Πισσαρίδης ν. Δημοκρατίας
(1995)4 ΑΑΔ 98 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1995)4 ΑΑΔ 98 18 Ιανουαρίου, 1995 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΙΣΣΑΡΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 917/92) Δημόσιοι Υπάλληλοι - Προαγωγές - Συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος - Αιτιολογία - Συμφωνία με το περιεχόμενο των φακέλων - Οι περιστάσεις της κριθείσας υπόθεσης. Δημόσιοι Υπάλληλοι - Προαγωγές - Υπηρεσιακές εκθέσεις - Μείωση αναιτιολόγητων βαθμολογιών εξαίρετης επαγγελματικής αξίας από την Ε.Δ. Υ. - Τα σχετικά πορίσματα της Τριανταφυλλίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας. Ο αιτητής προσέβαλε με την προσφυγή την προαγωγή του Ενδιαφερομένου μέρους σε Διευθυντή Υπηρεσίας Φυσικού Περιβάλλοντος. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
- Οι συστάσεις του Διευθυντή συνάδουν πλήρως με το περιεχόμενο των φακέλων. Ο Διευθυντής βάσισε τη σύσταση του κυρίως πάνω στην αξία του ενδιαφερόμενου μέρους, έχοντας υπόψη του τα καθήκοντα που εκτελούσε και την απόδοση του. Το ότι ο αιτητής υπερείχε σε αρχαιότητα έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους, δεν καθιστά τη σύσταση αναιτιολόγητη ή αντίθετη με το περιεχόμενο των φακέλων. Επίσης με το να αναφέρει ο Διευθυντής ότι το ενδιαφερόμενο μέρος "... έχει ευρύτατη θεώρηση των σχετικών θεμάτων, έχει ευρύτατους ορίζοντες και υπερτερεί σε πρωτοβουλία και διορατικότητα", δεν εισήξε εξωγενή προς το σχέδιο υπηρεσίας στοιχεία κρίσεως, ούτε η σύσταση μπορεί να χαραχτηριστεί αόριστη και αναιτιολόγητη. Τουναντίον οι πιο πάνω χαρακτηρισμοί αιτιολογούν τη σύσταση.
- Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπή ενέργησε με ultra vires διάταξη για να μειώσει την αξιολόγηση του αιτητή για το 1991 σε τρεις χαρακτηρισμούς, από "εξαίρετο" σε "πολύ ικανοποιητικό", την απάντηση δίδει η απόφαση της Ολομέλειας στην Τριανταφυλλίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, στην οποία αποφασίστηκε ότι η σημείωση στο Μέρος III του Παραρτήματος Β του Κανονισμού 6
(1)των περί Δημόσιας Υπηρεσίας (Αξιολόγηση Υπαλλήλων) Κανονισμών του 1990 (Κ.Δ.Π. 386/90), με βάση την οποία η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας μπορούσε να θεωρήσει ως "πολύ ικανοποιητική" αντί "εξαίρετη" την αξιολόγηση υπαλλήλων, αν έκρινε ότι η αξιολόγηση δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη, δεν είναι έξω από το πλαίσιο της νομοθετικής εξουσιοδότησης, ούτε και βρίσκεται σε δυσαρμονία με τη θέση και τις αρμοδιότητες της Επιτροπής. Πέραν τούτου θα πρέπει να αναφερθεί ότι η απόφαση αυτή για μείωση δεν έβλαψε τον αιτητή, γιατί η Επιτροπή μείωσε για την ίδια περίοδο οκτώ εξαίρετους χαρακτηρισμούς του ενδιαφερόμενου μέρους σε πολύ ικανοποιητικούς. 3. Είναι νομολογημένο ότι στις περιπτώσεις πλήρωσης θέσης που βρίσκεται ψηλά στην ιεραρχία, η Επιτροπή έχει ευρεία διακριτική εξουσία και ο αιτητής δεν απέδειξε ότι η Επιτροπή υπερέβη τα ακραία όρια της εξουσίας της. Επίσης δεν απέδειξε έκδηλη υπεροχή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Τριανταφυλλίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1993)3 Α.Α.Δ. 429. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία προήχθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος στη μόνιμη θέση Διευθυντή Υπηρεσίας Φυσικού Περιβάλλοντος (Τακτικός Προϋπολογισμός Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, αντί του αιτητή. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Γ. Φράγκου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Χρ. Κληρίδης, για το Ενδιαφερόμενο μέρος Ν. Γεωργιάδη. Cur. adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Στην παρούσα προσφυγή ο αιτητής ζητά δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση της καθ' ης η αίτηση, η οποία δημοσιεύτηκε στις 25.9.92 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, και με την οποία προήγαγε το Νίκο Γεωργιάδη στη μόνιμη θέση Διευθυντή Υπηρεσίας Φυσικού Περιβάλλοντος (Τακτικός Προϋπολογισμός) Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων από 15.9.92 αντί και/ή στη θέση του αιτητή, είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος. Γεγονότα: Ο Γενικός Διευθυντής, Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, με επιστολή του ημερ. 4.10.91, ζήτησε την πλήρωση μιας κενής μόνιμης θέσης Διευθυντή Υπηρεσίας Φυσικού Περιβάλλοντος, Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας σε συνεδρίαση της ημερ. 17.10.91, αποφάσισε να δημοσιεύσει την πιο πάνω θέση. Στη Συμβουλευτική Επιτροπή υποβλήθηκαν από το Γραμματέα της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας 17 αιτήσεις υποψηφίων. Η Συμβουλευτική Επιτροπή στην έκθεση της σύστησε για διορισμό/προαγωγή στην υπό κρίση θέση τέσσερις υποψηφίους, μεταξύ των οποίων ήταν τόσο ο αιτητής όσο και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας στη συνεδρίαση ημερ. 18.8.92, δέχτηκε σε ατομική προφορική εξέταση τους υποψηφίους παρισταμένου και του Γενικού Διευθυντή Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Μετά την αξιολόγηση και τη σύσταση του Διευθυντή, αξιολόγησε και η ίδια η Επιτροπή τους υποψηφίους και κατέληξε να προσφέρει προαγωγή στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο Νίκο Γεωργιάδη. Σαν αποτέλεσμα καταχωρήθηκε η παρούσα προσφυγή. Είναι εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή ότι η σύσταση του Διευθυντή είναι αναιτιολόγητη, πεπλανημένη, αόριστη και έρχεται σε αντίθεση με τα στοιχεία των σχετικών φακέλων και συνεπώς αναιτιολόγητη. Η σύσταση του Διευθυντή (βλ. Παράρτημα 7 στην ένσταση), είναι η ακόλουθη: "Με βάση τα καθιερωμένα κριτήρια στο σύνολο τους - αξία, προσόντα, αρχαιότητα - αλλά και την εντύπωση από την προφορική εξέταση, συστήνω για προαγωγή το Γεωργιάδη Νίκο, ο οποίος υπερτερεί έκδηλα των άλλων δύο υποψηφίων. Ιδιαίτερα, θα ήθελα να τονίσω το γεγονός ότι ο Γεωργιάδης έχει ευρύτατη θεώρηση των σχετικών θεμάτων, έχει ευρύτατους ορίζοντες και υπερτερεί σε πρωτοβουλία και διορατικότητα. Υπερτερεί επίσης σε διοικητική ικανότητα και ικανότητα συντονισμού, καθώς και σε γνώσεις και πείρα σχετικά με το θέμα." Δεν συμφωνώ με την εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή. Οι συστάσεις του Διευθυντή συνάδουν πλήρως με το περιεχόμενο των φακέλων. Το ενδιαφερόμενο μέρος είναι ένας εξαίρετος από κάθε άποψη υπάλληλος. Η επαγγελματική του αξία, η κατάρτιση του και η απόδοση του φαίνονται στον προσωπικό του φάκελο και στο φάκελο των υπηρεσιακών του εκθέσεων. Ειδικά για το 1990 και 1991 οι εμπιστευτικές εκθέσεις του ενδιαφερόμενου μέρους είναι καλύτερες από εκείνες του αιτητή. Είναι επίσης φανερό ότι ο Διευθυντής βάσισε τη σύσταση του κυρίως πάνω στην αξία του ενδιαφερόμενου μέρους, έχοντας υπόψη του τα καθήκοντα που εκτελούσε και την απόδοση του. Το ότι ο αιτητής υπερείχε σε αρχαιότητα έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους, δεν καθιστά τη σύσταση αναιτιολόγητη ή αντίθετη με το περιεχόμενο των φακέλων. Επίσης με το να αναφέρει ο Διευθυντής ότι το ενδιαφερόμενο μέρος "... έχει ευρύτατη θεώρηση των σχετικών θεμάτων, έχει ευρύτατους ορίζοντες και υπερτερεί σε πρωτοβουλία και διορατικότητα", δεν εισήξε εξωγενή προς το σχέδιο υπηρεσίας στοιχεία κρίσεως, ούτε η σύσταση μπορεί να χαραχτηριστεί αόριστη και αναιτιολόγητη. Τουναντίον οι πιο πάνω χαρακτηρισμοί αιτιολογούν τη σύσταση. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπή ενέργησε με ultra vires διάταξη για να μειώσει την αξιολόγηση του αιτητή για το 1991 σε τρεις χαραχτηρισμούς, από "εξαίρετο" σε "πολύ ικανοποιητικό", την απάντηση δίδει η απόφαση της Ολομέλειας στην Τριανταφυλλίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1993)3 Α.Α.Δ. 429, στην οποία αποφασίστηκε ότι η σημείωση στο Μέρος III του Παραρτήματος Β του Κανονισμού 6
(1)των περί Δημόσιας Υπηρεσίας (Αξιολόγηση Υπαλλήλων) Κανονισμών του 1990, με βάση την οποία η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας μπορούσε να θεωρήσει ως "πολύ ικανοποιητική" αντί "εξαίρετη" την αξιολόγηση υπαλλήλων, αν έκρινε ότι η αξιολόγηση δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη, δεν είναι έξω από το πλαίσιο της νομοθετικής εξουσιοδότησης, ούτε και βρίσκεται σε δυσαρμονία με τη θέση και τις αρμοδιότητες της Επιτροπής. Πέραν τούτου θα πρέπει να αναφερθεί ότι η απόφαση αυτή για μείωση δεν έβλαψε τον αιτητή, γιατί η Επιτροπή μείωσε για την ίδια περίοδο οκτώ εξαίρετους χαρακτηρισμούς του ενδιαφερόμενου μέρους σε πολύ ικανοποιητικούς. Όσον αφορά τον τρίτο λόγο του αιτητή ότι η απόφαση της Επιτροπής είναι αναιτιολόγητη, έχω να παρατηρήσω ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι ορθός. Η Επιτροπή δεν στηρίχτηκε μόνο στη σύσταση του Διευθυντή. Όπως φαίνεται από το πρακτικό της ημερ. 18.8.92 (Παράρτημα 7 στην ένσταση), η Επιτροπή προβαίνοντας στην επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους, έκαμε τη δέουσα έρευνα και έλαβε υπόψη την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων και των φακέλων των εμπιστευτικών εκθέσεων των υποψηφίων, την απόδοση τους στην προφορική εξέταση, τη σύσταση του Διευθυντή και προέβη στη δική της αξιολόγηση και έλαβε υπόψη της όλα τα ενώπιον της ουσιώδη στοιχεία. Η απόφαση της Επιτροπής είναι δεόντως αιτιολογημένη και συνάδει πλήρως με το περιεχόμενο των σχετικών φακέλων. Ειδική αιτιολογία έγινε επίσης για τον διδακτορικό τίτλο του αιτητή και για την υπεροχή του σε αρχαιότητα. Είναι νομολογημένο ότι στις περιπτώσεις πλήρωσης θέσης που βρίσκεται ψηλά στην ιεραρχία, η Επιτροπή Έχει ευρεία διακριτική εξουσία και ο αιτητής δεν απέδειξε ότι η Επιτροπή υπερέβη τα ακραία όρια της εξουσία της. Επίσης δεν απέδειξε έκδηλη υπεροχή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους. Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται στην ολότητα της. Δεν επιδικάζονται έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο