Θωμαΐδου Mαρία - Nίκη ν. Συμβουλίου Eγγραφής Kτηματομεσιτών
(1993)4 ΑΑΔ 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1993)4 ΑΑΔ 2010 17 Σεπτεμβρίου, 1993 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΜΑΡΙΑ-ΝΙΚΗ ΘΩΜΑΪΔΟΥ, Αιτήτρια, v. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΚΤΗΜΑΤΟΜΕΣΙΤΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 594/92) Ο περί Κτηματομεσιτών Νόμοι του 1987 έως 1989 - Άρθρο 6(β) - Απαραίτητο προσόν για εγγραφή στο Μητρώο Κτηματομεσιτών, η αποφοίτηση από σχολή μέσης εκπαίδευσης - Παράλειψη της αιτήτριας να προσκομίσει απολυτήριο τέτοιας σχολής - Εύλογη η απόρριψη του αιτήματος για εγγραφή - Προτροπή για προσκόμιση βεβαίωσης από το Υπουργείο Παιδείας, δεν αποτελεί εκτελεστή πράξη. Η αιτήτρια προσέβαλε με την προσφυγή της τόσο την απόφαση των καθ'ων η αίτηση ημερ. 27/5/92, με την οποία απορρίπτετο το αίτημά της για εγγραφή της στο Μητρώο Κτηματομεσιτών, όσο και την μεταγενέστερη απόφασή τους ημερ. 15/7/92, με την οποία την παρέπεμπαν στο Υπουργείο Παιδείας, για την απόκτηση βεβαίωσης αναγνώρισης των πιστοποιητικών που παρουσίασε, ως ισοδύναμα με απολυτήριο σχολής μέσης εκπαίδευσης. Σύμφωνα με το Άρθρο 6(β) των περί Κτηματομεσιτών Νόμων του 1987 έως 1989, απαραίτητο προσόν για εγγραφή στο εν λόγω Μητρώο είναι η αποφοίτηση του αιτητή από σχολή μέσης εκπαίδευσης, αναγνωρισμένη από το Υπουργείο Παιδείας. Οι καθ' ων η αίτηση πρόβαλαν προδικαστική ένσταση πως η δεύτερη από τις δύο προσβληθείσες αποφάσεις δεν ήταν εκτελεστή διοικητική πράξη και ως εκ τούτου η προσβολή της με προσφυγή ήταν απαράδεκτη. Από τη μεριά της η αιτήτρια ισχυρίστηκε πως το Συμβούλιο, παρέλειψε να προβεί στη δέουσα έρευνα αναφορικά με τα απαιτούμενα προσόντα της αιτήτριας, όπως είχε καθήκον, με αποτέλεσμα η επίδικη απόφαση να είναι προϊόν πλάνης περί τα πράγματα και το δίκαιο. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: Η πράξη της 26/6/92 (που γνωστοποιήθηκε στις 15/7/92), εκδόθηκε χωρίς νέα έρευνα της υπόθεσης. Τα στοιχεία είναι της ίδιας φύσεως: πιστοποιητικά πως η αιτήτρια πέτυχε σε διάφορες εξετάσεις. Ενώ το ζητούμενο ήταν ενδεικτικό αποφοίτησης, που η αιτήτρια είχε εκ του Νόμου καθήκον να προμηθεύσει το Συμβούλιο εξ υπαρχής. Η πράξη δεν είχε το χαρακτήρα νέας εκτελεστής απόφασης. Η προτροπή του Συμβουλίου να απευθυνθεί η αιτήτρια στο Υπουργείο δεν είναι τίποτε άλλο, παρά απλή υπόδειξη να προβεί σε οικιοθελές διάβημα, η οποία στερείται εκτελεστότητας. Το θέμα είχε κριθεί με την προγενέστερη απόφαση. Η επίκριση πως παρά την διάταξη του Νόμου το Συμβούλιο ζήτησε επίμονα απολυτήριο γυμνασίου, δεν ευσταθεί. Είναι κατάδηλο από την αλληλογραφία που υπάρχει στο φάκελο, ότι απαιτήθηκε αποδεικτικό αποφοίτησης από αναγνωρισμένη σχολή και η αναφορά σε μια και μοναδική περίπτωση σε απολυτήριο γυμνασίου δεν ήταν δυνατό να οδηγήσει σε παρανόηση. Ούτε δείχνει πως το Συμβούλιο πλανήθηκε ως προς το απαιτούμενο στοιχείο. H προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Κανάκης v. Δημοκρατίας
(1992)3 Α.Α.Δ. 684, Ροκόπος v. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 465, Constantinou a.o. v. Republic
(1966)3 C.L.R. 862. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 27/5/92, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση της αιτήτριας για εγγραφή της στο μητρώο Κτηματομεσιτών. Λ. Παπαφιλίππου, για την Αιτήτρια. Α. Παναγιωτου, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. NIKHTAΣ, Δ.: Το καθού η αίτηση Συμβούλιο εγείρει θέμα ότι η επιστολή του προς την αιτήτρια ημερ. 15/7/92, που είναι αντικείμενο του μέρους Β της αιτούμενης θεραπείας, δεν περιέχει εκτελεστή διοικητική πράξη. Είναι απλά και μόνον πράξη επεξηγηματική ή βεβαιωτική της προγενέστερης απόφασής του ημερ. 27/5/92 που προσβάλλεται στην παράγραφο Α. Κρίνω σκόπιμο για το λόγο αυτό να μεταφέρω εδώ τα αιτήματα της προσφυγής έτσι όπως διατυπώνονται παραλείποντας τις ταυτολογίες. Η αιτήτρια ζητά διακήρυξη του δικαστηρίου ότι (Α) η απόφαση των καθών η αίτηση, που κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια με επιστολή ημερ. 27/5/92, με την οποία πληροφόρησαν την αιτήτρια ότι δεν δικαιούται να εγγραφεί ή και αρνήθηκαν να την εγγράψουν στο Μητρώο των Κτηματομεσιτών είναι άκυρη. (Β) Η απόφαση των καθών η αίτηση, που κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια με επιστολή ημερ. 15/7/92, με την οποία απαίτησαν από την αιτήτρια να ζητήσει από το Υπουργείο Παιδείας της Δημοκρατίας βεβαίωση ότι το απολυτήριο σχολής μέσης εκπαίδευσης είναι αναγνωρισμένο από το εν λόγω Υπουργείο αντί να προβούν οι ίδιοι στη δέουσα έρευνα εξακρίβωσης των στοιχείων τούτων, είναι άκυρη. Χρειάζεται πρώτα η εξοικείωση με το ιστορικό της διαφοράς. Δεν είναι άλλωστε μακρό. Η αιτήτρια συμπλήρωσε το προβλεπόμενο έντυπο για εγγραφή της στο Μητρώο Κτηματομεσιτών με σκοπό την εξασφάλιση άδειας να ασκεί το επάγγελμα αυτό. Το Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών είναι το αρμόδιο όργανο "διά την εγγραφήν και παροχήν αδείας εις κτηματομεσίτας" κάτω από το άρθρ. 3
(1)των περί Κτηματομεσιτών Νόμων του 1987 έως 1989 (Ν. 66/87, 44/88, 160/88, 216/88 και 198/89). Το Μητρώο, όπως υπαγορεύει το άρθρ. 4, καταρτίζει και τηρά το Συμβούλιο. Το άρθρ. 15
(1)προβλέπει για τη χορήγηση αδειών από το ίδιο όργανο (βλέπε απόφαση στην Κανάκης v. Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 684, Ροκόπος ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 465). Η άλλη σχετική πρόνοια που αποτελεί κατ' εξοχήν τον πυρήνα του νομικού πλαισίου της διένεξης είναι το άρθρ. 6 του νόμου. Απαριθμεί τα προσόντα χωρίς τα οποία δεν είναι δυνατή η εγγραφή. Ενδιαφέρει το άρθρ. 6
(1)(β): "Πας πολίτης της Δημοκρατίας δικαιούται να εγγραφή ως κτηματομεσίτης εάν το Συμβούλιον πεισθή ότι είναι καλού χαρακτήρος και (α) ............................................................................................... (β) έχει αποφοιτήσει σχολής μέσης εκπαιδεύσεως ανεγνωρισμένης υπό του Υπουργείου Παιδείας." Η αίτηση υποβλήθηκε στις 16/9/
- Στέκομαι στα στοιχεία του εντύπου υπ' αρ. 7 που είναι τυπωμένα: "Έχω αποφοιτήσει από σχολή μέσης εκπαιδεύσεως αναγνωρισμένης από το Υπουργείο Παιδείας". Συμπληρώθηκε ως εξής: "St. Joseph, Nicosia, St. James's School West Malvern, U.K.". Σύμφωνα με το στοιχείο 14 πρέπει να επισυναφθούν, εκτός άλλων, και αντίγραφα των πτυχίων ή πιστοποιητικών του αιτητή. Κανένα από τα τρία πιστοποιητικά που συναπέστειλε με την αίτηση της η αιτήτρια δεν βεβαιώνει την κατοχή του παραπάνω προσόντος από την αιτήτρια (βλέπε παραρτήματα 2 (α), (β) και (γ). Το Συμβούλιο επιλήφθηκε του θέματος στις 12/11/91 αφού στο μεταξύ στις 17/10/91 η αιτήτρια απέστειλε πιστοποιητικό καλού χαρακτήρα όπως απαιτεί ο νόμος. Αποφασίστηκε να κληθεί η αιτήτρια σε συνέντευξη και επίσης να ειδοποιηθεί να προσκομίσει το απολυτήριο Γυμνασίου (βλέπε επιστολή της 3/3/92). Η πρόσκληση σε συνέντευξη ανανεώθηκε για τις 20/4/92 γιατί η αιτήτρια δεν προσήλθε κατά την πρώτη ημερομηνια (13/3/92) που της όρισε το Συμβούλιο (βλέπε σχετική επιστολή της 8/4/92). Στις 4/5/92 το Συμβούλιο ξανάγραψε στην αιτήτρια παρακαλώντας την να στείλει επειγόντως "το απολυτήριο σχολής μέσης εκπαίδευσης αναγνωρισμένης από το Υπουργειο Παιδείας", για να μπορέσει να συνεχίσει την εξέταση της αίτησης. Η αιτήτρια αυτή τη φορά προμήθευσε το Συμβούλιο με διάφορα άλλα πιστοποιητικά ή έγγραφα που είναι συνημμένα στην ένσταση σαν παράρτημα
- Βεβαιώνουν ότι πέτυχε σε κάποιες εξετάσεις όπως στα Νέα Ελληνικά, Αγγλικά (Oral English) και γραφομηχανή. Στις 18/5/92 το Συμβούλιο εξέτασε την αίτηση αλλά την απέρριψε με την αιτιολογία ότι "δεν πληροί τα κριτήρια του άρθρ. 6
(1)(β) γιατί δεν έχει αποφοιτήσει σχολής μέσης εκπαίδευσης αναγνωρισμένης από το Υπουργείο Παιδείας". H απόφαση κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια με την επιστολή ημερ. 27/5/
- Έχει τώρα σημασία να αναφερθούμε σε ότι επακολούθησε. Η αιτήτρια ζήτησε (στις 16/6/92) την ακύρωση της απόφασης με βάση βεβαίωση, ημερ. 12/6/92, που φέρεται να υπογράφεται από τη διευθύντρια της σχολής St. James' s and the Abbey, West Malvern. Η επιστολή πιστοποιεί ότι η σχολή αυτή είναι εγγεγραμμένη σαν σχολή μέσης παιδείας στο Ηνωμένο Βασίλειο (παράρτημα 11). Το Συμβούλιο απάντησε με επιστολή ημερ. 15/7/92 (παράρτημα 13). Προηγήθηκε εξέταση του θέματος στις 26/6/92 στην οποία το Συμβούλιο παρατήρησε, όπως προκύπτει από το πρακτικό του, ότι τα δικαιολογητικά της αιτήτριας δείχνουν πως παρακολούθησε διάφορα μαθήματα στην πιο πάνω σχολή, αλλά δεν είχε αποστείλει το απολυτήριο του σχολείου απο το οποίο αποφοίτησε. Στην απαντητική επιστολή τονίζεται ότι το Συμβούλιο δεν αμφισβητεί το καθεστώς της σχολής St. James' s and the Abbey αλλά παρατηρεί ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με το νόμο, δηλαδή, η αιτήτρια δεν προσκόμισε απολυτήριο. Υποδείχθηκε περαιτέρω πως σε περίπτωση που επιμένει ότι τα πιστοποιητικά ικανοποιούν την παραπάνω προϋπόθεση του νόμου θα μπορούσε να αποταθεί στο Υπουργείο Παιδείας για να εξασφαλίσει σχετική βεβαίωση. Η αιτήτρια έδωσε συνέχεια. Στις 9/7/92 έστειλε νέο έγγραφο από το St. James's, που φέρει ημερομηνία 2/7/92, το οποίο βεβαιώνει ότι η αιτήτρια αποφοίτησε από το σχολείο αυτό το
- Συγχρόνως ζήτησε την εγγραφή της στο Μητρώο Κτηματομεσιτών. Το Συμβούλιο απάντησε στις 20/7/92 (παράρτημα 15) ότι θα επιλαμβανόταν του θέματος κατά την επόμενη συνεδρία του που θα γινόταν τον περασμένο Σεπτέμβριο. Από τη σκοπιά της αιτήτριας η υπόθεση συζητήθηκε πάνω στη βάση ότι ήταν μέσα στα καθήκοντα του Συμβουλίου, σαν διοικητικού οργάνου, να προβεί σε δέουσα έρευνα αναφορικά με το προσόν της αποφοίτησης από αναγνωρισμένη σχολή και σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στην αίτηση, τα οποία εκθέσαμε πιο πριν. Και πως δεν ήταν υποχρέωση της αιτήτριας να αποταθεί στο Υπουργείο όπως της ζήτησαν να πράξει. Για να εκπληρώσει την υποχρέωση του το Συμβούλιο όφειλε να στείλει τα πιστοποιητικά της αιτήτριας στο Υπουργείο Παιδείας "για τελική γνωμοδότηση" όπως αναφέρεται επί λέξει στην αγόρευση της αιτήτριας "και χορήγηση της σχετικής βεβαίωσης". Όμως ενόψει της παρατήρησης του δικηγόρου του καθού πως αποφασιστική αρμοδιότητα στο θέμα της αξιολόγησης των στοιχείων του άρθρ. 6
(1)(β) έχει μόνο το Συμβούλιο, αναγνωρίστηκε ότι ο ρόλος του Υπουργείου στο θέμα είναι συμβουλευτικός. Κατά την εισήγηση, η παράλειψη του Συμβουλίου να ζητήσει τη βοήθεια του Υπουργείου δείχνει την απουσία δέουσας έρευνας και καθιστά την αρνητική απόφαση του ακυρωτέα. Η ίδια παράλειψη δείχνει περαιτέρω ότι η απόφαση λήφθηκε υπό το κράτος πλάνης περί τα πράγματα και το δίκαιο. Υποστηρίχθηκε η άποψη ότι το άρθρ. 6
(1)(β) δεν απαιτεί την προσκόμιση απολυτηρίου και μάλιστα του γυμνασίου, όπως συνέβηκε εδώ. Ικανοποιείται το κριτήριο του νόμου εφόσον παρατίθενται στοιχεία ότι ο υποψήφιος για εγγραφή - και συγκεκριμένα εδώ η αιτήτρια - αποφοίτησε από ένα τέτοιο σχολείο όπως καθορίζει η διάταξη. Ας σημειωθεί ότι έγινε επίκληση στην υπόθεση Σοφοκλής Κωνσταντίνου και Άλλοι v. Δημοκρατίας
(1966)3 Α.Α.Δ. 862, στην οποία υπήρχε μαρτυρία ότι είναι δυνατή η έκδοση απολυτηρίου (certificate of graduation) από σχολείο μέσης εκπαίδευσης χωρίς ο μαθητής να έχει παρακολουθήσει τον κύκλο μαθημάτων στο συγκεκριμένο σχολείο αν τούτο ικανοποιηθεί (κατόπιν εξετάσεων) ότι η στάθμη των γνώσεών του βρίσκεται στα καθορισμένα επίπεδα. Το βασικό παράπονο είναι πως το Συμβούλιο δεν ανέμιξε το αρμόδιο Υπουργείο στην υπόθεση ενώ είχε χρέος να στείλει τα στοιχεία της αιτήτριας σ' αυτό και να ακούσει τη συμβουλή του. Είναι αξιοπρόσεκτο ότι η εισήγηση περιέλαβε και τα στοιχεία που η αιτήτρια έθεσε στη διάθεση του Συμβουλίου τον Ιούνιο και Ιούλιο του 1992, αλλά, όπως στην ουσία ελέχθη, το Συμβούλιο αποποιήθηκε την ευθύνη του να κάμει οποιαδήποτε έρευνα. Όπως αναφέρθηκε στην αρχή η θέση του Συμβουλίου είναι ότι μόνο η απόφαση της 18/5/92, που κοινοποιήθηκε με την επιστολή της 27/5/92, είναι εκτελεστή και προσβλητή με αίτηση ακυρώσεως. Στις 26/6/92 το Συμβούλιο δεν πήρε άλλη απόφαση γιατί δεν είχαν προκύψει νέα στοιχεία που να διαφοροποιούν την κατάσταση και να υπαγορεύουν την επανεξέταση της υπόθεσης. Με την απάντηση της 15/7/92 το Συμβούλιο ενέμεινε στην άποψή του που είχε γίνει δεκτή με την προηγούμενη απόφασή του. Και απλά παρότρυνε την αιτήτρια, αν είχε αντίθετη άποψη, να απευθυνθεί η ίδια στο Υπουργείο. Το Συμβούλιο δέχθηκε ότι ήταν δυνατό να υπάρχει νέο στοιχείο στο έγγραφο της σχολής St. James's ημερ. 2/7/92 και ανέλαβε να διερευνήσει το περιεχόμενό του. Και με την επιστολή του της 20/7/92 πληροφόρησε την αιτήτρια πως επρόκειτο να επανεξετάσει το ζήτημα υπό το φως του στοιχειου εκείνου. Όμως προτού έχει την ευκαιρία να ολοκληρώσει τη μελέτη του θέματος η αιτήτρια προσέφυγε στο δικαστήριο. Ας σημειωθεί ότι η τελευταία αυτή απάντηση δεν περιέχει απόρριψη του αιτήματος με βάση το νέο υλικό που παρασχέθηκε. Εν πάση περιπτώσει, καταλήγει η εισήγηση, όλα τα μεταγενέστερα της απόφασης της 27/5/92 στοιχεία είναι άσχετα με την παρούσα διαδικασία. Συμφωνώ με την άποψη του δικηγόρου του Συμβουλίου ότι η πράξη της 26/6/92 (που γνωστοποιήθηκε στις 15/7/92) εκδόθηκε χωρίς νέα έρευνα της υπόθεσης. Τα στοιχεία είναι της ιδίας φύσεως: πιστοποιητικά πως η αιτήτρια πέτυχε σε διάφορες εξετάσεις. Ενώ το ζητούμενο ήταν ενδεικτικό αποφοίτησης που η αιτήτρια είχε εκ του νόμου καθήκον να προμηθεύσει το Συμβούλιο εξ υπαρχής. Η πράξη δεν είχε το χαρακτήρα νέας εκτελεστής απόφασης. Η προτροπή του Συμβουλίου να απευθυνθεί η αιτήτρια στο Υπουργείο δεν είναι τίποτε άλλο παρά απλή υπόδειξη να προβεί σε οικειοθελές διάβημα, η οποία στερείται εκτελεστότητας. Το θέμα είχε κριθεί με την προγενέστερη απόφαση. Η επίκριση πως παρά τη διάταξη του νόμου το Συμβούλιο ζήτησε επίμονα απολυτήριο γυμνασίου δεν ευσταθεί. Είναι κατάδηλο από την αλληλογραφία που υπάρχει στο φάκελο ότι απαιτήθηκε αποδεικτικό αποφοίτησης από αναγνωρισμένη σχολή και η αναφορά σε μία και μοναδική περίπτωση σε απολυτήριο γυμνασίου δεν ήταν δυνατό να οδηγήσει σε παρανόηση. Ούτε δείχνει πως το Συμβούλιο πλανήθηκε ως προς το απαιτούμενο στοιχείο. Τέλος η υπόθεση Σοφοκλής Κωνσταντίνου, ανωτέρω, δεν προωθεί τη θέση της αιτήτριας. Και αν ακόμη δεχθούμε πως θέτει κανόνα δικαίου ευρύτερης εφαρμογής τα περιστατικά εδώ διαφέρουν και δεν μπορούν να συσχετισθούν με την υπόθεση εκείνη. Υπό το φώς των παρασχεθέντων στοιχείων η απόφαση του Συμβουλίου ήταν λογικά εφικτή. Κανένας λόγος δεν αποδείχθηκε που να επιβάλλει την ανατροπή της. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. H προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο