Χ'' Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(1996)4 ΑΑΔ 764 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1996)4 ΑΑΔ 764 21 Μαρτίου, 1996 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 28 ΚΑΙ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΙΧΑΗΛ Χ'' ΙΩΣΗΦ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 648/92) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος-Λόγοι ακυρώσεως - Έλλειψη αιτιολογίας - Εκπαιδευτικοί λειτουργοί - Προαγωγές Πρόσθεση μονάδων από την Ε.Ε.Υ. κατά το τελικό στάδιο - Ο απαιτούμενος βαθμός αιτιολόγησής της - Έλλειψη αιτιολογίας στην κριθείσα περίπτωση - Η έλλειψη αυτή δεν μπορεί υπό καμία περίσταση να είναι επουσιώδης. Ο αιτητής προσέφυγε κατά της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών σε Βοηθούς Διευθυντές Μέσης Εκπαίδευσης στρεφόμενος κυρίως κατά της αιτιολογίας της απόφασης της Ε.Ε.Υ. για παροχή πρόσθετων μονάδων στους υποψηφίους. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Με το ίδιο ακριβώς θέμα το Δικαστήριο ασχολήθηκε στην υπόθεση Δέσποινα Στεργίδου και Άλλες ν. Δημοκρατίας, την οποία και υιοθετεί στην παρούσα υπόθεση. Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι ο αιτητής δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι οι συνεντεύξεις κατέστησαν το αποφασιστικό στοιχείο κρίσεως αφού και αν ακόμη του προσδίδοντο και οι 5 μονάδες που μπορεί η Επιτροπή να προσδώσει στους υποψηφίους για την απόδοσή τους κατά τις συνεντεύξεις μέσα στα πλαίσια της διακριτικής της ευχέρειας; ο αιτητής θα συγκέντρωνε βαθμολογία χαμηλότερη από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη; Σχετική με το θέμα είναι η απόφαση στην Ελισάβετ Σπύρου και Άλλοι ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας. Έχοντας υπόψη του την απόφαση αυτή και το περιεχόμενο της απόφασης της Ε.Ε.Υ. το οποίο είναι αναιτιολόγητο γιατί αυτό απλώς και μόνο επαναλαμβάνει την πρόνοια του σχετικού άρθρου του Νόμου, το, Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα πως η απόφαση της Ε.Ε.Υ. για παροχή πρόσθετων μονάδων πρέπει να ακυρωθεί. Η προσφυγή επιτυγχάνει με £250,-έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Στεργίδου και Άλλες ν. Δημοκρατίας
(1996)4 Α.Α.Δ. 171, Σπύρου και Άλλοι ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας
(1995)4 Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής να προάξει τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση του Βοηθού Διευθυντή (ειδικότητα Ηλεκτρολόγου) Σχολείων Μέσης Τεχνικής Εκπαίδευσης αντί του Αιτητή. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Ρ. Ποπαέτη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή ζητά την πιο κάτω θεραπεία:- "
- Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση της καθ' ης η αίτηση να προάξει τους
- Γεώργιο Παπαγεωργίου
- Χριστόδουλο Σοφρωνίου
- Χαράλαμπο Κωνσταντίνου και
- Ανδρέα Αναστασίου στη θέση Βοηθού Διευθυντή (Ειδικότητα Ηλεκτρολογίας) Σχολείων Μέσης Τεχνικής Εκπαίδευσης αντί και/ή στη θέση του αιτητή είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος.
- Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η άρνηση και/ή παράλειψη της καθ' ης η αίτηση να εξετάσει την καθόλα νόμιμη ένσταση του αιτητή είναι άκυρη, παράνομη και πως ό,τι παραλήφθηκε θα πρέπει να διενεργηθεί." Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας με έγγραφό του με αρ, 359/68/5 και ημερομηνία 20/4/1992 διαβίβασε στον Πρόεδρο της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας έγκριση για πλήρωση 18 Θέσεων Βοηθού Διευθυντή Σχολείων Μέσης Τεχνικής Εκπαίδευσης ανάμεσα στις οποίες και επτά θέσεις για την ειδικότητα της Ηλεκτρολογίας. Στις 29/4/1992 η Επιτροπή αποφάσισε την προκήρυξη των εν λόγω θέσεων που είναι πρώτου διορισμού και προαγωγής, με δημοσίευση στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας. Σύμφωνα με το άρθρο 35Β
(1)των περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 έως 1992 κατάλογος των αιτητών μαζί με τις αιτήσεις τους, αντίγραφο της δημοσίευσης στην επίσημη εφημερίδα καθώς και οι φάκελοι υπηρεσιακών εκθέσεων διαβιβάστηκαν στο Γενικό Επιθεωρητή Τεχνικής Εκπαίδευσης που σύμφωνα με το Νόμο είναι Πρόεδρος της οικείας Συμβουλευτικής Επιτροπής. Στις 3/7/1992 η Επιτροπή ύστερα από τη θέσπιση του Νόμου 50
(1)/92 με τον οποίο τροποποιείτο η αριθμητική αποτίμηση των κριτηρίων αρχαιότητας αποφάσισε την εκ νέου προκήρυξη των θέσεων χωρίς να ζητήσει από όσους είχαν υποβάλει αίτηση αρχικά να ξαναϋποβάλουν. Συμπληρωματικός κατάλογος των αιτητών διαβιβάστηκε και πάλι στο Γενικό Επιθεωρητή Τεχνικής Εκπαίδευσης. Στις 28/7/1992 ο Γενικός Επιθεωρητής Τεχνικής Εκπαίδευσης διαβίβασε την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής και κατάλογο των υποψηφίων τους οποίους σύστηνε η Συμβουλευτική Επιτροπή. Η έκθεση και ο κατάλογος περιλαμβάνονται στα πρακτικά της Επιτροπής με ημερομηνία 21/8/
- Στις 21/8/1992 η Επιτροπή εξέτασε τις ενστάσεις που υποβλήθηκαν, κατάρτισε τον τελικό κατάλογο και αποφάσισε να καλέσει τους υποψηφίους σε προσωπική συνέντευξη: Οι προσωπικές συνεντεύξεις έγιναν στις 26/8/1992 οπότε και η Επιτροπή πήρε την προσβαλλόμενη απόφαση. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης καταχωρίστηκε η παρούσα προσφυγή στις 4/9/
- Η πιο πάνω προσφυγή αποσύρθηκε εναντίον του ενδιαφερομένου μέρους
(4)Ανδρέα Αναστασίου στις 23/12/1992. Μεταξύ των νομικών λόγων που προβλήθηκαν για ακύρωση των επίδικων προαγωγών περιλαμβάνεται και ο ισχυρισμός για αναιτιολόγητη απόφαση της Ε.Ε.Υ. για παροχή πρόσθετων μονάδων. Στο πρακτικό της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ημερομηνίας 26/8/1992 στη σελίδα 5 διαβάζουμε τα πιο κάτω:- "Στη συνέχεια η Επιτροπή αφού μελέτησε τους προσωπικούς φακέλους και τους φακέλους υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων και αφού έλαβε υπόψη το περιεχόμενο των φακέλων αυτών, καθώς και την εντύπωση που αποκόμισε κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις όπως φαίνεται πιο πάνω, αποφασίζει σύμφωνα με το άρθρο 35Β
(10)(β) των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 έως (άρ. 2) του 1992, ..." Ακολουθούν τα ονόματα των υποψηφίων και οι μονάδες που τους παραχωρήθηκαν. Με το ίδιο ακριβώς θέμα ασχολήθηκα στην Δέσποινα Στεργίδου και Άλλες ν. Δημοκρατίας
(1996)4 Α.Α.Δ. 171, την οποία και υιοθετώ στην παρούσα υπόθεση. Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι ο αιτητής δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι οι συνεντεύξεις κατέστησαν το αποφασιστικό στοιχείο κρίσεως αφού και αν ακόμη του προσδίδοντο και οι 5 μονάδες που μπορεί η Επιτροπή να προσδώσει στους υποψηφίους για την απόδοσή τους κατά τις συνεντεύξεις μέσα στα πλαίσια της διακριτικής της ευχέρειας, ο αιτητής θα συγκέντρωνε βαθμολογία χαμηλότερη από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Σχετική με το θέμα είναι η απόφαση στην υπόθεση Ελισάβετ Σπύρου και Άλλοι ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας
(1995)4 Α.Α.Δ. 2549, αναφέρει τα εξής στις σελίδες 2552 και 2553:- "Η απόφαση της ΕΕΥ για παροχή πρόσθετων μονάδων εξαντλείται και σ' αυτή την περίπτωση με την πιο κάτω, στερεότυπη πλέον, διατύπωση: Στη συνέχεια η Επιτροπή αφού μελέτησε τους προσωπικούς φακέλους και τους φακέλους υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων και αφού έλαβε υπόψη το περιεχόμενο των φακέλων αυτών, καθώς και την εντύπωση που αποκόμισε κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις όπως φαίνεται πιο πάνω, αποφασίζει σύμφωνα με το άρθρο35Β
(10)(β) των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 έως 1994, να αυξήσει τις μονάδες των υποψηφίων ως αποτέλεσμα της εκτίμησης των στοιχείων αυτών, ως εξής: Ακολουθούν τα ονόματα των υποψηφίων και οι πρόσθετες μονάδες που τους δόθηκαν. Οι καθ' ων η αίτηση και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα αναφέρθηκαν στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Παύλος Πιπερίδης και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλων
(1995)3 Α.Α.Δ. 134 αλλά μόνο για να αντικρούσουν τον πράγματι αβάσιμο ισχυρισμό των αιτητών αναφορικά με τη σημασία της κρίσης του Πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης ως προς την απόδοση των υποψηφίων κατά τις συνεντεύξεις, θα ανέμενα πως θα έβλεπαν και πως θα περιλάμβαναν στην αγόρευσή τους και την επίπτωση της απόφασης αυτής σε σχέση με την παροχή των πρόσθετων μονάδων. Αντ' αυτού, υποστήριξαν πως το πρακτικό της ΕΕΥ περιέχει την απαιτούμενη αιτιολογία ή, κατ' ελάχιστον, πως η αιτιολογία θα μπορούσε να συμπληρωθεί από το περιεχόμενο των φακέλων. Δεν υπάρχουν τέτοια περιθώρια. Η αιτιολογία καθίσταται από το Νόμο συστατικό στοιχείο της απόφασης και μόνο η συμπερίληψή της στο σώμα της ικανοποιεί. Ό,τι εμφανίζεται στο πρακτικό της ΕΕΥ ως αιτιολογία, όπως κρίθηκε στην υπόθεση Παύλος Πιπερίδης και Άλλοι (ανωτέρω) σε σχέση με όμοιο χειρισμό, συνιστά αχρείαστη επανάλειψη της νομοθετικής διάταξης, δεν αποκαλύπτει το συλλογισμό που οδήγησε στην παροχή των πρόσθετων μονάδων στον κάθε ένα από τους υποψήφιους και, κατ' επέκταση, καθιστά αδύνατο το δικαστικό έλεγχο. Η αντίληψη μερικών από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα πως η όποια παρατυπία είναι επουσιώδη επειδή προηγούνταν των αιτητών στον τελικό κατάλογο, παραγνωρίζει πως η κατά το Νόμο άσκηση της εξουσίας της ΕΕΥ για παροχή πρόσθετων μονάδων θα μπορούσε να ανατρέψει εκείνη τη σειρά." Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και το περιεχόμενο της απόφασης της Ε.Ε.Υ. το οποίο είναι αναιτιολόγητο γιατί αυτό απλώς και μόνο επαναλαμβάνει την πρόνοια του σχετικού άρθρου του Νόμου, κατέληξα στο συμπέρασμα πως η απόφαση της Ε.Ε.Υ. για παροχή πρόσθετων μονάδων πρέπει να ακυρωθεί. Σαν αποτέλεσμα οι προαγωγές ακυρώνονται. Οι καθ' ων η αίτηση να πληρώσουν το ποσό των £250.- έναντι των εξόδων του αιτητή. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα Λ.Κ.250. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο