Ιωάννου Κυπριανός και Άλλος ν. Δημοκρατίας και Άλλου
(1994)4 ΑΑΔ 515 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1994)4 ΑΑΔ 515 11 Μαρτίου, 1994 [ΠΙΚΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ TOY ΥΠΟΥΡΓΟΥ EΣΩTEPIKΩN KAI/Ή TOY ΕΠΑΡΧΟΥ ΛAPNAKOΣ KAI AΛΛOY, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 68/93) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος ― Αντικείμενο ― Παράλειψη απάντησης, βάσει του Άρθρου 29 του Συντάγματος ― Προϋπόθεση παραδεκτού, η παράλειψη να ανάγεται στην εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία ― Ποινική δίωξη ανάγεται στην άσκηση δικαστικής εξουσίας. Αντικείμενο της προσφυγής ήταν η ισχυριζόμενη καθυστέρηση, κατά παράβαση του Άρθρου 29 του Συντάγματος, των καθ' ων η αίτηση να απαντήσουν στις καταγγελίες των αιτητών, για τη διάπραξη ποινικών αδικημάτων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου διασαφηνίζει ότι παράλειψη δημόσιας αρχής να δώσει απάντηση σε υπόμνημα πολίτη, μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο προσφυγής, μόνο εφόσον το θέμα του οποίου επιδιώκεται η λύση, ανάγεται στην άσκηση εκτελεστικής ή διοικητικής λειτουργίας. Στη προκείμενη περίπτωση, το υπόμνημα των αιτητών προς τους καθ'ων η αίτηση απέβλεπε στην καταγγελία παραπτωμάτων προς το σκοπό δίωξης των παραβατών. Η άσκηση ποινικής δίωξης και η προδικασία σε σχέση με τη δίωξη δεν συνιστά άσκηση εκτελεστικής ή διοικητικής λειτουργίας και επομένως απόφαση, πράξη ή παράλειψη που ανάγεται σ' αυτό το πεδίο δημόσιας λειτουργίας δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αναθεώρησης βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος. Η δίωξη και οι ενέργειες που σχετίζονται με την ποινική δίωξη ατόμων συναρτούνται με την άσκηση της δικαστικής λειτουργίας και βρίσκονται εκτός του πεδίου της διοικητικής λειτουργίας. H προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα Αναφερόμενες υποθέσεις: Xenofontos v. Republic 2 R.S.C.C. 89, Justice Party v. Republic
(1986)3 C.L.R. 187, Kyriakides v. Republic 1 R.S.C.C. 66, Moran v. Republic 1 R.S.C.C.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της παράλειψης των καθ' ων η αίτηση να απαντήσουν στο αίτημα των αιτητών ημερομηνίας 13.11.
- Κλ. Χ" Πίττας, για τους Αιτητές. Στ. Θεοδούλου, Ανώτερος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση Αρ.
- Α. Κουκούνης, για τους Καθ' ων η αίτηση
- Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Με ταυτόσημες επιστολές οι αιτητές απευθύνθηκαν (α) στον Έπαρχο Λάρνακας, και (β) στο Συμβούλιο Βελτιώσεως Ζυγίου, με αίτημα την δίωξη των ιδιοκτητών αριθμού εστιατορίων και ταβέρνων και ενός καφενείου για λειτουργία των υποστατικών τους κατά παράβαση των σχετικών κανονισμών ή των όρων λειτουργίας τους. Έρεισμα για την υποβολή των παραπόνων τους αντλείται από το γεγονός, όπως αναφέρεται στην επιστολή τους, ότι και οι ίδιοι είναι ιδιοκτήτες αδειούχων, όπως τα χαρακτηρίζουν, υποστατικών στο Ζύγι. Η επιστολή αποστάληκε εκ μέρους τους από το δικηγόρο των αιτητών και φέρει ημερομηνία 13/11/
- Στις 23/11/92 ο Έπαρχος απάντησε στους αιτητές ότι το υπόμνημά τους μελετάται ενώ με δεύτερη επιστολή του στις 16/12/92 τους γνωστοποίησε ότι το θέμα τέθηκε υπόψη του Συμβουλίου Βελτιώσεως Ζυγίου και ότι αυτό μελετάται. Τόσο οι καθ' ων η αίτηση 1, η Δημοκρατία της Κύπρου, όσο και οι καθ' ων η αίτηση 2, υποστηρίζουν ότι με τις πιο πάνω επιστολές δόθηκε απάντηση στους αιτητές μέσα στο χρονικό πλαίσιο των 30 ημερών που καθορίζει το άρθρο 29 λαμβάνοντας υπόψη ότι η επιστολή των αιτητών παραλείφθηκε στις 20/11/
- Η απάντηση της 16/12/92 με την οποία πληροφορούνται οι αιτητές ότι το αίτημά τους εξετάζεται δόθηκε μεν από τον Έπαρχο Λάρνακας αλλά υπό την ιδιότητά του ως Προέδρου του Συμβουλίου Βελτιώσεως Ζυγίου και επομένως συνιστά απάντηση του Συμβουλίου μέσα στα χρονικά πλαίσια που καθορίζει το άρθρο 29 του Συντάγματος. Στην αγόρευση που υποβλήθηκε εκ μέρους του Συμβουλίου Βελτιώσεως Ζυγίου εξηγείται ότι όντως λήφθηκαν δικαστικά μέτρα εναντίον αριθμού ιδιοκτητών εστιατορίων μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ο αιτητής
- Το αντικείμενο της προσφυγής, δηλαδή η ισχυριζόμενη παράλειψη των καθ' ων η αίτηση να δώσουν απάντηση στο υπόμνημα της 13/11/92 δεν μπορεί να αποτελέσει θέμα προς αναθεώρηση βάσει του άρθρου 146.1 του Συντάγματος. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου διασαφηνίζει ότι παράλειψη δημόσιας αρχής να δώσει απάντηση σε υπόμνημα πολίτη μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο προσφυγής μόνο εφόσον το θέμα του οποίου επιδιώκεται η λύση ανάγεται στην άσκηση εκτελεστικής ή διοικητικής λειτουργίας. [Βλ. μεταξύ άλλων Charilaos Xenofontos v. Republic 2 R.S.C.C. 89 και Justice Party v. Republic
(1986)3 C.L.R. 187]. Στην προκείμενη περίπτωση το υπόμνημα των αιτητών προς τους καθ' ων η αίτηση απέβλεπε στην καταγγελία παραπτωμάτων προς το σκοπό διώξης των παραβατών. Η άσκηση ποινικής δίωξης και η προδικασία σε σχέση με τη δίωξη δε συνιστά άσκηση εκτελεστικής ή διοικητικής λειτουργίας και επομένως απόφαση, πράξη ή παράλειψη που ανάγεται σ' αυτό το πεδίο δημόσιας λειτουργίας δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αναθεώρησης βάσει του άρθρου 146 του Συντάγματος. Η δίωξη και ενέργειες που σχετίζονται με την ποινική δίωξη ατόμων συναρτούνται με την άσκηση της δικαστικής λειτουργίας και βρίσκονται εκτός του πεδίου της διοικητικής λειτουργίας. (Βλ. Phedias Kyriakides v. Republic 1 R.S.C.C. 66, και John Moran v. Republic 1 R.S.C.C. 10). Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι η προσφυγή στερείται αντικειμένου και απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. H?προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο