Παντζιαρής ν. Δημοκρατίας
(1993)4 ΑΑΔ 268 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1993)4 ΑΑΔ 268 9 Φεβρουαρίου, 1993 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΑΚΗΣ ΠΑΝΤΖΙΑΡΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 958/88) Αναθεωρητική Δικαιοδοσία - Δικαστικός Έλεγχος - Έλεγχος νομι-μότητος - Πλάνη περί τα πράγματα ή το Νόμο και υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας - Κατά την εξέταση της νομιμότητας το Δικαστήριο περιορίζεται στα γεγονότα που ήταν ενώπιον των καθ' ων η αίτηση. Η μόνη αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων, ήταν η διαφορά κεφαλαιουχικών εκπτώσεων που παραχωρήθηκαν στον αιτητή στο έτος 1979, για την αγορά διαμερίσματος στη Λεμεσό, πράγμα που αποτέλεσε και το γενεσιουργό λόγο για την άσκηση της προσφυγής. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
(1)Είναι νομολογημένο, ότι η εξουσία του Διοικητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της διοικητικής πράξης και δεν επεμβαίνει όταν η επίδικη απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή στην κρίση του αρμόδιου οργάνου, εκτός αν φανεί ότι υπήρξε πλάνη περί τα πράγματα ή το Νόμο, ή υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας.
(2)Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του αναφορικά με την αξία της γης, ο αιτητής κατά την εκδίκαση της προσφυγής καταχώρησε ένορκη δήλωση ο ίδιος, όπως και από εκτιμητή ακίνητων, με σκοπό να αποδείξει ότι η αξία της γης κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν πολύ χαμηλότερη από ό,τι την υπολόγισε ο Έφορος. Ανεξάρτητα με το περιεχόμενό τους και τη βαρύτητα που μπορούσε να δοθεί σ' αυτές όσον αφορά την αποδεικτική τους αξίας, εφόσον δεν ήταν ενώπιον του Εφόρου κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης, μια και είναι μεταγενέστερες, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο, γιατί, κατά την εξέταση της νομιμότητας μιας διοικητικής πράξης, το Δικαστήριο περιορίζεται στα γεγονότα που ήταν ενώπιον των καθ' ων η αίτηση.
(3)Η απόφαση του Εφόρου ήταν κάτω από τις περιστάσεις και εν όψει των γεγονότων εύλογα επιτρεπτή. Η προσφυγή απορρίπτεται με £200 έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Georghiades v. Republic
(1982)3 C.L.R. 659, Ieronymides v. Republic
(1988)3 C.L.R.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της ειδοποίησης επιβολής φορολογίας στον αιτητή από τους καθ' ων η αίτηση αναφορικά με το φορολογικό έτος
- Γ. Κολοκασίδης, για τον Αιτητή. Λ. Ευαγγέλου, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, με την Χρ. Ιωσήφ, Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή αυτή ο αιτητής ζητά από το Δικαστήριο την πιο κάτω θεραπεία:- "Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και ή απόφαση των καθ' ων η αίτηση που κοινοποιήθηκε στον Αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 29/9/88 ή και που περιλαμβάνεται στις ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας της ιδίας ημερομηνίας με την οποία, σχετικά με την επένδυση σε διαμέρισμα στη Λεμεσό, και τον υπολογισμό των εκπτώσεων λόγω κεφαλαιουχικής επένδυσης, υπολογίζεται η αξία της γης σε £3,494.- ή και με την οποία αρνούνται οι καθ' ωv η αίτηση μεταφορά ζημιάς £3,254.- από 1979 είναι άκυρη παράνομη και στερείται οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος." Το εισόδημα του αιτητή κατά τον ουσιώδη χρόνο προήρχετο από μισθωτές υπηρεσίες σε διάφορες εταιρείες. Ο αιτητής υπέβαλε δηλώσεις εισοδήματος για το φορολογικό έτος 1980 στις 27/3/1981 και η φορολογία φόρου εισοδήματος η οποία είναι πρόσθετη για το έτος αυτό επιβλήθηκε στις 16/5/
- Για την πιο πάνω φορολογία ο αιτητής υπέβαλε ένσταση μέσω των λογιστών του με επιστολή ημερομηνίας 10/6/1986 ισχυριζόμενος ότι η φορολογία είναι υπερβολική λόγω της διαφοράς των κεφαλαιουχικών εκπτώσεων που του παραχωρήθηκαν σε σύγκριση με εκείνες που διεκδικούσε ο ίδιος. Σε δυο συναντήσεις στις οποίες παρευρέθηκαν ο αιτητής, ο ελεγκτής του και λειτουργός του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων κατά την 11/9/1987 και 13/10/1987 συζητήθηκε το θέμα χωρίς όμως να επέλθει συμφωνία. Ο Έφορος Φόρου Εισοδήματος (Έφορος) αφού εξέτασε την ένσταση του αιτητή, διατήρησε την αρχική του απόφαση και απέστειλε στον αιτητή ειδοποίηση επιβολής φορολογίας με ημερομηνία 29/9/1988 μαζί με συνοδευτική επιστολή ίδιας ημερομηνίας στην οποία δίδεται η αιτιολογία της απόφασης. Στην επιστολή του Εφόρου αναφέρονται τα εξής:- "(α)Το κόστος διαμερίσματος στην πολυκατοικία Φλαμίγκο στην Λεμεσό, υπελογίσθη σε £16,012 (κόστος κατασκευής £13,386 πλέον κέρδος εργολάβου £2,626 - καθ' υπολογισμό - με παρόμοιας φύσεως επιχειρήσεις). Οι αποσβέσεις που παραχωρήθηκαν στο έτος 1979 θα περιορισθούν κατά £3,254 (διαφορά κόστους οικοπέδων) και δεν θα επιτραπεί ισάξιον ποσό σαν ζημιά εκ μεταφοράς. (β) Το όφελος αυτοκινήτου υπελογίσθη εις £200 ετησίως, για τα χρόνια 1982 μέχρι 1985 και £300 για τα χρόνια 1986 και
- (γ) Τα ενοίκια διαμερίσματος που βρίσκεται στην πολυκατοικία Φλαμίγκο, θα αυξηθούν κατά 14% από το
- Ο λόγος είναι ότι στο διαμέρισμα μένει η πεθερά σας από το 1979 και δεν υπελογίσθη καμιά αύξηση μέχρι σήμερα. (δ)Έξοδα παραστάσεως θα επιτραπούν £500 κατ' έτος από το
- (ε) Οι τόκοι για δάνεια για επιδιορθώσεις κατοικίας θα επιτραπούν.
- Η ένσταση σας για το φορολογικό έτος 1980 καθώς και οι φορολογίες για τα χρόνια 1982 έως 1987, θα αναθεωρηθούν με βάση την πιο πάνω απόφαση μου.
- Εάν θεωρείτε τον εαυτό σας αδικημένο με την πιο πάνω απόφαση μου, μπορείτε να προσφύγετε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Δημοκρατίας μέσα σε 75 μέρες από την ημερομηνία που θα φέρουν οι ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας." Το μόνο σημείο για το οποίο υπάρχει διαφωνία μεταξύ των διάδικων είναι η διαφορά κεφαλαιουχικών εκπτώσεων που παραχωρήθηκαν στο έτος 1979 για την αγορά διαμερίσματος στη Λεμεσό. Στις 26/8/1977 ο αιτητής αγόρασε στις 26/8/1977 ένα διαμέρισμα στην πολυκατοικία "Φλαμίγκο" στη Λεμεσό και διεκδίκησε κεφαλαιουχικές εκπτώσεις για την αγορά του διαμερίσματος. Ο Έφορος παραχώρησε από το έτος 1977 μέχρι και το έτος 1979 τις πιο κάτω κεφαλαιουχικές εκπτώσεις για το επίδικο διαμέρισμα και τον εξοπλισμό του, δηλαδή έκπτωση για επένδυση, επιταχυνόμενη απόσβεση και έκπτωση για ετήσια φθορά. Έτος Παραχωρηθέν ποσό 1977 £1.980.- 1978 5.395.- 1979 11.520.- £21.895.- Από τους λογαριασμούς της κατασκευάστριας εταιρείας της πολυκατοικίας "Φλαμίγκο" ΕΠΑΚ Λτδ φάνηκε ότι το κόστος κατασκευής του επίδικου διαμερίσματος ήτο μόνο £13.386 και όχι £17.506 όπως είχε αρχικά υπολογισθεί. Το κέρδος του τούτου όπως αποφάσισε ο Έφορος οι αποσβέσεις που έπρεπε να είχαν δοθεί έπρεπε να υπολογισθούν πάνω σε ποσό £16.012, ως ακολούθως :- Κόστος κατασκευής σύμφωνα με λογαριασμούς πλέον κέρδος (say 19,6%) £13.386 2.626 16.012 Μείον αξία κτιρίου προ του 1974 (συμφ. λ/σμών) 2.602 Ποσό που δικαιούται για επιταχυνόμενη απόσβεση 13.410 πλέον 10% έκπτωση λόγω επένδυσης 1.601 3% κανονική απόσβεση για αξία προ 1974 80 30% αρχική απόσβεση για έπιπλα (2.731) 819 100% επιταχυνόμενη απόσβεση για έπιπλα 2.731 Σύνολο αποσβέσεων που δικαιούνται
(1979)18.461 Αποσβέσεις ήδη παραχωρηθείσαι 1977-1979 21.895 Αποσβέσεις που δεν έπρεπε να διεκδικηθούν 3.254 Συγκρίνοντας τις αποσβέσεις που ήδη παραχωρήθηκαν κατά τα έτη 1977-1979 με τις αποσβέσεις που έπρεπε να είχαν παραχωρηθεί προέκυψε μια διαφορά £3.
- Ως εκ τούτου ο Έφορος δεν επέτρεψε ισάξιο ποσό ζημιάς του έτους 1979 προς μεταφορά στο έτος 1980 επειδή η ζημιά προέκυψε από τις κεφαλαιουχικές εκπτώσεις £11.520 αναφορικά με το ίδιο διαμερισμά που είχαν δοθεί στο έτος
- Ο υπολογισμός του αιτητή είναι ο πιο κάτω:- Συνολικό ποσό που κατεβλήθη για το διαμέρισμα μείον το μερίδιο του αιτητή επί της αξίας της γης την 26/8/77 σύμφωνα με τον εργολάβο £1906 £463 £19.043 £19.043 μείον κόστος κτιρίου προ της 1/5/75 που επέρασε ο νόμος για άμεση διαγραφή επενδύσεων ποσό επί του οποίου δικαιούται αποσβέσεις ο αιτητής σύμφωνα με τον ίδιο £2.602 £16.441 Όπως φαίνεται από τον υπολογισμό του αιτητή υπάρχει διαφορά στον υπολογισμό της αξίας της γης, οπόταν με τον υπολογισμό του ο αιτητής δικαιούται αποσβέσεις σε μεγαλύτερο ποσό, παρά με τον υπολογισμό του Εφόρου. Είναι η θέση του αιτητή ότι ο υπολογισμός του Εφόρου αναφορικά με την αξία του μεριδίου του επί της γης είναι εσφαλμένος γιατί δε βασίστηκε πάνω σε πραγματικές ενδείξεις αλλά κατέληξε σ' αυτόν συμπερασματικά λαμβάνοντας μόνο υπόψη του το κέρδος του εργολάβου όχι όμως το κέρδος του "developer". Συνεπώς είναι ο ισχυρισμός του αιτητή ότι ο Έφορος πλανήθηκε και παρέλειψε να διεξάγει τη δέουσα έρευνα όσον αφορά τα πραγματικά γεγονότα, γεγονός που πρέπει να οδηγήσει σε ακυρότητα την επίδικη απόφαση. Η θέση του Εφόρου είναι ότι υπολόγισε την αξία της γης αφαιρώντας από την αξία του διαμερίσματος, η οποία είναι δεδομένη, την αξία του κόστους κατασκευής όπως δηλώθηκε στους λογαριασμούς του πωλητή δηλαδή £13.386 πλέον το κέρδος του εργολάβου, που υπολογίστηκε σε 19,6% δηλαδή £2.
- Ο Έφορος υπολόγισε το κέρδος του εργολάβου σε 19,6% αντί σε 15% που υπολογίζεται συνήθως, εν όψει του ότι ο εργολάβος οικοδομής και ο "developer" ήταν το ίδιο πρόσωπο, το οποίο κέρδος του εργολάβου-''developer" πραγματοποιήθηκε τόσο πάνω στην ανάπτυξη και πώληση της οικοδομής όσο και του κτήματος-οικοπέδου. Είναι νομολογημένο ότι η εξουσία του Διοικητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της διοικητικής πράξης και δεν επεμβαίνει όταν η επίδικη απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή στην κρίση του αρμόδιου οργάνου εκτός αν φανεί ότι υπήρξε πλάνη περί τα πράγματα ή το Νόμο ή υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας (βλέπε Georghiades v. Republic
(1982)3 C.L.R. 659). Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του αναφορικά με την αξία της γης ο αιτητής κατά την εκδίκαση της προσφυγής καταχώρησε ένορκη δήλωση ο ίδιος, όπως και από εκτιμητή ακίνητων, με σκοπό να αποδείξει ότι η αξία της γης κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν πολύ χαμηλότερη από ότι την υπολόγισε ο Έφορος. Ανεξάρτητα με το περιεχόμενό τους και τη βαρύτητα που μπορούσε να δοθεί σ' αυτές όσον αφορά την αποδεικτική τους αξία, εφόσον δεν ήταν ενώπιον του Εφόρου κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης, μια και είναι μεταγενέστερες, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο, γιατί, κατά την εξέταση της νομιμότητας μιας διοικητικής πράξης, το Δικαστήριο περιορίζεται στα γεγονότα που ήταν ενώπιον του καθ' ου η αίτηση οργάνου (βλέπε Athinoulla Ieronymides v. Republic
(1988)3 C.L.R. 2657). Στην προκειμένη περίπτωση ο Έφορος κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης αφού έλαβε υπόψη το κόστος της κατασκευής του κτιρίου, όπως δηλώθηκε στους λογαριασμούς του πωλητή, πλέον το κέρδος του εργολάβου -"developer" για να καθορίσει την αξία του κτιρίου, θεώρησε ότι το υπόλοιπο ποσό που πληρώθηκε για την αγορά του διαμερίσματος αφορούσε την αξία της γης. Έχοντας υπ' όψη μου τα πιο πάνω θεωρώ ότι η απόφαση του Εφόρου ήταν κάτω από τις περιστάσεις και εν όψει των γεγονότων εύλογα επιτρεπτή και για το λόγο αυτό έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί. Συνεπώς η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με £200.00 έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται με £200,- έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο