Εταιρεία Αδελφοί Λανίτη Λτδ. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1996)4 ΑΑΔ 3144 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1996)4 ΑΑΔ 3144 20 Νοεμβρίου, 1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΔΕΛΦΟΙ ΛΑΝΙΤΉ ΛΤΔ., Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ (ΑΡ. 2), Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1006/95) Έννομο συμφέρον - Αποδοχή διοικητικής πράξης - Επί μέρους αποδοχή σταδίου της διοικητικής διαδικασίας - Επέφερε την απώλεια του συμφέροντος για μεταγενέστερη προσφυγή - Η προσφυγή απαράδεκτη -Περιστάσεις- Επισήμανση πιθανότητας πολλαπλότητας διαδικασίας από το Δικαστήριο. Η αιτήτρια εταιρεία ασχολήθηκε στην παρούσα προσφυγή με ένα ειδικότερο θέμα των αυτών γεγονότων που θεμελίωσαν και την άλλη της ομοειδή προσφυγή (Εταιρεία Αδελφών Λανίτη Λτδ (Αρ. 1) ν. Δημοκρατίας, στην απόφαση επί της οποίας έγινε αναγωγή και της παρούσας, σε μεγάλο βαθμό. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που η αιτήτρια προσβάλλει το περιεχόμενο της επιστολής 6/11/1995 στην πραγματικότητα στρέφεται κατά της παραγράφου (β) της επιστολής της 2/11/1995, που ήταν αντικείμενο της προσφυγής Εταιρεία Αδελφών Λανίτη Λτδ (Αρ. 1). Και εκείνο που ουσιαστικά προσβάλλεται στις δύο προσφυγές είναι η απόφαση του Υπουργείου ότι ο τρόπος διεξαγωγής του διαγωνισμού αντίκειται στις διατάξεις του νόμου και η συνακόλουθη απαγόρευση της διανομής των δελτίων με τις συσκευασίες των προϊόντων της εταιρείας. Είναι προφανής ο κίνδυνος δημιουργίας πολλαπλότητας διαδικασιών. Όμως κανένα μέτρο δεν έχει ληφθεί από τους καθών για να ελεγχθεί με την κανονική οδό το όλο ζήτημα. Και είναι αργά να ανακινηθεί ή επιλυθεί από το Δικαστήριο. Ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι εξαναγκάστηκε σε συμμόρφωση είναι αστήρικτος. Δεν υπάρχει η παραμικρή απόδειξη ή καν ένδειξη. Η εταιρεία ήταν ελεύθερη είτε να αποδεχθεί το περιεχόμενο της παραγράφου (β), όπως και συνέβηκε, είτε να προσφύγει στο Δικαστήριο με αίτημα ότι τα συγκεκριμένα έντυπα δεν συνιστούσαν . λαχείο. Το γεγονός ότι η αιτήτρια προτίμησε για το λόγο που αναφέρει (μείωση ζημιών) να προχωρήσει ήταν καθαρά δική της επιλογή. Επομένως δεν υπάρχουν εδώ οι προϋποθέσεις που περιέχει το παραπάνω απόσπασμα για τη δημιουργία κωλύματος για τους καθών. Η αιτήτρια δεν μπορούσε υπό τις συνθήκες αυτές να καταπολεμήσει εκείνο το οποίο για δικούς της λόγους αποδέκτηκε. Η αιτήτρια δεν διατήρησε το έννομο συμφέρον που απαιτείται για να προσφύγει. Η αίτηση είναι απορριπτέα για έλλειψη έννομου συμφέροντος. Αν είχε να αποφασίσει το δικαστήριο και τις άλλες προδικαστικές ενστάσεις θα κατέληγε ασφαλώς λόγω της ταυτότητάς τους με τις ενστάσεις της άλλης προσφυγής στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία προσβάλλεται η ερμηνεία από τους Καθ' ων η αίτηση του όρου "εντελώς δωρεάν" καθώς και η απόφαση ότι η επικόλληση ή περίληψη ξυστού κουπονιού της Coca-Cola στις συσκευασίες των αναψυκτικών καθιστά το κουπόνι "λαχείο" και όλο το σχέδιο παράνομο. Λ. Παπαφιλίππου, για την Αιτήτρια. Τ. Πολυχρονίδου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Τα γεγονότα που περιβάλλουν την προσφυγή αυτή είναι τα ίδια με εκείνα που εξέθεσα στην απόφασή μου στην προσφ. αρ. 1007/95 από την ίδια αιτήτρια. Θα προσθέσω εδώ ό,τι επακολούθησε. Η αιτήτρια διαφώνησε με τη θέση του Υπουργείου Οικονομικών που περιέχει η επιστολή του ημερομηνίας 2/11/1995 προς την αιτήτρια αναφορικά με το παράνομο του όλου εγχειρήματος της διεξαγωγής του διαγωνισμού. Συγχρόνως στην απάντησή της (τεκμ. Ε ημερομηνίας 3/11/1995) δέχθηκε, όπως αναφέρεται ακριβώς "για να ελαχιστοποιήσουμε τις ζημιές μας" να διαβεβαιώσει τους καθών ότι "το ξυστό κουπόνι θα διανέμεται εντελώς δωρεάν". Μετά ταύτα οι καθών ανακοίνωσαν στην αιτήτρια πως θα επιτραπεί η πραγματοποίηση του διαγωνισμού νοουμένου ότι (α) το ξυστό κουπόνι θα διανέμεται εντελώς δωρεάν και (β) στα πλαίσια πιθανής διαφημιστικής εκστρατείας δεν θα πρέπει να γίνεται αναφορά σε ξυστό λαχείο, αλλά σε ξυστό κουπόνι το οποίο διανέμεται εντελώς δωρεάν (βλέπε επιστολή των καθών ημερομηνίας 6/11/1995, τεκμ. Ζ). Με την παρούσα προσφυγή η αιτήτρια ζητά την παρακάτω θεραπεία: "Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη ή απόφαση των καθών η αίτηση ημ. 6 Νοεμβρίου 1995 με την οποίαν καθόρισαν την ερμηνεία του όρου "εντελώς δωρεάν" και έκριναν ότι η επικόλληση ή περίληψη ξυστού κουπονιού της Coca-Cola στις συσκευασίες των αναψυκτικών καθιστά το κουπόνι "λαχείο" και όλο το σχέδιον παράνομο, είναι άκυρη και χωρίς νόμιμο αποτέλεσμα." Υπάρχουν ουσιαστικά οι ίδιες προδικαστικές ενστάσεις που προβλήθηκαν από τους καθών στην προσφυγή με αριθμό 1007/95 ότι
(1)η επίδικη απόφαση δεν είναι εκτελεστή, αλλά επιβεβαιωτική προηγούμενης εκτελεστής απόφασης ημερομηνίας 1/8/1995* και ότι το περιεχόμενό της έχει πληροφοριακό χαρακτήρα'
(2)η προσφυγή, έχοντας υπόψη τις σχετικές χρονολογίες λήψης της απόφασης (1/8/1995) και της καταχώρησης της προσφυγής (23/11/1995), είναι οπωσδήποτε εκπρόθεσμη" και
(3)η αιτήτρια στερείται έννομου συμφέροντος γιατί αποδέκτηκε χωρίς επιφύλαξη την παράγραφο (β) της επιστολής ημερομηνίας 2/11/1995 (βλέπε επιστολή ημερομηνίας 3/11/1995). Η αντίκρουση στηρίζεται στους ίδιους βασικά λόγους που η αιτήτρια ανέπτυξε στην άλλη προσφυγή της. Αναφορικά με το έννομο συμφέρον η εισήγηση είναι ότι οι καθών δεν μπορούν να επικαλούνται την επιστολή της αιτήτριας της 3/11/
- Κι αυτό γιατί αυτή ήταν προϊόν καταναγκασμού και πίεσης που άσκησαν οι καθών στην αιτήτρια, η οποία δεν εξέφραζε την ελεύθερη βούλησή της. Έτσι η αρχή του estoppel δεν μπορεί να λειτουργήσει υπέρ των καθών, αλλά της αιτήτριας. Αναζητήθηκε στήριξη των σκέψεων αυτών στο παρακάτω απόσπασμα στο 'Modern Equity' των Hanbury and Maudsley, 12η Έκδοση, στη σελίδα 885: "This doctrine is applicable where one party knowingly encourages another to act, or acquiesces in the other's actions, to his detriment and in infringement of the first party's rights." Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που η αιτήτρια προσβάλλει το περιεχόμενο της επιστολής 6/11/1995 στην πραγματικότητα στρέφεται κατά της παραγράφου (β) της επιστολής της 2/11/1995, που ήταν αντικείμενο της προσφυγής 1007/
- Και εκείνο που ουσιαστικά προσβάλλεται στις δύο προσφυγές είναι η απόφαση του Υπουργείου ότι ο τρόπος διεξαγωγής του διαγωνισμού αντίκειται στις διατάξεις του νόμου και η συνακόλουθη απαγόρευση της διανομής των δελτίων με τις συσκευασίες των προϊόντων της εταιρείας. Προβαίνω σ' αυτό το σχόλιο γιατί είναι προφανής ο κίνδυνος δημιουργίας πολλαπλότητας διαδικασιών. Όμως κανένα μέτρο δεν έχει ληφθεί από τους καθών για να ελεγχθεί με την κανονική οδό το όλο ζήτημα. Και είναι πιστεύω αργά να ανακινηθεί ή επιλυθεί από το Δικαστήριο. Απλώς το επισημαίνω. Ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι εξαναγκάστηκε σε συμμόρφωση είναι αστήρικτος. Δεν υπάρχει η παραμικρή απόδειξη ή καν ένδειξη. Η εταιρεία ήταν ελεύθερη είτε να αποδεχθεί το περιεχόμενο της παραγράφου (β), όπως και συνέβηκε, είτε να προσφύγει στο Δικαστήριο με αίτημα ότι τα συγκεκριμένα έντυπα δεν συνιστούσαν λαχείο. Το γεγονός ότι η αιτήτρια προτίμησε για το λόγο που αναφέρει (μείωση ζημιών) να προχωρήσει ήταν καθαρά δική της επιλογή. Επομένως δεν υπάρχουν εδώ οι προϋποθέσεις που περιέχει το παραπάνω απόσπασμα για τη δημιουργία κωλύματος για τους καθών. Η αιτήτρια δεν μπορούσε υπό τις συνθήκες αυτές να καταπολεμήσει εκείνο το οποίο για δικούς της λόγους αποδέκτηκε. Η αιτήτρια δεν διατήρησε το έννομο συμφέρον που απαιτείται για να προσφύγει. Η αίτηση είναι απορριπτέα για έλλειψη έννομου συμφέροντος. Αν είχα να αποφασίσω και τις άλλες προδικαστικές ενστάσεις θα κατέληγα ασφαλώς λόγω της ταυτότητάς τους με τις ενστάσεις της άλλης προσφυγής στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της αιτήτριας. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο