Κούλας κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1996)4 ΑΑΔ 1187 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1996)4 ΑΑΔ 1187 13 Μαΐου, 1996 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΛΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 478/94, 488/94 & 386/95) Δημόσιοι Υπάλληλοι - Προαγωγές - Σύσταση τον Προϊσταμένου - Όροι εγκυρότητας - Προσωπική γνώση του Προϊσταμένου - Απόψεις που συλλέγει ο Διευθυντής από τους άμεσα Προϊσταμένους των υποψηφίων - Αναφορά του Διευθυντή σε πρόσθετο προσόν υποψηφίων - Καμία παράβαση στη σύσταση στην κριθείσα περίπτωση. Οι αιτήτριες επεδίωξαν την ακύρωση της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών σε Ανώτερους Τεχνικούς. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, αποφάσισε ότι: Οι ισχυρισμοί που αφορούν τη σύσταση του Διευθυντή δεν ευσταθούν. Δεν υπάρχει οτιδήποτε μεμπτό στο γεγονός ότι ο Διευθυντής αναφέρθηκε στην προσωπική γνώση που έχει για τους υποψηφίους. Ο Διευθυντής χρησιμοποίησε την προσωπική του γνώση για να αντλήσει στοιχεία σχετικά με τις ικανότητες των υποψηφίων και για να ενισχύσει ή να διαμορφώσει πληρέστερη κρίση για τους υποψήφιους. Η σύσταση του Διευθυντή είναι βασισμένη πάνω στα τρία νομοθετημένα κριτήρια με τα οποία συνάδει και η προσωπική του γνώση συμπληρώνει και/ή ενισχύει την εικόνα που παρουσιάζουν οι υποψήφιοι μέσα από τους φακέλους χωρίς αυτή να καθίσταται εξωγενές στοιχείο επειδή δεν προνοείται ρητά ως στοιχείο κρίσης από το Νόμο. Ως ενισχυτικά στοιχεία της κρίσης του Διευθυντή επενεργούν και οι απόψεις που έχουν διαμορφώσει οι άμεσα προϊστάμενοι των υποψηφίων και τις οποίες ο Διευθυντής δεν έχει υποχρέωση να καταγράψει (βλ. Κατερίνα Γεωργιάδου ν. Δημοκρατίας). Το Δικαστήριο διαφωνεί με τον ισχυρισμό του δικηγόρου του αιτητή ότι η πιο πάνω απόφαση της Ολομέλειας δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση επειδή σ' εκείνη την περίπτωση δεν εφαρμόζετο ο Ν. 1/90 που εισάγει την απαίτηση για αιτιολογημένη σύσταση του Διευθυντή. Το σχετικό απόσπασμα της απόφασης της Ολομέλειας στην προαναφερθείσα υπόθεση αφορά αποκλειστικά το θέμα του κατά πόσο υπάρχει υποχρέωση καταγραφής των απόψεων που άκουσε ο Διευθυντής από άλλους λειτουργούς και δεν έχει σχέση με την υποχρέωση του Διευθυντή να αιτιολογεί τη σύστασή του με βάση το Άρθρο 35
(4)του Ν. 1/90. Η σύσταση του Διευθυντή δεν καθίσταται παράνομη επειδή ο Διευθυντής αναφέρθηκε σε πρόσθετο προσόν υποψηφίου. Ο Διευθυντής το συνεκτίμησε μαζί με τα υπόλοιπα κριτήρια προαγωγής και, βασιζόμενος στις πληροφορίες που πήρε από τους άμεσα Προϊστάμενους των υποψηφίων, όπως επίσης και στην προσωπική γνώση που είχε για αυτούς, έκρινε ως καταλληλότερα για προαγωγή στην επίδικη θέση τα ενδιαφερόμενα μέρη. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Γεωργιάδου ν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. Προσφυγές εναντίον των αποφάσεων της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με τις οποίες προάχθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη στη μόνιμη θέση Ανώτερου Τεχνικού, Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων αντί των Αιτητών. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή στην Υπόθεση αρ. 478/
- Ε. Ευσταθίου, για την Αιτήτρια στις Υποθέσεις αρ. 488/94 και 386/
- Κ. Σταυρινός, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Με τις προσφυγές αυτές που συνεκδικάστηκαν επειδή έχουν κοινά νομικά σημεία και γεγονότα, οι αιτητές προσβάλλουν αποφάσεις της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ.) με τις οποίες προάχθηκαν στη μόνιμη θέση Ανώτερου Τεχνικού, Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, τα ενδιαφερόμενα μέρη Μαρία Γιάγκου, Ελένη Αδαμίδου, Χαρίλαος Ακρίτας, Ηλίας Δεσπότης και Ανδρέας Παναγίδης. Ο αιτητής στην προσφυγή αρ. 478/94, Ιωάννης Κούλας, προσβάλλει μόνο την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών Γιάγκου και Αδαμίδου. Η αιτήτρια Πολυξένη Γεωργίου πρόσβαλε αρχικά με την προσφυγή αρ. 488/94 την προαγωγή όλων των ενδιαφερομένων μερών. Μετά από προδικαστική ένσταση του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση, ότι με το ίδιο δικόγραφο προσβάλλοντο δύο αυτοτελείς διοικητικές πράξεις οι οποίες δεν ήταν συναφείς, ο δικηγόρος της αιτήτριας υπέβαλε αίτηση για διαχωρισμό δικογράφου. Στις 6.4.95 εκδόθηκε σχετικό διάταγμα και καταχωρήθηκε η προσφυγή αρ. 386/95, με την οποία προσβάλλεται η προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών Ακρίτα, Δεσπότη και Πάναγίδη. Με την προσφυγή αρ. 488/94 η αιτήτρια προσβάλλει την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών Γιάγκου και Αδαμίδου. Η επίδικη θέση είναι θέση προαγωγής και η αρμόδια αρχή ζήτησε την πλήρωση των κενών θέσεων με δύο διαφορετικές προτάσεις. Στις 4.3.93 ζητήθηκε η πλήρωση τριών θέσεων Ανώτερου Τεχνικού και στην 1.12.93 ζητήθηκε η πλήρωση ακόμα δύο κενών θέσεων. Η Ε.Δ.Υ. προέβη στην πλήρωση των κενών θέσεων σε δύο διαφορετικές διαδικασίες. Στη συνεδρίαση της Ε.Δ.Υ. ημερ. 25.1.94 (Θέμα Β
(2)
(1)των πρακτικών), η Ε.Δ.Υ, ασχολήθηκε και με τις παραστάσεις του αιτητή Κούλα που περιέχονταν σε σχετική επιστολή του. Ο Κούλας αναφέρθηκε στο γεγονός ότι αριθμός υποψηφίων που προηγούνταν αυτού στον κατάλογο αρχαιότητας, προηγούνταν επειδή αυτοί διορίστηκαν από 1.4.78 με βάση τις πρόνοιες του Ν. 35/79, σ' αντίθεση μ' αυτόν που επιλέγηκε μετά από συνέντευξη ενώπιον της Ε.Δ.Υ, και διορίστηκε από 16.10.78. Στην ίδια συνέντευξη πρόσθεσε, είχαν υποβληθεί και υποψήφιοι που διορίστηκαν με βάση τον προαναφερθέντα νόμο, αλλά δεν επιλέγηκαν από την Ε.Δ.Υ., γεγονός που κατά την άποψη του τον αδικούσε. Η Ε.Δ.Υ. σημείωσε ότι είναι υποχρεωμένη να βασίζεται στην αρχαιότητα, η οποία υπολογίζεται με βάση τα νόμιμα κριτήρια που καθορίζονται στον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμο του 1990 όπως τροποποιήθηκε, (ο Νόμος) και απέρριψε τις παραστάσεις του αιτητή. Στη συνέχεια προσήλθε στη συνεδρίαση ο Διευθυντής του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων για να προβεί στις απαιτούμενες από το άρθρο 35
(4)του Νόμου συστάσεις. Ο Διευθυντής αφού ανέφερε ότι γνώριζε προσωπικά όλους τους υποψηφίους, αλλά πήρε και πληροφορίες για τις ικανότητες, την αξία και την προσφορά τους στο Τμήμα από τους άμεσα προϊστάμενούς τους, σύστησε για τους λόγους που ανέφερε στη σύστασή του, τους Παναγίδη, Δεσπότη και Ακρίτα. Μετά την αξιολόγηση των υποψηφίων από την Ε.Δ.Υ. και σχετική σύγκριση, κρίθηκε ότι οι προαναφερθέντες ήταν καταλληλότεροι και προσφέρθηκε σ' αυτούς προαγωγή. Στην ίδια συνεδρίαση της Ε.Δ.Υ., αλλά σε διαφορετική διαδικασία (Θέμα Β
(2)
(2)των πρακτικών), ο Διευθυντής του Τμήματος σύστησε για προαγωγή τις υποψήφιες Γιάγκου και Αδαμίδου, τις οποίες τελικά επέλεξε και η Ε.Δ.Υ, για προαγωγή στην επίδικη θέση. Μετά την αποδοχή από τα ενδιαφερόμενα μέρη της προσφοράς για προαγωγή καταχωρήθηκαν οι προσφυγές. Προσφυγή αρ. 478/94: Η βασική επιχειρηματολογία του δικηγόρου του αιτητή επικεντρώνεται στη σύσταση του Διευθυντή την οποία θεωρεί παράνομη και αναιτιολόγητη. Η "προσωπική γνώση" του Διευθυντή είναι άγνωστη, όπως επίσης και οι "πληροφορίες" που πήρε από άλλα άτομα και οι οποίες βρίσκονται πέραν και έξω των επίσημων στοιχείων που περιέχονται στους φακέλους. Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε επίσης ότι η σύσταση του Διευθυντή εισάγει σαν εξωγενές στοιχείο, το πρόσθετο προσόν του ενδιαφερόμενου μέρους Αδαμίδου, το οποίο δεν απαιτείται από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης. Σε σχέση με την αιτιολογία της σύστασης του Διευθυντή, λέχθηκε επίσης πως αυτή είναι ανύπαρκτη, γιατί ο Διευθυντής επικαλείται μόνο τα τρία νόμιμα κριτήρια τα οποία υπήρχαν ήδη στους φακέλους και βρίσκονταν ενώπιον της Ε.Δ.Υ., χωρίς να προσθέτει οτιδήποτε περισσότερο. Άλλοι λόγοι ακυρότητας που προβλήθηκαν από το δικηγόρο του αιτητή είναι ότι αυτός υπερέχει έκδηλα σε αξία έναντι των άλλων υποψηφίων και ιδιαίτερα στην τελευταία και πιο πρόσφατη έκθεση, και ότι παρόλον που τα ενδιαφερόμενα μέρη υπερέχουν στην αρχαιότητα κατά 2 χρόνια, η αρχαιότητα αυτή είναι απομακρυσμένη και η σημασία της υποβαθμισμένη λόγω του ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν διορίστηκαν από την Ε.Δ.Υ, μετά από σύγκριση με τον αιτητή, αλλά βάσει νόμου. Προτού εξεταστεί ο πρώτος λόγος ακυρότητας που αφορά τη νομιμότητα της σύστασης του Διευθυντή, είναι χρήσιμη η παράθεση των στοιχείων των υποψηφίων που σχετίζονται με τα τρία νομοθετημένα κριτήρια, όπως αυτά εξάγονται από τους φακέλους τους. Στον παράγοντα της αξίας οι τρεις υποψήφιοι είναι περίπου ίσοι, αν και στην τελευταία έκθεση υπάρχει όπως ορθά ισχυρίστηκε ο κ. Αγγελίδης, κάποια υπεροχή του αιτητή, ο οποίος συγκέντρωσε 7 Εξ. 1 ILL, σ' αντίθεση με τα ενδιαφερόμενα μέρη που έχουν 3 Εξ. 5 Π.Ι. Είναι όμως εξίσου ορθός και ο ισχυρισμός του δικηγόρου για τους καθ' ων η αίτηση ότι σε προηγούμενα χρόνια υπήρχε κάποια υπεροχή των ενδιαφερομένων μερών. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι στην αξία με βάση τις εκθέσεις οι τρεις υποψήφιοι είναι περίπου ίσοι. Όσον αφορά τα προσόντα, το Σχέδιο Υπηρεσίας της επίδικης θέσης δεν απαιτεί οποιαδήποτε ακαδημαϊκά προσόντα και οι τρεις υποψήφιοι κρίθηκαν ότι πληρούν τα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας. Το ενδιαφερόμενο μέρος Αδαμίδου έχει Απολυτήριο του Αθηναϊκού Τεχνολογικού Ομίλου (Δοξιάδη) και όπως αναφέρεται στον κατάλογο των υποψηφίων, Πτυχίο Εργοδηγού Σχεδιάστριας Αρχιτέκτονα Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας. Στην αρχαιότητα υπερέχουν τα ενδιαφερόμενα μέρη, τα οποία προάχθηκαν στην προηγούμενη θέση στις 15.6.82 και ο αιτητής στις 15.2.84. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω όπως επίσης και το περιεχόμενο της σύστασης του Διευθυντή που εκτίθεται στη σελ. 5 του σχετικού πρακτικού (Παράρτημα 3), θεωρώ πως οι ισχυρισμοί που αφορούν τη σύσταση του Διευθυντή δεν ευσταθούν. Δεν βρίσκω οτιδήποτε μεμπτό στο γεγονός ότι ο Διευθυντής αναφέρθηκε στην προσωπική γνώση που έχει για τους υποψηφίους. Ο Διευθυντής χρησιμοποίησε την προσωπική του γνώση για να αντλήσει στοιχεία σχετικά με τις ικανότητες των υποψηφίων και για να ενισχύσει ή να διαμορφώσει πληρέστερη κρίση για τους υποψήφιους. Η σύσταση του Διευθυντή είναι βασισμένη πάνω στα τρία νομοθετημένα κριτήρια με τα οποία συνάδει και η προσωπική του γνώση συμπληρώνει και/ή ενισχύει την εικόνα που παρουσιάζουν οι υποψήφιοι μέσα από τους φακέλους χωρίς αυτή να καθίσταται εξωγενές στοιχείο επειδή δεν προνοείται ρητά ως στοιχείο κρίσης από το Νόμο. Ως ενισχυτικά στοιχεία της κρίσης του Διευθυντή επενεργούν και οι απόψεις που έχουν διαμορφώσει οι άμεσα προϊστάμενοι των υποψηφίων και τις οποίες ο Διευθυντής δεν έχει υποχρέωση να καταγράψει (βλ. Κατερίνα Γεωργιάδου ν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 2480). Διαφωνώ με τον ισχυρισμό του δικηγόρου του αιτητή ότι η πιο πάνω απόφαση της Ολομέλειας δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση επειδή σ' εκείνη την περίπτωση δεν εφαρμόζετο ο Ν. 1/90 που εισάγει την απαίτηση για αιτιολογημένη σύσταση του Διευθυντή. Το σχετικό απόσπασμα της απόφασης της Ολομέλειας στην προαναφερθείσα υπόθεση αφορά αποκλειστικά το θέμα του κατά πόσο υπάρχει υποχρέωση καταγραφής των απόψεων που άκουσε ο Διευθυντής από άλλους λειτουργούς και δεν έχει σχέση με την υποχρέωση του Διευθυντή να αιτιολογεί τη σύσταση του με βάση το άρθρο 35
(4)του Ν. 1/90. Όσον αφορά την κατοχή από το ενδιαφερόμενο μέρος Αδαμίδου των προσόντων που ανάφερα πιο πάνω, αν και δεν απαιτούνται από το Σχέδιο Υπηρεσίας, είναι κατά την άποψή μου σχετικά με τα καθήκοντα της επίδικης θέσης και συνεπώς θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη στο βαθμό που καθιερώθηκε από τη νομολογία. Η σύσταση του Διευθυντή δεν καθίσταται παράνομη επειδή ο Διευθυντής αναφέρθηκε στο πρόσθετο προσόν της Αδαμίδου. Ο Διευθυντής το συνεκτίμησε μαζί με τα υπόλοιπα κριτήρια προαγωγής και, βασιζόμενος στις πληροφορίες που πήρε από τους άμεσα Προϊστάμενους των υποψηφίων, όπως επίσης και στην προσωπική γνώση που είχε για αυτούς, έκρινε ως καταλληλότερα για προαγωγή στην επίδικη θέση τα ενδιαφερόμενα μέρη. Ο Διευθυντής αναφέρθηκε στα στοιχεία εκείνα που κατά την άποψη του καθιστούσαν τις ενδιαφερόμενες τις πλέον κατάλληλες και δεν έχει υποδειχθεί οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος που να καθιστά τη σύσταση του Διευθυντή νομικά τρωτή. Κατά συνέπεια, ο πρώτος λόγος ακυρότητας κρίνεται αβάσιμος και απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη την υπηρεσιακή εικόνα των υποψηφίων που εκτίθεται πιο πάνω, θεωρώ ότι ούτε οι υπόλοιποι λόγοι ακυρότητας ευσταθούν. Όπως ήδη εξήγησα πιο πάνω, θεωρώ πως οι υποψήφιοι είναι στον παράγοντα της αξίας με βάση τις ετήσιες εμπιστευτικές/υπηρεσιακές εκθέσεις περίπου ίσοι και, συνεπώς, δεν βλέπω πώς ο αιτητής υπερτερεί στην αξία, ιδίως όταν ληφθεί υπόψη και η σύσταση του Διευθυντή που είναι υπέρ των ενδιαφερομένων μερών. Είναι επίσης γεγονός ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη υπερέχουν στην αρχαιότητα και δεν έχει κατά την άποψη μου σημασία κατά πόσο τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν διοριστεί με βάση νόμο ή μετά από επιλογή της Ε.Δ.Υ. Η αρχαιότητα καθορίζεται με βάση το άρθρο 49 του Νόμου, το οποίο δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ υπαλλήλων που διορίστηκαν με βάση νόμο ή μετά από διαδικασία ενώπιον της Ε.Δ.Υ. Η προσφυγή είναι κατά την άποψη μου, αβάσιμη και θα πρέπει να ακυρωθεί. Προσφυγές αρ. 488/94 και 386/95 Με τις προσφυγές αυτές όπως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, η αιτήτρια προσβάλλει την προαγωγή στην επίδικη θέση όλων των ενδιαφερομένων μερών. Ο δικηγόρος της αιτήτριας πρόβαλε ως πρώτο λόγο ακυρότητας τον ισχυρισμό ότι παραβιάστηκε η αρχή του ίσου μέτρου κρίσεως επειδή ο Διευθυντής στη σύστασή του την οποία υιοθέτησε και η Ε.Δ.Υ., αναφέρθηκε μόνο στο πρόσθετο προσόν του ενδιαφερόμενου μέρους Αδαμίδου και παραγνώρισε το δίπλωμα Τεχνολόγου Μηχανικού Πολιτικής Μηχανικής του ΑΤΙ που κατέχει η αιτήτρια. Υποστηρίχθηκε συναφώς πως εκείνο που βασικά οδήγησε στην επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους Αδαμίδου, ήταν η κατοχή του πρόσθετου προσόντος της. Άλλος λόγος ακυρότητας που προβλήθηκε εκ μέρους της αιτήτριας, είναι ότι η Ε.Δ.Υ. χωρίς τη διεξαγωγή έρευνας, υπέπεσε σε πλάνη εφόσον αποφάσισε ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη "υπερείχαν εμφανώς" σε αξία, ενώ όπως ισχυρίστηκε, είναι η αιτήτρια που υπερέχει καταφανώς σε αξία. Πλάνη συνέχισε, υφίσταται και αναφορικά με την πείρα, προσόντα και ικανότητες των ενδιαφερομένων μερών, στα οποία αναφέρθηκε ο Διευθυντής. Όσον αφορά δε το ενδιαφερόμενο μέρος Γιάγκου, αυτή δε διαθέτει οποιοδήποτε πρόσθετο προσόν σ' αντίθεση με την αιτήτρια, Ο τρίτος λόγος ακυρότητας που προβλήθηκε είναι ότι η απόφαση της Ε.Δ.Υ, στερείται αιτιολογίας. Όσον αφορά τη σύγκριση αυτή καθ' εαυτή της αιτήτριας με τα ενδιαφερόμενα μέρη, με βάση τα τρία νομοθετημένα κριτήρια, η εικόνα που προκύπτει είναι η ακόλουθη: Στον παράγοντα της αξίας με βάση τις εκθέσεις, οι υποψήφιοι είναι περίπου ίσοι εφόσον στις πιο πρόσφατες εκθέσεις που έγιναν με βάση το νέο σύστημα αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων, υπερέχει κάπως η αιτήτρια, αλλά όσον αφορά προηγούμενα χρόνια, υπερείχαν ελαφρά τα ενδιαφερόμενα μέρη. Στην αρχαιότητα προηγούνται τα ενδιαφερόμενα μέρη. Όσον αφορά τα προσόντα, όλοι οι υποψήφιοι πληρούν τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας. Πρόσθετα, το ενδιαφερόμενο μέρος Αδαμίδου έχει τα προσόντα στα οποία αναφέρθηκα προηγουμένως και η αιτήτρια Δίπλωμα Τεχνολόγου Μηχανικού Πολιτικής Μηχανικής του ΑΤΙ. Από τα πιο πάνω καθίσταται κατά την άποψή μου καθαρό ότι η αιτήτρια δεν υπερέχει σε αξία και μάλιστα έκδηλα έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Η αναφορά στα πρακτικά ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη Αδαμίδου και Γιάγκου "υπερέχουν εμφανώς" σε αξία (σελ. 6 Παράρτημα 7) έγινε σε σχέση μόνο και μετά από σύγκρισή τους με άλλο υποψήφιο ο οποίος δεν είναι διάδικος στις παρούσες προσφυγές. Κατά συνέπεια, ο δεύτερος λόγος ακυρότητας που σχετίζεται με την ύπαρξη πλάνης, δεν ευσταθεί κατά την άποψή μου. Ούτε τίθεται θέμα έρευνας εφόσον όλα τα στοιχεία των υποψηφίων ήταν ενώπιον της Ε.Δ.Υ. Δεν υπήρξε επίσης, κατά την άποψη μου, πλάνη αναφορικά με την πείρα, προσόντα και ικανότητες των υποψηφίων, εφόσον όλα τα πιο πάνω ευρίσκοντο ενώπιον της Ε.Δ.Υ., συμπεριλαμβανομένου και του Διπλώματος του ΑΤΙ που απέκτησε η αιτήτρια. Αναφορά στο Δίπλωμα αυτό γίνεται στον κατάλογο των υποψηφίων και περιέχεται στον προσωπικό της φάκελο. Όσον αφορά το ενδιαφερόμενο μέρος Γιάγκου, και όπως φαίνεται στον προσωπικό της φάκελο, παρακολούθησε μαθήματα στο ΚΕ.ΠΑ. με θέμα το "Μηχανολογικό Σχέδιο". Εφόσον όλα τα στοιχεία των υποψηφίων συμπεριλαμβανομένων και οποιωνδήποτε πρόσθετων προσόντων που κατείχαν οι υποψήφιοι, ήταν ενώπιον της Ε.Δ.Υ., ο ισχυρισμός για ύπαρξη πλάνης και έλλειψη δέουσας έρευνας, παρέμεινε ατεκμηρίωτος. Ούτε ο πρώτος λόγος ακυρότητας κατά την άποψή μου, ευσταθεί. Το γεγονός ότι ο Διευθυντής αναφέρθηκε στη σύσταση του και στο πρόσθετο προσόν του ενδιαφερόμενου μέρους Αδαμίδου, αλλά όχι στο πρόσθετο προσόν της αιτήτριας, δεν στοιχειοθετεί παραβίαση της αρχής του ίσου μέτρου κρίσεως. Ο Διευθυντής αναφέρθηκε σ' όλα τα στοιχεία που κατά την άποψή του καθιστούσαν το ενδιαφερόμενο μέρος καταλληλότερο για προαγωγή και η αναφορά στο πρόσθετο προσόν του ήταν ένας επιπλέον παράγοντας που συνηγορούσε υπέρ της άποψης του Διευθυντή για επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους. Η μη αναφορά στα προσόντα άλλων υποψηφίων, συμπεριλαμβανομένης και της αιτήτριας, τους οποίους ο Διευθυντής δεν είχε πρόθεση να συστήσει, δεν συνιστά παραβίαση του ίσου μέτρου κρίσεως. Ούτε μπορεί κατά την άποψή μου να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι το πρόσθετο προσόν του ενδιαφερόμενου μέρους έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ή ότι δόθηκε σ' αυτό περισσότερη βαρύτητα απ' ό,τι έχει καθιερώσει η νομολογία. Κατά συνέπεια αβάσιμος κρίνεται και ο πρώτος λόγος ακυρότητας και απορρίπτεται. Το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό για έλλειψη αιτιολογίας της απόφασης της Ε.Δ.Υ. Η αιτιολογία της είναι με βάση τα δεδομένα της υπόθεσης επαρκής και εν πάση περιπτώσει συμπληρώνεται από τα στοιχεία των φακέλων. Οι προσφυγές είναι αβάσιμες και απορρίπτονται. Δεν επιδικάζονται έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο