Hilarion Hotel Enterpr. Ltd ν. KOT (Αρ.1)
(1992)4 ΑΑΔ 3718 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1992)4 ΑΑΔ 3718 13 Οκτωβρίου, 1992 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ HILARION HOTEL ENTERPRISES LTD, Αιτητές, v. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, (Αρ. 1), Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 319/90). Διοικητικό Δίκαιο - Γενικές Αρχές - Δικαίωμα ακροάσεως - Όπου προβλέπεται από τον Νόμο ή όταν η επίδικη πράξη αποτελεί επιβολή ποινής ή κυρώσεως ή είναι τιμωρητικής ή πειθαρχικής φύσεως - Ο υποβιβασμός κατηγορίας ξενοδοχείου δεν αποτελεί μία από τις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται η ακρόαση του διοικουμένου. Οι περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων (Γενικοί) Κανονισμοί του 1985 (Κ.Δ.Π. 192/85) - Κανονισμός 73 - Υπεύθυνος για τις υποχρεώσεις των ξενοδοχείων είναι ο κύριος τους και διαζευκτικά ο διευθυντής τους. Οι αιτητές, ιδιοκτήτες του Ξενοδοχείου "ΑΣΤΥ" προσέβαλαν με την προσφυγή τους την απόφαση των καθ' ων η αίτηση με την οποία το ξενοδοχείο τους υποβιβάστηκε σε ξενοδοχείο κατηγορίας δύο αστέρων. Προς υποστήριξη της προσφυγής τους οι αιτητές ισχυρίστηκαν τα εξής: (α) Δεν τους υποδείχθηκαν οι ελλείψεις του ξενοδοχείου και ούτε τους δόθηκε αρκετή προθεσμία να συμμορφωθούν παρά μόνο στις 20/8/90 που τους δόθηκε προθεσμία ενός μηνός. (β) Παραβιάστηκε η αρχή της φυσικής δικαιοσύνης γιατί δεν τους παρασχέθηκε η ευκαιρία να ακουστούν. (γ) Παραβιάστηκε το Άρθρο 23 του Συντάγματος που κατοχυρώνει το δικαίωμα κινητής και ακίνητης ιδιοκτησίας. (δ) Δεν έγινε η δέουσα έρευνα ή αντικειμενική εκτίμηση των γεγονότων. (ε) Παράνομα ειδοποιήθηκε ο Διευθυντής για τις ελλείψεις γιατί αρμόδιοι να επιληφθούν τέτοιου θέματος ήταν οι ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
(1)Ο ισχυρισμός ότι δεν ειδοποιήθηκαν για τις ελλείψεις είναι καθόλα αδικαιολόγητος. Οι παρατηρήσεις είχαν αρχίσει από το
- Τον Δεκέμβριο του 1989 δόθηκε προθεσμία τριών μηνών. Τον Αύγουστο δόθηκε πρόσθετη προθεσμία ενός μηνός και ο υποβιβασμός αποφασίστηκε τον Ιανουάριο του
- Μια τόσο μεγάλη περίοδος δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί εύλογη για τους σκοπούς του νόμου.
(2)Οι καθιερωμένες κατά τη νομολογία μας αρχές είναι ότι το δικαίωμα του διοικουμένου να ακούεται πριν από την έκδοση μιας διοικητικής πράξεως που τον αφορά υπάρχει στις περιπτώσεις που το προβλέπει ο Νόμος ή όταν η επίδικη διοικητική πράξη αποτελεί στην ουσία επιβολή ποινής ή κυρώσεως ή όταν είναι τιμωρητικής ή πειθαρχικής φύσεως. Στην περίπτωση μας δεν συντρέχει καμιά από τις παραπάνω προϋποθέσεις που θα έδινε το δικαίωμα ακρόασης στους αιτητές. Κατά την ανταλλαγείσα αλληλογραφία μεταξύ των διαδίκων τους δόθηκε η ευκαιρία να εκφράσουν τις απόψεις τους.
(3)Η γενικότητα και αοριστία του ισχυρισμού περί παραβίασης του Άρθρου 23 του Συντάγματος δεν επιτρέπει ούτε δικαιολογεί την εξέτασή του από το δικαστήριο.
(4)Έχοντας κανείς υπόψη τα παραρτήματα που είναι επισυνημμένα στη γραπτή ένσταση του καθού καθώς και τα άλλα στοιχεία του φακέλου καταλήγει αβίαστα στο συμπέρασμα πως έγινε κάθε δυνατή έρευνα και ότι από τις αλλεπάλληλες επιθεωρήσεις του ξενοδοχείου διαπιστώθηκε πως δεν τηρούσε τις προδιαγραφές του νόμου. Είναι επίσης χωρίς βάση και απορριπτέος και ο λόγος ακύρωσης για πλάνη περί τα πράγματα και το δίκαιο που έγινε σε συνδυασμό με το επιχείρημα για έλλειψη δέουσας έρευνας.
(5)Το Άρθρο 11 του τροποποιητικού Νόμου αρ. 28/85 ρυθμίζει θέματα που αφορούν στη διεύθυνση ξενοδοχείου. Προβλέπει ότι μια τέτοια επιχείρηση μπορεί να διευθύνεται είτε από το διευθυντή της είτε αυτοπροσώπως από τον κύριο της επιχείρησης εφόσον είναι κάτοχοι ορισμένων προσόντων. Ο κανονισμός 73 των περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων (Γενικών) Κανονισμών του 1985 (Κ.Δ.Π. 192/85) ορίζει ότι για τις υποχρεώσεις των ξενοδοχείων, όπως οι συζητούμενες, έχει ευθύνη ο κύριος αυτού και διαζευτικά ο διευθυντής του. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Παντελούρης ν. Υπουργικού Συμβουλίου
(1991)3 Α.Α.Δ. 78· Νεοφύτου ν. Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 1083· Μαγκλή & Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1984)3 Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. Προσφυγή κατά της απόφασης του καθ' ου η αίτηση οργανισμού που γνωστοποιήθηκε στους αιτητές την 5/2/90, με την οποία το ξενοδοχείο "ΑΣΤΥ" που ανήκει στους αιτητές υποβιβάστηκε από την τάξη τριών αστέρων που είχε καταταχθεί και λειτουργούσε μέχρι τότε στην κατηγορία των δύο αστέρων. Ξ. Συλλούρης και Α. Μάγος, για τους αιτητές. Α. Δικηγορόπουλος, για τον καθ' ου η αίτηση. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Οι αιτητές έχουν συγκροτηθεί υπό μορφή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Η εταιρεία ιδρύθηκε και γράφτηκε στο μητρώο εταιρειών τον Ιούνιο του
- Το ξενοδοχείο "Αστυ" Λευκωσίας τους ανήκει. Το διαχειρίζονται οι ίδιοι. Διευθυντής τους και κατά νόμο υπεύθυνος είναι ο κ. Μ. Αντωνιάδης που είναι και μέτοχος. Η προσφυγή στρέφεται κατά πράξεως του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (καθού η αίτηση ή Κ.Ο.Τ.) που γνωστοποιήθηκε στους αιτητές με επιστολή ημερ. 5/2/
- Με την απόφαση αυτή το ξενοδοχείο υποβιβάστηκε από την τάξη τριών αστέρων που είχε καταταχθεί και λειτουργούσε μέχρι τότε σε άλλη τάξη (δηλαδή δύο αστέρων). Η αρμόδια προς κατάταξη ξενοδοχείων αρχή είναι ο καθού η αίτηση Οργανισμός (άρθρο 7
(1)των περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμων 1969-1985). Η κατάταξη ανανεώνεται κάθε δύο χρόνια (εδ. 2 του ιδίου άρθρου). Το "Αστυ" αντιμετώπισε δυσκολίες για πρώτη φορά το Γενάρη του
- Εγκρίθηκε μεν η ανανέωση για την περίοδο 1/1/85 μέχρι 31/12/86, αλλά υπό τον όρο πως οι αιτητές θα εκτελούσαν μέσα στην τασσόμενη προθεσμία τις βελτιώσεις, τροποποιήσεις και επιδιορθώσεις του κτιρίου, που καθόριζε λεπτομερειακά η σχετική ειδοποίηση. Ακολούθησαν και άλλες επιστολές προς το διευθυντή του ξενοδοχείου που παρείχαν τις λεπτομέρειες των εργασιών που έπρεπε να γίνουν και καλούσαν σε συμμόρφωση μέσα στην ανανεωμένη προθεσμία που καθόριζαν (βλέπε τεκμ. 1 μέχρι 4). Η ανανέωση για τη διετία 1/1/87 έως 31/12/88 τελούσε πάλιν υπό όρους. Οι λεπτομέρειες είναι στις επιστολές του Κ.Ο.Τ. που είναι τεκμ. 5 και
- Το Δεκέμβριο του 1988 το διοικητικό συμβούλιο του Κ.Ο.Τ. ως το αρμόδιο όργανο αποφάσισε την ανανέωση κατάταξης του ξενοδοχείου στην τάξη των τριών αστέρων για τα επόμενα δύο χρόνια από 1/1/89 μέχρι 31/12/90, υπό την προϋπόθεση ότι μέσα σε τρείς μήνες από τότε θα εκτελούσαν συγκεκριμένες επιδιορθώσεις και θα συμμορφώνονταν με άλλες απαιτήσεις που αφορούσαν το προσωπικό της επιχείρησης, την καταλληλότητα των ανελκυστήρων ή την πυρασφάλεια του κτιρίου κ.λ.π. (τεκμ. 7). Στις 8/8/89 πραγματοποιήθηκε αυτοψία από τον επιθεωρητή του Κ.Ο.Τ. Η έκθεσή του της ίδιας ημερομηνίας, την οποίαν υπογράφει και ο κ. Αντωνιάδης, αναφέρει τις ελλείψεις που διαπιστώθηκαν. Στις 22/8/89 ο καθού απευθύνθηκε πάλιν στο διευθυντή του ξενοδοχείου εγγράφως (τεκμ. 9) και ζήτησε από τους αιτητές να προβούν, μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα Σεπτεμβρίου, σε συγκεκριμένες εργασίες συντήρησης του κτιρίου ή αντικατάστασης εξοπλισμού του που είχε φθαρεί ως και την επάνδρωση της επιχείρησης με αρκετό και ικανό προσωπικό. Διαφορετικά ο Οργανισμός ήταν υποχρεωμένος να προχωρήσει σε υποβιβασμό του ξενοδοχείου. Στην επιστολή επισημαίνεται ότι οι αιτητές είχαν παραλείψει να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους παρά τις επανειλημμένες υποδείξεις του καθού κατά το χρόνο της επιθεώρησης ως και προγενέστερα. Μετά ταύτα παρενέβη εκ μέρους των αιτητών ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Ξενοδόχων. Αξίωσε να παραταθεί ο χρόνος για συμμόρφωση και ταυτόχρονα να δοθεί "κάθε δυνατή βοήθεια για τη ριζική ανακαίνιση και αναβάθμιση των εγκαταστάσεων του ξενοδοχείου". Η απάντηση του Κ.Ο.Τ. ημερ. 7/10/89, στην οποία αναλύονται οι λόγοι που ώθησαν τον καθού να δράσει, είναι το τεκμ.
- Στη συνέχεια το διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού στη συνεδρίασή του ημερ. 25/1/90 αποφάσισε με την ομόφωνη γνώμη όλων των μελών της Επιτροπής Ξενοδοχείων, με βάση τα άρθρα 7 και 8 του νόμου, να ανακατατάξει το "Αστυ" στην κατηγορία των δύο αστέρων. Με την αιτιολογία ότι "το ξενοδοχείο συνεχίζει, παρά τις επανειλημμένες υποδείξεις του Οργανισμού, να παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα τόσον σ' ό,τι αφορά τη συντήρηση του κτιρίου, της επίπλωσης και του εξοπλισμού του, όσον και σ' ό,τι αφορά τη λειτουργία, εξυπηρέτηση, υγιεινομική κατάσταση και πυρασφάλεια αυτού". Όπως έχει αναφερθεί στην αρχή, η απόφαση κοινοποιήθηκε στις 5/2/90, αποτελεί δε το αντικείμενο της προσφυγής. Η καταγραφή των μετέπειτα εξελίξεων θα μας επιτρέψει να κατανοήσουμε ένα θέμα που έθιξε ο δικηγόρος των καθών που, όντας προκριματικού χαρακτήρα, έχει προτεραιότητα: ότι δηλαδή η επίδικη δεν είναι εκτελεστή πράξη. Στις 13/11/90 η Επιτροπή Ξενοδοχείων έκρινε ότι δεν εδικαιολογείτο η αναβάθμιση του "Αστυ" στους τρείς αστέρες. Ας σημειωθεί εδώ διευκρινιστικά πως οι αρμοδιότητες του σώματος αυτού διέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 5 και 6 του νόμου. Οι αιτητές αμφισβήτησαν την παραπάνω απόφαση με ιεραρχική προσφυγή κάτω από τις πρόνοιες του άρθρου 6
(8). Το διοικητικό συμβούλιο αρνήθηκε να της επιληφθεί διότι όπως αναφέρεται στην επιστολή του Κ.Ο.Τ. ημερ. 5/1/91 στο δικηγόρο των αιτητών "η περίπτωση του πελάτη σας δεν εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 6
(8)του περί Ξενοδοχείων νόμου που αναφέρεται σε ιεραρχική προσφυγή". Οι αιτητές προσέβαλαν την απόφαση. Η νέα προσφυγή τους με αρ. 271/91 εκκρεμεί σε άλλο δικαστήριο. Ο δικηγόρος των καθών υποστήριξε ότι η επίδικη απόφαση ενσωματώθηκε σ' εκείνη του Κ.Ο.Τ. που κοινοποίησε με επιστολή του ημερ. 5/1/91, την οποία προσβάλλουν στη νέα προσφυγή τους και έτσι απώλεσε την εκτελεστότητά της. Έχοντας υπόψη τις δικαιοδοτικές διατάξεις του νόμου η κατάταξη ή αναβάθμιση ξενοδοχείου δεν περιλαμβάνεται ανάμεσα στα θέματα που χωρεί ιεραρχική προσφυγή στο διοικητικό συμβούλιο. Είναι ανύπαρκτη η νομική σχέση μεταξύ της επίδικης και της πράξης που αποτελεί το αντικείμενο της προσφυγής στην 271/91. Δεν βρισκόμαστε μπροστά στο φαινόμενο της σύνθετης διοικητικής πράξης και δεν ανακύπτει ζήτημα συγχώνευσης με προγενέστερη προπαρασκευαστική ενέργεια. Η επίδικη ήταν πράξη ανεξάρτητη που συντελέστηκε και απέκτησε νομική αυτοδυναμία. Επομένως είναι αυτοτελώς προσβλητή. Η εισήγηση των καθών δεν γίνεται αποδεκτή. Η απόφαση είναι εκτελεστή και νόμιμα προσβάλλεται με την παρούσα προσφυγή. Το άρθρο 7
(3)του νόμου απαιτεί να χορηγείται στους ενδιαφερομένους εύλογη προθεσμία για αναπλήρωση των διαπιστωθεισών ελλείψεων ή παραλείψεων. Το παράπονο των αιτητών είναι πως δεν τους υπεδείχθησαν οι ελλείψεις και δεν τους πληροφόρησαν σχετικά, είτε γραπτώς είτε προφορικώς, παρά μόνο στις 20/8/90 που τους δόθηκε η προθεσμία μέχρι τέλους του επόμενου μήνα, η οποία όμως δεν ήταν αρκετή. Υποστήριξαν δε ότι από τις τακτικές επιθεωρήσεις φαίνεται ότι η κατάσταση του ξενοδοχείου ήταν ικανοποιητική. Το παράπονο είναι καθόλα αδικαιολόγητο. Οι παρατηρήσεις σχετικά με τη συντήρηση άρχισαν από το
- Τα παραρτήματα 1 μέχρι 10 μιλούν αρκετά εύγλωττα για τις υποδείξεις του Οργανισμού αναφορικά με την ανακαίνιση του ξενοδοχείου, έτσι ώστε να συνάδει με την κλάση του. Και δείχνουν την αδιαφορία των αιτητών. Επισημαίνω τα παραρτήματα 7 μέχρι 10 που αφορούν την επίδικη διετία από 1/1/89 έως 31/12/
- Είναι σαφές από το παράρτημα 7 ότι δόθηκε προθεσμία τριών μηνών, από το Δεκέμβριο του 89, αλλιώς θα ακολουθούσε υποβιβασμός. Αργότερα στις 22/8/89 δόθηκε, με πολλή ανοχή από μέρους του Κ.Ο.Τ., και πρόσθετη προθεσμία μέχρι το Σεπτέμβριο του
- Μια τόσο μεγάλη περίοδος (από το Δεκέμβριο του 1988 μέχρι τις 25/1/90 που αποφασίστηκε ο υποβιβασμός) δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί εύλογη για τους σκοπούς του νόμου. Αναφορικά με την κατάσταση του ξενοδοχείου κατά τους ουσιώδεις χρόνους δεν υπάρχει οτιδήποτε που να ανατρέπει τη θέση του καθού. Άλλωστε την έκθεση των διαπιστωθείσων παραλείψεων υπογράφει και ο διευθυντής του ξενοδοχείου. Ενδεικτική είναι και η επιστολή της επαγγελματικής οργάνωσης των ξενοδόχων. Η επόμενη εισήγηση είναι ότι παραβιάστηκε η αρχή της φυσικής δικαιοσύνης γιατί δεν παρασχέθηκε στους αιτητές η ευκαιρία να ακουσθούν και να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς του καθού. Παρόλο που, όπως διαφαίνεται και από τα στοιχεία του φακέλου, οι αιτητές είχαν την ευκαιρία να διατυπώσουν οποιαδήποτε άποψη ήθελαν, εν τούτοις πρέπει να υπογραμμιστεί πως δεν υφίσταται δικαίωμα ακρόασης. Η τελευταία νομίζω απόφαση της Ολομέλειας επί του θέματος, στην οποία γίνεται και διαχρονική επισκόπηση της σχετικής νομολογίας, είναι η Α.Ε. 425, Παντελής Παντελούρης ν. Υπουργικού Συμβουλίου, ημερ. 29/1/
- Η σχετική αρχή εκφράζεται συνεπτυγμένα στο παρακάτω σύντομο απόσπασμα: "Οι καθιερωμένες κατά τη νομολογία μας αρχές είναι ότι το δικαίωμα του διοικουμένου να ακούεται πριν από την έκδοση μιας διοικητικής πράξεως που τον αφορά υπάρχει στις περιπτώσεις που το προβλέπει ο Νόμος ή όταν η επίδικη διοικητική πράξη αποτελεί στην ουσία επιβολή ποινής ή κυρώσεως ή όταν είναι τιμωρητικής ή πειθαρχικής φύσεως." Βλέπε επίσης απόφαση αρ. 207/89, Νεοφύτου ν. Δημοκρατίας, ημερ. 24/3/
- Στην περίπτωσή μας δεν συντρέχει καμιά από τις παραπάνω προϋποθέσεις που θα έδινε το δικαίωμα ακρόασης στους αιτητές. Επαναλαμβάνω ότι κατά την ανταλλαγείσα αλληλογραφία μεταξύ των διαδίκων τους δόθηκε η ευκαιρία να εκφράσουν τις απόψεις τους. Προβλήθηκε περαιτέρω ο ισχυρισμός ότι η απόφαση παραβιάζει το άρθρο 23 του Συντάγματος που κατοχυρώνει το δικαίωμα κινητής και ακίνητης ιδιοκτησίας. Πέρα από την απλή αναφορά στη γνωστή υπόθεση Ιουλία Μαγκλή & Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1984)3 Α.Α.Δ. 351 και τη διατύπωση της εισήγησης δεν αναπτύχθηκε με ποίο τρόπο η απόφαση αντιστρατεύεται τις συνταγματικές διατάξεις. Η γενικότητα και αοριστία του ισχυρισμού δεν επιτρέπει ούτε δικαιολογεί την εξέτασή του από το δικαστήριο. Οι αιτητές αμφισβήτησαν ακόμη ότι έγινε η δέουσα έρευνα ή αντικειμενική εκτίμηση των γεγονότων που θα επέτρεπε στους καθών να διαπιστώσουν πως το ξενοδοχείο πληροί τους όρους που θέτει το άρθρο 4
(2)του νόμου για τη συμπερίληψη του "Αστυ" στα ξενοδοχεία τριών αστέρων. Ούτε σ' αυτή την περίπτωση το επιχείρημα του αιτητή είχε οποιοδήποτε στήριγμα. Έχοντας όμως κανείς υπόψη τα παραρτήματα που είναι επισυνημμένα στη γραπτή ένσταση του καθού καθώς και τα άλλα στοιχεία του φακέλου καταλήγει αβίαστα στο συμπέρασμα πως έγινε κάθε δυνατή έρευνα και ότι από τις αλλεπάλληλες επιθεωρήσεις του ξενοδοχείου διαπιστώθηκε πως δεν τηρούσε τις προδιαγραφές του νόμου. Είναι επίσης χωρίς βάση και απορριπτέος και ο λόγος ακύρωσης για πλάνη περί τα πράγματα και το δίκαιο που έγινε σε συνδυασμό με το επιχείρημα για έλλειψη δέουσας έρευνας. Τέλος οι αιτητές υποστήριξαν ότι παράνομα ειδοποιήθηκε ο διευθυντής τους για τις ελλείψεις γιατί δεν ήταν αρμόδιος να επιληφθεί τέτοιου θέματος. Ο Οργανισμός όφειλε εκ του νόμου να ειδοποιήσει τους ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου. Το άρθρο 11 του τροποποιητικού νόμου αρ. 28/85 ρυθμίζει θέματα που αφορούν στη διεύθυνση ξενοδοχείου. Προβλέπει ότι μια τέτοια επιχείρηση μπορεί να διευθύνεται είτε από το διευθυντή της είτε αυτοπροσώπως από τον κύριο της επιχείρησης εφόσον είναι κάτοχοι ορισμένων προσόντων. Το διαβάζω: 11.
(1)Εκάστου ξενοδοχείου προΐσταται Διευθυντής κεκτημένος τα υπό των επομένων διατάξεων οριζόμενα προσόντα. Την διεύθυνσιν δύναται να ασκή αυτοπροσώπως και ο κύριος της επιχειρήσεως, φυσικόν πρόσωπον, εφ' όσον κέκτηται τα προσόντα ταύτα.
(2)Ο Διευθυντής είναι υπεύθυνος έναντι πάσης αρχής διά την λειτουργίαν του ξενοδοχείου συμφώνως προς τον παρόντα Νόμον και τους Κανονισμούς και διά την υπό της επιχειρήσεως εκπλήρωσιν των υπό τούτων οριζομένων υποχρεώσεων. Επίσης ο Διευθυντής είναι υπεύθυνος διά την παροχήν εις τους πελάτας υπηρεσιών και ανέσεων αναλόγων προς την τάξιν εις ήν κατατάσσεται το ξενοδοχείον, διά την καλήν συντήρησιν αυτού και την επίπλωσίν. του, διά την καλήν λειτουργίαν του μηχανικού εξοπλισμού του και διά την εξασφάλισιν τάξεως, ησυχίας και ευπρεπείας εν αυτώ." Ο κανονισμός 73 των περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων (Γενικών) Κανονισμών του 1985 (Κ.Δ.Π. 192/85) ορίζει ότι για τις υποχρεώσεις των ξενοδοχείων, όπως οι συζητούμενες, έχει ευθύνη ο κύριος αυτού και διαζευτικά ο διευθυντής του. Παραθέτω το ουσιαστικό μέρος του κανονισμού: "73. Ο κύριος της ξενοδοχειακής επιχειρήσεως ή ο Διευθυντής είναι υπεύθυνος - (α) διά την αρτίαν συντήρησιν απάντων των χώρων, επιπλώσεως και εξοπλισμού του ξενοδοχείου· (β) διά την άμεπτον από απόψεως καθαριότητος κατάστασιν απάντων των χώρων του ξενοδοχείου· (γ) ................................. (δ) ................................. (ε) διά την παροχήν των υπό του ξενοδοχείου προσφερομένων και διαφημιζομένων υπηρεσιών και ανέσεων." Ενόψει των παραπάνω διατάξεων οι αιτιάσεις των αιτητών που αμφισβητούν τη νομιμότητα των ειδοποιήσεων κρίνονται ανυπόστατες. Η επίδικη απόφαση ήταν υπό τις περιστάσεις, αν όχι αναπόφευκτη, λογικά επιτρεπτή. Η προσφυγή απορρίπτεται. Οι αιτητές να πληρώσουν £75 έναντι των εξόδων του καθού η αίτηση. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο