Σταματίου κ.ά. ν. ΑΗΚ
(1995)4 ΑΑΔ 2182 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1995)4 ΑΑΔ 2182 17 Οκτωβρίου, 1995 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ης η αίτηση. (Συνεκδικασθείσες Υποθέσεις Αρ. 524/94, 525/94) Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου - Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου - Υπάλληλοι - Προαγωγές - Αρχαιότητα - Αληθής έννοιά της με βάση τους Κανονισμούς - Αντιδιαστολή προς την συνολική υπηρεσία στην Αρχή - Κακή εφαρμογή των Κανονισμών από την Αρχή στην κριθείσα περίπτωση. Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος - Λόγοι ακυρώσεως - Πλάνη - Περί το νόμο και περί τα πράγματα -Περιστάσεις της πολύπλευρης πλάνης κατά τη διενέργεια προαγωγών στην Α.Η.Κ. στην κριθείσα περίπτωση. Οι αιτητές προσέβαλαν την προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους σε Βοηθό Διευθυντή Περιφέρειας. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι:
- Το Διοικητικό Συμβούλιο εισήγαγε εδώ πεπλανημένα, το στοιχείο της συνολικής υπηρεσίας που είναι άγνωστο στο νόμο. Η πλάνη εμφανίζεται ανάγλυφη. Είναι πλάνη περί το δίκαιο (έννοια της αρχαιότητας) και περί τα πράγματα - οι δύο αιτητές υπερείχαν αισθητά του προαχθέντος σε αρχαιότητα με την αληθινή της έννοια. Δεδομένου πως το θέμα αυτό ήταν ουσιώδες η απόφαση πάσχει αθεράπευτα. Και το δικαστήριο έχει χρέος να την ακυρώσει. Ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη τους συσχετισμούς ως προς τα λοιπά στοιχεία και κριτήρια των υποψηφίων.
- Δοθέντος ότι η επίδικη απόφαση λήφθηκε το Μάϊο του 1994 είναι φανερό ότι το Συμβούλιο δεν έκαμε καμιά έρευνα για να συλλέξει όλα τα απαραίτητα στοιχεία όταν η ανάγκη για τέτοια διερεύνηση ήταν φανερή. Έτσι η έλλειψη έρευνας για την έκθεση του 1993, έχοντας κατά νουν το σχόλιο του Συμβουλίου για τη βαθμολογία του 1992, δυνατό να επιδρούσε ουσιαστικά στη λήψη της επίδικης απόφασης λόγω των αποτελεσμάτων του 1993, που δε λήφθηκαν καθόλου υπόψη. Η πλάνη και από τη σκοπιά αυτή είναι ουσιαστική. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Φιλιαστίδης ν. Α.Η.Κ.
(1995)4 Α.Α.Δ. 839. Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της καθ' ης η αίτηση, με την οποία προήχθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Βοηθού Διευθυντή Περιφέρειας Αμμοχώστου Λάρνακας, αντί των αιτητών. Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές. Κ. Στιβαρού για Γ. Κακογιάννη, για την Καθ' ης η αίτηση. Αλ. Αλεξάνδρου για Τ. Παπαδόπουλο, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Οι Πανίκος Σταματίου και Ανδρέας Ανθίμου, αιτητές στις προσφυγές 524 και 525/94 αντίστοιχα, ήταν υποψήφιοι για τη θέση Βοηθού Διευθυντή Περιφέρειας (Αμμοχώστου-Λάρνακας) στην καθής η αίτηση Αρχή. Η επιλογή και προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους Αριστου Νικολαΐδη είναι αντικείμενο των προσφυγών. Επιζητείται ακύρωση της. Η επίδικη απόφαση, που πήρε το Διοικητικό Συμβούλιο της καθής στις 25/5/94, παρέσχε το έρεισμα για τη συνεκδίκαση τους. Είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε και να καταγράψουμε τι προηγήθηκε και πως κατέληξε η Αρχή στην έντονα αμφισβητούμενη απόφαση της. Ο ενδιαφερόμενος δε συστήθηκε για προαγωγή από τη Μεικτή Συμβουλευτική Επιτροπή Επιλογής, η οποία εισηγήθηκε τους αιτητές και τρίτο υποψήφιο. Μόνο που ο εκπρόσωπος της ΣΕΠΑΗΚ στην Επιτροπή αυτή πρότεινε τον ενδιαφερόμενο αντί του τρίτου, αναφέροντας σαν λόγο της προτίμησης του την πείρα του ενδιαφερομένου προσώπου, διοικητική και τεχνική. Η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή με επικεφαλής τον Πρόεδρο της Αρχής εξέφρασε άλλη άποψη. Θεώρησε τον ενδιαφερόμενο σαν τον καταλληλότερο και υποστήριξε την προαγωγή του υποβάλλοντας σχετική πρόταση προς το Διοικητικό Συμβούλιο. Διαβάζω τι ακριβώς είπε γιατί τα ίδια ακριβώς επανέλαβε το Διοικητικό Συμβούλιο παίρνοντας την επίδικη απόφαση: "...αποφάσισε ομόφωνα παρά την αντίθετη σύσταση του Διευθυντή να συστήσει στην Αρχή την προαγωγή του Άριστου Νικολαΐδη στη θέση Βοηθού Διευθυντή Περιφέρειας, Γραφεία Περιφέρειας Α-Λ, από 1/6/94, αφού έλαβαν υπόψη ότι.... ο Νικολαΐδης Άριστος, ο οποίος έχει σφαιρική γνώση όλων των εργασιών της Περιφέρειας, έχει συνολική υπηρεσία στην Αρχή μεγαλύτερη των άλλων δύο επικρατέστερων υποψηφίων, η βαθμολογία του που αντανακλά την επίδοση και απόδοση του βελτιώνεται συνεχώς κατά τα τελευταία χρόνια και κατά το 1992 που είναι το τελευταίο έτος που λήφθηκε υπόψη βρισκόταν στα ίδια επίπεδα με αυτήν του Ανθίμου Ανδρέα και ήταν καλύτερη αυτής του Σταματίου Παναγιώτη." Σημειώνω ότι ο Γενικός Διευθυντής σύστησε τον αιτητή στην προσφυγή αρ. 525/94 επισημαίνοντας μεταξύ άλλων πως ήταν και ο αρχαιότερος. Την ίδια θέση κράτησε και ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου. Η τελική απόφαση δεν υπήρξε ομόφωνη. Λήφθηκε κατά πλειοψηφία. Στο πρακτικό, παράρτημα 6, αναφέρεται ότι από τα 9 μέλη του Συμβουλίου 6 ψήφισαν υπέρ και 2 κατά. Το 9ο μέλος αποχώρησε προτού ληφθεί η απόφαση. Στο σημείο αυτό είναι πιστεύω χρήσιμη η αναφορά στα στοιχεία που συνθέτουν το υπόβαθρο αυτής της προαγωγής. Τα κριτήρια για κάθε τέτοια ανέλιξη θεσμοθετήθηκαν από τους περί Αρχής Ηλεκτρισμού (Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμούς του 1986 (Κ.Δ.Π. 291/86 και συγκεκριμένα τον Καν. 23). Ο ενδιαφερόμενος και ο Ανθίμου έχουν τα ίδια ακαδημαϊκά προσόντα: BSc Electrical Engineering και είναι μέλη του ΜΙΕΕ. Πέραν αυτών ο Σταματίου είναι και Master of Science. Πείρα Για το θέμα αυτό μίλησαν οι προϊστάμενοι του τμήματος που υπηρετούσαν κατά τον κρίσιμο χρόνο οι διάδικοι. Το ειδικό βάρος για τον προαχθέντα ήταν στην πείρα που απέκτησε στο Τμήμα Εμπορικών Υπηρεσιών. Η σχετική πείρα χαρακτηρίστηκε ευρύτατη. Σε άλλα τμήματα (Μελετών και Κατασκευών) αναφέρθηκε απλώς ότι είχε πείρα. Αναφορικά με την πείρα του Σταματίου δηλώθηκε ότι έχει ευρύτατη πείρα στο Τμήμα Μελετών και πείρα στο Τμήμα Κατασκευών και ευρεία πείρα σε κατασκευές στο εξωτερικό, στη Βιομηχανία Παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας. Η έντονη συμμετοχή του υπαλλήλου αυτού στην επίλυση τρεχόντων ηλεκτρολογικών προβλημάτων αλλά και ο καταρτισμός και η υλοποίηση διαφόρων σχεδίων σε πολλαπλές δραστηριότητες της Αρχής δεν αμφισβητήθηκαν από τους δικηγόρους της. Πρόσθεσαν όμως πως η επίλυση τεχνικών δυσχερειών, η επινόηση προγραμμάτων και η εκπόνηση μελετών για εκτέλεση διαφόρων έργων ήταν αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας του επιστημονικού προσωπικού και δεν ήταν έργο ενός μόνο υπαλλήλου. Η πείρα του Ανθίμου περιγράφηκε σαν ευρύτατη στις Κατασκευές, ευρεία στο Τμήμα Μελετών και μικρή πείρα στις Εμπορικές Υπηρεσίες. Είναι γεγονός ότι κατά το 1992 (και 1990) η βαθμολογία του ενδιαφερομένου ήταν καλύτερη του Σταματίου. Η διαφορά όμως ήταν ασήμαντη: 3Α-5Β+ έναντι 2Α-6Β+ του Σταματίου (1Α-6Β+-1Β έναντι 6Β+-2Β του Σταματίου για το 1990). Εξετάζοντας όμως τα Φύλλα Αξιολόγησης από το 1987 και μετά βλέπει κανείς πως ο Σταματίου παρουσιάζει καλύτερη εικόνα. Αναφορικά με τον Ανθίμου συνάγεται πως είναι καλύτερος για όλη την παραπάνω περίοδο πλήν του 1990 που ο ενδιαφερόμενος είχε ελαφρά υπεροχή. Η επίδικη απόφαση προσβάλλεται πολύπλευρα. Με ιδιαίτερη έμφαση στο θέμα της αρχαιότητας όπως το αντίκρυσε το Συμβούλιο της Αρχής. Υπογράμμισα προηγουμένως τη σχετική αναφορά στην απόφαση. Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι το Συμβούλιο πλανήθηκε οριστικά δεχόμενο σαν κριτήριο τη συνολική υπηρεσία. Η αρχαιότης ρυθμίζεται από τον Καν. 25
(1)που καθορίζει ως γνώμονα την ημερομηνία διορισμού ή προαγωγής στη συγκεκριμένη θέση. Προς την κατεύθυνση αυτή έγινε παραπομπή στην απόφαση στην Γρηγόρης Φιλιαστίδης v. A.H.K.
(1995)4 Α.Α.Δ. 839. Από τον κατάλογο που περιέχει και τα στοιχεία αρχαιότητας (παράρτημα 2) προκύπτει ότι ο μεν Σταματίου είναι αρχαιότερος του προαχθέντος, με βάση είτε το κριτήριο του Καν. 25
(1)είτε εκείνο του 25
(3), κατά 11 μήνες και ο Ανθίμου κατά 3 περίπου χρόνια. Άλλωστε υπάρχει σχετική ρητή παραδοχή στην αγόρευση της Αρχής. Ωστόσο η κα Στιβαρού υπέβαλε ότι δεν υπήρξε παραβίαση του Καν. 25 γιατί η συνολική υπηρεσία του υπαλλήλου είναι άμεσα συνδεδεμένη με όλα τα κριτήρια π.χ. απόδοση και ικανότητα πλην της πείρας και των προσόντων που μπορούν να αποκτηθούν και εκτός υπηρεσίας. Ας σημειωθεί ότι η συνολική υπηρεσία του ενδιαφερομένου στην Αρχή ξεπερνά εκείνη των δύο άλλων. Συγκεκριμένα λέχθηκε ότι "η υπηρεσία του υπαλλήλου και πολύ περισσότερο η συνολική του υπηρεσία αποτελεί τη βάση και το προαπαιτούμενο για τον προσδιορισμό και την εξακρίβωση των επί μέρους κριτηρίων για προαγωγή". Γιαυτό και δεν έχουμε στην περίπτωση μας παρείσφρυση εξωγενούς στοιχείου στην κρίση της Αρχής όπως διατείνονται οι αιτητές. Η δικηγόρος του ενδιαφερόμενου μέρους είχε μία άλλη προσέγγιση που στήριξε στον Καν. 23
(2)του οποίου το ουσιαστικό μέρος έχει ως εξής: "Προαγωγαί αποφασίζονται βάσει της πείρας, της αξίας, της ικανότητος, της αρχαιότητος παρά τη Αργή, των προσόντων εν συσχετισμώ .... " Η εισήγηση της είναι ότι η φράση που υπογράμμισα εισήγαγε σαν κριτήριο προαγωγής τη συνολική υπηρεσία. Και πρόσθεσε πως την πρόθεση αυτή του νομοθέτη απροκρυσταλλώνει η φράση "παρά τη Αρχή". Το επιχείρημα της Αρχής, όπως το εξέθεσα, είναι εντελώς αβάσιμο και αντιστρατεύεται το πνεύμα όπως και το γράμμα όχι μόνο του Καν. 25 αλλά και των Κανονισμών ευρύτερα. Ούτε λογικά μπορεί η αρχαιότητα να θεωρηθεί στοιχείο αποκαλυπτικό της ικανότητας ή απόδοσης του υπαλλήλου ή της εν γένει αξίας του. Η αποδοχή τέτοιας θέσης θα εκμηδένιζε την αξιοκρατική αντίληψη που διαπνέει τους κανονισμούς αυτούς. Το επιχείρημα του ενδιαφερομένου θα μπορούσε ίσως να ευσταθήσει αν η έννοια της αρχαιότητας δεν προσδιοριζόταν εξαντλητικά από τις 7 παραγράφους του Καν. 25. Είναι η γνώμη μου ότι το Διοικητικό Συμβούλιο εισήγαγε πεπλανημένα, για να μην πω και αυθαίρετα, το στοιχείο της συνολικής υπηρεσίας που είναι άγνωστο στο νόμο. Η πλάνη εμφανίζεται ανάγλυφη. Είναι πλάνη περί το δίκαιον (έννοια της αρχαιότητας) και περί τα πράγματα - οι δύο αιτητές υπερείχαν αισθητά του προαχθέντος σε αρχαιότητα με την αληθινή της έννοια. Δεδομένου πως το θέμα αυτό ήταν ουσιώδες η απόφαση πάσχει αθεράπευτα. Και το δικαστήριο έχει χρέος να την ακυρώσει. Ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη τους συσχετισμούς ως προς τα λοιπά στοιχεία και κριτήρια που προεξέθεσα. Υπάρχει πιστεύω και μία άλλη όψη της πλάνης που υπονομεύει την απόφαση τουλάχιστον αναφορικά με τον Σταματίου. Σύντομα τα γεγονότα. Οι εκθέσεις για το έτος 1993 ήταν έτοιμες, αλλά δε λήφθηκαν υπόψη. Πρέπει να πούμε πως η βαθμολογία και των τριών για το χρόνο αυτό ήταν ακριβώς η ίδια: 3Α 5Β+. Η δικαιολογία δόθηκε από τη δικηγόρο της Αρχής κατά το στάδιο των διευκρινίσεων. Οι εκθέσεις είχαν ετοιμαστεί έγκαιρα και ήταν έτοιμες στις αρχές του 1994 πολύ πριν ληφθεί η απόφαση, αλλά δεν τέθηκαν ενώπιον του Συμβουλίου. Υπήρχε καθυστέρηση. Ναι, αλλά δοθέντος ότι η απόφαση λήφθηκε το Μάιο του 1994 είναι φανερό ότι το Συμβούλιο δεν έκαμε καμιά έρευνα για να συλλέξει όλα τα απαραίτητα στοιχεία όταν η ανάγκη για τέτοια διερεύνηση ήταν φανερή. Έτσι η έλλειψη έρευνας για την έκθεση του 1993, έχοντας κατά νουν το σχόλιο του Συμβουλίου για τη βαθμολογία του 1992, η οποία αφορά τον Σταματίου, δυνατό να επιδρούσε ουσιαστικά στη λήψη της επίδικης απόφασης λόγω των αποτελεσμάτων του 1993, που δε λήφθηκαν καθόλου υπόψη. Η πλάνη από τη σκοπιά αυτή είναι ουσιαστική. Όπως είπα νωρίτερα υπάρχουν και άλλοι λόγοι ακύρωσης. Δε θα προχωρούσα όμως στην εξέταση τους διότι μόνο ακαδημαϊκή σημασία μπορούσε να έχει η γνώμη που θα εξέφραζα. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται σύμφωνα με το άρθρ. 146.4(β) του Συντάγματος με έξοδα σε βάρος της Αρχής. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα σε βάρος της Αρχής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο