Κουρσουμπάς ν. Δημοκρατίας
(1996)4 ΑΑΔ 2577 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1996)4 ΑΑΔ 2577 25 Σεπτεμβρίου, 1996 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΡΚΗΣ ΚΟΥΡΣΟΥΜΠΑΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 139/85) Φορολογία - Φορολογία εισοδήματος - Εκπτώσεις και τόκοι -Αμφιβολία ως προς το πραγματικό υπόβαθρο ύπαρξης χρεωστικών τόκων στη κριθείσα περίπτωση - Περιστάσεις και συνέπειες. Διοικητικό Δίκαιο - Τεκμήριο νομιμότητας - Λειτουργία και τρόπος κάμψης του στη διοικητική δίκη - Αμφιβολία ως προς το πραγματικό υλικό που θεμελίωσε την επίδικη πράξη στη κριθείσα περίπτωση - Συνέπειες. Ο αιτητής προσέφυγε κατά της φορολογίας εισοδήματος σε βάρος, του η οποία αφορούσε πολλά και παρωχημένα φορολογικά έτη. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Το ότι υπήρχαν εν προκειμένω στοιχεία που σχετίζονται με τους τόκους στο διοικητικό φάκελο είναι πρόδηλο από την επιστολή του Εφόρου ημερομηνίας 26/11/1984. Λέγει η επιστολή: "Από την γενομένη εξέταση εφάνη ότι για την περίοδο 1/1/1967 έως 31/12/1974 λόγω χρεωστικών τόκων δεν είχατε φορολογήσιμο εισόδημα." Είναι λοιπόν φανερό ότι μέσα στο φάκελο της διοίκησης υπήρχαν στοιχεία σχετικά με τους τόκους. Το τι δεν είναι βέβαιο είναι ποια ήταν αυτά τα στοιχεία. Ήταν εκείνα που κατέθεσε ο συνήγορος του αιτητή με την αγόρευσή του ή εκείνα που σίγουρα υπήρχαν μέσα στο φάκελο μια και ο Έφορος με την επιστολή του ημερομηνίας 26/11/1984 λέγει ότι τα έλαβε υπόψη; Διαπιστώνεται επομένως ότι υπάρχει αμφιβολία σε σχέση με το πραγματικό υπόβαθρο - σ' ό,τι αφορά τους τόκους - το οποίο αποτελεί τη βάση της επίδικης απόφασης. Αυτή η αμφιβολία οδηγεί στην ακύρωση της επίδικης απόφασης. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Paphitis v. Republic
(1967)3 C.L.R. 300, Κωνσταντίνου ν. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων
(1992)3 Α.Α.Δ. 228, Skourides v. Attorney-General
(1967)3 C.L.R.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Εφόρου Φόρου Εισοδήματος με την οποία επιβλήθηκε στον Αιτητή τελική φορολογία για τα έτη 1975 μέχρι 1982 για το ποσό των Λ.Κ.26,382.
- Χρ. Κληρίδης, για τον Αιτητή. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή ζητά από το Δικαστήριο την πιο κάτω θεραπεία:- "Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των καθ' ων η αίτηση να επιβάλουν και/ή εκτιμήσουν το Φόρο Εισοδήματος ως εις την τελική φορολογία για τα έτη 1975 έως 1982 φάκελον υπ' αρ. 0170658/2 ημερομηνίας 26/11/1984 σχετικά με το συνολικό εισόδημα του αιτητή διά το ποσό των Λ.Κ. 26,382.006 ως η φορολογία που επισυνάπτεται και σημειώνεται ως τεκμ. "Α" είναι παράνομη και άκυρη και στερούμενη οιουδήποτε αποτελέσματος." Οι νομικοί λόγοι που προβάλλονται εκ μέρους του αιτητή για ακύρωση της επίδικης απόφασης είναι οι εξής:-
(1)Ο Έφορος Φόρου Εισοδήματος (που στη συνέχεια θ' αναφέρεται ως ο Έφορος) δεν επέτρεψε τις κεφαλαιουχικές αποσβέσεις επί του κόστους της ακίνητης περιουσίας από την οποία ο αιτητής εισπράττει ενοίκια και επί των οποίων εισοδημάτων υπολογίστηκε και καθορίστηκε η επίδικη φορολογία. Επίσης δεν έχουν υπολογισθεί οποιεσδήποτε κεφαλαιουχικές αποσβέσεις σε σχέση με το κόστος κτιρίων της φάρμας του αιτητή η οποία τελεί υπό κατοχή τουρκικών στρατευμάτων από τον Αύγουστο του 1974 κατά παράβαση της αρχής της ισότητας και εφόσον σ' όλες τις άλλες περιπτώσεις άλλοι φορολογούμενοι οι οποίοι απώλεσαν την ακίνητη περιουσία τους ως αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής είχαν το όφελος των κεφαλαιουχικών εκπτώσεων.
(2)Ο Έφορος παρέλειψε να λάβει υπόψη του κατά τον υπολογισμό του φόρου για την περίοδο 1967-1982 τα τεράστια ποσά του τόκου με τα οποία ο αιτητής χρεώθηκε από διάφορες τράπεζες κατά την περίοδο 1/1/1967 έως 31/12/1974. Σαν αποτέλεσμα των μεγάλων ποσών τόκου με τα οποία ο αιτητής χρεώθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου 1/1/1967-31/12/1974, υπέστη σημαντικές ζημιές.
(3)Ο Έφορος δεν επέστρεψε στον αιτητή το φόρο, ο οποίος αφαιρέθηκε από μερίσματα τα οποία έλαβε κατά την περίοδο 1/1/1967 έως 31/12/1972 ως επίσης και το φόρο εισοδήματος που αφαιρέθηκε από μερίσματα των μετοχών της Τράπεζας Κύπρου κατά την περίοδο 1973-74 και 1977 μέχρι 1982. Αναφορικά με το δεύτερο ισχυρισμό του αιτητή σχετικά με το ζήτημα των τόκων ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι τα στοιχεία που παρατίθενται στην κατάσταση τόκων για τα έτη 1967 έως 30/6/1974 και που κατατέθηκαν με τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή ουδέποτε τέθηκαν ενώπιον του καθ' ου η αίτηση. Για την περίοδο 1/1/1967 έως 31/12/1974 διαπιστώθηκε από τη γενόμενη εξέταση ότι δεν είχε φορολογίσιμο εισόδημα λόγω χρεωστικών τόκων. Ζημιά για μεταφορά δεν μπορούσε όμως να μεταφερθεί στα επόμενα χρόνια διότι δεν τηρούσε κανονικά βιβλία ούτε παρουσίασε εξελεγμένους λογαριασμούς για το εισόδημα του για να αποδεικνύεται η πραγματική ζημιά. Για τα έτη 1975-1982 δε λήφθηκαν υπόψη τόκοι ενόψει των διατάξεων του άρθρου 4
(1)του Περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου (Νόμος 24/79). Το άρθρο αυτό προνοεί ότι κανένας τόκος επιβαρύνεται, χρεώνεται ή εισπράτεται επί οφειλής εκτοπισθέντος ή πληγέντος οφειλέτη. Ο προσδιορισμός του φορολογητέου εισοδήματος για τα έτη 1967 έως 1974 ως και η κατάσταση 8 που παρουσίασε ο δικηγόρος του αιτητή με τη γραπτή του αγόρευση για τη διεκδίκηση ζημιάς προς μεταφορά δεν επηρεάζουν το κύρος της διοικητικής πράξης διότι δεν τέθηκαν ενώπιον του καθ' ου η αίτηση. Εξάλλου παρουσιάζουν ανακρίβειες διότι παραλήφθησαν μισθοί του αιτητή από την εταιρεία Decco Lime Ltd., που μόνο για την περίοδο 1/10/1966 έως 31/12/1968 ανέρχονται σε £4,000 ως και το εισόδημά του από τη φάρμα. Από τη μια ο Έφορος αναφέρει (βλέπε επιστολή ημερομηνίας 26/11/1984 και σελίδα 10 της αγόρευσης του συνηγόρου του καθ' ου η αίτηση) ότι για την περίοδο 1/1/1967 έως 31/12/1974 λόγω χρεωστικών τόκων ο αιτητής δεν είχε φορολογίσιμο εισόδημα και από την άλλη λέγει ότι ουδέποτε τέθηκαν υπόψη του τα στοιχεία που παρατίθενται στην κατάσταση τόκων για τα έτη 1967-30/6/1974 όπως αυτά κατατέθηκαν με τη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου του αιτητή. Από την άλλη ο συνήγορος του αιτητή υποστήριξε ότι τα στοιχεία και τέθηκαν και υπάρχουν στο φάκελο της διοίκησης τον οποίο είχε την ευκαιρία να επιθεωρήσει ο ίδιος και να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι την παρουσία τους. Το ότι υπήρχαν στοιχεία που σχετίζονται με τους τόκους είναι πρόδηλο από την επιστολή του Εφόρου ημερομηνίας 26/11/1984. Λέγει η επιστολή: "Από την γενομένη εξέταση εφάνη ότι για την περίοδο 1/1/1967 έως 31/12/1974 λόγω χρεωστικών τόκων δεν είχατε φορολογίσιμο εισόδημα." Είναι λοιπόν φανερό ότι μέσα στο φάκελο της διοίκησης υπήρχαν στοιχεία σχετικά με τους τόκους. Το τι δεν είναι βέβαιο είναι ποια ήταν αυτά τα στοιχεία. Ήταν εκείνα που κατέθεσε ο συνήγορος του αιτητή με την αγόρευσή του ή εκείνα που σίγουρα υπήρχαν μέσα στο φάκελο μια και ο Έφορος με την επιστολή του ημερομηνίας 26/11/1984 λέγει ότι τα έλαβε υπόψη; Διαπιστώνεται επομένως ότι υπάρχει αμφιβολία σε σχέση με το πραγματικό υπόβαθρο - σ' ό,τι αφορά τους τόκους - το οποίο αποτελεί τη βάση της επίδικης απόφασης. Αυτή η αμφιβολία οδηγεί στην ακύρωση της επίδικης απόφασης. Ο Μιχ. Δ. Στασινόπουλος στο σύγγραμμά του "Δίκαιον Διοικητικών Πράξεων", ανατύπωση 1982, στη σελίδα 305 αναφέρει για το θέμα αυτό τα πιο κάτω:-. 'Το τεκμήριον όμως τούτο είναι ιδιόρρυθμον, διότι κάμπτεται αφ' ης στιγμής η χαρακτηριστική εις το συζητητικόν σύστημα δραστηριότης του διαδίκου κατορθώση να καταστήση πιθανήν την πλάνην, ήτοι να δημιουργήση παρά το δικαστή απλώς αμφιβολίας περί της ορθότητος της διαπιστώσεως του πραγματικού εκ μέρους της Διοικήσεως. Εν τοιαύτη περιπτώσει, ο δικαστής, ευρισκόμενος εν αμφιβολία, δεν κλίνει προς το τεκμήριον αλλά τρέπεται προς μίαν των δύο οδών: ή δηλαδή α) διατάσσει αποδείξεις ή β) ακυροί την πράξιν, ίνα η διοίκησις διαπιστώση τα πραγματικά περιστατικά κατά τρόπον μη καταλείποντα αμφιβολίας. Η ακύρωσις όμως δεν επέρχεται διότι τεκμαίρεται πλάνη της διοικήσεως (τότε η πράξις θα ηκυρούτο άνευ ετέρου λόγω της πλάνης), αλλά διότι κρίνεται αναγκαίον όπως απαλλαγή η πράξις της υπόνοιας της πλάνης, χωρίς να απαγορεύηται η επανάληψις αυτής υπό το αυτό περιεχόμενον. Τοιαύτη επανάληψις θα εσήμαινεν ότι η διοίκησις αποδεικνύει ήδη το μη πεπλανημένον της διαπιστώσεως των πραγματικών περιστατικών." (Βλέπε επίσης Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1967)3 Α.Α.Δ. 300 στη σελίδα 305, και την Χρύσανθος Κωνσταντίνου ν. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων
(1992)3 Α.Α.Δ. 228). Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Εναπόκειται στη Διοίκηση να ξεκαθαρίσει το πραγματικό υπόβαθρο της υπόθεσης. (Σκουρίδης ν. Δημοκρατίας
(1967)3 Α.Α.Δ. 518). Καμιά διαταγή για έξοδα ενόψει των γεγονότων της υπόθεσης. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο