Στυλιανού ν. Δημοκρατίας
(1996)4 ΑΑΔ 1781 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1996)4 ΑΑΔ 1781 28 Ιουνίου, 1996 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 37/94) Δημόσιοι Υπάλληλοι -Προαγωγές - Σύσταση τον Προϊσταμένου του Τμήματος - Η απαίτηση αιτιολόγησης τους στο Άρθρο 35
(4)του Ν. 1/90 - Νομολογιακά πορίσματα - Υιοθέτηση τους στην κριθείσα περίπτωση αναιτιολόγητης και συγκρουόμενης με τα υπηρεσιακά στοιχεία σύστασης. Ανάπηροι- Διορισμός σε δημόσια θέση- Άρθρο 44
(1)του Ν. 1/90-Η υποχρέωση διερεύνησης της περίπτωσης διορισμού αναπήρου από την Ε.Δ. Υ. όταν υπάρχει ανάπηρος υποψήφιος - Συνέπειες από την παράλειψη της έρευνας. Ο αιτητής προσέβαλε την προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους στη θέση Λογιστικού Λειτουργού 1ης Τάξης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 1. Η φύση και η έκταση της αιτιολογίας των συστάσεων από το διευθυντή ή προϊστάμενο τμήματος εξετάστηκε σε σειρά αποφάσεων μετά τη θέσπιση του Άρθρου 35
(4)σχετικά με τις προαγωγές. Οι συστάσεις στην παρούσα υπόθεση πάσχουν γιατί η αιτιολογία που δόθηκε χαρακτηρίζεται από γενικότητες, αοριστία, ασάφεια και δεν αποκαλύπτει τα πραγματικά δεδομένα που οδήγησαν τον προϊστάμενο στη σύσταση του και που σε τελική ανάλυση δεν επιτρέπει το δικαστικό έλεγχο. Οι συστάσεις εδώ εν πάση περιπτώσει δεν ανταποκρίνονται στα στοιχεία των φακέλων. 2. Η θέση της νομολογίας του Δικαστηρίου τούτου είναι ξεκάθαρη πάνω στο θέμα της αναπηρίας υποψηφίου (Άρθρο 44
(1)του Ν. 1/90). Η παράλειψη οποιασδήποτε αναφοράς το ζήτημα αυτό και η μη διεξαγωγή οποιασδήποτε σχετικής έρευνας συνιστά λόγο ακυρότητας της προσβαλλόμενης απόφασης. Το Δικαστήριο εξέτασε με προσοχή τα πρακτικά της Ε.Δ.Υ, και δεν έχει εντοπίσει οποιαδήποτε αναφορά ή έρευνα σχετική με το θέμα της αναπηρίας του αιτητή. Η παράλειψη αυτή και η μη διεξαγωγή οποιασδήποτε έρευνας συνιστά πρόσθετο λόγο ακυρότητας της επίδικης απόφασης. Η προσφυγή επιτυγχάνει με £250 έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Λοϊζίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 4742, Βασιλείου κ.ά. ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1993)4 Α.Α.Δ. 2470, Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία ο Αιτητής προσβάλλει την προαγωγή του Ενδιαφερόμενου μέρους αντί αυτού στη μόνιμη θέση Λογιστικού Λειτουργού 1ης τάξης, Γενικό Λογιστήριο. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Α. Παπασάββας, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή ζητά την πιο κάτω θεραπεία:- "
- Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση της καθ' ης η αίτηση η οποία δημοσιεύτηκε στις 19.11.93 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και με την οποίαν προήγαγε τον Ανδρέα Ψιντρό στη μόνιμη θέση Λογιστικού Λειτουργού 1ης Τάξης (Τακτικός Προϋπολογισμός) Γενικό Λογιστήριο από τις 15.9.1993 αντί και/ή στη θέση του αιτητή είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος." Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν:- Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 1/7/1993, αφού έλαβε υπόψη ότι για δυο θέσεις Λογιστικού Λειτουργού, 1ης Τάξης, Γενικό Λογιστήριο, που δημιουργήθηκαν με τον περί Προϋπολογισμού Νόμο του 1993 δεν είχε υποβληθεί πρόταση για την πλήρωση τους από την αρμόδια αρχή, αποφάσισε, δυνάμει του άρθρου 29
(3)των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων του 1990 και 1991, να προβεί στην πλήρωση των εν λόγω κενών θέσεων. Επειδή η θέση Λογιστικού Λειτουργού, 1ης Τάξης, είναι θέση Προαγωγής, η Επιτροπή αποφάσισε περαιτέρω να επιληφθεί του θέματος της πλήρωσης των δυο αυτών θέσεων σε ημερομηνία που θα οριζόταν αργότερα και στη συνεδρίαση να παραστεί και ο Γενικός Λογιστής. Στη συνεδρίαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ημερομηνίας 19/8/1993, ο Γενικός Λογιστής σύστησε δυο υποψήφιους, μεταξύ των οποίων και το ενδιαφερόμενο μέρος, για προαγωγή και στη συνέχεια, αφού αυτός αποχώρησε, η Επιτροπή προχώρησε στη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. Η Επιτροπή, αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το φάκελο πλήρωσης της θέσης, καθώς και από τους Προσωπικούς Φακέλους και τις Εμπιστευτικές Υπηρεσιακές Εκθέσεις των υποψηφίων, και έλαβε επίσης υπόψη τις συστάσεις του Γενικού Λογιστή, κατάληξε στο συμπέρασμα ότι οι συστηθέντες υπερείχαν των άλλων υποψηφίων με βάση το σύνολο των καθιερωμένων κριτηρίων (αξία, προσόντα, αρχαιότητα) και αποφάσισε να τους προσφέρει προαγωγή σαν τους πιο κατάλληλους στη μόνιμη (Τακτ. Προϋπ.) θέση Λογιστικού Λειτουργού, 1ης Τάξης, Γενικό Λογιστήριο. Η πιο πάνω προαγωγή δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με ημερομηνία 19/11/1993 και Αρ. Γνωστοποίησης
- Εναντίον της προαγωγής του Αντρέα Ψιντρού (ενδιαφερόμενο μέρος) καταχωρίστηκε η παρούσα προσφυγή στις 21/1/
- Εκ μέρους του ευπαίδευτου δικηγόρου του αιτητή προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (που στη συνέχεια θ' αναφέρεται ως Ε.Δ.Υ.) (α) δε στηρίχτηκε στα τρία κριτήρια που ορίζει ο νόμος όπως όφειλε για να πάρει την απόφαση της, και (β) έλαβε υπόψη της σύσταση που ήταν αναιτιολόγητη και αντίθετη με τα στοιχεία των φακέλων. Ο Γενικός Λογιστής στη σελίδα 13 των πρακτικών ημερομηνίας 19/8/1993 προβαίνοντας στη σύσταση του ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:- "Με βάση τα καθιερωμένα κριτήρια στο σύνολο τους -αξία, προσόντα, αρχαιότητα- και την προσωπική γνώση που έχω για όλους τους υποψηφίους σ' ότι αφορά την προσφορά και την αξία τους και την καταλληλότητα τους για την υπό πλήρωση θέση, συστήνω για προαγωγή τους Σταυρινίδη Ιωάννη και Ψιντρό Ανδρέα, οι οποίοι δεν υστερούν σε αξία των άλλων υποψηφίων. Ο Σταυρινίδης υστερεί σε αρχαιότητα έναντι άλλων υποψηφίων, αλλά η αρχαιότητα αυτή ανάγεται είτε στην ημερομηνία διορισμού τους στην προηγούμενη τους θέση είτε στην ημερομηνία πρώτου διορισμού τους στη δημόσια υπηρεσία. Ο Ψιντρός υστερεί οριακά κατά τέσσερις μήνες σε αρχαιότητα στην παρούσα του θέση έναντι άλλων υποψηφίων, αλλά είναι ο αρχαιότερος στην προηγούμενη τους θέση. Θέλω να τονίσω ότι παρά το γεγονός ότι όταν ο Ψιντρός διορίστηκε στην προηγούμενη του θέση η επιτυχία στην Ανώτερη Εξέταση στη Λογιστική δεν ήταν απαραίτητο προσόν, εντούτοις αυτός με επιμονή, πειθαρχία και σκληρή εργασία πέτυχε στις εξετάσεις αυτές που βεβαιώνει το ενδιαφέρον του για επαγγελματική ανέλιξη και καλύτερη προσφορά στην υπηρεσία. Περαιτέρω θέλω να τονίσω ότι συστήνω τους Σταυρινίδη και Ψιντρό γιατί, λαμβάνοντας υπόψη τα καθήκοντα και τις ευθύνες της υπό πλήρωση θέσης και έχοντας προσωπική γνώση για όλους τους υποψηφίους, κρίνω ότι οι δύο αυτοί υποψήφιοι όχι μόνο έχουν τις ικανότητες αλλά είναι και οι καταλληλότεροι για προαγωγή στη θέση Λογιστικού Λειτουργού, 1ης Τάξης.". Το άρθρο 35
(3)και
(4)του Νόμου περί Δημόσιας Υπηρεσίας του 1990 (Νόμος Αρ. 1 του 1990) προβλέπει:- "
(3)Οι διεκδικήσεις των υπαλλήλων για προαγωγή αποφασίζονται με βάση την αξία, τα προσόντα και την αρχαιότητα.
(4)Κατά την προαγωγή η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων και των Φακέλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων, αιτιολογημένες συστάσεις του Προϊστάμενου του Τμήματος ..." Η φύση και η έκταση της αιτιολογίας των συστάσεων από το διευθυντή ή προϊστάμενο τμήματος εξετάστηκε σε σειρά αποφάσεων μετά τη θέσπιση του πιο πάνω άρθρου 35
(4). Στην υπόθεση Γεώργιος Λοϊζίδης & Άλλος ν. Δημοκρατίας,
(1992)4 Α.Α.Δ. 4742, στις σελίδες 4747 και 4748 διαβάζουμε:- "Ο νέος νόμος απέβλεψε στη δημιουργία πιό άξιας και αποτελεσματικής διοίκησης. Το άρθρ. 35
(4)ήλθε να ενισχύσει την αξιοκρατική επιλογή των δημοσίων υπαλλήλων με το να προνοήσει ρητά πως η σύσταση του διευθυντή πρέπει να είναι αιτιολογημένη. Το άρθρο μνημονεύει τα στοιχεία των υπηρεσιακών εκθέσεων και των προσωπικών φακέλων ανάμεσα στους παράγοντες που επενεργούν στην απόφαση για προαγωγή. Άρα πρόθεση του νομοθέτη ήταν να απεγκλωβιστούν οι συστάσεις του διευθυντή, που συνιστούν πρόσθετο κριτήριο ανέλιξης, από τα προαναφερθέντα στοιχεία. Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε οριακές περιπτώσεις, όπως η παρούσα, που η υπηρεσιακή εικόνα των υποψηφίων είναι πάνω κάτω η ίδια. Και ασφαλώς ο προϊστάμενος τμήματος είναι σε ιδανική θέση να διαγράψει τους λόγους για τους οποίους συστήνει ένα υπάλληλο. Η σύσταση δεν μπορεί να έχει διακοσμητικό χαρακτήρα. Για να καταλήξω, τόσο η γραμματική όσο και η τελολογική ερμηνεία συμπίπτουν στην προκείμενη περίπτωση και συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι το αληθινό νόημα της διάταξης είναι πως σι συστάσεις δεν είναι δυνατό να βασίζονται μόνο στα τρία κριτήρια. Γιατί διακριβώνονται από τις εκθέσεις και τους φακέλους στους οποίους η διάταξη κάμνει ρητή μνεία." Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω βρίσκω ότι οι συστάσεις στην παρούσα υπόθεση πάσχουν γιατί η αιτιολογία που δόθηκε χαρακτηρίζεται από γενικότητες, αοριστία, ασάφεια και δεν αποκαλύπτει τα πραγματικά δεδομένα που οδήγησαν τον προϊστάμενο στη σύσταση του και που σε τελική ανάλυση δεν επιτρέπει το δικαστικό έλεγχο. Η αναφορά του προϊστάμενου ότι το ενδιαφερόμενο μέρος "Ψιντρός Ανδρέας δεν υστερεί σε αξία των άλλων υποψηφίων ...". "Ο Ψιντρός υστερεί οριακά κατά τέσσερις μήνες σε αρχαιότητα στην παρούσα θέση έναντι άλλων υποψηφίων, αλλά είναι ο αρχαιότερος στην προηγούμενη τους θέση." Δεν αποτελεί αιτιολογία μέσα στην έννοια του νόμου και όπως αυτή ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων από το Δικαστήριο τούτο. Εξάλλου η αναφορά του Γενικού Λογιστή στα πιο κάτω: "Θέλω να τονίσω ότι παρά το γεγονός ότι ο Ψιντρός διορίστηκε στην προηγούμενη του θέση η επιτυχία στην Ανώτερη Εξέταση στη Λογιστική δεν είναι απαραίτητο προσόν, εντούτοις αυτός με επιμονή, πειθαρχία και σκληρή εργασία πέτυχε στις εξετάσεις αυτές που βεβαιώνει το ενδιαφέρον του για επαγγελματική ανέλιξη και καλύτερη προσφορά στην υπηρεσία.", και η παράλειψη του ν' αναφέρει ότι και ο αιτητής κατέχει το προσόν αυτό και μάλιστα εννέα ολόκληρα χρόνια πριν από το ενδιαφερόμενο μέρος οδηγεί στη δημιουργία πεπλανημένων εντυπώσεων όσον αφορά την υπεροχή του ενδιαφερόμενου μέρους σε προσόντα. Οι συστάσεις εδώ δεν ανταποκρίνονται στα στοιχεία των φακέλων. Η επίδικη απόφαση πρέπει ν' ακυρωθεί. Έγινε εισήγηση εκ μέρους του δικηγόρου του αιτητή ότι η επίδικη απόφαση πρέπει ν' ακυρωθεί και για ένα ακόμη λόγο αυτόν της πλάνης όσον αφορά την αναπηρία του αιτητή η οποία παραγνωρίστηκε πλήρως. Σύμφωνα με το άρθρο 44
(1)του Νόμου:- "... ανάπηρος ο οποίος είναι υποψήφιος για διορισμό σε μία θέση και κατέχει όλα τα απαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα, θα προτιμάται, εφόσο το αρμόδιο για την επιλογή όργανο ικανοποιηθεί ότι- (α) Διαθέτει τις ικανότητες για να ασκεί τα καθήκοντα της θέσης. (β) δεν υστερεί, όταν συγκρίνεται με τους υπόλοιπους υποψηφίους σε αξία και προσόντα." Η θέση της νομολογίας του Δικαστηρίου τούτου είναι ξεκάθαρη πάνω στο θέμα αυτό. Η παράλειψη οποιασδήποτε αναφοράς στο ζήτημα αυτό και η μη διεξαγωγή οποιασδήποτε σχετικής έρευνας συνιστά λόγο ακυρότητας της προσβαλλόμενης απόφασης. Αναφέρω ενδεικτικά τις αποφάσεις Ε. Βασιλείου και Άλλος ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1993)4 Α.Α.Δ. 2470 και Ελπινίκη Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 4104. Εξέτασα με προσοχή τα πρακτικά της Ε.Δ.Υ, και δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε αναφορά ή έρευνα σχετική με το θέμα της αναπηρίας του αιτητή. Η παράλειψη αυτή και η μη διεξαγωγή οποιασδήποτε έρευνας συνιστά λόγο ακυρότητας της επίδικης απόφασης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται. Οι καθ' ων η αίτηση να πληρώσουν £250,00 έναντι των εξόδων του αιτητή. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με £250 έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο