ΚΟΠ ν. ΚΟΑ
(1995)4 ΑΑΔ 1120 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1995)4 ΑΑΔ 1120 7 Ιουνίου, 1995 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, ΜΕΣΩ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ (Α.Δ.Ε.Α.), Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 4/93) Ανώτατη Δικαστική Επιτροπή Αθλητισμού (Α.Δ.Ε.Α.) - Αποφάσεις- Είναι εκτελεστές διοικητικές πράξεις - Ανάλυση - Μπορούν να προσβληθούν με προσφυγή - Νομολογία - Κριθείσα περίπτωση - Απόλυτα λογική και επιτρεπτή η κριθείσα απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. η οποία ακύρωσε συγκεκριμένο καθορισμό από τον ΚΟΠ έδρας τιμωρημένης ομάδας. Οι αιτητές προσέβαλαν την απόφαση της Α.Δ.Ε.Α να ακυρώσει τον καθορισμό από αυτούς της Κυπερούντας ως έδρα της Ομόνοιας Λευκωσίας, η έδρα της οποίας ήτα τιμωρημένη. Η κρινόμενη απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. αποτέλεσε ουσιώδες μέρος και της απόφασης του Δικαστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
- Η επίδικη απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. είναι εκτελεστή διοικητική πράξη και ανάγεται στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου. Η Α.Δ.Ε.Α. με την απόφασή της άσκησε εξουσία η οποία είναι δεσμευτική και επηρεάζει άμεσα τις ομάδες ποδοσφαίρου στο σύνολό τους και στην περίπτωση αυτή η απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. αποσκοπούσε πρώτιστα σε θέματα που αφορούν το δημόσιο συμφέρον και την προαγωγή του αθλήματος του ποδοσφαίρου. Η απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. μπορεί να προσβληθεί με αίτηση ακυρώσεως σύμφωνα με το Άρθρο 146 του Συντάγματος.
- Το Δικαστήριο συμφωνεί με το σκεπτικό της απόφασης της Α.Δ.Ε.Α. ότι η επίδικη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου λήφθηκε κατά παράβαση των κριτηρίων που το ίδιο το Διοικητικό Συμβούλιο είχε θέσει από πριν. Η απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. την οποία προσβάλλουν οι αιτητές είναι απόλυτα λογική και επιτρεπτή και η Α.Δ.Ε.Α. δεν υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής της εξουσίας. Για τον λόγο αυτό το Δικαστήριο δεν έχει κανένα λόγο να επέμβει. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Ethnikos Athlitikos Pnevmatikos Omilos Defteras v. K.O.A. a.o.
(1984)3 C.L.R. 831, Σωματείο Κεραυνός Στροβόλου v. K.O.A. κ.ά.
(1990)3 Α.Α.Δ. 191. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση σύμφωνα με την οποία θεωρήθηκε αντικανονικός και άκυρος ο ορισμός έδρας του Σωματείου Ομόνοιας Λευκωσίας το γήπεδο της ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς στην Κυπερούντα. Α. Βρυωνίδης, για τους Αιτητές. Α. Χριστοδούλου, για τους Καθ'ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Με την παρούσα προσφυγή οι αιτητές, που είναι η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, προσβάλλουν την απόφαση της Ανωτάτης Δικαστικής Επιτροπής Αθλητισμού (Α.Δ.Ε.Α.) ημερ. 23.10.92 σύμφωνα με την οποία η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου των αιτητών για ορισμό έδρας του Σωματείου Ομόνοια Λευκωσίας, του οποίου η έδρα είχε τιμωρηθεί, θεωρήθηκε αντικανονική και άκυρη. Είναι ισχυρισμός των αιτητών ότι η απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. είναι άκυρη, παράνομη και στερημένοι παντός εννόμου αποτελέσματος. Με την αίτηση τους οι αιτητές ισχυρίζονται ότι η απόφαση λήφθηκε χωρίς τη δέουσα έρευνα, ότι οι ενέργειες που λήφθηκαν είναι έξω από την αρμοδιότητα της Α.Δ.Ε.Α. και/ή είναι αποτέλεσμα εσφαλμένης ερμηνείας κριτηρίων, τα οποία θέσπισε το Διοικητικό Συμβούλιο της Κ.Ο.Π. Άλλοι λόγοι είναι η παραβίαση της αρχής της ισότητας, πλάνη περί τα πράγματα, έλλειψη αιτιολογίας και υπέρβαση εξουσίας. Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι σε συντομία τα ακόλουθα: Οι αιτητές είναι η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Το Σωματείο Ομόνοια Λευκωσίας τιμωρήθηκε στις 8.10.92 από τη Δικαστική Επιτροπή της Κ.Ο.Π. με αποκλεισμό της έδρας του για δύο αγωνιστικές και £1000 πρόστιμο σύμφωνα με το άρθρο 20
(8)(ζ) του Καταστατικού της Κ.Ο.Π. Στις 20.10.92 το Διοικητικό Συμβούλιο της Κ.Ο.Π. αποφάσισε με ψήφους 8 έναντι 4 και 3 αποχές, όπως ο πρώτος επηρεαζόμενος αγώνας της Ομόνοιας διεξαχθεί στο γήπεδο της ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς στην Κυπερούντα. Το Σωματείο Ομόνοια Λευκωσίας προσέφυγε στην Α.Δ.Ε.Α. υποστηρίζοντας ότι η πιο πάνω απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Κ.Ο.Π. είναι άκυρη ως αντίθετη με το κριτήριο 1 που το ίδιο το Διοικητικό Συμβούλιο της Κ.Ο.Π όρισε στις 24.4.90, γιατί η έδρα του Σωματείου ΑΠΕΠ Πι-τσιλιάς, η οποία είναι ομάδα δεύτερης κατηγορίας ενώ η Ομόνοια Λευκωσίας είναι ομάδα πρώτης κατηγορίας. Η Α.Δ.Ε.Α. με απόφαση που δόθηκε στις 23.10.92 και το πλήρες αιτιολογικό της οποίας δόθηκε στις 27.11.92 θεώρησε αντικανονική και άκυρη της απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Κ.Ο.Π. να ορίσει σαν έδρα της Ομόνοιας το γήπεδο της ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς στην Κυπερούντα. Το πρώτο σημείο το οποίο πρέπει να εξετάσω είναι η αρμοδιότητα της Α.Δ.Ε.Α. αφού τέτοιο θέμα τέθηκε από τους αιτητές. Στην υπόθεση Εθνικός ν. Κ.Ο.Α.
(1984)3 Α.Α.Δ. 831, η πλειοψηφία της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου έκρινε ότι η απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. συνιστούσε εκτελεστή διοικητική πράξη γιατί όχι μόνο ερμήνευσε το Καταστατικό της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου που είναι ιδιωτικό έγγραφο, αλλά άσκησε εξουσία και η απόφασή της επηρέαζε υπό τις περιστάσεις το δημόσιο συμφέρον. Στην απόφαση της πλειοψηφίας της Ολομέλειας, ο κ. Στυλιανίδης είπε (σελίδες 836, 837): "From what has already been said, it is clear that A.D.E.A. was established by Law and its powers, duties and functions are regulated by Law. It determined a sports judicial dispute ("athlitiki dikastiki ypothessis"). It exercised imperium. It did not simply construe the General Regulations of K.O.P. which per se is a document of private law, as submitted by counsel for the respondents and accepted in the judgment under appeal. The nature and character of the function of A.D.E.A. with regard to the sub judice decision is primarily one of public purpose - the promotion and proper functioning of the sports and particularly football. It is an act or decision within the realm of public law. Its decision is binding and it has direct consequences upon football societies and the football association and athletics in general. Failure to obey or comply with the decision of A.D.E.A. entails serious adverse consequences. In concusion A.D.E.A. issued the sub judice decision in the exercise of a unilateral power given to it by Law for a public purpose and, therefore, its decision is in the domain of public Law." Θέμα αρμοδιότητας της Α.Δ.Ε.Α. τέθηκε και αποφασίστηκε στην υπόθεση Σωματείο Κεραυνός Στροβόλου ν. Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού και Ανωτάτης Δικαστικής Επιτροπής Αθλητισμού
(1990)3 Α.Α.Δ. 191. Κρίνω ότι και στην υπό εκδίκαση υπόθεση η επίδικη απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. είναι εκτελεστή διοικητική πράξη και ανάγεται στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου. Η Α.Δ.Ε.Α. με την απόφαση της άσκησε εξουσία η οποία είναι δεσμευτική και επηρεάζει άμεσα τις ομάδες ποδοσφαίρου στο σύνολό τους και στην περίπτωση αυτή η απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. αποσκοπούσε πρώτιστα σε θέματα που αφορά το δημόσιο συμφέρον και την προαγωγή του αθλήματος του ποδοσφαίρου. Κατά τη γνώμη μου η απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. μπορεί να προσβληθεί με αίτηση ακυρώσεως σύμφωνα με το άρθρο 146 του Συντάγματος. Η απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. που περιγράφει τα γεγονότα της υπόθεσης έχει ως εξής: "Η "ΟΜΟΝΟΙΑ" Λευκωσίας στις 8 Οκτωβρίου 1992 τιμωρήθηκε από τη Δικαστική Επιτροπή της Κ.Ο.Π. με αποκλεισμό της έδρας της για δύο αγωνιστικές και 1000 πρόστιμο σύμφωνα με το άρθρο 20(Β)(ζ) του Καταστατικού της Κ.Ο.Π. Την επομένη, ο Διευθυντής της Κ.Ο.Π. κ. Στυλιανού ετοίμασε σημείωμα, στο οποίο αναφέρονταν τα γήπεδα στα οποία μπορούσαν να διεξαχθούν οι επηρεαζόμενοι αγώνες. Στις 20 Οκτωβρίου 1992 το Διοικητικό Συμβούλιο, με απόφασή του της ίδιας ημερομηνίας, αποφάσισε ύστερα από ψηφοφορία με ψήφους οκτώ έναντι τεσσάρων και με τρεις αποχές, να διεξαχθεί ο πρώτος επηρεαζόμενος αγώνας στο γήπεδο της "ΑΠΕΠ" Πιτσιλιάς στην Κυπερούντα, αντί στο γήπεδο "Αμμόχωστος" που προσφερόταν ως υπαλλακτική λύση. Είναι εναντίον της απόφασης αυτής που το Σωματείο "ΟΜΟΝΟΙΑ" προσέφυγε στην Α.Δ.Ε.Α. υποστηρίζοντας ότι αυτή είναι άκυρη, γιατί λήφθηκε κατά παράβαση κριτηρίων που τέθηκαν με απόφαση του ίδιου του Διοικητικού Συμβουλίου με ημερομηνία 24.4.1990 και τα οποία δεν έχουν μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα, στην ενώπιόν μας διαδικασία ο δικηγόρος του αιτητή υποστήριξε ότι η κατά πλειοψηφία απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου είναι αντίθετη με το κριτήριο
(1)γιατί το γήπεδο της Κυπερούντας είναι έδρα του Σωματείου "ΑΠΕΠ" Πιτσιλιάς, η οποία είναι ομάδα Β' Κατηγορίας, ενώ η "ΟΜΟΝΟΙΑ" Λευκωσίας είναι ομάδα Α' Κατηγορίας, παρόλο που δεν αμφισβητείται ότι το γήπεδο της Κυπερούντας ικανοποιεί τους όρους διεξαγωγής αγώνων των Κανονισμών Πρωταθλημάτων της Κ.Ο.Π. Εξάλλου, ο δικηγόρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου εισηγήθηκε ότι η εξουσία του Διοικητικού Συμβουλίου να ορίσει ουδέτερο γήπεδο βασίζεται στο άρθρο 11
(7)(α) του Καταστατικού της Κ.Ο.Π., ότι το Διοικητικό Συμβούλιο έχει απόλυτο δικαίωμα να επιλέξει το γήπεδο αυτό και ότι τα κριτήρια που τέθηκαν με την πιο πάνω απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου αποτελούν κατευθυντήριες γραμμές. Στη συνέχεια, ο δικηγόρος της Κ.Ο.Π. δέχτηκε ότι κατά πάγια τακτική ακολουθούνται τα κριτήρια από την ημερομηνία που εκδόθηκαν, αλλά το Διοικητικό Συμβούλιο θα μπορούσε να παρεκκλίνει απ' αυτά και αναφέρθηκε σε μια περίπτωση στην οποία χρησιμοποιήθηκε το γήπεδο της "ΑΠΕΠ" Πιτσιλιάς για αγώνα Α' Κατηγορίας, ενώ η ΑΠΕΠ ήταν στη Β' Κατηγορία και σε μια άλλη περίπτωση που χρησιμοποιήθηκε το γήπεδο της "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ" Δερύνειας. Διαζευκτικά ο δικηγόρος της Κ.Ο.Π. εισηγήθηκε ότι το κριτήριο
(1)περιέχει δύο σκέλη, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με τον αντιθετικό σύνδεσμο "αλλά", διατύπωση που δείχνει, όπως υπαινίχτηκε, ότι παρέχεται διακριτική ευχέρεια. Ο δικηγόρος του ενδιαφερόμενου μέρους "ΑΡΗΣ" Λεμεσού συμφώνησε με το δικηγόρο της Κ.Ο.Π. ότι η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου ήταν ορθή και ότι αυτό δεν είχε καμιά υποχρέωση να ακολουθήσει τα κριτήρια, τα οποία δεν είναι απόρροια καταστατικής πράξης αλλά διοικητικής ενέργειας για να διευκολύνεται το έργο του και ότι τα κριτήρια αυτά αποτελούν κατευθυντήριες γραμμές για το Διοικητικό Συμβούλιο. Θα πρέπει να επισημάνουμε εδώ ότι στην παρούσα διαδικασία δεν εξετάζεται η ποινή που επιβλήθηκε στον αιτητή από τη Δικαστική Επιτροπή της Κ.Ο.Π. και ότι το μόνο ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσον η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου να ορίσει ως έδρα διεξαγωγής του πιο πάνω αγώνα το γήπεδο της Κυπερούντας είναι ορθή ή όχι ενόψει των κριτηρίων που ορίστηκαν με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου με ημερομηνία 24.4.1990 και τα οποία μέχρι σήμερα, όπως είναι παραδεκτό, δεν έχουν τροποποιηθεί. Η σχετική απόφαση, στην οποία καθορίστηκαν τα κριτήρια, έχει επί λέξει ως εξής: "Η έδρα που ορίζεται πρέπει να πληροί τα πιο κάτω κριτήρια:
(1)Να είναι έδρα Σωματείου της αυτής ή μεγαλύτερης Κατηγορίας αλλά οπωσδήποτε να πληροί τους όρους διεξαγωγής αγώνων των Κανονισμών Πρωταθλημάτων της Κ.Ο.Π. της κατηγορίας του υπό κρίση Σωματείου.
(2)Να μην ανήκει στην ίδια πόλη ή επαρχία της έδρας της ομάδας που τιμωρείται, εκτός και αν η απόσταση (από άποψης ταξιδιού) είναι πλησιέστερη προς την έδρα φιλοξενούμενης ομάδας.
(3)Η έδρα να είναι σε επαρχία που συνορεύει με την επαρχία της έδρας της φιλοξενούμενης ομάδας, ούτως ώστε να μην "Τιμωρείται ουσιαστικά" η φιλοξενούμενη ομάδα εκτός της περίπτωσης που η απόσταση (από άποψης ταξιδιού) είναι πλησιέστερη προς την έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας.
(4)Να μην ορίζεται η έδρα στην οποία έγιναν τα επεισόδια που προκάλεσαν την τιμωρία της ομάδας.
(5)Να αποφεύγεται κατά το δυνατό να ορίζεται έδρα στην ίδια πόλη όταν την ίδια ημέρα και ώρα υπάρχει προγραμματισμένος αγώνας της ίδιας κατηγορίας (μόνο για αγώνες Α' Κατηγορίας).
(6)Να μπορεί το Διοικητικό Συμβούλιο της Κ.Ο.Π. με τουλάχιστον 24ωρη προειδοποίηση να αλλάζει την ημέρα τελεί σης του αγώνα κατά την ίδια αγωνιστική, δηλαδή Σάββατο αντί Κυριακή ή το αντίστροφο, νοουμένου ότι μια τέτοια διευθέτηση καθίσταται αναγκαία για την καλύτερη δυνατή επιλογή. Από τη διατύπωση των πιο πάνω κριτηρίων προκύπτει καθαρά ότι ορισμένα από αυτά είναι απόλυτα και επιτακτικά, ενώ το υπ' αριθμό
(5)παρέχει στο Διοικητικό Συμβούλιο τη δυνατότητα να μην το εφαρμόσει, όταν δεν προσφέρεται εναλλακτική επιλογή με βάση τα υπόλοιπα κριτήρια. Συγκεκριμένα, το κριτήριο
(1)είναι απόλυτο, προβλέποντας ότι η έδρα που ορίζεται πρέπει να είναι έδρα Σωματείου "της αυτής ή μεγαλύτερης κατηγορίας αλλά οπωσδήποτε να πληροί τους όρους διεξαγωγής αγώνων των Κανονισμών Πρωταθλημάτων της Κ.Ο.Π. της κατηγορίας του υπό κρίση Σωματείου". Κατά τη γνώμη μας η διατύπωση αυτή είναι ξεκάθαρη και δεν επιδέχεται την ερμηνεία που επιχείρησε να δώσει ο δικηγόρος της Κ.Ο.Π. Η μόνη λογική και ορθή έννοια είναι ότι η έδρα που ορίζεται πρέπει να πληροί απαραίτητα τις προϋποθέσεις τόσο του πρώτου όσο και του δεύτερου σκέλους. Είναι γεγονός ότι ο συντάκτης του κριτηρίου, για να συνδέσει τα δύο σκέλη, χρησιμοποίησε τη φράση "αλλά οπωσδήποτε". Η φράση, όμως, αυτή δεν μπορεί να διαφοροποιήσει την πιο πάνω αναφερόμενη έννοια της επιτακτικής συνδρομής και των δύο προϋποθέσεων. Στην περίπτωση, όμως, του κριτηρίου
(5)χρησιμοποιείται η φράση "να αποφεύγεται κατά το δυνατό να ορίζεται έδρα στην ίδια πόλη", επιτρέποντας έτσι στο Διοικητικό Συμβούλιο, στην εξαιρετική περίπτωση που δεν υπάρχει άλλη λύση με βάση το σύνολο των κριτηρίων, να ορίσει έδρα στην ίδια πόλη που είναι προγραμματισμένος και άλλος αγώνας Α' Κατηγορίας. Το επιχείρημα ότι τα κριτήρια αυτά αποτελούν κατευθυντήριες οδηγίες για το Διοικητικό Συμβούλιο, τις οποίες δεν υποχρεούται κατ' ανάγκη να ακολουθεί, δεν μας βρίσκει σύμφωνους, γιατί παρά το γεγονός ότι τα κριτήρια αυτά δεν αποτελούν καταστατική πρόνοια ή Κανονισμό της Γενικής Συνέλευσης, ωστόσο αποτελούν μια νόμιμη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου που λήφθηκε στα πλαίσια του άρθρου 11
(3)του Καταστατικού και πρέπει να ακολουθείται από το Διοικητικό Συμβούλιο κατά την άσκηση της αρμοδιότητας του, εκτός βέβαια αν το ίδιο το Συμβούλιο τροποποιήσει με νεότερη απόφαση του τα αρχικά κριτήρια. Θα πρέπει, όμως, να σημειωθεί ότι τούτο θα μπορούσε να γίνει σε ανύποπτο χρόνο και όχι όταν αντιμετωπίζεται μια συγκεκριμένη περίπτωση που τίθεται ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου για απόφαση, γιατί σε τέτοια περίπτωση θα προσβαλλόταν το αίσθημα εμπιστοσύνης και ασφάλειας που θα πρέπει πάντοτε να υπάρχει μεταξύ των Σωματείων και της Ομοσπονδίας για την εύρυθμη και αντικειμενική διεξαγωγή των πρωταθλημάτων. Περιπλέον, όχι μόνο μια αιφνίδια αλλαγή της τακτικής που βασίζεται σε καθορισμένα από πριν κριτήρια, αλλά και μια χωρίς κριτήρια αντιφατική ενδεχομένως συμπεριφορά στη λήψη αποφάσεων θα κλόνιζε την εμπιστοσύνη των σωματείων απέναντι στην Ομοσπονδία. Έγινε εξάλλου εισήγηση από το δικηγόρο της Κ.Ο.Π. ότι σε δύο προηγούμενες περιπτώσεις τα κριτήρια αυτά αγνοήθηκαν από το Διοικητικό Συμβούλιο. Δεν γνωρίζουμε, ωστόσο, ούτε και δόθηκαν λεπτομέρειες στην ενώπιον μας διαδικασία, κάτω από ποιες συνθήκες και περιστατικά αγνοήθηκαν τα κριτήρια αυτά. Εν πάση όμως περιπτώσει, και αν συνέβη κάτι τέτοιο, αυτό δεν θα μπορούσε να νομιμοποιήσει την επίδικη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, γιατί η οποιαδήποτε παρανομία ή αντικανονική ενέργεια δεν δημιουργεί δίκαιο. Στην υπό εξέταση υπόθεση, ωστόσο, δεν μπορεί να γίνεται λόγος ότι τα κριτήρια αγνοήθηκαν παντελώς, γιατί τόσο από τη διατύπωση του σημειώματος του Διευθυντή της Κ.Ο.Π., όσο και από τη διατύπωση της επίδικης απόφασης, φαίνεται ότι τα κριτήρια της 24.4.1990 λήφθηκαν υπόψη για τον αποκλεισμό άλλων γηπέδων και το θέμα που εγείρεται ενώπιόν μας είναι κατά πόσον αυτά ερμηνεύθηκαν ορθά. Υστερα από τα πιο πάνω, η Α.Δ.Ε.Α. κρίνει ότι η επίδικη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου λήφθηκε κατά παράβαση των κριτηρίων, που το ίδιο το Διοικητικό Συμβούλιο είχε θέσει από πριν, και συγκεκριμένα του κριτηρίου
(1), το οποίο από τη διατύπωσή του είναι απόλυτο και δεν μπορούσε να μην εφαρμοστεί, και επομένως η απόφαση είναι αντικανονική και άκυρη. Υπό τις περιστάσεις η προσφυγή επιτυγχάνει και το παράβολο επιστρέφεται." Έχω μελετήσει τα επιχειρήματα που τέθηκαν ενώπιόν μου και από τις δύο πλευρές και συμφωνώ με το σκεπτικό της απόφασης της Α.Δ.Ε.Α. ότι η επίδικη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου λήφθηκε κατά παράβαση των κριτηρίων που το ίδιο το Διοικητικό Συμβούλιο είχε θέσει από πριν. Κατά τη γνώμη μου η απόφαση της Α.Δ.Ε.Α. την οποία προσβάλλουν οι αιτητές είναι απόλυτα λογική και επιτρεπτή και η Α.Δ.Ε.Α. δεν υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής της εξουσίας. Για τον λόγο αυτό το Δικαστήριο δεν έχει κανένα λόγο να επέμβει. Σαν αποτέλεσμα η προσφυγή απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο