Παπαχριστοδούλου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1) (1995) 4 ΑΑΔ 1514

(1995)4 ΑΑΔ 1514 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(1995)4 ΑΑΔ 1514 28 Ιουλίου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ (ΑΡ. 1), Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 97/94) Δημόσιοι Υπάλληλοι - Διορισμοί - Συνεντεύξεις - Ανάγκη αιτιολόγησης της γενικής εντύπωσης της Ε.Δ. Υ. από την απόδοση των υποψηφίων κατά τις συνεντεύξεις - Άρθρο 33

(14)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90) - Νομολογία - Εφαρμογή στην κριθείσα περίπτωση όπου μόνο η γενική εντύπωση της Ε.Δ. Υ κατεγράφη. Προσφυγή βάσει του Άρθρου 416 του Συντάγματος - Λόγοι ακυρώσεως - Έλλειψη αιτιολογίας - Δημόσιοι Υπάλληλοι - Διορισμοί - Συνεντεύξεις - Μη αιτιολόγηση της γενικής εντύπωσης της Ε.Δ. Υ από την απόδοση κατά τις συνεντεύξεις - Συνιστά έλλειψη αιτιολογίας. Ο αιτητής επιδίωξε την ακύρωση του διορισμού των ενδιαφερομένων μερών στη θέση Λειτουργού Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως προσβάλλοντας την δική του καταλληλότητα για τη θέση αλλά και τη μη αιτιολόγηση της "βαθμολογίας" των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση ενώπιον της Ε.Δ.Υ. που εν όψει και της εν τω μεταξύ νομολογίας απέβη κρίσιμη για την έκβαση της προσφυγής. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Το Άρθρο 33

(14)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90) προνοεί για την αιτιολογία της γενικής εντύπωσης από τις συνεντεύξεις. Σχετική είναι η απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Χατζηγεωργίου. Σχετική είναι επίσης η μεταγενέστερη απόφαση, επίσης της Ολομέλειας, στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Αναστασιάδου-Vantieghem όπου ηγέρθη ο ίδιος ισχυρισμός όπως στην παρούσα υπόθεση, και όπου ίσχυε η ίδια νομοθετική διάταξη. Υιοθετούνται οι πιο πάνω αποφάσεις και το Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι και στην παρούσα περίπτωση η αξιολόγηση της απόδοσης των υποψηφίων από την ΕΔΥ, όσον αφορά την ενώπιόν της προφορική εξέταση δε πληρούσε τις απαιτήσεις του Άρθρου 33

(14)αναφορικά με την αιτιολογία. Δεν είναι αρκετό να καταγράφεται μόνο η γενική εντύπωση της ΕΔΥ, αλλά πρέπει και να αιτιολογείται. Η ΕΔΥ, και στην περίπτωση αυτή, παρέλειψε να αιτιολογήσει την εντύπωση που αποκόμισε από την προφορική εξέταση των υποψηφίων. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Δημοκρατία κ.ά. ν. Αναστασιάδου - Vantieghem κ.ά.

(1995)3 Α.Α.Δ. 119, Δημοκρατία ν. Χατζηγεωργίου

(1994)3 Α.Α.Δ.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία διορίσθηκαν στη θέση Λειτουργού Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως, τα ενδιαφερόμενα μέρη αντί του αιτητή. Ο Αιτητής παρουσιάζεται αυτοπροσώπως. Ρ. Πετρίδου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Στ. Μουσιούττα για Φρ. Αθανασιάδου, για το Ενδιαφερόμενο μέρος
2. Γ. Γεωργίου για Α. Ιωάννου, για το Ενδιαφερόμενο μέρος
3. Γ. Κορφιώτης, για το Ενδιαφερόμενο μέρος
4. Στ. Μουσιούττα, για το Ενδιαφερόμενο μέρος
5. Cur. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Ο αιτητής επιζητεί την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ) η οποία δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 31/12/93, με την οποία διορίστηκαν στη θέση Λειτουργού Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως, από 3/1/94, τα ενδιαφερόμενα μέρη 1) Άριστος Τσιάρτας, 2) Ελένη Λάμπρου-Χατζηττοφή, 3) Δήμητρα Κούσιου-Χρυσανδρέα και 4) Μαρία Δ. Χριστοφόρου, αντί αυτού. Με επιστολή ημερομηνίας 5/4/93, ζητήθηκε η πλήρωση 4 κενών θέσεων Λειτουργού Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως, Γραφείο Επιτρόπου Διοικήσεως (η θέση). Η θέση είναι πρώτου διορισμού και οι κενές θέσεις δημοσιεύθηκαν στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 23/4/
6. Σ' ανταπόκριση υποβλήθηκαν 262 αιτήσεις, οι οποίες παραπέμφθηκαν στην αρμόδια Συμβουλευτική Επιτροπή. Η έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής διαβιβάστηκε στην ΕΔΥ με επιστολή του Επιτρόπου Διοικήσεως ημερομηνίας 10/9/
7. Όπως φαίνεται από την έκθεσή της, η Συμβουλευτική Επιτροπή αποφάσισε ν' αποδώσει ουσιαστική σημασία σε όλες τις απαιτήσεις του σχεδίου υπηρεσίας. Λέχθηκε επίσης ότι "Τα καθήκοντα της θέσης του Λειτουργού Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως απαιτούν, μεταξύ άλλων, όπως ο κάτοχός της έχει την ικανότητα να χειρίζεται σωστά την ελληνική γλώσσα, να εκφράζεται με σαφήνεια και περιεκτικότητα, να έχει ευθυκρισία, καθαρότητα σκέψης και κριτική ικανότητα.". Με σκοπό τη διακρίβωση των πιο πάνω ικανοτήτων των υποψηφίων, η Συμβουλευτική Επιτροπή αποφάσισε τη διενέργεια γραπτής εξέτασης στα Ελληνικά. Η σχετική απαίτηση του σχεδίου υπηρεσίας ήταν πολύ καλή γνώση της Ελληνικής γλώσσας. Αποφασίστηκε επίσης η διεξαγωγή γραπτής εξέτασης για διαπίστωση της καλής γνώσης της Αγγλικής, η οποία επίσης απαιτείτο από το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης, στις περιπτώσεις των υποψηφίων οι οποίοι δεν είχαν τα κατάλληλα αιτιολογητικά. Ακολούθως κλήθηκαν σε προφορική εξέταση ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής, οι υποψήφιοι που διέθεταν την καλή γνώση της Αγγλικής και εξασφάλισαν στη γραπτή εξέταση στα Ελληνικά:

(1)βαθμολογία 70 και άνω ή

(2)βαθμολογία 65 και άνω και διέθεταν προσόντα πέραν των απαιτουμένων από το σχέδιο υπηρεσίας και που ήταν σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης ή τετραετή τουλάχιστον πείρα σε εργασία σχετική με τα καθήκοντα της θέσης. Ανάμεσα στους κληθέντες σε προφορική εξέταση ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής ήταν ο αιτητής και τα ενδιαφερόμενα μέρη, οι οποίοι και τελικά συστήθηκαν για επιλογή από την ΕΔΥ. Ο αιτητής είχε εξασφαλίσει 83 μονάδες στη γραπτή εξέταση στα Ελληνικά, το ενδιαφερόμενο μέρος 1) 74, το ενδιαφερόμενο μέρος 2) 76, το ενδιαφερόμενο μέρος 3) 70, και το ενδιαφερόμενο μέρος 4)

1. Κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 4/11/93, η ΕΔΥ εξέτασε την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής την οποία και υιοθέτησε και αποφάσισε να καλέσει σε προφορική εξέταση τους υποψηφίους που συστήθηκαν από αυτήν. Οι προσωπικές συνεντεύξεις έλαβαν χώρα στις 25, 26 και 29/11/93, στην παρουσία του Επιτρόπου Διοικήσεως. Κατά τη συνεδρία της ΕΔΥ, ημερομηνίας 29/11/93, ο Επίτροπος Διοικήσεως αξιολόγησε την απόδοση των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση και εξέφρασε τις απόψεις του αναφορικά με 3 υποψηφίους οι οποίοι υπηρετούσαν πάνω σε έκτακτη βάση στο Γραφείο του, συμπεριλαμβανομένων των ενδιαφερομένων μερών 3 και 4, και αποχώρησε. Μετά την αποχώρηση του Επιτρόπου Διοικήσεως, η ΕΔΥ αξιολόγησε και η ίδια την απόδοση των υποψηφίων κατά την ενώπιόν της προσωπική εξέταση. Ακολούθως η ΕΔΥ ασχολήθηκε με τη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων και αφού έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιόν της στοιχεία, επέλεξε για διορισμό τα ενδιαφερόμενα μέρη. Η επιλογή των ενδιαφερομένων μερών 1) και 2) ήταν ομόφωνη, των δε 3) και 4) κατά πλειοψηφία. Ένα από τα μέλη της ΕΔΥ υποστήριξε την επιλογή του αιτητή αντί του ενδιαφερόμενου μέρους
2. Κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 22/12/93, η ΕΔΥ όρισε ως ημερομηνία ισχύος των διορισμών των ενδιαφερομένων μερών την 3/1/
3. Οι διορισμοί των ενδιαφερομένων μερών δημοσιεύθηκαν στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 31/12/
4. Οι ισχυρισμοί του αιτητή, ο οποίος παρουσιάστηκε και διεξήγαγε την υπόθεση του αυτοπροσώπως, περιστράφηκαν κυρίως γύρω από την υπεροχή του και την αποτυχία της ΕΔΥ να επιλέξει τον καταλληλότερο υποψήφιο. Ισχυρίστηκε επίσης έλλειψη δέουσας αιτιολογίας. Αναπτύσσοντας τον τελευταίο αυτό λόγο ακυρότητας ισχυρίστηκε ότι η επίδικη απόφαση δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη, με ιδιαίτερη αναφορά στην έλλειψη αιτιολογίας από την αξιολόγηση της ΕΔΥ αναφορικά με την απόδοση των υποψηφίων κατά την ενώπιόν της προφορική εξέταση, επικαλούμενος προς τούτο την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Δημοκρατία και Άλλος ν. Ιωάννας Αναστασιάδου Vantieghem και Άλλης

(1995)3 Α.Α.Δ. 119. Η ΕΔΥ για την αξιολόγηση της απόδοσης των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση ενώπιόν της χρησιμοποίησε χαρακτηρισμούς όπως "πολύ καλός", "πάρα πολύ καλός", "εξαίρετος" κλπ. Επίσης, όπως αναφέρεται στη σελίδα 29 του τεκμηρίου 10, για την αξιολόγηση των υποψηφίων έλαβε υπόψη "το επίπεδο ορθότητας και επάρκειας των απαντήσεών τους, την ανάλυση, επιχειρηματολογία και αιτιολόγηση των θέσεων που οι υποψήφιοι υποστήριξαν, την έκφραση, καθώς και την προσωπικότητά τους.". Ο μεν αιτητής αξιολογήθηκε από την ΕΔΥ ως πάρα πολύ καλός κατά πλειοψηφία (1 μέλος υποστήριξε ότι η απόδοσή του ήταν εξαίρετη). Τα ενδιαφερόμενα μέρη 1) και 2) αξιολογήθηκαν ως εξαίρετοι ομόφωνα. Το ενδιαφερόμενο μέρος 3) αξιολογήθηκε ως πάρα πολύ καλή κατά πλειοψηφία (ο Πρόεδρος την αξιολόγησε ως πολύ καλή). Το ενδιαφερόμενο μέρος 4) αξιολογήθηκε ως πάρα πολύ καλή κατά πλειοψηφία (1 μέλος τη χαρακτήρισε ως εξαίρετη). Το άρθρο 33

(14)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (αρ. 1/90) προνοεί τα ακόλουθα: "

(14)Η γενική εντύπωση της Συμβουλευτικής Επιτροπής και της Επιτροπής αναφορικά με την απόδοση των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση καταγράφεται πάντοτε στα πρακτικά της καθεμιάς Επιτροπής και αιτιολογείται.". Στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Χατζηγεωργίου

(1994)3 Α.Α.Δ. 574, λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Ο Νόμος επιβάλλει ρητά την υποχρέωση της δέουσας αιτιολόγησης της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Η ρητή απαίτηση του άρθρου 34

(6)για αιτιολόγηση δεν αποσκοπεί μόνο στην πλήρη διαφάνεια που πρέπει να υπάρχει ακόμα και στο στάδιο κάθε προπαρασκευαστικής πράξης αλλά καθιστά την αιτιολογία ουσιώδη τύπο της πράξης. Σε μια τέτοια περίπτωση, η αιτιολογία πρέπει να εμφαίνεται ρητά στο σώμα της διοικητικής πράξης σαν συστατικό της στοιχείο, ενώ η παράλειψη αναφοράς της αιτιολογίας στο ίδιο το έγγραφο της πρότασης καθιστά την πρόταση ελλειπή ως προς τον τύπο της (βλ. Τζιακούρη ν. Δημοκρατίας

(1991)4 Α.Α.Δ. 3946). Ένας από τους προφανείς λόγους για την ανάγκη αιτιολόγησης είναι και η δυνατότητα δικαστικού ελέγχου της απόφασης. Είναι φανερό ότι αν δεν υπάρχει αιτιολόγηση, το Δικαστήριο αδυνατεί να ελέγξει αν η απόφαση είναι εύλογα επιτρεπτή. Απλή αναφορά που καταλήγει σε κοινοτυπία δεν αποτελεί αιτιολογία ενώ η απλή απαρίθμηση των κριτηρίων που λήφθηκαν υπ' όψιν δεν παρέχει καμιά πληροφορία για τα δεδομένα που οδήγησαν στη διαμόρφωση της απόφασης και δεν επιτρέπει τον δικαστικό έλεγχο. Για να είναι νοητός ο έλεγχος θα πρέπει η πραγματική βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε η απόφαση να είναι γνωστή. Η ανυπαρξία οποιωνδήποτε στοιχείων μέσα στο έγγραφο της απόφασης της αρμόδιας αρχής την καθιστά αναιτιολόγητη και κατά συνέπεια την απόφαση ακυρώσιμη.". Στη μεταγενέστερη απόφαση, επίσης της Ολομέλειας, στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Αναστασιάδου-Vantieghem (πιο πάνω), όπου ηγέρθη ο ίδιος ισχυρισμός όπως στην παρούσα υπόθεση, και όπου ίσχυε η ίδια νομοθετική διάταξη, λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Αναιτιολόγητη είναι επίσης και η κρίση της Επιτροπής σε ό,τι αφορά την προφορική εξέταση. Στο πρακτικό αναγράφεται μόνο η γενική της εντύπωση για τον κάθε υποψήφιο με τις καθιερωμένες φράσεις, που παραθέτουμε αμέσως πιο πάνω. Το γεγονός πως καθορίστηκαν γενικά κριτήρια, για την αξιολόγηση των υποψηφίων στη συνέντευξη, δεν σημαίνει πως αυτά αποτελούν την αιτιολογία για την απόδοση του καθενός στη συνέντευξη.". Υιοθετώ όλα τα πιο πάνω και καταλήγω στο συμπέρασμα ότι και στην παρούσα περίπτωση η αξιολόγηση της απόδοσης των υποψηφίων από την ΕΔΥ, όσον αφορά την ενώπιόν της προφορική εξέταση δεν πληρούσε τις απαιτήσεις του άρθρου 33

(14)αναφορικά με την αιτιολογία. Δεν είναι αρκετό να καταγράφεται μόνο η γενική εντύπωση της ΕΔΥ, αλλά πρέπει και να αιτιολογείται. Η ΕΔΥ, και στην περίπτωση αυτή, παρέλειψε να αιτιολογήσει την εντύπωση που αποκόμισε από την προφορική εξέταση των υποψηφίων. Για το λόγο αυτό η επίδικη απόφαση πρέπει ν' ακυρωθεί. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου δεν θα εξετάσω τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του αιτητή. Ως αποτέλεσμα η παρούσα προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο