Τσούντας ν. ΕΔΥ
(1995)4 ΑΑΔ 2419 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1995)4 ΑΑΔ 2419 8 Νοεμβρίου, 1995 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΟΥΝΤΑΣ, Αιτητής, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 528/93) Δημόσιοι Υπάλληλοι - Προαγωγές - Συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος - Η υποχρέωση αιτιολογίας τους σύμφωνα με το Άρθρο 35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90) - Δεν τηρήθηκε στην κριθείσα περίπτωση - Η προαγωγή άκυρη. Ο αιχητής προσέβαλε δύο χωριστές προαγωγές, ισαρίθμων συναδέλφων του, στη θέση Αρχιεπιστάτη για να περιορίσει τελικά το αντικείμενο της προσφυγής στην προτασσομένη εκ των δύο προσβαλλομένων πράξεων ελλείψει συναφείας μεταξύ τους. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Δεν υπάρχει αμφιβολία πως, με το Άρθρο 35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90), θεσμοθετείται πλέον η υποχρέωση για παροχή αιτιολογημένων συστάσεων από τον Διευθυντή του Τμήματος. Η νέα νομοθετική πρόνοια δημιουργεί υποχρέωση αιτιολόγησης της σύστασης και η αιτιολογία καθίσταται ουσιώδης τύπος της. Για το τι αποτελεί δέουσα αιτιολογία της σύστασης στα πλαίσια του Άρθρου 35
(4)του Ν. 1/90 δεν υπάρχει συγκεκριμένος ορισμός. Η επάρκεια ή η ανεπάρκεια της αιτιολογίας αποτελεί ζήτημα πραγματικό, το οποίο εξετάζεται με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκάστοτε κρινόμενης περίπτωσης. Στην παρούσα υπόθεση το περιεχόμενο της σύστασης του Διευθυντή δεν προσέθετε, οτιδήποτε πέραν των όσων η ίδια η Επιτροπή θα μπορούσε να ανεύρει ανατρέχοντας στα στοιχεία των φακέλων. Ο Διευθυντής, στην υπό κρίση υπόθεση, δεν έθεσε την προσωπική του σφραγίδα στη διαδικασία επιλογής. Η σύσταση την οποία υπέβαλε δεν περιείχε οποιοδήποτε αξιολογικό χαρακτηρισμό αναφορικά με τον συστηνόμενο υποψήφιο, ο οποίος θα μπορούσε, είτε άμεσα είτε έμμεσα να αποκαλύψει την προσωπική άποψη του Διευθυντή ως προς τα σημεία υπεροχής του συστηθέντος έναντι του ανθυποψηφίου του. Η αναφορά του Διευθυντή στη δυνατότητα του συστηνομένου να ανταποκριθεί στις ευθύνες και τις υποχρεώσεις της νέας θέσεις δεν συνεδέθη με τα συγκεκριμμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά του υπαλλήλου τα οποία δυνατόν να εστήριζαν τη δυνατότητα του αυτή. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Συμεωνίδου κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1993)3 Α.Α.Δ. 258, Λοϊζίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 4742, Θεοκλείτου ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 2531. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της καθ' ης η αίτηση Επιτροπής με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προήχθηκαν στη θέση Αρχιεπιστάτη (Τακτικός Προϋπολογισμός) Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικής Υπηρεσίας) από 1.5.93, αντί του αιτητή. Ι. Νικολάου, για τον Αιτητή. Α. Παπασάββας, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Με την παρούσα προσφυγή ο αι-τητής ζητούσε αρχικά την ακόλουθη θεραπεία: "Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η διοικητική πράξη και/ή απόφαση της καθ' ης η αίτηση που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας την 21.5.93 και με την οποία τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα Γεώργιος Εφραίμ και Μιχαήλ Νεάρχου και/ή οποιονδήποτε από αυτά προάχθηκε και/ή προάχθηκαν αντί και/ή στη θέση του αιτούντος στη θέση Αρχιεπιστάτη (Τακτικός Προϋπολογισμός) Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικής Υπηρεσίας) από 1.5.93 είναι άκυρη και στερείται οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος." Όταν η υπόθεση προχώρησε στο στάδιο των διευκρινίσεων ο δικηγόρος του αιτητή αντελήφθη ότι η προσφυγή του δεν μπορούσε να στραφεί εναντίον και των δύο ενδιαφερομένων μερών Γεώργιου Εφραίμ και Μιχαήλ Νεάρχου γιατί με το ίδιο δικόγραφο προσβάλλονταν δύο ξεχωριστές, αυτοτελείς και μη συναφείς μεταξύ τους διοικητικές πράξεις. Έτσι ζήτησε, με βάση τη νομική αυθεντία, Χρυστάλλα Συμεωνίδου και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1993)3 Α.Α.Δ. 258, να γίνει χωρισμός του δικογράφου. Η σχετική άδεια δόθηκε από το Δικαστήριο και έτσι με την παρούσα αίτηση προσβάλλεται μόνο η πρώτη προ-τασσόμενη στο δικόγραφο διοικητική πράξη, η οποία αφορά την προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους Γ. Εφραίμ. Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι τα ακόλουθα: Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων, με επιστολή του ημερ. 10.7.92, που λήφθηκε από το Γραφείο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας στις 17.3.92, ζήτησε την πλήρωση μιας κενής μόνιμης θέσης Αρχιεπιστάτη στο Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών. Επειδή, σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας η θέση Αρχιεπιστάτη ήταν θέση προαγωγής, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας στη συνεδρίασή της ημερ. 4.8.92 αποφάσισε να επιληφθεί του θέματος πλήρωσης της σε ημερομηνία που θα οριζόταν αργότερα στην παρουσία του Διευθυντή του Τμήματος Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών. Στη συνεδρίαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ημερ. 23.3.93, ο Διευθυντής του Τμήματος Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών σύστησε το ενδιαφερόμενο μέρος για προαγωγή και στη συνέχεια, αφού αυτός αποχώρησε, η Επιτροπή προχώρησε στη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. Η Επιτροπή, αφού εξέτασε τα διάφορα στοιχεία και τους φακέλους των υποψηφίων και αφού έλαβε υπόψη τη σύσταση του Διευθυντή κατέληξε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος Εφραίμ υπερείχε των άλλων υποψηφίων και αποφάσισε να του προσφέρει προαγωγή στη μόνιμη θέση Αρχιεπιστάτη, Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών. Το ενδιαφερόμενο μέρος αποδέχθηκε την προσφορά και η προαγωγή του δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερ. 21.5.93 αρ. γνωστοποίησης 1564. Ο πρώτος και βασικότερος λόγος ακύρωσης που πρόβαλε ο δικηγόρος του αιτητή ήταν ότι η σύσταση του Διευθυντή ήταν αόριστη, παντελώς αναιτιολόγητη και σε αντίθεση με τα υπηρεσιακά στοιχεία των προσωπικών και εμπιστευτικών φακέλων του αιτητή και του ενδιαφερομένου μέρους. Η σύσταση του Διευθυντή για το ενδιαφερόμενο μέρος Γ. Εφραίμ ήταν η ακόλουθη: "Λαμβάνοντας υπόψη την αξία των υποψηφίων, με ιδιαίτερη βαρύτητα στα τελευταία χρόνια, το σύνολο της προσφοράς τους, περιλαμβανομένης της προσφοράς τους κατά το 1992, τα προσόντα και την αρχαιότητά τους, συστήνω για προαγωγή τον Εφραίμ Γεώργιο, ο οποίος είναι πάρα πολύ καλός Βοηθός Αρχιεπιστάτης και έχει τη δυνατότητα να ανταποκριθεί στις ευθύνες και τις υποχρεώσεις της νέας θέσης." Ο δικηγόρος του αιτητή στη γραπτή του αγόρευση ισχυρίστηκε πως η σύσταση του Διευθυντή ήταν αόριστη και ανακριβής για το λόγο ότι, στο πρώτο μεν σκέλος της εγίνετο απλή αναφορά στα τρία θεσμοθετημένα κριτήρια ενώ στο δεύτερο σκέλος της εσυστήνετο το ενδιαφερόμενο μέρος με την αόριστη αιτιολογία ότι είχε τη δυνατότητα να ανταποκριθεί στις ευθύνες και τις υποχρεώσεις της νέας θέσης. Αντικρούοντας τα πιο πάνω επιχειρήματα, ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση υπέβαλε πως, η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν κα-θόλα ορθή και νόμιμη και εντός των πλαισίων της διακριτικής εξουσίας του αρμοδίου οργάνου, αφενός μεν, διότι ο αιτητής υστερούσε εμφανώς του ενδιαφερομένου μέρους σε αρχαιότητα και αξία, αφετέρου δε, διότι το ενδιαφερόμενο μέρος είχε υπέρ του την σύσταση του Διευθυντή η οποία ήταν δεόντως αιτιολογημένη. Έχω παραθέσει αυτούσια τη σύσταση που υπέβαλε ο Διευθυντής του Τμήματος Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών αναφορικά με το ενδιαφερόμενο μέρος. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως, με το άρθρο 35
(4)του Ν. 1/90, θεσμοθετείται πλέον η υποχρέωση για παροχή αιτιολογημένων συστάσεων από τον Διευθυντή του Τμήματος. Η νέα νομοθετική πρόνοια δημιουργεί υποχρέωση αιτιολόγησης της σύστασης και η αιτιολογία καθίσταται ουσιώδης τύπος της. Για το τι αποτελεί δέουσα αιτιολογία της σύστασης στα πλαίσια του άρθρου 35
(4)του Ν. 1/90 δεν υπάρχει συγκεκριμένος ορισμός. Η επάρκεια ή η ανεπάρκεια της αιτιολογίας αποτελεί ζήτημα πραγματικό, το οποίο εξετάζεται με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκάστοτε κρινόμενης περίπτωσης. Στην παρούσα υπόθεση το περιεχόμενο της σύστασης του Διευθυντή δεν προσέθετε, κατά την άποψή μου, οτιδήποτε πέραν των όσων η ίδια η Επιτροπή θα μπορούσε να ανεύρει ανατρέχοντας στα στοιχεία των φακέλων. Ο Διευθυντής, στην υπό κρίση υπόθεση, δεν έθεσε την προσωπική του σφραγίδα στη διαδικασία επιλογής. Η σύσταση την οποία υπέβαλε δεν περιείχε οποιοδήποτε αξιολογικό χαρακτηρισμό αναφορικά με τον συστηνόμενο υποψήφιο, ο οποίος θα μπορούσε, είτε άμεσα είτε έμμεσα να αποκαλύψει την προσωπική άποψη του Διευθυντή ως προς τα σημεία υπεροχής του συστηθέντος έναντι του ανθυποψηφίου του. Η αναφορά του Διευθυντή στην δυνατότητα του συστηνομένου να ανταποκριθεί στις ευθύνες και τις υποχρεώσεις της νέας θέσης δεν συνεδέθη με τα συγκεκριμμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά του υπαλλήλου τα οποία δυνατόν να εστήριζαν τη δυνατότητα του αυτή. (Βλέπε σχετικά, Γ. Λοϊζίδης και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 4742 και Δημήτριος Θεοκλήτου ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 2531.) Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η σύσταση που υποβλήθηκε στην υπό κρίση υπόθεση ικανοποιούσε τις πρόνοιες του άρθρου 35
(4)του Νόμου και για τον λόγο αυτό η προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται αναφορικά με το μόνο ενδιαφερόμενο μέρος τώρα, Γ. Εφραίμ. Δεν θα υπάρχει καμιά διαταγή για έξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο