← Κύπρος

Κελεπενιώτης Αντώνης ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Αρ. 2) (1994) 4 ΑΑΔ 2219

Κελεπενιώτης Αντώνης ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Αρ. 2)

(1994)4 ΑΑΔ 2219 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1994)4 ΑΑΔ 2219 11 Νοεμβρίου, 1994 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΕΛΕΠΕΝΙΩΤΗΣ , Αιτητής, v. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ KYΠPOY (ΑΡ. 2), Καθ' ης η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 773/92) Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου ― Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ― Υπάλληλοι ― Διορισμοί ― Συνεντεύξεις ― Δεν αρκεί μια υπεργενικευμένη δήλωση αναφορικά με την εικόνα των υποψηφίων ― Απαιτείται καταγραφή των εντυπώσεων από την συνέντευξη του κάθε υποψηφίου. Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου ― Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ― Υπάλληλοι ― Διορισμοί ― Αιτιολογία ― Απαιτείται αιτιολογία για παραγνώριση υποψηφίου που ήταν καλύτερος στον προκριματικό διαγωνισμό. Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου ― Α.Η.Κ. ― Διορισμοί ― Πλήρωση θέσεων για τις οποίες δεν είχε γίνει προκήρυξη όπως επιτάσσει ο Κανονισμός 13
(1)των περί της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Οροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1986 (Κ.Δ.Π 291/86) ― Ουσιώδης παρατυπία ― Αποτελεί λόγο ακύρωσης της πράξης διορισμού. Ο αιτητής προσέβαλε με την προσφυγή του την απόφαση της καθ' ή η αίτηση Αρχής να διορίσει τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Βοηθού Ηλεκτρολόγου Μηχανικού αντί του ιδίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Ο αιτητής στην παρούσα προσφυγή είναι ο ίδιος με τον αιτητή στην υπόθεση Αντώνης Κελεπενιώτης v. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου. Ο αδελφός Δικαστής βρήκε βάσιμους όλους τους λόγους ακυρότητας και αποδέχτηκε την προσφυγή. Παρατίθεται πιο κάτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση στην Αντώνη Κελεπενιώτης v. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου το οποίο μιλά από μόνο του: "............................. η υπεργενικευμένη δήλωση της Υπεπιτροπής αναφορικά με την εικόνα των υποψηφίων στη συνέντευξη δεν μεταδίδει την κρίση του οργάνου αυτού σε βαθμό που επιτρέπει τον έλεγχο. Εκφράσεις όπως "απέδειξαν ότι υπερτερούν απέναντι των υπολοίπων υποψηφίων" ή "Θεωρούνται οι πλέον κατάλληλοι για διορισμό" θα μπορούσαν να καταντήσουν φραστικά κλισέ για κάθε περίπτωση. Η νομολογία όμως επιβάλλει στο όργανο που είναι επιφορτισμένο με τη διεξαγωγή των συνεντεύξεων "να καταγράψει τις εντυπώσεις από τη συνέντευξη του κάθε υποψηφίου ..... Δεν ικανοποιεί η γενικευμένη κρίση πως λήφθηκε υπόψη η απόδοση τους": Χρύσανθος Κωνσταντίνου v. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων. Εκείνο που χρειάζεται είναι συγκεκριμενοποίηση συνδυασμένη με σαφήνεια. Επομένως η επίδικη απόφαση, που είχε σαν υπόβαθρο την προγενέστερη της Υπεπιτροπής (γίνεται αναφορά στη μελέτη του πρακτικού των συνεδριάσεων τη), πρέπει να ακυρωθεί. Πέραν τούτου η επίδικη απόφαση δεν περιέχει αιτιολογία. Και δεν τη βρίσκουμε στα στοιχεία της υπόθεσης που επισυνάφθηκαν στην ένσταση (βλ. Γεώργιος Παμπακάς v. Α.Η.Κ., Αναστάσης Φιλίππου v. A.H.K., Γέβο Λτδ v. Δημοκρατίας). Ούτε εξηγείται γιατί παραγνωρίστηκε ο αιτητής που ήταν καλύτερος στο γραπτό προκριματικό διαγωνισμό. Είναι λοιπόν ακυρωτέα η απόφαση και για έλλειψη αιτιολογίας. Υπάρχει και πρόσθετος λόγος που επιφέρει ακυρότητα. Η πλήρωση των 4 θέσεων πραγματοποιήθηκε χωρίς να προηγηθεί η προκήρυξή τους όπως επιτάσσει ο Κανονισμός 13
(1)των περί της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1986 (Κ.Δ.Π. 291/86). Και ασφαλώς οι κανόνες χρηστής διοίκησης, Υποστηρίχθηκε από τη δικηγόρο της Αρχής πως αν σημειώθηκε παράβαση τύπου είναι επουσιώδους μορφής. Δε θα συμφωνούσα. Για τους λόγους που εκθέτει η απόφαση στην Εμμανουήλ Βασιλείου και Άλλος v. Αρχής Λιμένων Κύπρου . Ιδιαίτερα όμως γιατί δεν υπάρχει τρόπος να ξέρουμε αν θα ήταν οι ίδιοι οι υποψήφιοι οπόταν οι προοπτικές πρόσληψης θα ήταν διαφοροποιημένες. Η υπόθεση Ανδρέας Γεωργίου και Άλλοι v. Δημοκρατίας, την οποία επικαλέστηκε η Αρχή, διαφοροποιείται με βάση τα δικά της γεγονότα". Τα πιο πάνω συμπεράσματα του αδελφού Δικαστή βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο το Δικαστήριο. Υιοθετεί πλήρως την προσέγγιση του Δικαστηρίου και βρίσκει ότι η επίδικη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί για τους ίδιους λόγους που ακυρώθηκε και στην απόφαση Αντώνη Κελεπενιώτη (πιο πάνω). H προσφυγή επιτυγχάνει με £50 έξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Κελεπενιώτης v. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Αρ. 1)
(1994)4 Α.Α.Δ.
  1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της καθ' ης η αίτηση με την οποία διορίστηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Βοηθού Ηλεκτρολόγου Μηχανικού αντί και/ή στη θέση του αιτητή. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Γ. Κακογιάννης, για την Καθ' ης αίτηση. Χρ. Χριστοφίδης, για τα Ενδιαφερόμενα μέρη 4 και
  2. Cur. adv. vult. XATZHTΣAΓΓAPHΣ, Δ.: Ο αιτητής με την προσφυγή του αυτή ζητά από το δικαστήριο την πιο κάτω θεραπεία: "
  3. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση της καθ'ης η αίτηση με την οποία διόρισε τους
  4. Γεωργιάδη Χριστόφορο,
  5. Ευαγγελίδη Μαρίνο,
  6. Ζαβαλλή Χαράλαμπο,
  7. Ζωδιάτη Ανδρέα,
  8. Καραβά Χαρίλαο,
  9. Κόκκινο Χριστάκη,
  10. Κωνσταντινίδη Γεώργιο,
  11. Μεσημέρη Κώστα,
  12. Σταυρινό Σταύρο, και
  13. Χ"Λαού Χριστάκη στη θέση Βοηθού Ηλεκτρολόγου Μηχανικού αντί και/ή στη θέση του αιτητή είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος." Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας η προσφυγή αποσύρθηκε και απορρίφθηκε όσον αφορά τα ενδιαφερόμενα μέρη 1, 3 και
  14. Ο αιτητής στην παρούσα προσφυγή είναι ο ίδιος με τον αιτητή στην υπόθεση Αντώνης Κελεπενιώτης ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Αρ. 1)
(1994)4 Α.Α.Δ.
  1. Τα γεγονότα εκτίθενται στην εν λόγω απόφαση του αδελφού Δικαστή και δεν προτίθεμαι να τα παραθέσω εδώ. Για σκοπούς της παρούσας προσφυγής αρκεί απλώς να αναφέρω ότι ο αιτητής βαθμολογήθηκε στο γραπτό διαγωνισμό με 69 μονάδες και κατατάγηκε 15ος. Μόνο τα ενδιαφερόμενα μέρη 4 και 7 εξασφάλισαν ψηλότερη βαθμολογία, ο μεν Ζωδιάτης Ανδρέας πήρε 73 μονάδες ο δε Κωνσταντινίδης Γεώργιος πήρε
  2. Ο αιτητής με την πιο πάνω προσφυγή πρόσβαλε και το διορισμό του Χρίστου Χρυσοχού στη θέση Βοηθού Ηλεκτρολόγου Μηχανικού. Η πιο πάνω απόφαση τέθηκε ενώπιόν μου κατά το στάδιο των διευκρινήσεων από το δικηγόρο του αιτητή. Η δικηγόρος της καθ'ης η αίτηση συμφώνησε ότι και οι δύο προσφυγές αφορούν ουσιαστικά την ίδια διαδικασία. Είναι επιθυμητό όπως σε τέτοιες περιπτώσεις οι προσφυγές συνεκδικάζονται και θα έπρεπε να είχε υποβληθεί σχετική αίτηση από τους διαδίκους. Οι πλείστοι από τους λόγους για ακύρωση που προβλήθηκαν από το δικηγόρο του αιτητή στην παρούσα προσφυγή είναι οι ίδιοι με λόγους που προβλήθηκαν και ενώπιον του αδελφού Δικαστή και μπορούν να συνοψισθούν στους ακόλουθους:
  3. Η επίδικη πράξη πρέπει να ακυρωθεί γιατί η Συμβουλευτική Επιτροπή δεν κατέγραψε, όπως είχε υποχρέωση, τις εντυπώσεις που απεκόμισε από την προσωπική συνέντευξη.
  4. Η επίδικη απόφαση είναι αναιτιολόγητη.
  5. Η πλήρωση των 4 από τις 20 θέσεις πραγματοποιήθηκε χωρίς να προηγηθεί η προκήρυξή τους όπως επιτάσσουν οι σχετικοί κανονισμοί. Ο αδελφός Δικαστής βρήκε βάσιμους όλους τους πιο πάνω λόγους και αποδέχθηκε την προσφυγή. Παραθέτω πιο κάτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση στην Αντώνη Κελεπενιώτης ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (πιο πάνω) (σελ. 1799-1800) το οποίο μιλά από μόνο του: ".......................... η υπεργενικευμένη δήλωση της Υπεπιτροπής αναφορικά με την εικόνα των υποψηφίων στη συνέντευξη δεν μεταδίδει την κρίση του οργάνου αυτού σε βαθμό που επιτρέπει τον έλεγχο. Εκφράσεις όπως "απέδειξαν ότι υπερτερούν απέναντι των υπολοίπων υποψηφίων" ή "θεωρούνται οι πλέον κατάλληλοι για διορισμό" θα μπορούσαν να καταντήσουν φραστικά κλισέ για κάθε περίπτωση. Η νομολογία όμως επιβάλλει στο όργανο που είναι επιφορτισμένο με τη διεξαγωγή των συνεντεύξεων "να καταγράψει τις εντυπώσεις από τη συνέντευξη του κάθε υποψηφίου....... Δεν ικανοποιεί η γενικευμένη κρίση πως λήφθηκε υπόψη η απόδοσή τους": Χρύσανθος Κωνσταντίνου ν. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων
(1992)3 Α.Α.Δ. 228. Εκείνο που χρειάζεται είναι συγκεκριμενοποίηση συνδυασμένη με σαφήνεια. Επομένως η επίδικη απόφαση, που είχε σαν υπόβαθρο την προγενέστερη της Υπεπιτροπής (γίνεται αναφορά στη μελέτη του πρακτικού των συνεδριάσεων της), πρέπει να ακυρωθεί. ................................................................................................................ ...................................................................................................................... Πέραν τούτου η επίδικη απόφαση δεν περιέχει αιτιολογία. Και δεν τη βρίσκουμε στα στοιχεία της υπόθεσης που επισυνάφθηκαν στην ένσταση (βλ. Γεώργιος Παμπακάς ν. Α.Η.Κ.
(1989)3 Α.Α.Δ. 1195, Αναστάσης Φιλίππου ν. Α.Η.Κ.
(1990)3 Α.Α.Δ. 1441, Gevo Ltd ν. Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 3180). Ούτε εξηγείται γιατί παραγνωρίστηκε ο αιτητής που ήταν καλύτερος στο γραπτό προκριματικό διαγωνισμό. Είναι λοιπόν ακυρωτέα η απόφαση και για έλλειψη αιτιολογίας. Υπάρχει και πρόσθετος λόγος που επιφέρει πιστεύω ακυρότητα. Η πλήρωση των 4 θέσεων πραγματοποιήθηκε χωρίς να προηγηθεί η προκήρυξή τους όπως επιτάσσει ο κανονισμός 13
(1)των περί της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1986 (Κ.Δ.Π. 291/86). Και ασφαλώς οι κανόνες χρηστής διοίκησης. Υποστηρίχθηκε από τη δικηγόρο της Αρχής πως αν σημειώθηκε παράβαση τύπου είναι επουσιώδους μορφής. Δε θα συμφωνούσα. Για τους λόγους που εκθέτει η απόφαση στις Εμμανουήλ Βασιλείου και Άλλος ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1993)4 Α.Α.Δ. 2470. Ιδιαίτερα όμως γιατί δεν υπάρχει τρόπος να ξέρουμε αν θα ήταν οι ίδιοι οι υποψήφιοι οπόταν οι προοπτικές πρόσληψης θα ήταν διαφοροποιημένες. Η υπόθεση Ανδρέας Γεωργίου και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 1443, την οποία επικαλέστηκε η Αρχή, διαφοροποιείται με βάση τα δικά της γεγονότα." Τα πιο πάνω συμπεράσματα του αδελφού Δικαστή με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο. Υιοθετώ πλήρως την προσέγγιση του Δικαστηρίου και βρίσκω ότι η επίδικη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί για τους ίδιους λόγους που ακυρώθηκε και στην απόφαση Αντώνης Κελεπενιώτης (πιο πάνω). Η προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με £150,- έξοδα εναντίον της καθ'ης η αίτηση. H προσφυγή επιτυγχάνει με £150,- έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.