← Κύπρος

Σταυρινού ν. Δημοκρατίας (1996) 4 ΑΑΔ 1856

Σταυρινού ν. Δημοκρατίας

(1996)4 ΑΑΔ 1856 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1996)4 ΑΑΔ 1856 28 Ιουνίου, 1996 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 721/94) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος - Έννομο συμφέρον - Αποδοχή της προσβαλλόμενης πράξης από τον αιτητή - Νομολογιακά πορίσματα και εφαρμογή τους στην κριθείσα περίπτωση αποδοχής διορισμού και μεταγενέστερης προσβολής της μισθολογικής κατάταξης με βάση το διορισμό. Ο αιτητής προσέφυγε κατά της απόρριψης του αιτήματος του για κατάταξη σε υψηλότερη κλίμακα μισθού από την προβλεπόμενη στο διορισμό του τον οποίο και είχε αποδεχθεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: Στην υπόθεση Σοφοκλή Στυλιανού v. E.E.Y. ο αιτητής αφού αποδέχθηκε ανεπιφύλακτα το διορισμό του στη θέση καθηγητή σωματικής αγωγής σχολών μέσης εκπαίδευσης στις μισθολογικές κλίμακες Α7, Α8 και Α10 με επιστολή ημερ. 14.7.89, ζήτησε μεταγενέστερα στις 27.12.90 μέσω των δικηγόρων του να ενταχθεί στις ψηλότερες κλίμακες Α8 και Α
  1. Το αίτημα του απορρίφθηκε στις 15/1/91 και η απόφαση αυτή αποτέλεσε το αντικείμενο της προσφυγής. Στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Papadopoullou & Another, οι αιτήτριες είχαν αποδεχθεί με επιστολές ημερ. 16 και 17.3.83 την προσφορά και τους όρους του διορισμού τους, με τον οποίο τοποθετήθηκαν στις Κλ. Α8/9 και ο οποίος ίσχυε από 1.2.
  2. Στις 8.4.83 ζήτησαν όπως στο διορισμό τους δοθεί αναδρομική ισχύ (από 31.12.81) και όπως τοποθετηθούν στην Κλίμακα Α10 για να είναι στην ίδια θέση με τους άρρενες συναδέλφους τους. Οι αιτήτριες δεν πήραν απάντηση στο αίτημα τους. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι με την ανεπιφύλακτη αποδοχή των διορισμών τους οι αιτήτριες απώλεσαν το έννομο συμφέρον τους για προσβολή της απόφασης για τοποθέτηση τους στην κλίμακα Α8/
  3. Στην απόφαση της Ολομέλειας, επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση ο αιτητής με την επιστολή του ημερ. 7.7.88, είχε αποδεχθεί ανεπιφύλακτα το διορισμό του στις κλίμακες Α4-Α6, και κατά συνέπεια έχει απωλέσει το έννομο συμφέρον του. Το Δικαστήριο διαφώνησε με τη θέση του δικηγόρου του αιτητή ότι η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από τις Στυλιανού και Papadopoullou (ανωτέρω), επειδή στις εν λόγω υποθέσεις οι αιτητές πρόσβαλαν αποφάσεις τις οποίες είχαν αποδεκτεί και μεταγενέστερα άσκησαν εναντίον τους προσφυγή. Τα γεγονότα στις εν λόγω υποθέσεις και ιδίως στη Στυλιανού, είναι τα ίδια με τα γεγονότα στην παρούσα υπόθεση. Ο αιτητής στη Στυλιανού δεν πρόσβαλε την απόφαση διορισμού του την οποία και αποδέχτηκε, αλλά τη μεταγενέστερη απόφαση της ΕΕΥ ημερ. 15.1.91, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για ένταξη του σε ψηλότερες κλίμακες. Ούτε το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση υπήρξε επανεξέταση της υπόθεσης μετά από ανάκληση προγενέστερης απόφασης της ΕΕΥ μεταβάλλει τη θέση του αιτητή αναφορικά με το έννομο συμφέρον του. Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης και τα όσα έχουν λεχθεί στις Στυλιανού και Papadopoullou (ανωτέρω), ο αιτητής με την ανεπιφύλακτη αποδοχή του διορισμού του και την τοποθέτηση του στην Κλ. Α4-Α6 έχει απωλέσει το έννομο συμφέρον του. Η προσφυγή απορρίπτεται με £200 έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Στυλιανού ν. Ε.Ε. Υ. κ.ά.
(1992)4 Α.Α.Δ. 2015, Papadopoulou a.o. v. C.B.C.
(1987)3 C.L.R. 1685, Τσιαλίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά.
(1996)4 Α.Α.Δ.
  1. Προσφυγή. Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η απόφαση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας με την οποία απέρριψε εκ νέου ύστερα από επανεξέταση το αίτημα του αιτητή για ένταξη του στην κλίμακα Α5-Α
  2. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Ρ. Παπαέτη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Ο αιτητής διορίστηκε με δοκιμασία στη μόνιμη θέση Εκπαιδευτή Ξενοδοχειακών από 1.9.88 στις συνδυασμένες μισθολογικές κλίμακες Α4-Α6 από 1.9.
  3. Ο αιτητής είχε αποδεχθεί ανεπιφύλακτα τον εν λόγω διορισμό με επιστολή του ημερ. 7.7.88 (βλ. Παράρτημα "Β" στην γραπτή αγόρευση των καθ' ων η αίτηση). Ο αιτητής κατέχει τα ακόλουθα προσόντα: α) Απολυτήριο της Επαγγελματικής Σχολής Λάρνακας στα ξενοδοχειακά (πεντατάξιος κύκλος σπουδών). β) Δίπλωμα Μέσου Επιπέδου στην Τραπεζοκομία από το ΙΞΕΤ (φοίτηση ενός έτους). γ) Πιστοποιητικό Οινοποιΐας-Ποτοποιΐας (με αλληλογραφία), The International Institute of Foreign Studies, Athens, Greece. δ) Δίπλωμα O.N.D. Birmingham C.F.D.A. in Hotel and Catering. Ο αιτητής με επιστολή του ημερ. 19.10.88 (Παράρτημα Γ στη γραπτή αγόρευση των καθ' ων η αίτηση), αφού ανεφέρθη στα πιο πάνω προσόντα του, υπέβαλε ένσταση για το διορισμό του στην κλίμακα Α4-Α6 και ζήτησε να ενταχθεί στην Κλ. Α5-Α
  4. Σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης Εκπαιδευτή, Κλίμακες Α5-Α7 (Παράρτημα Γ στην ένσταση), απαιτείται μεταξύ άλλων προσόντων, και: "
  5. Τίτλος/πτυχίο/δίπλωμα τουλάχιστον τριετούς μεταλυκειακού κύκλου σπουδών τουλάχιστον σε επίπεδα του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου ή ισοδύναμης ανώτερης σχολής ή ιδρύματος, στην ειδικότητα που προορίζεται να διδάξει." Η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (ΕΕΥ) απέρριψε την ένσταση του αιτητή με επιστολή ημερ. 3.2.89, γιατί δεν κατείχε τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας προσόντα. Ο αιτητής επανήλθε με επιστολή του ημερ. 19.12.90, στην οποία όπως αναφέρει, υποβάλλει νέα στοιχεία με βάση τα οποία εδικαιούτο ένταξη στην Κλίμακα Α5-Α
  6. Τα νέα στοιχεία ήταν το απολυτήριο Εξατάξιας Σχολής Μέσης Εκπαίδευσης (Εσπερινού Γυμνασίου) που απέκτησε τον Ιούνιο 1990 και πιστοποιητικό από το Hotel Catering & Institutional Management Association (H.C.I.M.A.) της Αγγλίας ημερ. 28.8.90, στο οποίο αναφέρετο ότι ο αιτητής είχε εκλεγεί ως Licentiate Member. Ο αιτητής ανέφερε πληροφοριακά στην επιστολή του ότι οι απόφοιτοι του ΙΞΕΤ τριετούς κύκλου σπουδών κατατάσσονται ως "affiliate members" που είναι κατώτεροι από τους "licentiate members". Με επιστολή ημερ. 1.2.91 η ΕΕΥ απέρριψε και πάλι το αίτημα για ένταξη στις κλίμακες Α5-Α
  7. Ο αιτητής επανήλθε με επιστολή ημερ. 7.1.92, υποβάλλοντας, όπως ανάφερε, "ένα νέο στοιχείο", το οποίο κατά την άποψη του τον καθιστούσε δικαιούχο ένταξης στις κλίμακες Α5-Α
  8. Το "νέο στοιχείο" ήταν επιστολή του H.C.I.M.A. ημερ. 4.12.91 (κυανό 73 στον προσωπικό φάκελο του αιτητή), στην οποία ο εν λόγω Σύνδεσμος εξέφραζε την άποψη ότι το δίπλωμα O.N.D. που απέκτησε ο αιτητής στο Κολλέγιο του Birmingham ήταν ανώτερο του διπλώματος μεσαίου επιπέδου στη Μαγειρική του ΙΞΕΤ. (This qualification is superior to the Middle Level Certificate of Cookery from the H.C.I.). Ο αιτητής εισηγήθηκε επίσης πως αν συνυπολογιστούν τα προσόντα του, δηλαδή απολυτήριο Τεχνικής Σχολής στα Ξενοδοχειακά Εξατάξιου Λυκείου, Δίπλωμα ΙΞΕΤ στα Ξενοδοχειακά τριτοβάθμιου επιπέδου, O.N.D. (διετούς φοίτησης) και Licentiate Membership του H.C.I.M.A., θα μπορούσαν να αποτελέσουν ισοδύναμο προσόν με δίπλωμα τριετούς μεταλυκειακού κύκλου σπουδών ισοδύναμο προς το δίπλωμα του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου. Η ΕΕΥ πήρε τις απόψεις των Επιθεωρητών Τεχνικής Εκπαίδευσης, οι οποίοι σε Σημείωμα τους ημερ. 20.7.92 ανάφεραν ότι, δεδομένου του ότι ο αιτητής έχει μεταλυκειακές σπουδές τουλάχιστον τριών ετών (ένα έτος στο ΙΞΕΤ και δύο έτη στο Birmingham College of Food & Domestic Arts) καθώς και ένα έτος σπουδών με αλληλογραφία, θα ήταν δυνατό να ενταχθεί στις κλίμακες Α5-Α7 αν τα προγράμματα σπουδών του συνυπολογιστούν και θεωρηθούν ότι είναι επιπέδου ισοδύναμου προς το Α.Τ.Ι., ανώτερης σχολής ή ιδρύματος. Αναφέρθηκαν επίσης στην περίπτωση συναδέλφου του αιτητή ο οποίος εντάχθηκε στις κλίμακες Α5-Α7 μετά από συνυπολογισμό των μεταλυκειακών σπουδών και των προσόντων που απέκτησε. Η ΕΕΥ με επιστολή της ημερ. 19.1.93 απέρριψε και πάλι το αίτημα του αιτητή, και ο αιτητής καταχώρησε την προσφυγή με αρ. 337/93, με την οποία ζητούσε να κηρυχθεί άκυρη η πιο πάνω απόφαση της ΕΔΥ. Η ΕΕΥ μετά από επιστολή της Νομικής Υπηρεσίας ανακάλεσε την απόφαση της που κοινοποιήθηκε με την επιστολή της 19.1.93, και επανεξέτασε το θέμα. Η ΕΕΥ επανεξέτασε το θέμα στις 26.5.94 και πήρε την προσβαλλόμενη απόφαση. Τα πρακτικά της συνεδρίασης της ΕΕΥ ημερ. 26.5.94 (Παράρτημα Α στην ένσταση), αναφέρουν τα ακόλουθα: "2.Σταυρινού Αρτέμης (ΠΜΠ. 5531) Εκπ. Ξενοδοχειακών Κατατίθεται επιστολή της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας με αρ. 337/93 και ημερ. 10/5/94, σύμφωνα με την οποία πρέπει να επανεξεταστεί το αίτημα του πιο πάνω εκπαιδευτή για ένταξη στη θέση εκπαιδευτή στις Κλ. Α5-Α7 που είχε απορριφθεί (βλ. απόφαση Ε.Ε.Υ. με ημερ. 14/1/93) επειδή στην εν λόγω απόφαση της Επιτροπής δεν γίνεται καμιά αναφορά στο σημείωμα των Επιθεωρητών Τεχνικής Εκπαίδευσης σε σχέση με το πιο πάνω αίτημα. Η Επιτροπή ενόψει της πιο πάνω επιστολής αποφασίζει, (α) να ανακαλέσει την απόφαση της με ημερ. 14/1/93, και (β) να επανεξετάσει το αίτημα του εκπαιδευτή για ένταξη στις κλίμακες Α5-Α
  9. Η Επιτροπή αφού μελέτησε και πάλιν όλα τα στοιχεία και έγγραφα που υπάρχουν στο φάκελο του υποψηφίου και αφού έλαβε υπόψη και τις απόψεις του οικείου Τμήματος Εκπαίδευσης βρίσκει τα ακόλουθα:
(1)Τα προσόντα του κου Σταυρινού δεν μπορούν να θεωρηθούν (έστω και συνεκτιμώμενα) ότι αποτελούν τίτλο/ δίπλωμα/ πτυχίο τουλάχιστον τριετούς μεταλυκειακού κύκλου σπουδών τουλάχιστον σε επίπεδο του Α.Τ.Ι. ή ισοδύναμης ανώτερης σχολής ή ιδρύματος στην ειδικότητα που προορίζεται να διδάξει, όπως απαιτούν τα σχέδια υπηρεσίας για τη θέση αυτή. Απεναντίας τα προσόντα του ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του Σχεδίου Υπηρεσίας για τη θέση Εκπαιδευτή στις Κλ. Α4-Α6.
(2)Η Επιτροπή δεν συμφωνεί με την άποψη των Επιθεωρητών Τεχνικής Εκπαίδευσης που αναφέρεται στο σημείωμα τους με ημερ. 20/7/
  1. Κανένα από τα πτυχία του αιτητή δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί τίτλο/δίπλωμα/πτυχίο τουλάχιστον τριετούς μεταλυκειακού κύκλου σπουδών τουλάχιστον σε επίπεδο του Α.Τ.Ι. ή ισοδύναμης ανώτερης σχολής ή ιδρύματος στην ειδικότητα που προορίζεται να διδάξει. To Licentiate Membership του H.C.I.M.A. αποτελεί επαγγελματικό προσόν και όχι ακαδημαϊκό και εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται στο επίπεδο του πτυχίου του Α.Τ.Ι.. Παρατηρείται επίσης ότι τα προσόντα του εκπαιδευτή Σπυρίδωνα Στιβαρού διαφέρουν ουσιαστικά από τα προσόντα του κου Σταυρινού αφού ο κος Στιβαρός φαίνεται ότι έχει φοιτήσει δυο σχολικά έτη στο Waltham Forest College και άλλα δυο στο Middlesex Polytechnic. Αναφέρεται επιπρόσθετα ότι με βάση τελευταία επιστολή του Middlesex University με ημερ. 14/3/94 προς τον κο Στιβαρό το εν λόγω πανεπιστήμιο προσφέρει θέση στον εν λόγω εκπαιδευτή στο 4ο έτος για απόκτηση του τίτλου B.Sc. Honours Hotel Restaurant Manager. Με βάση τα πιο πάνω, η Επιτροπή αποφασίζει ότι δεν μπορεί να αποδεχτεί το αίτημα του κου Σταυρινού, εκπαιδευτή γιατί αυτός δεν έχει τα απαιτούμενα από τα Σχέδια υπηρεσίας προσόντα για τη θέση." Η πιο πάνω απόφαση της ΕΕΥ κοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ημερ. 8.6.94 και στις 22.8.94, ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα προσφυγή, με την οποία ζητά: "
  2. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση της καθ' ης η αίτηση, η οποία γνωστοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή της καθ' ης η αίτηση ημερ. 8.6.94 και με την οποία η Επιτροπή αφού ανακάλεσε την απόφαση της ημερ. 14.1.93 κατά της οποίας εκκρεμούσε η προσφυγή 337/93 απέρριψε εκ νέου ύστερα από επανεξέταση το αίτημα για ένταξη του αιτητή στην κλίμακα Α5-Α7, είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος." Η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση ήγειρε στη γραπτή της αγόρευση τις ακόλουθες προδικαστικές ενστάσεις:
(1)Ο αιτητής δεν έχει έννομο συμφέρον γιατί αυτός έχει ήδη αποδεκτεί ανεπιφύλακτα το διορισμό του στη θέση Εκπαιδευτή κλίμακες Α4-Α6.
(2)Η προσβαλλόμενη πράξη δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη αλλά βεβαιωτική προγενέστερης απόφασης της ΕΕΥ. Αναφορικά με την πρώτη προδικαστική ένταση, είναι η θέση του δικηγόρου του αιτητή ότι αυτός έχει έννομο συμφέρον να εγείρει την προσφυγή και ότι το έννομο συμφέρον του προκύπτει και από το γεγονός ότι η ΕΕΥ προέβη σε επανεξέταση μετά από ανάκληση προγενέστερης απόφασης της, άρα ο αιτητής προσβάλλει νέα εκτελεστή πράξη. Ο δικηγόρος του αιτητή είπε επίσης ότι ο αιτητής δεν προσβάλλει την απόφαση του διορισμού στις κλίμακες Α4-Α6, αλλά προσβάλλει την απόφαση της ΕΕΥ να απορρίψει μετά από επανεξέταση το αίτημα του για ένταξη στην κλίμακα Α5-Α7. Στην υπόθεση Σοφοκλής Στυλιανού ν. Ε.Ε.Υ. κ.ά.
(1992)4 Α.Α.Δ. 2015, στην οποία παρέπεμψε η δικηγόρος για τους καθ' ων, ο αιτητής αφού αποδέχθηκε ανεπιφύλακτα το διορισμό του στη θέση καθηγητή σωματικής αγωγής σχολών μέσης εκπαίδευσης στις μισθολογικές κλίμακες Α7, Α8 και Α10 με επιστολή ημερ. 14.7.89, ζήτησε μεταγενέστερα στις 27.12.90 μέσω των δικηγόρων του να ενταχθεί στις ψηλότερες κλίμακες Α8 και Α10. Το αίτημα του απορρίφθηκε στις 15/1/91 και η απόφαση αυτή αποτέλεσε το αντικείμενο της προσφυγής. Ο αδελφός Δικαστής Νικήτας, που εκδίκασε την υπόθεση, είπε τα ακόλουθα στις σελ. 2018 και 2019 της απόφασης, σε σχέση με παρόμοιες προδικαστικές ενστάσεις των καθ' ων η αίτηση: "Η προοπτική επιτυχίας της προσφυγής είναι ανύπαρκτη σε περίπτωση που θεμελιώνεται οποιαδήποτε από τις προδικαστικές ενστάσεις που έχουν προτάξει οι καθ' ων η αίτηση. Η πρώτη είναι ότι ο αιτητής δεν έχει ενεστώς έννομο συμφέρον να προσβάλλει την πράξη την οποία, με την παραπάνω επιστολή του, αποδέχθηκε απερίφραστα. Η άλλη ένσταση είναι ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει εκτελεστό χαρακτήρα, αλλά είναι βεβαιωτική της πράξης διορισμού του αιτητή. Αναμφίβολα η επιστολή του αιτητή συνιστά εκούσια αποδοχή της πράξης διορισμού του. Κατά πάγια γραμμή της νομολογίας, το γεγονός της θεληματικής αποδοχής παρακωλύει την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως κατά της πράξης αυτής γιατί παύει να υπάρχει το απαραίτητο στοιχείο του έννομου συμφέροντος. Η θέση αυτή επαναλήφθηκε με κατηγορηματικότητα από την Ολομέλεια του Δικαστηρίου στην υπόθεση Παπαδοπούλου και Άλλη ν. Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου
(1987)3 Α.Α.Δ. 1685 στην 1690, που ήταν πάλιν υπόθεση που αφορούσε ένταξη λειτουργού σε μισθολογική κλίμακα. "For more than 20 years this Court repeatedly held that voluntary and unreserved acceptance of an administrative act or decision deprives the person concerned of a legitimate interest entitling him to file a recourse for an annulment under Article 146.2 of the Constitution. The acceptance may be expressed or implied. It must be free and voluntary " Βλέπε περαιτέρω Ηλ. Κυριακόπουλος "Ελληνικόν Διοικητικόν Δίκαιον", 4η έκδοση, μέρος Γ, σελ. 124." Στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Papadopoullou & Another (ανωτέρω), οι αιτήτριες είχαν αποδεχθεί με επιστολές ημερ. 16 και 17.3.83 την προσφορά και τους όρους του διορισμού τους, με τον οποίο τοποθετήθηκαν στις Κλ. Α8/9 και ο οποίος ίσχυε από 1.2.
  1. Στις 8.4.83 ζήτησαν όπως στο διορισμό τους δοθεί αναδρομική ισχύ (από 31.12.81) και όπως τοποθετηθούν στην Κλίμακα Α10 για να είναι στην ίδια θέση με τους άρρενες συναδέλφους τους. Οι αιτήτριες δεν πήραν απάντηση στο αίτημα τους. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι με την ανεπιφύλακτη αποδοχή των διορισμών τους οι αιτήτριες απώλεσαν το έννομο συμφέρον τους για προσβολή της απόφασης για τοποθέτηση τους στην κλίμακα Α8/
  2. Στη σελ. 1691 της απόφασης της Ολομέλιας, η οποία επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, ειπώθηκε: "Having considered the content of the offers of appointment and the written acceptance by the appellants, and in the light of all relevant circumstances of this case, we are in full agreement with the trial Judge, that the acceptance of the aforesaid appointments was unreserved and free, and, therefore, by such acceptance the appellants have been deprived of legitimate interest in the sense of Article 146.2 of the Constitution, entitling them to file their recourse against the sub judice decision to appoint them with salary scale A8/9." Σχετική με το θέμα είναι επίσης, η πρόσφατη απόφαση του Καλλή, Δ., στη Σάββας Τσιαλίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά.
(1996)4 Α.Α.Δ. 366. Στην προκειμένη περίπτωση ο αιτητής με την επιστολή του ημερ. 7.7.88, είχε αποδεχθεί ανεπιφύλακτα το διορισμό του στις κλίμακες Α4-Α6, και κατά συνέπεια έχει απωλέσει το έννομο συμφέρον του. Διαφωνώ με τη θέση του κ. Αγγελίδη ότι η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από τις Στυλιανού και Papadopoullou (ανωτέρω), επειδή στις εν λόγω υποθέσεις οι αιτητές πρόσβαλαν αποφάσεις τις οποίες είχαν αποδεκτεί και μεταγενέστερα άσκησαν εναντίον τους προσφυγή. Τα γεγονότα στις εν λόγω υποθέσεις και ιδίως στην Στυλιανού, είναι τα ίδια με τα γεγονότα στην παρούσα υπόθεση. Ο αιτητής στην Στυλιανού δεν πρόσβαλε την απόφαση διορισμού του την οποία και αποδέχτηκε, αλλά τη μεταγενέστερη απόφαση της ΕΕΥ ημερ. 15.1.91, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για ένταξη του σε ψηλότερες κλίμακες. Ούτε το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση υπήρξε επανεξέταση της υπόθεσης μετά από ανάκληση προγενέστερης απόφασης της ΕΕΥ μεταβάλλει τη θέση του αιτητή αναφορικά με το έννομο συμφέρον του. Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης και τα όσα έχουν λεχθεί στις Στυλιανού και Papadopoullou (ανωτέρω), καταλήγω στο συμπέρασμα πως ο αιτητής με την ανεπιφύλακτη αποδοχή του διορισμού του και την τοποθέτηση του στην Κλ. Α4-Α6 έχει απωλέσει το έννομο συμφέρον του. Κατά συνέπεια δεν χρειάζεται να εξεταστεί η άλλη προδικαστική ένσταση των καθ' ων ούτε η ουσία της προσφυγής. Η προσφυγή απορρίπτεται. Ο αιτητής να πληρώσει στους καθ' ων η αίτηση £200.- έναντι των εξόδων. Η προσφυγή απορρίπτεται με £200 έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.