Λάμπρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1995)4 ΑΑΔ 1591 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1995)4 ΑΑΔ 1591 18 Αυγούστου, 1995 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΛΑΜΠΡΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 900/94) Προσφυγή βάσει τον Άρθρον 146 τον Συντάγματος - Όροι τον παραδεκτού - Εκτελεστή διοικητική πράξη - Χρηματική διαφορά - Δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής - Διαπίστωση της χρηματικής φύσης της διαφοράς στην κριθείσα περίπτωση - Η προσφυγή απαράδεκτη. Στρατός της Δημοκρατίας - Επιδόματα - Επίδομα εξωτερικού - Εγκύκλιος αρ. 869 - Ο όρος "Φιλοξενούμενοι" - Καταβολή του 40% του επιδόματος λόγω υπαγωγής των δικαιούχων στους φιλοξενουμένους - Περιστάσεις. Οι αιτητές κατεχώρησαν την προσφυγή εναντίον της μη καταβολής σε αυτούς πλήρους επιδόματος εξωτερικού. Το γεγονός οφειλόταν στο χαρακτηρισμό των αιτητών ως φιλοξενουμένων, κατά την παραμονή τους στο εξωτερικό, χαρακτηρισμό που οι αιτητές παρέλειψαν να προσβάλουν. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας ως απαράδεκτη την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
- Με δοσμένα τα κριτήρια της Εγκυκλίου 869, πράγματι το ύψος του επιδόματος εξωτερικού εξαρτάται από το αν ο κρατικός λειτουργός είναι ή όχι φιλοξενούμενος και γίνεται αποδεκτό πως η αμφισβήτηση της κρίσης ως προς αυτή την ιδιότητα και ο επακόλουθος προσδιορισμός του ύψους του επιδόματος, θα συγκέντρωνε τα χαρακτηριστικά της εκτελεστής διοικητικής πράξης. Δεν τέθηκε όμως τέτοιο θέμα εδώ και η προσβαλλόμενη απόφαση δεν απέβλεψε σε τέτοια διοικητική ρύθμιση.
- Οι αιτητές διεκδίκησαν χρήματα με τον ισχυρισμό πως είναι οφειλόμενα κατά το νόμο και η απόρριψη της αξίωσής τους παρήγαγε χρηματική διαφορά. Η τωρινή διαπίστωση των αιτητών, όπως την κατέγραψαν στην αγόρευσή τους, ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι πως κατατάσσονται διοικητικά, δεν είναι δυνατό να προσδώσει στην προσβαλλόμενη απόφαση περιεχόμενο που δεν έχει για να τεθεί ζήτημα αναθεώρησής της από τέτοια άποψη. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Αχιλλέας Γκίνης Λτδ ν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 968, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 470. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση, με την οποία απέρριψαν το αίτημα των αιτητών για καταβολή ολόκληρου του προβλεπόμενου, για την περίπτωσή τους, επιδόματος εξωτερικού. Σ. Οικονομίδης, για τους Αιτητές. Λ. Χριστοφόρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Οι αιτητές προσβάλλουν το κύρος της απόφασης των καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 22 Σεπτεμβρίου 1994, με την οποία απέρριψαν "το αίτημα των αιτητών για καταβολή ολόκληρου του ποσού του προβλεπόμενου για την περίπτωση τους επιδόματος εξωτερικού". Οι καθ' ων η αίτηση επικαλούνται τις υποθέσεις Αχιλλέας Γκίνης Λτδ ν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 968 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 470 και εισηγούνται πως το ζήτημα συνιστά χρηματική διαφορά στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου που εκφεύγει της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι τρεις πρώτοι αιτητές είναι μόνιμοι αξιωματικοί και οι υπόλοιποι μόνιμοι υπαξιωματικοί του Στρατού της Δημοκρατίας. Ανήκουν στο Ναυτικό και αποσπάστηκαν στην υπηρεσία της Εθνικής Φρουράς. Το Σεπτέμβριο του 1993, διατάχθηκαν να μεταφέρουν στην Ελλάδα για επισκευή πολεμικό πλοίο της Δημοκρατίας και να παραμείνουν εκεί εργαζόμενοι και επιβλέποντες μέχρι τη συμπλήρωση της εργασίας. Τους χορηγήθηκε το 40% του επιδόματος εξωτερικού που προβλεπόταν για τη περίπτωσή τους (8,320 δρχ ημερησίως) επειδή το Πολεμικό Ναυτικό της Ελλάδας θα τους παραχωρούσε δωρεάν διαμονή και διατροφή και, επομένως, θα ήταν "φιλοξενούμενοι", όπως ερμηνεύεται ο όρος στους Κανονισμούς που εκδόθηκαν στις 12 Σεπτεμβρίου 1988 με την Εγκύκλιο αρ. 869 του Υπουργείου Οικονομικών. Ο πρώτος από τους αιτητές, ο οποίος ήταν και ο κυβερνήτης του πλοίου, με υπηρεσιακή αναφορά δήλωσε την πρόθεσή του, και ζήτησε έγκριση, να καταβάλει στα στελέχη και στον εαυτό του ολόκληρο το επίδομα επειδή στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στις οποίες είχαν τοποθετηθεί δεν υπήρχε πρόνοια παροχής τροφοδοσίας και οι χώροι που τους παραχωρήθηκαν ήταν ακατάλληλοι για διαμονή στελεχών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η αρχική εκτίμηση πως η επισκευή θα συμπληρωνόταν σε 40 μέρες ανετράπη πολύ νωρίς και, παρεμβάλλω πως χρειάστηκαν τελικά 11 μήνες. Όταν επανήλθε στις 5 Δεκεμβρίου 1993 με περισσότερες λεπτομέρειες, όπως του είχε ζητηθεί, ο ίδιος και οι άλλοι αιτητές είχαν εγκαταλείψει τα καταλύματα που τους είχαν διατεθεί και είχαν προβεί σε δικές τους διευθετήσεις διαμονής και διατροφής, με δικά τους έξοδα. Με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 11 Απριλίου 1994, αφού επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν, επισημαίνουν ως "ουσία του προβλήματος" το ότι οι αιτητές "δεν μπορούσαν να εξαναγκαστούν να διαμένουν σε υποδειχθέντα χώρο και να σιτίζονται κατά υποδειχθέντα τρόπο" και επειδή, για λόγους που αναπτύχθηκαν, οι αιτητές "είχαν το νόμιμο δικαίωμα να συνεχίσουν να ζούν και να σιτίζονται κατά το συνήθη γι' αυτούς τρόπο και η υπηρεσία είχε την υποχρέωση να τους παραχωρεί το ποσό του προβλεπόμενου για την περίπτωση επιδόματος εξωτερικού", ζητήθηκε η αναδρομική παραχώρηση "του ποσού του δικαιούμενου επιδόματος εξωτερικού που παράνομα και αδικαιολόγητα τους αποκόπτεται". Με την επιστολή εκ μέρους του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Άμυνας, ημερομηνίας 22 Σεπτεμβρίου 1994, απορρίφθηκε η διεκδίκηση αφού επισημάνθηκε πως οι αιτητές "χωρίς την εμπλοκή και τοποθέτηση κανενός αρμόδιου φορέα 'διαπίστωσαν' από μόνοι τους ότι οι διευκολύνσεις που τους παρασχέθηκαν ήταν ακατάλληλες και αφού υπέβαλε, ο επικεφαλής τους, αναφορά στον κυβερνήτη του πλοίου, εγκατέλειψαν ότι "τους προσφέρθηκε". Παρόλον τούτο, όπως προστίθεται στην ίδια επιστολή, θα μπορούσε να επανεξεταστεί το θέμα αν οι αιτητές παρουσίαζαν έγγραφη βεβαίωση αρμόδιου αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού ότι οι διευκολύνσεις που προσφέρθηκαν δεν ήταν κατάλληλες για διαμονή μόνιμων αξιωματικών και ότι δεν υπήρχε δυνατότητα τροφοδοσίας. Ενώ οι αιτητές, κατά την παράθεση των γεγονότων στην προσφυγή, επανέλαβαν τις θέσεις που πρόβαλαν και με την επιστολή του δικηγόρου τους, με τη γραπτή τους αγόρευση υποστηρίζουν πως στην ουσία προσβάλλουν την απόφαση των καθ' ων η αίτηση για ένταξή τους στην κατηγορία των "φιλοξενουμένων" του ελληνικού κράτους και τη μή αποδοχή του αιτήματός τους για αφαίρεσή τους από την κατηγορία αυτή. Εισηγούνται ότι αυτό το ζήτημα, το κατά πόσο δηλαδή ήταν "φιλοξενούμενοι", είναι διοικητικής φύσης ανεξάρτητα από το αν η ρύθμισή του θα συνεπαγόταν ενδεχόμενη οικονομική υποχρέωση. Με δοσμένα τα κριτήρια της Εγκυκλίου, πράγματι το ύψος του επιδόματος εξαρτάται από το αν ο κρατικός λειτουργός είναι ή όχι φιλοξενούμενος και δέχομαι πως η αμφισβήτηση της κρίσης ως προς αυτή την ιδιότητα και τον επακόλουθο προσδιορισμό του ύψους του επιδόματος, θα συγκέντρωνε τα χαρακτηριστικά της εκτελεστής διοικητικής πράξης. Δεν τέθηκε όμως τέτοιο θέμα και η προσβαλλόμενη απόφαση δεν απέβλεψε σε τέτοια διοικητική ρύθμιση. Το είδαν τελικά και οι αιτητές μόνο που κατά την αντίληψή τους συνιστούσε λόγο ακυρότητας το γεγονός ότι απερρίφθη το αίτημά τους χωρίς απόφαση ως προς το αν ήταν "φιλοξενούμενοι". Οι αιτητές δεν είχαν θέσει ζήτημα ως προς τον αρχικό προσδιορισμό του ύψους του επιδόματος. Η σχετική απόφαση λήφθηκε πρίν τη μετάβασή τους στην Ελλάδα και ούτως ή άλλως η προσβολή της θα ήταν εκπρόθεσμη. Με κατ' ευθείαν επίκληση της εγκυκλίου διεκδίκησαν χρήματα τα οποία, κατά τη γνώμη τους, τους αποκόπτονταν παράνομα, ενόψει της άποψής τους ως προς το δικαίωμά τους να προβαίνουν σε δικές τους διευθετήσεις. Με άλλα λόγια, με βάση την αντίληψη τους ως προς το Νόμο, διεκδίκησαν καταβολή χρημάτων που έλεγαν ότι τους οφείλονταν. Είναι αυτή τη διεκδίκηση που απέρριψε η προσβαλλόμενη απόφαση και είναι με αυτό το φακό που είναι ορθό να αντικρυστεί η εξήγηση που τους δόθηκε. Άλλο αν, εφόσον πράγματι επανεξεταζόταν διοικητικά αν ήταν "φιλοξενούμενοι" υπό το φως των νέων δεδομένων, θα ήταν καθήκον της αρμόδιας αρχής να αναλάβει η ίδια την έρευνα που οι συνθήκες θα απαιτούσαν. Συμφωνώ, συνεπώς, με την άποψη των καθ' ων η αίτηση. Οι αιτητές διεκδίκησαν χρήματα με τον ισχυρισμό πως είναι οφειλόμενα κατά το νόμο και η απόρριψη της αξίωσής τους παρήγαγε χρηματική διαφορά. Η τωρινή διαπίστωση των αιτητών, όπως την κατέγραψαν στην αγόρευσή τους, ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι πως κατατάσσονται διοικητικά, δεν είναι δυνατό να προσδώσει στην προσβαλλόμενη απόφαση περιεχόμενο που δεν έχει για να τεθεί ζήτημα αναθεώρησης της από τέτοια άποψη. Η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο