προσβαλλόμενη πράξη έχει εκδοθεί από το ίδιο διοικητικό όργανο, την ΕΕΥ, (ΙΙ) απευθύνεται στο ίδιο άτομο, τον αιτητή, και (III) παράγει πανομοιότυπα νομικά αποτελέσματα με την προσβαλλόμενη απόφαση. Είναι φανερό από τα γεγονότα ότι δεν επρόκειτο για προκήρυξη νέων θέσεων πάνω σε έκτακτη βάση, αλλά για παράταση των υπηρεσιών εκτάκτου προσωπικού που ήδη υπηρετούσε στο Υπουργείο Παιδείας. Συνεπώς, το Άρθρο 3Α του Νόμου που επικαλείται ο αιτητής, δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση. Ακόμη και στην περίπτωση που το έγγραφο της αρμόδιας αρχής δε ζητούσε παράταση των υπηρεσιών του έκτακτου προσωπικού, αλλά πρόσληψη νέου προσωπικού επί εκτάκτου βάσεως, δε θα αποτελούσε αξιοκρατική επιλογή η παύση των ήδη υπηρετούντων επί εκτάκτου βάσεως υπαλλήλων, για να προσληφθεί κάποιος άλλος, ακόμη και αν αυτός ήταν ανάπηρος. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Pieris v. Republic
(1983)3 C.L.R.
- Προσφυγή. Προσφυγή κατά της απόφασης των καθ' ων η αίτηση μια που περιέχεται σε επιστολή ημερομηνίας 6.3.
- Ν. Σάντης για Α. Παπαχαραλάμπους, για τον αιτητή. Ρ. Παπαέτη (δ/νις), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. Ο Δικαστής κ. Κούρρης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή αυτή ο αιτητής ζητά την πιο κάτω θεραπεία: "Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι η απόφασις των καθ' ων η αίτησις ημερομηνίας 6.3.1991 είναι παράνομος και/ή άκυρος και/ή εστερημένη οιασδήποτε νομικής ισχύος". Τα γεγονότα σε συντομία είναι τα εξής: Ο αιτητής υπέβαλε αίτηση για εγγραφή στους πίνακες διοριστέων καθηγητών Ψυχολογίας στις 3/8/
- Σύμφωνα με το άρθρο 28Β
(5)των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969-1991, περιλήφθηκε στους πίνακες διοριστέων που εκδόθηκαν τον Αύγουστο του 1989 με αριθμό
- Συγχρόνως περιλήφθηκε και στους πίνακες διοριστέων ειδικών κατηγοριών που καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 28Δ των πιο πάνω Νόμων. Στις 11/7/90, η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Ε.Ε.Υ.), με ανακοίνωσή της στον ημερήσιο τύπο, ζήτησε από τους καθηγητές Ψυχολογίας που περιλαμβάνονταν στον οικείο πίνακα διοριστέων μέχρι τον αριθμό 10, καθώς και από τους περιλαμβανομένους στους πίνακες ειδικών κατηγοριών, να δηλώσουν κατά πόσο ενδιαφέρονταν για διορισμό πάνω σε έκτακτη βάση, για τη σχολική χρονιά 1990/
- Δήλωση ενδιαφέροντος υπέβαλαν μόνο οι αριθμοί 3, 7 και 10 από τον κατάλογο διοριστέων του 1990, καθώς και ο αιτητής από τον πίνακα ειδικών κατηγοριών. Στις 10/9/90, το Υπουργείο Παιδείας με επιστολή του, ζήτησε το διορισμό με βάση τον περί Προσλήψεως Εκτάκτων Υπαλλήλων Νόμο, τριών καθηγητών Ψυχολογίας. Η Ε.Ε.Υ. στις 11/9/90, αποφάσισε το διορισμό του Χαράλαμπου Νεοφύτου, Ευανθίας Παντελή και του Ερωτόκριτου Πέτρου, πάνω σε έκτακτη βάση, από 12/9/90 ως τις 28/2/
- Τα εν λόγω πρόσωπα είχαν διοριστεί και υπηρετούσαν πάνω σε έκτακτη βάση και κατά το σχολικό έτος 1989/
- Ο αιτητής με επιστολή του ημερομηνίας 30/10/90, ζητούσε επανεξέταση του θέματος. Η Ε.Ε.Υ. του απάντησε με επιστολή της ημερομηνίας 22/1/
- Η επιστολή αναφέρει τα εξής: "(α) Οι τρεις καθηγητές Ψυχολογίας έχουν διοριστεί πάνω σε έκτακτη βάση για το σχολικό έτος 1990/
- (β) Οι διορισθέντες είχαν απασχοληθεί και κατά το προηγούμενο σχολικό έτος 1989/
- (γ) Το θέμα του διορισμού σας θα εξεταστεί από την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας σε περίπτωση που το Υπουργείο Παιδείας ζητήσει την πλήρωση πάνω σε μόνιμη βάση τριών τουλάχιστο θέσεων καθηγητών Ψυχολογίας ή σε περίπτωση που ζητηθεί ο έκτακτος διορισμός και άλλου καθηγητή Ψυχολογίας". Ο αιτητής επανήλθε στις 26/2/91 (Παράρτημα Η στην ένσταση) και του δόθηκε η απάντηση που φαίνεται στο επισυνημμένο Παράρτημα "Θ" στην ένσταση, με ημερομηνία 6/3/91, η οποία έχει ως εξής: "Αναφέρομαι στην επιστολή σας με ημερ. 26/2/91 και σας πληροφορώ και πάλι ότι, όπως και στην επιστολή μας με ημερ. 22/1/91 αναφέρεται το θέμα του διορισμού σας θα εξεταστεί από την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας σε περίπτωση που το Υπουργείο Παιδείας ζητήσει την πλήρωση πάνω σε μόνιμη βάση τριών τουλάχιστο θέσεων καθηγητών Ψυχολογίας ή σε περίπτωση που ζητηθεί ο έκτακτος διορισμός και άλλου καθηγητή Ψυχολογίας". Η προσφυγή στρέφεται εναντίον της πιο πάνω απόφασης. Στις 18/3/91, η Ε.Ε.Υ. ύστερα από έγγραφο της αρμόδιας αρχής με ημερομηνία 18/3/91 (Παράρτημα Ι στην ένσταση), πήρε απόφαση για την παράταση της ισχύος του διορισμού πάνω σε έκτακτη βάση, ανάμεσα σε άλλους καθηγητές και των τριών καθηγητών Ψυχολογίας. Οι καθ' ων η αίτηση προβάλλουν προδικαστική ένσταση ότι η προσβαλλόμενη πράξη δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη, αλλά βεβαιωτική προγενέστερης απόφασης, η οποία δεν προσβλήθηκε εντός της προθεσμίας των 75 ημερών που προβλέπει το άρθρο 146 του Συντάγματος. Είναι ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση ότι η επιστολή τους ημερομηνίας 6/3/91 προς τον αιτητή, είναι βεβαιωτική πράξη, καθότι είναι η πράξη με την οποία η Επιτροπή βεβαιώνει και/ή επαναλαμβάνει το περιεχόμενο μιας άλλης προγενέστερης πράξης, συγκεκριμένα της απόφασής της, την οποία κοινοποίησε στον αιτητή με επιστολή της ημερομηνίας 22/1/
- Είναι έκδηλο ότι η επιστολή των καθ' ων η αίτηση με ημερομηνία 6/3/91 προς τον αιτητή, αποτελεί βεβαιωτική πράξη, καθότι επαναβεβαιώνει και/ή επαναλαμβάνει την απόφασή της, την οποία κοινοποίησε στον αιτητή με επιστολή της ημερομηνίας 21/1/91 (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Marinos Pieris v. Republic
(1983)3 C.L.R. 1054). Στην παρούσα υπόθεση πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να είναι μια πράξη βεβαιωτική όπως αποφασίστηκε στην πιο πάνω Αναθεωρητική Έφεση. Συγκεκριμένα, (Ι) η προσβαλλόμενη πράξη έχει εκδοθεί από το ίδιο διοικητικό όργανο, την Ε.Ε.Υ., (ΙΙ) απευθύνεται στο ίδιο άτομο, τον αιτητή, και (III) παράγει πανομοιότυπα νομικά αποτελέσματα με την προσβαλλόμενη απόφαση. Για τους πιο πάνω λόγους, η προδικαστική ένσταση επιτυγχάνει και η προσφυγή απορρίπτεται. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, θα εξετάσω την ουσία της προσφυγής. Είναι ο ισχυρισμός του αιτητή, όπως αυτός προβάλλεται στη γραπτή του αγόρευση, ότι είναι ανάπηρος και με βάση το άρθρο 3Α των περί Προσλήψεως Εκτάκτων Υπαλλήλων (Δημόσια και Εκπαιδευτική Υπηρεσία) Νόμων του 1985-1991, όπως τούτο εκτίθεται στο Νόμο 26/91, υπήχε προτεραιότητας για διορισμό στη θέση Καθηγητή Ψυχολόγου, ανεξάρτητα με το αν η εν λόγω θέση στην οποία θα διοριζόταν ήταν μόνιμη ή έκτακτη. Η απόφαση της Ε.Ε.Υ., ημερομηνίας 18/3/91, στην οποία αναφέρεται ο αιτητής και η οποία δεν προσβάλλεται με την παρούσα προσφυγή, αναφέρεται σε παράταση της ισχύος των διορισμών πάνω σε έκτακτη βάση, συμπεριλαμβανομένων και αυτών των τριών καθηγητών της Ψυχολογίας. Η απόφαση αυτή της Ε.Ε.Υ., λήφθηκε ύστερα από έγγραφο της αρμόδιας αρχής, ημερομηνίας 18/3/91 (Παράρτημα Ι στην ένσταση), το οποίο τιτλοφορείτο "Παράταση των υπηρεσιών έκτακτου προσωπικού διαφόρων κατηγοριών που υπηρετεί στο Υπουργείο Παιδείας". Είναι φανερό από τα πιο πάνω, ότι δεν πρόκειται για προκήρυξη νέων θέσεων πάνω σε έκτακτη βάση, αλλά για παράταση των υπηρεσιών εκτάκτου προσωπικού που ήδη υπηρετεί στο Υπουργείο Παιδείας. Συνεπώς, το άρθρο 3Α του Νόμου που επικαλείται ο αιτητής, δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση. Επίσης, ο αιτητής προβάλλει τον ισχυρισμό ότι οι καθ' ων η αίτηση όφειλαν να εξετάσουν το αίτημα του για διορισμό στη θέση Καθηγητή Ψυχολόγου, όχι μόνο σε περίπτωση που θα δημιουργείτο νέα θέση, είτε επί εκτάκτου, είτε επί μονίμου βάσεως, αλλά και σε περίπτωση λήξεως της συμβάσεως που έληγε στις 28/2/91, και αφορούσε την απασχόληση και/ή διορισμό τριών καθηγητών Ψυχολογίας, οι οποίοι είχαν διοριστεί επί εκτάκτου βάσεως, για την περίοδο 12/9/90-28/2/91. Το άρθρο 3Α του Νόμου το οποίο επικαλείται ο αιτητής, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: "Όταν παρασχεθεί η εξουσιοδότηση πρόσληψης σύμφωνα με το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου, η αρμόδια αρχή προχωρεί στην αξιοκρατική επιλογή των ζητούμενων έκτακτων υπαλλήλων, δίδοντας προτεραιότητα σε ανάπηρα πρόσωπα,...". Ακόμη και στην περίπτωση που το έγγραφο της αρμόδιας αρχής δε ζητούσε παράταση των υπηρεσιών του έκτακτου προσωπικού, αλλά πρόσληψη νέου προσωπικού επί εκτάκτου βάσεως, δε θα αποτελούσε αξιοκρατική επιλογή η παύση των ήδη υπηρετούντων επί εκτάκτου βάσεως υπαλλήλων, για να προσληφθεί κάποιος άλλος, ακόμη και αν αυτός ήταν ανάπηρος. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε ορθά και νόμιμα, μέσα στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας της Ε.Ε.Υ. και ήταν εύλογα επιτρεπτή σ' αυτήν. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο