Spiby Terence και Άλλοι ν. Δήμου Πάφου
(1994)4 ΑΑΔ 1459 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1994)4 ΑΑΔ 1459 8 Ιουλίου, 1994 [ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ TERENCE SPIBY KAI AΛΛOI, Αιτητές, v. ΔΗΜΟΥ ΠΑΦΟΥ, Καθ' ου η αίτηση (Υπόθεση Αρ. 286/92) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος ― Λόγοι ακυρώσεως ― Αιτιολογία ― Πρέπει να δίδεται κατά τον ουσιώδη χρόνο λήψεως της απόφασης ― Όσα λέγονται από το δικηγόρο του διοικητικού οργάνου στα πλαίσια της προσφυγής δεν μπορούν να πληρώσουν το κενό της έλλειψης αιτιολογίας ― Μερική μόνο τελική έγκριση διαχωρισμού οικοπέδων στην κριθείσα περίπτωση κρίθηκε αναιτιολόγητη και ακυρώθηκε. Οι αιτητές ζήτησαν με την προσφυγή την ακύρωση της μερικής μόνο έγκρισης, από τον καθ' ου η αίτηση Δήμο, του διαχωρισμού των οικοπέδων τους στην Πάφο. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 1. Η προδικαστική ένσταση των καθ'ων η αίτηση κρίνεται αβάσιμη και περί αποδοχής από τους αιτητές των όρων της άδειας διαχωρισμού απορρίπτεται. Οι αιτητές δεν προσβάλλουν ή δεν αμφισβήτησαν τους επίδικους όρους γιατί κατά το χρόνο της επιβολής τους δεν ετίθετο θέμα διαφωνίας αιτητών και Δήμου. Οι διαφορές προέκυψαν μεταγένεστερα και κατά το στάδιο της υλοποίησης των όρων. Συγκεκριμένα η ασάφεια του όρου "κατασκευαστικά σχέδια" που περιέχεται στη Σημείωση του Παραρτήματος 4 όπως επίσης και η διαπίστωση των αιτητών αναφορικά με την ύπαρξη δεσμευτικής ρυμοτομίας δεν ήταν δυνατό να εντοπιστούν από τους αιτητές κατά τον ουσιώδη χρόνο που ήταν ο χρόνος έκδοσης της Άδειας, ώστε να τους παρασχεθεί η δυνατότητα να τους αμφισβητήσουν. Ο καθ' ου η αίτηση προέβη στην έκδοση Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης μόνο για ορισμένα οικόπεδα για τους λόγους που αναφέρει ο δικηγόρος του στην Ένσταση. Όμως, όπως έχει κατ' επανάληψη ειπωθεί η αιτιολογία που δίδεται από δικηγόρο του διοικητικού οργάνου στη διάρκεια διαδικασίας προσφυγής δεν μπορεί να πληρώσει το κενό της έλλειψης αιτιολογίας, η οποία πρέπει να δίδεται κατά τον ουσιώδη χρόνο της λήψης της απόφασης. Σύμφωνα με το περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο (Κεφ. 96) όπως τροποποιήθηκε, αρμόδια αρχή για την έκδοση του Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης είναι ο καθ'ου η αίτηση Δήμος. Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου όχι μόνο δεν προκύπτει οποιαδήποτε αιτιολογία για τη μη έκδοση Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης για όλη τη Φάση Α, όπως εζητείτο στην αίτηση, αλλά ούτε έχει εντοπισθεί οποιαδήποτε σχετική απόφαση του καθ' ου η αίτηση αναφορικά με την εξέταση της επιστολής της αιτήτριας αρ.2 ημερ. 25.9.91 για να μπορέσει το Δικαστήριο να την ελέγξει. Το θέμα της έλλειψης διοικητικής απόφασης ηγέρθη στην πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Lordos Hotels (Holdings) Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας.. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. Αναφερόμενες υποθεσεις: JMC Polytrade v. Δημοκρατίας
(1992)3 Α.Α.Δ. 294, Lordos Hotels (Holdings) Ltd v. Δημοκρατίας
(1994)3 Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Δήμου Πάφου να εκδώσει πιστοποιητικό εγκρίσεως αναφορικά με την άδεια διαχωρισμού 9375, ημερ. 11/6/89 μόνο για τα οικόπεδα στη Δυτική Πλευρά του Νοτίου παρακαμπτηρίου, εκτός του πεζοδρομίου στη συνέχεια της οδού Μεσσηνίας (Φάση Α) και του Νοτίου παρακαμπτηριου Γ. Τριανταφυλλίδης, για τους Αιτητές. Α. Ταλιαδώρος για Κ. Χρυσοστομίδη, για τον Καθ' ου η αίτηση. Cur. adv. vult. APTEMHΣ, Δ.: Οι αιτητές με την παρούσα προσφυγή ζητούν την ακόλουθη θεραπεία: "1.Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η απόφαση των καθ' ων η αίτηση η οποία περιέχεται στο "Πιστοποιητικό Έγκρισης" ημερ. 10.1.92 - τεκμ.1 - το οποίο κοινοποιήθηκε στους αιτητές την 16/3/92 να εκδώσουν πιστοποιητικό εγκρίσεως αναφορικά με την άδεια διαχωρισμού 9375 ημερ. 11/6/87 "μόνο για τα οικόπεδα στην Δυτική Πλευρά του Νοτίου παρακαμπτήριου, εκτός του πεζόδρομου στην συνέχεια της οδού Μεσσηνίας (Φάση Α) και του Νοτίου Παρακαμπτηρίου" είναι άκυρη και χωρίς νομικό αποτέλεσμα." Τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται η Αίτηση έχουν ως εξής: Ο αιτητής Terence M. Spiby υπέβαλε στον καθ' ου η αίτηση Δήμο αίτηση με την οποία ζητούσε την έκδοση άδειας διαχωρισμού σε οικόπεδα διαφόρων κτημάτων του στην Πάφο. Ο Δήμος Πάφου έκδοσε στις 11.6.1987 την Άδεια Διαχωρισμού με αρ. 9735 (η Άδεια) για διαχωρισμό των τεμαχίων σε 222 οικόπεδα και 6 χώρους πρασίνου. Σύμφωνα με τους "'Ορους για Άδεια Διαίρεσης Κτήματος σε Οικόπεδα", (Παράρτημα 4 στην Ένσταση) που συνόδευαν την Άδεια, και που αποτελούν μέρος της οι αιτητές είχαν υποχρέωση να κατασκευάσουν, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα: (α) Δρόμος Α-Α ολικό πλάτος 100'0" πλάτος θεμελίου 80'-00" πλάτος πεζοδρο. 10'0" (β) Δρόμος Π-Π ολικό πλάτος 76'0" πλάτος θεμελίου 60'-00" πλάτος πεζοδρο. 8'0" (γ) Οι πεζόδρομοι πλάτους 10'0" να επιστρωθούν με τσιμεντένιες πλάκες 40Χ40 εκ." (δ) Τα γεφυράκια θα κατασκευαστούν σύμφωνα με τις υποδείξεις της Αρμόδιας Αρχής. (ε) Το υφιστάμενο ρυάκι να διαμορφωθεί σύμφωνα με τις υποδείξεις της Αρμόδιας Αρχής. (στ) Το δημόσιο μονοπάτι να καταργηθεί αφού ο Αιτητής εξασφαλίσει την έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου. Στο Παράρτημα 4 υπήρχε και η εξής Σημείωση: "Οι δρόμοι Α-Α (παρακαμπτήριος) και Π-Π θα κατασκευασθούν σύμφωνα με τα κατασκευαστικά σχέδια του Τμήματος Δημοσίων Έργων." Με επιστολή της ημερ. 25.9.1991 προς τον καθ' ου η αίτηση (Παράρτημα 5) η αιτήτρια αρ. 2 ζήτησε την έκδοση Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης για τη Φάση Α που προέβλεπε η Άδεια Διαχωρισμού. Ο καθ' ου η αίτηση εξέδωσε στις 10.1.1992 και απέστειλε στους αιτητές το Πιστοποιητικό Τελικής Έγκρισης Αρ.
- Σ' αυτό αναγραφόταν η Σημείωση: "Το πιστοποιητικό εκδίδεται μόνο για τα οικόπεδα στην Δυτική πλευρά του Νοτίου παρακαμπτήριου, εκτός του πεζόδρομου στην συνέχεια της οδού Μεσσηνίας (Φάση Α) και του Νότιου Παρακαμπτήριου". Η πιο πάνω Σημείωση που περιέχεται στο Πιστοποιητικό Τελικής Έγκρισης αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής. Οι λόγοι για τους οποίους ο καθ' ου η αίτηση αναγκάστηκε να προβεί στην έκδοση Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης για ορισμένα μόνο οικόπεδα, όπως αυτοί εκτίθενται από το δικηγόρο του Δήμου στη σελ.5 της 'Ενστασης, είναι: "Οι αιτητές παρέλειψαν, σύμφωνα με τους όρους της Άδειας Διαχωρισμού, να κατασκευάσουν τον δρόμο Α-Α (Νότιο Παρακαμπτήριο) ή τμήμα αυτού, τμήμα του δρόμου Π-Π (Λεωφόρος Αθηνών), του πεζόδρομου (πρώην οδός Μεσσηνίας), των μικρών γεφυριών στο αργάκι και να διαμορφώσουν το υφιστάμενο ρυάκι." Βασικός άξονας της διαφοράς μεταξύ αιτητών και Δήμου αποτελεί ο όρος που προνοεί για την κατασκευή του Δρόμου Α-Α (Νότιος Παρακαμπτήριος ή Λεωφόρος Δανάης). Η διαφορά προέκυψε από την Σημείωση που αναγράφεται στο Παράρτημα 4 και που αναφέρει ότι οι δρόμοι Α-Α και Π-Π θα κατασκευαστούν σύμφωνα με τα κατασκευαστικά σχέδια του Τμήματος Δημοσίων Έργων. Οι αιτητές που εξασφάλισαν ανεπίσημα κατά τον καθ' ου η αίτηση τα προκαταρκτικά σχέδια του δρόμου, ισχυρίζονται ότι υποχρέωση τους είναι η κατασκευή του δρόμου σύμφωνα με τα σχέδια αυτά. Αντίθετα, ο Δήμος ισχυρίζεται ότι οι αιτητές έπρεπε να συμμορφωθούν με τα τελικά σχέδια που εκπονήθηκαν σε κατοπινό στάδιο από το Τμήμα Πολεοδομίας & Οικήσεως και που προνοούν για αναβάθμιση του έργου και κατά συνέπεια αύξηση του κόστους του. Στο σημείο αυτό αναφέρεται ότι το θέμα με βάση ποια σχέδια οι αιτητές είχαν υποχρέωση να κατασκευάσουν το Νότιο Παρακαμπτήριο αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης στην προσφυγή Terence Spiby κ.ά ν. Δήμου Πάφου
(1991)4 Α.Α.Δ.
- Με την πιο πάνω προσφυγή οι αιτητές πρόσβαλαν την απόφαση του Δήμου να επιβάλει διαφορετικούς όρους κατά την ανανέωση της άδειας διαχωρισμού από τους όρους που επιβλήθηκαν αρχικά. Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι εφόσον με βάση τα ενώπιόν του στοιχεία ο καθ' ου η αίτηση ουδέποτε ανέφερε ότι τα σχέδια ήταν προκαταρκτικά, και ότι η Λεωφ. Δανάης θα έπρεπε να γίνει σύμφωνα με άλλα σχέδια των Δημοσίων Έργων, η απόφαση του Δήμου να επιβάλει πρόσθετους όρους δεν ήταν υπό τις περιστάσεις λογικά εφικτή, και η επίδικη απόφαση ακυρώθηκε. Οι αιτητές επικαλούνται την πιο πάνω απόφαση, η οποία εν τω μεταξύ εφεσιβλήθηκε, για στήριξη της θέσης τους και στην παρούσα προσφυγή. Αναφορικά με την κατασκευή του δρόμου Π-Π είναι η θέση των αιτητών ότι δεν έχουν υποχρέωση να τον κατασκευάσουν εφόσον ο χώρος στον οποίο απαιτείται να γίνουν οι εργασίες είναι έξω από τα σύνορα των τεμαχίων τους και ο χώρος αυτός έχει περιέλθει στο δημόσιο, σύμφωνα με δεσμευτική ρυμοτομία η οποία έγινε το
- Οι πεζόδρομοι σύμφωνα με τους αιτητές είναι επίσης εκτός των τεμαχίων τους. Αναφορικά με την κατάργηση του δημόσιου μονοπατιού οι αιτητές ανέφεραν ότι το Υπουργικό Συμβούλιο παραχώρησε σ' αυτούς το δημόσιο μονοπάτι αφού κατέβαλαν το ποσό των £20.800,00 ως αγοραία αξία. (Η έγκριση δόθηκε στις 26.3.92 μετά την έκδοση του επίδικου Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης). Δεν πρόκειται να ασχοληθώ με τα εκατέρωθεν επιχειρήματα των αιτητών και του καθ' ου η αίτηση γιατί η έκβαση της προσφυγής δεν στηρίζεται σ' αυτά. Στο παρόν στάδιο θα ασχοληθώ με την προδικαστική ένσταση του καθ' ου η αίτηση. Σύμφωνα με το δικηγόρο του Δήμου οι αιτητές στερούνται έννομου συμφέροντος να αμφισβητήσουν τη νομιμότητα ή εγκυρότητα των όρων που συνόδευαν την Άδεια εφόσον τους αποδέχτηκαν και δεν καταχώρησαν προσφυγή και/ή δεν έκφρασαν την αντίθεσή τους με άλλο τρόπο. Η προδικαστική ένσταση κρίνεται αβάσιμη και απορρίπτεται. Οι αιτητές δεν πρόσβαλαν ή δεν αμφισβήτησαν τους επίδικους όρους γιατί κατά το χρόνο της επιβολής τους δεν ετίθετο θέμα διαφωνίας αιτητών και Δήμου. Οι διαφορές προέκυψαν μεταγενέστερα και κατά το στάδιο της υλοποίησης των όρων. Συγκεκριμένα η ασάφεια του όρου "κατασκευαστικά σχέδια" που περιέχεται στην Σημείωση του Παραρτήματος 4 όπως επίσης και η διαπίστωση των αιτητών αναφορικά με την ύπαρξη δεσμευτικής ρυμοτομίας δεν ήταν δυνατό να εντοπιστούν από τους αιτητές κατά τον ουσιώδη χρόνο που ήταν ο χρόνος έκδοσης της Άδειας, ώστε να τους παρασχεθεί η δυνατότητα να τους αμφισβητήσουν. Όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης από τα ενώπιόν μου στοιχεία κρίνω ότι η προσφυγή πρέπει να επιτύχει για τους εξής λόγους: Ο καθ' ου η αίτηση προέβη στην έκδοση Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης μόνο για ορισμένα οικόπεδα για τους λόγους που αναφέρει ο δικηγόρος του στην Ένσταση και τους οποίους έχω ήδη παραθέσει πιο πάνω. Όμως, όπως έχει κατ' επανάληψη ειπωθεί η αιτιολογία που δίνεται από δικηγόρο του διοικητικού οργάνου στη διάρκεια διαδικασίας προσφυγής δεν μπορεί να πληρώσει το κενό της έλλειψης αιτιολογίας, η οποία πρέπει να δίνεται κατά τον ουσιώδη χρόνο της λήψης της απόφασης. (Βλ. JMC Polytrade v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1992)3 Α.Α.Δ. 294). Σύμφωνα με τον περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο (Κεφ.96) όπως τροποποιήθηκε, αρμόδια αρχή για την έκδοση του Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης είναι ο καθ' ου η αίτηση Δήμος. Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου όχι μόνο δεν προκύπτει οποιαδήποτε αιτιολογία για τη μη έκδοση Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης για όλη τη Φάση Α, όπως εζητείτο στην αίτηση, αλλά ούτε έχει εντοπισθεί οποιαδήποτε σχετική απόφαση του καθ' ου η αίτηση αναφορικά με την εξέταση της επιστολής της αιτήτριας αρ.2 ημερ. 25.9.91 για να μπορέσει το Δικαστήριο να την ελέγξει. Το θέμα της έλλειψης διοικητικής απόφασης ηγέρθη στην πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Lordos Hotels (Holdings) Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1994)3 Α.Α.Δ. 339. Ο Δικαστής Πικής στη σελ. 344 είπε τα εξής: "Στην απουσία του κειμένου της διοικητικής απόφασης και των στοιχείων που σχετίζονται με αυτή δεν παρέχεται δυνατότητα άσκησης αποτελεσματικού αναθεωρητικού ελέγχου. Η γενική διαπίστωση είναι ότι ελλείψει των γεγονότων που στοιχειοθετούσαν την επίδικη διοικητική απόφαση ήταν αδύνατη η αναθεώρηση της. Επίσης στο βαθμό που αποκαλύπτεται από τα γεγονότα που παρατίθενται στην ένσταση η απόφαση εστερείτο αιτιολογίας." Με βάση τα πιο πάνω η προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με έξοδα υπέρ των αιτητών. H επίδικη απόφαση ακυρώνεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο