← Κύπρος

Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας (1995) 4 ΑΑΔ 990

Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(1995)4 ΑΑΔ 990 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1995)4 ΑΑΔ 990 17 Μαΐου, 1995 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 661/93) Δημόσιοι Υπάλληλοι - Προαγωγές - Σύσταση τον Προϊσταμένου τον Τμήματος - Σύσταση υπό το καθεστώς των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων του 1967 έως 1987 - Νόμιμη η σύσταση στην κριθείσα περίπτωση. Δημόσιοι Υπάλληλοι - Προαγωγές - Προσόντα - Προσόντα μη προβλεπόμενα στο Σχέδιο Υπηρεσίας - Περιορισμένης βαρύτητας - Νομολογία - Συνέπειες στην κριθείσα περίπτωση. Ο αιτητής προσέβαλε την κατ' επανεξέταση, λόγω προηγούμενης ακυρωτικής απόφασης, προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους σε Ανώτερο Συντηρητή Δασών επικαλούμενος πλάνη περί τα πράγματα του συστήσαντος Διευθυντή και της Ε.Δ.Υ., ως προς τα προσόντα των υποψηφίων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
  1. Η σύσταση στην κρινόμενη περίπτωση διέπεται από τους περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμους του 1967 έως 1987, που καταργήθηκαν με τον Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμο (Ν. 1/90) και τη σχετική νομολογία. Από τη σύγκριση της εισήγησης του Διευθυντή με τα στοιχεία του φακέλου δεν συνάγεται σύγκρουση που την καθιστά επιλήψιμη ή της αποστερεί την αξία και το ρόλο στην επιλογή του καταλληλότερου, όπως την καθιέρωσε η νομολογία. Ως προς τα προσόντα η νομολογία επιφύλαξε περιορισμένη βαρύτητα για προσόντα πέραν των προβλεπομένων. Η άποψη αυτή βρήκε σταθερή απήχηση στη νομολογία.
  2. Δεν υπάρχει θέμα αν η Ε.Δ.Υ, γνώριζε ποία ακριβώς ήταν τα προσόντα των υποψηφίων. Ήταν ενώπιόν της και στο πρακτικό της επίδικης απόφασης, και προτού προβεί στην παραπάνω διαπίστωση, ρητά αναφέρει πως τα έλαβε υπόψη. Ενόψει της νομολογίας που διέπει την αξιολόγηση των προσόντων για τα οποία δεν κάμνει πρόβλεψη το Σχέδιο Υπηρεσίας, η διαπίστωση της ΕΔΥ., παρά την κάποια υπεροχή του αιτητή, δεν είναι λανθασμένη. Εν πάση περιπτώσει δε δικαιολογείται το συμπέρασμα που προτείνεται για την ύπαρξη πλάνης περί τα πράγματα ή λογικής πιθανότητας η απόφαση να είναι προϊόν πλάνης. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Δημοκρατία ν. Πογιατζή
(1992)3 Α.Α.Δ. 422, Μάρκου και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1993)3 Α.Α.Δ. 213, Δημοκρατία κ.ά. ν. Υψαρίδη κ.ά. (Αρ. 2)
(1993)3 Α.Α.Δ. 347, Κελεπέσης ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 785, Χρυσοστόμου ν. Ε.Ε.Υ.
(1989)3 Α.Α.Δ. 3186, Οικονομίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 535, Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(1993)4 Α.Α.Δ. 1919, Κωνσταντίνου ν. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων
(1992)3 Α.Α.Δ.
  1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία προήχθηκε αναδρομικά από 15/1/91, το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση του Ανώτερου Συντηρητή Δασών, αντί ο αιτητής. Λ. Μ. Κωνσταντίνου, για τον Αιτητή. Α. Παπαδοπούλου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Καθ' ης η αίτηση. Χρ. Χριστοφίδης, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Με απόφαση της ημερ. 28/12/90 η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (στα επόμενα Ε.Δ.Υ, ή Επιτροπή) είχε προάξει τον κ. Μάρκο Δανιήλ (από 15/1/91) στην επίδικη θέση του Ανώτερου Συντηρητή Δασών. Η απόφαση αυτή ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην προσφυγή αρ. 365/91 που κατέθεσε ο ενδιαφερόμενος. Κρίθηκε πως ο προμνησθείς Μάρκος Δανιήλ δεν κατείχε ένα από τα προσόντα προαγωγής που απαιτεί το οικείο σχέδιο υπηρεσίας. Η επανεξέταση έγινε στις 17/5/93 υπό το πρίσμα της ακυρωτικής δικαστικής απόφασης και του νομικού και πραγματικού καθεστώτος που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο (28/12/90). Ο αιτητής συγκαταλεγόταν μεταξύ των 4 υποψηφίων. Επιλέγηκε όμως ο ενδιαφερόμενος, τον οποίον σύστησε ο Διευθυντής του Τμήματος, που διορίστηκε αναδρομικά από 15/1/
  2. Είναι αυτή την απόφαση που προσβάλλει ο αιτητής με την κρινόμενη προσφυγή του. Δύο είναι οι λόγοι που τη στηρίζουν
(1)ότι η σύσταση του Διευθυντή είναι πεπλανημένη διότι συγκρούεται με τα στοιχεία των φακέλων και
(2)ότι και η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη θεωρώντας ότι αιτητής και ενδιαφερόμενος είχαν περίπου τα ίδια προσόντα. Το τελευταίο αυτό θέμα διαπλέκεται και με τους δύο λόγους που πρόβαλε ο αιτητής σε βαθμό που να αποτελεί τον κεντρικό τους άξονα. Είναι κατάλληλο σημείο να εξεταστεί μία πτυχή των προσόντων του αιτητή που έθιξε σε κάποια έκταση ο δικηγόρος του ενδιαφερομένου. Πρέπει να έχουμε υπόψη ότι μεταξύ των προσόντων που προβλέπει το σχέδιο υπηρεσίας είναι και "μεταπτυχιακή εκπαίδευση" σε σχετικό με τη δασολογία θέμα που διάρκεσε ένα ακαδημαϊκό χρόνο. Όπως φαίνεται από τον κατάλογο των προσόντων (παράρτημα 8), που καταρτίστηκε από τα στοιχεία των φακέλων, ο αιτητής απέκτησε πανεπιστημιακό δίπλωμα, από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο Δρέσδης, in Forestry Engineering (B.Sc.) το Φεβρουάριο του 1972. Και τον Ιούνιο του επόμενου χρόνου Diplom Forsting Ingenieur που είναι του επιπέδου ή αντιστοιχεί με τον αγγλικό τίτλο σπουδών M.Sc. (βλέπε και σχετική σημείωση του παραρτήματος 8). Αμφισβητείται ωστόσο η φύση αυτού του διπλώματος. Ουσιαστικά η θέση του ενδιαφερομένου είναι ότι τα δύο αποτελούν ένα και μοναδικό τίτλο σπουδών. Με άλλα λόγια πρόκειται για το βασικό πανεπιστημιακό δίπλωμα. Ο αιτητής πρωτοδιορίστηκε στη δημόσια υπηρεσία την 1/2/73 στη θέση Βοηθού Συντηρητή Δασών που χρειάζεται, σύμφωνα με το συνημμένο στη γραπτή απάντηση σχέδιο υπηρεσίας, πανεπιστημιακό δίπλωμα στη δασονομία: in forestry, όπως για την ακρίβεια αναφέρει. Επομένως τεκμαίρεται, όπως σωστά υποστήριξε ο κ. Κωνσταντίνου, ότι ο αιτητής, που δεν είχε ακόμη αποκτήσει το Diplom Forsting, είχε πανεπιστημιακό πτυχίο όταν διορίστηκε. Και το τεκμήριο είναι αμάχητο, όπως έχει πάγια νομολογηθεί: Κυπριακή Δημοκρατία ν. Πάμπου Πογιατζή
(1992)3 Α.Α.Δ. 422, Πέτρος Μάρκου και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1993)3 Α.Α.Δ. 213 και Κυπριακή Δημοκρατία και Άλλος ν. Ηλία Υψαρίδη και Άλλου
(1993)3 Α.Α.Δ.
  1. Προτού εγκαταλείψω το θέμα πρέπει να σημειώσω ότι έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας, που προσκομίστηκε από τον κ. Χριστοφίδη, με διαφορετική αξιολόγηση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη δεδομένου ότι δε βρισκόταν ενώπιον της Επιτροπής κατά τον κρίσιμο χρόνο. Σημειωτέον ότι το έγγραφο φέρει ημερ. 17/2/
  2. Αυτό που λείπει από την εικόνα είναι τα υπόλοιπα προσόντα των διαδίκων, τα οποία το σχέδιο υπηρεσίας δεν καθιστά απαραίτητα. Εκτός από εκείνα που απαρίθμησα ο αιτητής έχει
(1)μεταπτυχιακή εκπαίδευση στη δασολογία στην τότε Ανατολική Γερμανία για ένα χρόνο (11/1/86-31/12/86)·
(2)παρακολούθηση μαθημάτων στον προγραμματισμό και διαχείριση δασών στο Κοινοπολιτειακό Ινστιτούτο Οξφόρδης (28/6/74-4/10/74)·
(3)εκπαίδευση στη Γερμανία στην εισαγωγή και χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών για δημιουργία δασικής τράπεζας πληροφοριών - (Απρίλιος-Μάϊος 1988)· και
(4)εκπαίδευση στο Κέντρο Παραγωγικότητας Κύπρου (ΚΕ.ΠΑ.) στη διοίκηση επιχειρήσεων διάρκειας 180 ωρών. Κάποια άλλη εκπαίδευση τον Μάρτιο του 1990 δεν προσμετρά γιατί είναι μεταγενέστερη του ουσιώδους χρόνου κατοχής των προσόντων, που είναι η 26/6/89. Αναφορικά με το ενδιαφερόμενο πρόσωπο παρακολούθησε
(1)ειδικό σεμινάριο της Ουνέσκο στο Montpellier Γαλλίας από 17/9/-29/9/77·
(2)σεμινάριο από 18/9/78 - 30/9/78 για θέματα υλοχριστικής και αναδάσωσης που έγινε στη Λευκωσία·
(3)παρακολούθηση σειράς μαθημάτων από το ΚΕ.ΠΑ. διάρκειας 24 ωρών για τη λειτουργία ηλεκτρονικών υπολογιστών μετεκπαίδευση του ενδιαφερομένου στην Αυστρία και Αγγλία στην οποία έγινε επίσης αναφορά δεν υπολογίζεται γιατί έγινε το
  1. Με αυτό το υπόβαθρο μπορούμε να στραφούμε στο περιεχόμενο της σύστασης: "Στη σύσταση μου και σε οτιδήποτε τυχόν αναφέρω, έχω υπόψη μου ότι αναφέρομαι στον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή στις 26/6/
  2. Γνωρίζω όλους τους υποψηφίους πάρα πολύ καλά και ξεχωρίζω τους Ιωάννου Αριστείδη (ενδιαφερόμενο) και Χριστοδούλου Αλέξανδρο (αιτητή), οι οποίοι είναι εξαίρετοι λειτουργοί και οι δύο και έχουν τα απαιτούμενα προσόντα. Λαμβάνοντας υπόψη τα καθιερωμένα κριτήρια στο σύνολό τους - αξία, προσόντα, αρχαιότητα - συστήνω μεταξύ των δύο τον Ιωάννου Αριστείδη, ο οποίος προηγείται οριακά σε αρχαιότητα." Στο σημείο αυτό θα μπορούσε να υπομνησθεί ότι η σύσταση στην κρινόμενη περίπτωση διέπεται από τους περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμους του 1967 έως 1987, που καταργήθηκαν με το Ν. 1/90, και τη σχετική νομολογία. Από τη σκοπιά των εμπιστευτικών εκθέσεων, που σύμφωνα με το υπαλληλικό μας δίκαιο είναι βασικός δείκτης της ικανότητας των στελεχών της δημόσιας υπηρεσίας, οι διάδικοι βρίσκονται σε ίση μοίρα. Το ομολογούν και οι δικηγόροι των διαδίκων μερών. Παρατηρώ εν παρόδω ότι είναι ιδιαίτερα ευμενή και εγκωμιαστικά τα σχόλια για τον ενδιαφερόμενο στην εμπιστευτική έκθεση του 1989 (σελ 18) που υπογραμμίζουν τις ηγετικές του ιδιότητες. Στον τομέα αυτό της αξίας δε συνάγεται οποιαδήποτε σύγκρουση με την πρόταση του Διευθυντή. Το ίδιο μπορεί να λεχθεί και για την αρχαιότητα, που ο ενδιαφερόμενος οφείλει μόνο στην ηλικία του (άρθρ. 46
(2)του Ν.33/67). Είναι κατά 7 μήνες μεγαλύτερος του αιτητή. Η κατάσταση των προσόντων είναι όπως την προπαρέθεσα. Δεν γίνεται ρητή αναφορά σε όλα τα προσόντα. Η δήλωση όμως του Διευθυντή ότι είναι και οι δύο προσοντούχοι είναι απόλυτα σωστή. Δεν προδίδει οποιαδήποτε πλάνη. Από τη σύγκριση της εισήγησης του Διευθυντή με τα στοιχεία του φακέλου δε συνάγεται σύγκρουση που την καθιστά επιλήψιμη ή της αποστερεί την αξία και το ρόλο στην επιλογή του καταλληλότερου, όπως την καθιέρωσε η νομολογία. Ως προς τα προσόντα η νομολογία επιφύλαξε περιορισμένη βαρύτητα για προσόντα πέραν των προβλεπομένων. Η άποψη αυτή βρήκε σταθερή απήχηση στη νομολογία. Η παρακάτω περικοπή από την απόφαση Ανδρέας Κελεπέσης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 785, συνοψίζει τα κρατούντα στο θέμα αυτό: "Είναι πάγια γραμμή της νομολογίας πως μπορεί να ληφθούν υπόψη ακαδημαϊκά προσόντα για τα οποία δεν προβλέπει, όπως στην παρούσα περίπτωση, το σχέδιο υπηρεσίας, αλλά μόνο περιορισμένη επίδραση ασκούν στην επιλογή. Ασφαλώς τέτοια πρόσθετα προσόντα δε δημιουργούν από μόνα τους προϋποθέσεις για έκδηλη υπεροχή, δεδομένου ότι η σημασία που τους αποδίδεται είναι οριακή." Παραπέμπω επίσης στην Αλέκος Χρυσοστόμου ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 3186, Αλέξανδρος Οικονομίδης και Αλλη ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 535 και Γεώργιος Οικονομίδης και Αλλοι ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 1919. Στις υποθέσεις αυτές υπογραμμίστηκε ο κανόνας ότι η ύπαρξη πρόσθετων προσόντων, όταν δεν ανάγονται από το σχέδιο υπηρεσίας σε πλεονέκτημα, δεν συνιστούν αφεαυτών έκδηλη υπεροχή. Η διαπίστωση από την Ε.Δ.Υ, ότι οι διάδικοι "είχαν περίπου τα ίδια προσόντα" καταγγέλλεται σαν πεπλανημένη. Και υπογραμμίζεται με αναφορά στην απόφαση Χρύσανθος Κωνσταντίνου ν. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων
(1992)3 Α.Α.Δ. 228, ότι δεν είναι απαραίτητο να αποδειχθεί πλάνη περί τα πράγματα. Αρκεί η πιθανότητα ότι εμφιλοχώρησε πλάνη στη διοικητική απόφαση. Δεν υπάρχει θέμα αν η Ε.Δ.Υ, γνώριζε ποία ακριβώς ήταν τα προσόντα των υποψηφίων. Ήταν ενώπιον της και στο πρακτικό της επίδικης απόφασης, και προτού προβεί στην παραπάνω διαπίστωση, ρητά αναφέρει πως τα έλαβε υπόψη. Ενόψει της νομολογίας στην οποία έχω παραπέμψει, που διέπει την αξιολόγηση των προσόντων για τα οποία δεν κάμνει πρόβλεψη το σχέδιο υπηρεσίας, η διαπίστωση της Ε.Δ.Υ., παρά την κάποια υπεροχή του αιτητή, δεν είναι λανθασμένη. Εν πάση περιπτώσει δε δικαιολογείται το συμπέρασμα που προτείνεται για την ύπαρξη πλάνης περί τα πράγματα ή λογικής πιθανότητας η απόφαση να είναι προϊόν πλάνης. Ο δικηγόρος του αιτητή έδωσε έμφαση στις αγορεύσεις του ότι δεν ήγειρε θέμα έκδηλης υπεροχής του αιτητή, αλλά πρόβαλε την πλάνη περί τα πράγματα ως το κύριο συστατικό των δύο λόγων ακύρωσης. Πράγματι με τα δεδομένα της υπόθεσης δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για στήριξη τέτοιου ισχυρισμού για έκδηλη υπεροχή. Ωστόσο για τους λόγους που προεκτέθηκαν οι ισχυρισμοί για ακύρωση της πράξης κρίνονται αβάσιμοι και απορρίπτονται. Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται σύμφωνα με το άρθρ. 146.4(α) του συντάγματος. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.