Mικελλής Kυριάκος και Άλλοι ν. Δημοκρατίας (Yπουργείο Άμυνας) και Άλλου (1993) 4 ΑΑΔ 728

(1993)4 ΑΑΔ 728 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(1993)4 ΑΑΔ 728 24 Μαρτίου 1993 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146, 28 ΚΑΙ 29 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΙΚΕΛΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 356/91) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος - Επιτακτική προθεσμία των 75 ημερών - Επιβάλλεται για λόγους δημοσίας τάξεως - Εκπρόθεσμη η προσφυγή στην κριθείσα περίπτωση. Αντικείμενο της προσφυγής αποτέλεσε κατά βάση η παραμονή των αιτητών που είχαν αποφοιτήσει από Ανώτατη Στρατιωτική Σχολή στον ίδιο βαθμό (αυτόν του ανθυπολοχαγού και, αντίστοιχα, αντυποσμηναγού, με τον οποίο και διορίστηκαν στο Στρατό της Δημοκρατίας) για χρονικό διάστημα πολύ μεγαλύτερο από εκείνο μέσα στο οποίο θα μπορούσαν να είχαν προαχθεί στην επόμενο βαθμό. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:

1. Με την επιστολή του ημερ. 31.5.90, ο δικηγόρος των αιτητών δε ζήτησε την κρίση του Συμβουλίου Κρίσεων για τα τρία συμπληρωμένα χρόνια, αλλά λόγω της ισχυριζόμενης άνισης και δυσμενούς μεταχείρισης, ζήτησε την άρση της κατάστασης αυτής, με το να προαχθούν οι αιτητές αναδρομικά. Αυτό είναι το νόημα της επιστολής με βάση το κείμενό της. Στο αίτημα αυτό των αιτητών υπήρξε η άρνηση που υποδηλώθηκε με την προαγωγή τους στις 5.10.90 από 1.9.90, καθώς επίσης και με την επιστολή των καθ'ων η αίτηση ημερ. 18.1.
2. Συνεπώς, η προσφυγή αυτή είναι εκπρόθεσμη, γιατί δεν ασκήθηκε εντός 75 ημερών από την ημέρα της απορριπτικής απόφασης των καθ' ων η αίτηση, σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου 3 του Άρθρου 146 του Συντάγματος, που είναι επιτακτικές και τέθηκαν για λόγους δημόσιας τάξης.
3. Σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς, η δυνατότητα προαγωγής των αιτητών ήταν δυνητική και όχι υποχρεωτική και έστω και αν οι αιτητές εκρίνοντο προακτέοι από το Συμβούλιο Κρίσεων σε προγενέστερο στάδιο, η προαγωγή τους δε θα ήταν κατορθωτή, αν δεν υπήρχαν κενές θέσεις στο βαθμό που προορίζοντο. Συνεπώς, ούτε και επί της ουσίας δε θα πετύχαιναν οι αιτητές, έστω και αν εγίνετο αποδεκτό από το Δικαστήριο ότι υπήρχε συνεχής παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας από μέρους των καθ' ων η αίτηση, εφόσον τέτοιες θέσεις δεν υπήρχαν. H προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Προσφυγή. Προσφυγή κατά της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα των αιτητών ημερομηνίας 31.5.1990 όπως η προαγωγή τους σε Υπολοχαγούς γίνει στα τρία χρόνια από το διορισμό τους στη θέση Ανθυπολοχαγού. Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές. Μ. Ευαγγέλου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. XPYΣOΣTOMHΣ, Δ.: Οι αιτητές με την παρούσα προσφυγή ζητούν: "
4. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση των Καθ' ων η αίτηση να απορρίψουν το από 31.5.1990 τεθέν αίτημα των αιτητών είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος.
5. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η άρνηση και/ή παράλειψη των Καθ' ων η αίτηση να ικανοποιήσουν το από 31.5.1990 αίτημα των αιτητών είναι άκυρη, παράνομη και πως ότι παραλείφθηκε θα πρέπει να διενεργηθεί." Οι αιτητές είναι απόφοιτοι Ανωτάτων Στρατιωτικών Σχολών και οι με αρ. 1-11 διορίσθηκαν στο Στρατό της Δημοκρατίας στις 18.7.84, με το βαθμό του ανθυπολοχαγού, οι δε με αρ. 12 και 13 στις 13.6.84, με το βαθμό του ανθυποσμηναγού. Οι αιτητές μέχρι το 1990 δεν είχαν κριθεί από το αρμόδιο Συμβούλιο Κρίσεων Αξιωματικών, αλλά ούτε και υπήρχαν κενές θέσεις για τον επόμενο βαθμό του υπολοχαγού ή υποσμηναγού, αντίστοιχα. Η πρώτη φορά που κρίθηκαν οι αιτητές ήταν το 1990, με βάση τις πρόνοιες των περί Αξιωματικών του Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις) Κανονισμών του 1990 (Κ.Δ.Π. 90/90) και επειδή πληρούσαν τα τυπικά προσόντα για κρίση, που αναφέρονται στην παρ.

(1)του Καν. 27 των Κανονισμών αυτών, κρίθηκαν από το Συμβούλιο Κρίσεων Αξιωματικών ως προακτέοι κατ' αρχαιότητα και προάχθηκαν στο βαθμό του υπολοχαγού και υποσμηναγού, αντίστοιχα. Σύμφωνα με τον Καν. 12 των περί Ιεραρχίας και Προαγωγής Μονίμων Αξιωματικών και Υπαξιωματικών του Στρατού της Δημοκρατίας Κανονισμών του 1981 (Κ.Δ.Π. 118/81), που ίσχυαν μέχρι τις 18.5.90, που τέθηκαν σε ισχύ οι Κανονισμοί της Κ.Δ.Π. 90/90, οι αιτητές μπορούσαν να προαχθούν στον επόμενο βαθμό του υπολοχαγού ή υποσμηναγού μετά την συμπλήρωση έξι μηνών στο βαθμό του ανθυπολοχαγού ή υποσμηναγού, αντίστοιχα. Η δυνατότητα προαγωγής των αιτητών ήταν δυνητική και όχι υποχρεωτική. Επίσης, σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 3 του Καν. 11, της Κ.Δ.Π. 118/81, απαραίτητη προϋπόθεση για προαγωγή τους ήταν να είχαν κριθεί ως προακτέοι από το αρμόδιο Συμβούλιο Κρίσεων και να υπήρχαν και αντίστοιχες κενές θέσεις στο βαθμό για τον οποίο προορίζοντο. Προτού ολοκληρωθούν οι τακτικές ετήσιες κρίσεις του 1990, οι αιτητές, δια του δικηγόρου τους, με επιστολή ημερ. 31.5.90, μεταξύ άλλων, παραπονέθηκαν ότι για έξι χρόνια παρέμειναν στον ίδιο βαθμό, ενώ άλλοι απόφοιτοι της Σχολής Ευελπίδων έτυχαν εντελώς διαφορετικής μεταχείρισης, με συνέπεια να υπάρχει δυσανάλογη απόσταση μεταξύ του χρόνου αποφοίτησης και της σε έτη διαφοράς σε βαθμό και παραπονέθηκαν για άνιση και δυσμενή μεταχείριση, καταστρεπτική της ομαλής ανέλιξής τους. Η επιστολή καταλήγει ως ακολούθως: ".................................................................................................... ε. Δυνάμει των νέων κανονισμών υπάρχει η ρητή πρόνοια ότι κατ' ελάχιστο όριο η παραμονή στον αυτό βαθμό περιορίζεται στα τρία χρόνια. στ. Η κανονιστική αυτή ρύθμιση επιβάλλει όπως υπολογιστεί με βάση τα χρόνια που παρέμειναν στο βαθμό Ανθυπολοχαγού.

1. Γι' αυτό και το αίτημά τους όπως η προαγωγή τους σε Υπολοχαγούς γίνει στα τρία χρόνια από το διορισμό τους στη θέση Ανθυπολοχαγού. Η λύση αυτή επιβάλλεται προς άρση της διαφοροποιημένης και άνισης μεταχείρισης που έχουν ήδη υποστεί έναντι αξιωματικών με τα ίδια μ' αυτούς προσόντα, ώστε με τον τρόπο τούτο να επέλθει και λογική εξομάλυνση της διαφοράς χρονίας αποφοίτησης με τη διαφορά στα έτη κατοχής του βαθμού του υπολοχαγού. Έχω τη γνώμη ότι οι πελάτες μου δικαιούνται να τύχουν αυτής της μεταχείρισης γιατί δεν το αποκλείει η Νομολογία του Ανωτάτου και επιπλέον συντελεί σε εφαρμογή της χρηστής διοίκησης." Οι καθ' ων η αίτηση, με επιστολή τους ημερ. 18.1.91, απάντησαν στους αιτητές ότι δεν ετίθετο θέμα άνισης ή δυσμενούς μεταχείρισης των και ότι στην περίπτωση τους δεν είχε γίνει οποιαδήποτε παρανομία. Επίσης, αναφέρθηκε πως οι προαγωγές τους δεν μπορούσαν να γίνουν αναδρομικά. Σαν αποτέλεσμα, καταχωρήθηκε η παρούσα προσφυγή. Οι καθ' ων η αίτηση ήγειραν προδικαστική ένσταση και ισχυρίστηκαν ότι η παρούσα προσφυγή καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, γιατί από της απόφασης και/ή πράξης των καθ' ων η αίτηση, με την οποία απορρίφθηκε και δεν ικανοποιήθηκε το από 31.5.90 αίτημα των αιτητών, μέχρι την 12.4.91, ημερομηνία καταχώρησης της προσφυγής, παρήλθε η προθεσμία των 75 ημερών της παραγράφου 3 του άρθρου 146 του Συντάγματος. Ο δικηγόρος των αιτητών ανέφερε στη γραπτή του αγόρευση πως με την από 31.5.90 επιστολή του, όπου καταδείκνυε και υπογράμμιζε την δυσμενέστατη και άνιση μεταχείριση που έτυχαν οι αιτητές κατά της μη ομαλής ανέλιξής τους, ζητήθηκε η άρση της ανισότητας και δεν ικανοποιήθηκε ποτέ το νόμιμο αίτημά τους, όπως τον πληροφόρησαν οι καθ' ων η αίτηση με την επιστολή τους ημερ. 18.1.91, παράρτημα
2. Πέραν τούτου, αρνείται ότι ζητήθηκε αναδρομικός διορισμός. Αυτό που ζητήθηκε, είπε, ήταν η εφαρμογή του κανονισμού για κρίση από το Συμβούλιο Κρίσης στα τρία συμπληρωμένα χρόνια στη θέση ανθυπολοχαγού και ανθυποσμηναγού, αντίστοιχα, κρίση που έπρεπε να γίνεται τακτικά, κάθε χρόνο, και τούτο προς άρση άνισης και δυσμενούς μεταχείρισης σε όμοιες περιπτώσεις. Χαρακτήρισε δε την παράλειψη αυτή, που αποτελούσε υποχρέωση βάσει των κανονισμών της Κ.Δ.Π. 118/81 έως και την Κ.Δ.Π. 90/90, συνεχή παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας από μέρους των καθ' ων η αίτηση, την οποία δε διέκοψε ούτε η προαγωγή των αιτητών το 1990, ούτε η επιστολή ημερ. 18.1.
3. Η εισήγηση του δικηγόρου των αιτητών δε με βρίσκει σύμφωνο. Με την επιστολή του ημερ. 31.5.90, δε ζήτησε την κρίση του Συμβουλίου Κρίσεων για τα τρία συμπληρωμένα χρόνια, αλλά λόγω της ισχυριζόμενης άνισης και δυσμενούς μεταχείρισης, ζήτησε την άρση της κατάστασης αυτής, με το να προαχθούν οι αιτητές αναδρομικά. Αυτό είναι το νόημα του ακόλουθου αποσπάσματος της προαναφερθείσας επιστολής του, ημερ. 31.5.90: "
4. Γι' αυτό και το αίτημά τους όπως η προαγωγή τους σε Υπολοχαγούς γίνει στα τρία χρόνια από το διορισμό τους στη θέση Ανθυπολοχαγού." Στο αίτημα αυτό των αιτητών υπήρξε η άρνηση που υποδηλώθηκε με την προαγωγή τους στις 5.10.90 από 1.9.90, παράρτημα 2, καθώς επίσης και με την επιστολή των καθ' ων η αίτηση ημερ. 18.1.91, παράρτημα
5. Συνεπώς, η προσφυγή αυτή είναι εκπρόθεσμη, γιατί δεν ασκήθηκε εντός 75 ημερών από την ημέρα της απορριπτικής απόφασης των καθ' ων η αίτηση, σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου 3 του άρθρου 146 του Συντάγματος, που είναι επιτακτικές και τέθηκαν για λόγους δημόσιας τάξης. Καταλήγοντας στο συμπέρασμα αυτό, δεν κρίνω σκόπιμο να εμβαθύνω στην ουσία της υπόθεσης. Θα περιοριστώ μόνο να πω πως σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς, η δυνατότητα προαγωγής των αιτητών ήταν δυνητική και όχι υποχρεωτική και έστω και αν οι αιτητές εκρίνοντο προακτέοι από το Συμβούλιο Κρίσεων σε προγενέστερο στάδιο, η προαγωγή τους δε θα ήταν κατορθωτή, αν δεν υπήρχαν κενές θέσεις στο βαθμό που προορίζοντο και τέτοιες θέσεις δεν υπήρχαν. Συνεπώς, ούτε και επί της ουσίας δε θα πετύχαιναν οι αιτητές, έστω και αν εγίνετο αποδεκτό από το Δικαστήριο ότι υπήρχε συνεχής παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας από μέρους των καθ' ων η αίτηση. Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Οι αιτητές να πληρώσουν τα έξοδα. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. H προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο