Γλυκερίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1996)4 ΑΑΔ 2523 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1996)4 ΑΑΔ 2523 25 Σεπτεμβρίου, 1996 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΛΥΚΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 79/93, 80/93, 145/93 & 146/93) Δημόσιοι Υπάλληλοι - Προαγωγές - Σύσταση του Προϊσταμένου του Τμήματος - Η απαίτηση αιτιολόγηση της στο Άρθρο 35
(4)του Ν. 1/90 - Αναιτιολόγητη η σύσταση στην εξετασθείσα υπόθεση - Νομολογία και εφαρμογή της. Οι αιτητές στράφηκαν όλοι κατά της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών σε Ανώτερους Δασικούς Λειτουργούς. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Η θέση της Νομολογίας αναφορικά με την αιτιολογία των συστάσεων του Διευθυντή είναι ξεκάθαρη. Έχοντας υπόψη το λεκτικό της σύστασης του Διευθυντή, στην προκειμένη περίπτωση και τη θέση της Νομολογίας θεωρείται ότι η σύσταση στερείται αιτιολογίας και για το λόγο αυτό οι προσβαλλόμενες προαγωγές πρέπει ν' ακυρωθούν. Η σύσταση ως προπαρασκευαστική πράξη οδηγεί σε ακύρωση ολόκληρη την προσβαλλόμενη απόφαση. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Πολυκάρπου ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 72, Γεωργιάδης ν. Συμβουλίου Εγγραφής Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικών
(1991)4 Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της ΕΔΥ με την οποία προήγαγε τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση του Ανώτερου Δασικού Λειτουργού, Τμήμα Δασών, αντί των Αιτητών. Μ. Κυπριανού, για τους Αιτητές στις Υποθέσεις αρ. 79/93 και 80/
- Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές στις Υποθέσεις αρ. 145/93 και 146/
- Γ. Ερωτοκρίτου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Οι πιο πάνω προσφυγές έχουν συνενωθεί με διαταγή του Δικαστηρίου γιατί παρουσιάζουν κοινά πραγματικά και νομικά στοιχεία και είναι το αποτέλεσμα της ίδιας διοικητικής πράξης. Οι αιτητές με τις προσφυγές αυτές ζητούν δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση της καθ' ης η αίτηση η οποία δημοσιεύτηκε στις 20/11/1992 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και με την οποία προήγαγε τους Αγησίλαο Ιακώβου, Χριστόδουλο Ν. Παυλίδη και Ευκλείδη Στυλιανού στη μόνιμη θέση Ανώτερου Δασικού Λειτουργού (Τακτικός Προϋπολογισμός) Τμήμα Δασών από 15/10/1992 αντί των αιτητών είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος. Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Γεωργίας και Φυσικών Πόρων με επιστολές του με αρ. 235/89 και ημερομηνίες 10/1/1992 και 26/6/1992, ζήτησε από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ.) να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για πλήρωση πρώτα δύο και μετά άλλης μίας κενών μονίμων θέσεων Ανώτερου Δασικού Λειτουργού, οι οποίες κενώθηκαν μετά από προαγωγή των προκατόχων τους. Επειδή η θέση Ανώτερου Δασικού Λειτουργού, Τμήμα Δασών είναι θέση Προαγωγής, η Ε.Δ.Υ. στη συνεδρίασή της με ημερομηνία 31/1/1992 και 14/7/1992 αποφάσισε να επιληφθεί του θέματος πλήρωσης των τριών πιο πάνω κενών θέσεων σε ημερομηνία που θα οριζόταν αργότερα. Στη συνεδρίαση θα παρευρισκόταν και ο Διευθυντής του Τμήματος Δασών. Η Επιτροπή επιλήφθηκε του θέματος πλήρωσης των κενών θέσεων στη συνεδρίασή της με ημερομηνία 3/9/1992 στην οποία παρέστη και ο Διευθυντής του Τμήματος Δασών. Η Ε.Δ.Υ. άκουσε τη σύσταση του Διευθυντή και στη συνέχεια αφού αυτός αποχώρησε από τη συνεδρίαση, προέβη σε αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. Η Επιτροπή, αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το Φάκελο Πλήρωσης της θέσης, καθώς και από τους Προσωπικούς Φακέλους και τους Φακέλους των Ετησίων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων και έλαβε επίσης υπόψη τη σύσταση του Διευθυντή, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη υπερείχαν των άλλων υποψηφίων με βάση το σύνολο των καθιερωμένων κριτηρίων (αξία, προσόντα, αρχαιότητα) και αποφάσισε να τους προσφερθεί προαγωγή στη μόνιμη θέση Ανώτερου Δασικού Λειτουργού. Ως ημερομηνία ισχύος της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών καθορίστηκε η 15/10/
- Οι πιο πάνω προαγωγές δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 20/11/1992 (Αρ. Γνωστοποίησης 3719). Οι νομικοί ισχυρισμοί που προβλήθηκαν για ακύρωση των προσβαλλόμενων προαγωγών είναι οι εξής:-
(1)Η σύσταση του Διευθυντή του Τμήματος Δασών όπως καταγράφτηκε στα πρακτικά της Ε.Δ.Υ. ημερομηνίας 3/9/1992 είναι αναιτιολόγητη, αόριστη και απλώς επαναλαμβάνει τους όρους που ο Νόμος προνοεί.
(2)Η σύνταξη των Εμπιστευτικών Εκθέσεων για τα έτη 1988,1989 και 1990 πάσχει από έλλειψη αντικειμενικότητας από τον αξιολογούντα λειτουργό.
(3)Υπεροχή αιτητή στις Προσφυγές 80/93 και 146/93 σε προσόντα και αρχαιότητα.
(4)Η απόφαση της Ε.Δ.Υ. όπως φαίνεται στη σελίδα 8 των πρακτικών της συνεδρίασης της ημερομηνίας 3/9/1992 είναι πλήρως αναιτιολόγητη. Το άρθρο 35 του Νόμου Περί Δημόσιας Υπηρεσίας του 1990 (Αρ. 1/90) προβλέπει για τη διαδικασία πλήρωσης θέσεων προαγωγής. Η παράγραφος
(4)του άρθρου 35 προνοεί τα πιο κάτω:- "
(4)Κατά την προαγωγή η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων και των Φακέλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων, αιτιολογημένες συστάσεις του Προϊστάμενου του Τμήματος στο οποίο υφίσταται η κενή θέση και την εντύπωση την οποία η Επιτροπή αποκόμισε για τους υποψηφίους κατά την προφορική εξέταση, αν αυτή έγινε." Η σύσταση του Διευθυντή στην υπό εξέταση υπόθεση όπως αυτή καταγράφτηκε στα Πρακτικά της συνεδρίασης της Ε.Δ.Υ. ημερομηνίας 3/9/1992 έχει ως πιο κάτω:- "Αφού έλαβα υπόψη όλα όσα έχουν σχέση με την υπηρεσία των υποψηφίων, καθώς και τις ανάγκες της υπηρεσίας, με βάση τα καθιερωμένα κριτήρια στο σύνολό τους - αξία, προσόντα, αρχαιότητα, συστήνω για προαγωγή το Στυλιανού Ευκλείδη." Η θέση της Νομολογίας αναφορικά με την αιτιολογία των συστάσεων του Διευθυντή είναι ξεκάθαρη. Στην Ν. Πολυκάρπου ν. Ε.Δ.Υ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 72 ο Δικαστής κ. Στυλιανίδης αναφέρει τα εξής σχετικά στις σελίδες 83-84:- "Οι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος ήταν πάντα ουσιαστικό ξεχωριστό στοιχείο, το οποίο προσδιόριζε την αξία ενός υπαλλήλου. Ο περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος του 1967, (Αρ. 33/67), με το Άρθρο 44
(3)απέδωσε νομοθετική ισχύ στις συστάσεις του Προϊσταμένου. Με πάγια νομολογία, οι συστάσεις δεν ήταν αναγκαίο να περιέχουν αιτιολογία, αλλά, εάν είχαν, η αιτιολογία τους ελεγχόταν από το Δικαστήριο. Περαιτέρω, οι συστάσεις μπορούσαν να παραγνωριστούν ή/και να τους αποδοθεί περιορισμένη σημασία, ανάλογα με το αν ήταν αντίθετες ή ασύμφωνες και την έκταση της ασυμφωνίας τους με τα στοιχεία των Φακέλων. . Το Άρθρο 35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990, (Αρ. 1/90), αναφέρεται σε "αιτιολογημένες" συστάσεις. Πρόσφατα έχουν εκδοθεί δύο διαφορετικές Αποφάσεις πάνω στο θέμα της αιτιολογίας των συστάσεων:- Στη Θεόδωρος Λεωνίδου και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 1806 η σύσταση του Προϊσταμένου είχε:- "Από αυτούς, αφού έλαβε υπόψη ο ίδιος τα τρία κριτήρια στο σύνολό τους, συστήνει για προαγωγή 4 ενδιαφερόμενα πρόσωπα, τους Παναγιώτη Καρσερά, Ανδρέα Σαρρή, Αγαθοκλή Κερίμη και Θεόδωρο Λεωνίδου και αφήνει στην Επιτροπή να κρίνει τους δυο καταλληλότερους." Ο Δικαστής Αρτεμίδης αποφάσισε ότι η σύσταση αυτή ήταν αιτιολογημένη, γιατί:- "Έγινε δηλαδή πλήρης αναφορά στην αξία, προσόντα και αρχαιότητα των υποψηφίων, που εν πάση περιπτώσει ήσαν και ενώπιον της Επιτροπής, και έκρινε πως τέσσερις από αυτούς ήσαν οι καταλληλότεροι. Με βάση αυτά τα στοιχεία δεν νομίζω να υπήρχε οτιδήποτε άλλο που να μπορούσε να προσθέσει ο γενικός διευθυντής για να καταστήσει τη σύστασή του πιο αιτιολογημένη." Στην Υπόθεση Γεώργιος Λοϊζίδης και Άλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 4742, η σύσταση του Διευθυντή ήταν:- "Ο διευθυντής σύστησε προς επιλογή για προαγωγή, με βάση τα τρία κριτήρια στο σύνολό τους, τους Άνθο Κουντούρη, Ανδρέα Χριστοδουλίδη και Δημητράκη Κοφτερό." Ο Δικαστής Νικήτας είπε ότι η γραμματική και τελολογική ερμηνεία της παραγράφου 4 του Άρθρου 35 του Νόμου 1/90 συμπίπτουν και συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι το αληθινό νόημά της είναι πως οι συστάσεις δεν είναι δυνατό να βασίζονται μόνο στα τρία κριτήρια, γιατί αυτά διακριβώνονται από τις Εκθέσεις και τους Φακέλους στους οποίους η διάταξη κάμνει ρητή μνεία. Οι συστάσεις συνιστούν πρόσθετο κριτήριο ανέλιξης και η πρόθεση του νομοθέτη ήταν να απεγκλωβισθούν οι συστάσεις του Διευθυντή από τα προαναφερθέντα στοιχεία. Έκρινε ότι η πιο πάνω σύσταση ήταν αναιτιολόγητη και για το λόγο αυτό ακύρωσε την επίδικη προαγωγή. Η παράγραφος 4 του Άρθρου 35 του Νόμου 1/90, εκτός από το περιεχόμενο των Φακέλων, προσθέτει δύο άλλα στοιχεία, τα οποία η Επιτροπή πρέπει να λαμβάνει υπόψη της: Τις αιτιολογημένες συστάσεις του Προϊσταμένου και την εντύπωση της Επιτροπής κατά την προφορική εξέταση, όταν αυτή γίνεται. Δεν υπάρχει καμιά ασάφεια στην παράγραφο αυτή. Αν υπήρχε ασάφεια, το Δικαστήριο δικαιούται, για σκοπούς ερμηνείας, να προστρέξει στα πρακτικά της Βουλής, όπως έχει πρόσφατα αποφασιστεί από το Δικαστήριο της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Pepper (Inspector of Taxes) v. Hart and Others, The Times, 30 Νοεμβρίου, 1992. Είναι γενική αρχή στο διοικητικό δίκαιο ότι οι αποφάσεις των διοικητικών οργάνων πρέπει να έχουν πλήρη, επαρκή και σαφή αιτιολογία. Εφόσον απόφαση της Επιτροπής λαμβάνει υπόψη και στηρίζεται σε κάποιο βαθμό στη σύσταση του Προϊσταμένου, η τελευταία πρέπει να περιέχει αιτιολογία. Τα στοιχεία των Φακέλων και τα τρία νομοθετημένα κριτήρια δεν μπορούν να διαζευχθούν από το περιεχόμενο της αιτιολογίας της σύστασης. Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι θέμα πραγματικό, που κρίνεται στην κάθε περίπτωση. Η αιτιολογία μπορεί να συμπληρώνεται και από τα στοιχεία των Φακέλων ενώπιον της Επιτροπής. Σύσταση χωρίς αιτιολογία δεν είναι έγκυρη και δεν μπορεί να ειπωθεί ότι η αιτιολογία της μπορεί να ανευρεθεί στα στοιχεία των Διοικητικών Φακέλων. Ο Προϊστάμενος του Τμήματος είναι σε ιδανική θέση να διαγράψει τους λόγους για τους οποίους συστήνει έναν υπάλληλο για προαγωγή. Γνωρίζει τα καθήκοντα και τις ευθύνες της θέσης και τους υποψηφίους υπαλλήλους. Από το σύνολο των γνώσεών του και των παρατηρήσεών του, ο νομοθέτης του επιβάλλει το καθήκον να αιτιολογήσει τη σύστασή του, να δώσει τους λόγους της προτίμησής του. Η αιτιολογία πρέπει να είναι επαρκής και σαφής και να εκθέτει, έστω και με λακωνικό τρόπο, τους πραγματικούς λόγους που τον οδηγούν στη σύσταση. Οι λόγοι πρέπει να περιορίζονται στον κύκλο των τριών νομοθετημένων κριτηρίων, να μην είναι αντίθετοι με τα στοιχεία των Φακέλων, αλλά να είναι τέτοιας φύσεως και έκτασης, που να στηρίζουν την προτίμησή του. Η απλή αναφορά των τριών νομοθετημένων κριτηρίων δεν ικανοποιεί την απαίτηση του νομοθέτη για αιτιολογημένες συστάσεις." Πολύ σχετική είναι και η Υπόθεση Π. Γεωργιάδης ν. Συμβουλίου Εγγραφής Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικών
(1991)4 Α.Α.Δ. 1162. Στη σελίδα 1164 διαβάζουμε τα πιο κάτω:- "Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο πως η απλή αναφορά σε νομοθετική διάταξη δεν αποτελεί αιτιολογία. (Βλέπε "Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείας" 1929-1959, σ. 186, όπου αναφέρεται: "Γ. Επανάληψις διατάξεων νόμου. Ίνα πληρωθή η προς αιτιολογίαν απαίτησις του νόμου, δέον αύτη να μη περιορίζεται εις γενικούς χαρακτηρισμούς δυναμένους να εφαρμοσθώσιν εις πάσαν περίπτωσιν, ουδέ να επαναλαμβάνη τας διατάξεις του νόμου, αλλά δέον να εκτίθενται τα πραγματικά στοιχεία, εφ' ων εβασίσθη η κρίσις του διοικητικού οργάνου. Ισοδυναμεί προς ανύπαρκτον αιτιολογίαν η επανάληψις των γενικών όρων του νόμου, δυναμένων να τύχωσιν εφαρμογής επί οιασδήποτε περιπτώσεως: 424, 1921
(54)." Έχοντας υπόψη το λεκτικό της σύστασης του Διευθυντή, την οποία παρέθεσα πιο πάνω, και τη θέση της Νομολογίας είμαι της γνώμης ότι η σύσταση στερείται αιτιολογίας και για το λόγο αυτό οι προσβαλλόμενες προαγωγές πρέπει ν' ακυρωθούν. Η σύσταση ως προπαρασκευαστική πράξη οδηγεί σε ακύρωση ολόκληρη την προσβαλλόμενη απόφαση. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν και οι προσβαλλόμενες προαγωγές ακυρώνονται. Οι καθ' ων η αίτηση να πληρώσουν τα έξοδα των αιτητών. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή του Τμήματος Προσφυγών. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο