Καρμέλλου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1997)4 ΑΑΔ 937 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1997)4 ΑΑΔ 937 15 Απριλίου, 1997 [ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (Υπόθεση Αρ. 328/95) 1.ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΑΡΜΕΛΛΟΥ, 2.ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 332/95) ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης η αίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 328/95, 332/95) Διοικητικό Δίκαιο - Ακύρωση διοικητικής πράξης - Το ζήτημα της τύχης των πράξεων που στηρίχθηκαν στην ακυρωθείσα - θεωρία και νομολογία - Η ανάγκη ρητής ανάκλησης των πράξεων αυτών από τη διοίκηση - Περιστάσεις επέμβασης του Δικαστηρίου στην κριθείσα περίπτωση, ελλείψει ανακλήσεως. Δημόσιοι Υπάλληλοι - Προαγωγές - Κριτήρια - Ευχέρεια συνεκτίμησης των κριτηρίων από την Ε.Δ. Υ. - Αιτιολογία. Οι αιτητές προσέβαλαν την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών σε Επιθεωρητές Λογαριασμών. Προϊούσης της διαδικασίας των προσφυγών η προαγωγή ενός των ενδιαφερομένων μερών στην αμέσως κατώτερη της επίδικης θέση ακυρώθηκε σε άλλη διαδικασία. Το Ανώτατο Δικαστήριο, εν μέρει ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι:
- Το θέμα δεν είναι κατά πόσο η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν ή όχι νόμιμη κατά το χρόνο της λήψης της. Το θέμα είναι αν εξακολουθεί να είναι νόμιμη και να παραμένει σε ισχύ μετά την ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία αφαίρεσε το υπόβαθρό της. Επί του θέματος αυτού δεν έχει καμιά επίδραση η άσκηση έφεσης, γεγονός που δεν έχει αφ' εαυτού ανασταλτικό αποτέλεσμα επί της εφεσιβληθείσας αποφάσεως (Γεώργιος Μ. Πλατρίτης ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 78/90, ημερ. 30.9.1993). Εν πάση περιπτώσει, η ασκηθείσα έφεση έχει στο μεταξύ αποσυρθεί και απορριφθεί. Οι συνέπειες ακυρωτικής δικαστικής απόφασης επί μεταγενεστέρων διοικητικών πράξεων, οι οποίες λήφθηκαν με βάση την ακυρωθείσα, συζητούνται εκτενώς στο σύγγραμμα της Κοντόγιωργα-Θεοχαροπούλου "Αι Συνέπειαι της Ακυρώσεως Διοικητικής Πράξεως έναντι της Διοικήσεως (Κατόπιν Ασκήσεως Αιτήσεως Ακυρώσεως)" (Ανατύπωση 1988) και ιδιαίτερα στις σελ. 124-
- Το Άρθρο 28
(1)(γ) του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90 όπως τροποποιήθηκε) ορίζει ότι σε θέσεις προαγωγής, όπως η παρούσα, μπορούν να προαχθούν υπάλληλοι που υπηρετούν στην αμέσως κατώτερη τάξη ή θέση του συγκεκριμένου κλάδου ή υποδιαίρεση της δημόσιας υπηρεσίας. Επομένως η κατοχή από το ενδιαφερόμενο μέρος της θέσης Λογιστικού Λειτουργού 1ης Τάξης, (για τρία τουλάχιστον χρόνια όπως καθορίζει το σχέδιο υπηρεσίας) αποτελούσε αναμφίβολα απαραίτητη προϋπόθεση για την προαγωγή της στην επίδικη θέση. Η προϋπόθεση αυτή εξέλιπε με την ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου στην προσφυγή 1075/94, η οποία κατέστη τελεσίδικη, με αποτέλεσμα η προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους να καταστεί παράνομη. Δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να μαρτυρεί την ανάκληση με όλες τις νομικές της συνέπειες της επίδικης προαγωγής του ενδιαφερόμενου μέρους. Η επιστολή ημερομηνίας 3.4.1996 που στάληκε στο ενδιαφερόμενο μέρος (σελ. 89 του προσωπικού της φακέλου), δεν αναφέρεται σε ανάκληση της προαγωγής της, αλλά στην επαναφορά της στη θέση Λογιστικού Λειτουργού, 2ας Τάξεως, ως αποτέλεσμα της ακύρωσης της προαγωγής της στη θέση Λογιστικού Λειτουργού 1ης Τάξης, η οποία συμπαρέσυρε και την προαγωγή της στην επίδικη θέση. Η απλή επαναφορά του ενδιαφερόμενου μέρους στη θέση του Λογιστικού Λειτουργού 2ας Τάξης δεν ισοδυναμεί ούτε με δικαστική ακύρωση ούτε με ανάκληση της επίδικης απόφασης με όλες τις νομικές επεκτάσεις τους. Επομένως κρίνεται, παρόλο που το θέμα δεν τέθηκε ούτε συζητήθηκε από τους δικηγόρους, ότι η δίκη δεν καταργήθηκε και ο αιτητής εξακολουθεί να έχει έννομο συμφέρον στην ακύρωση της προαγωγής του ενδιαφερόμενου μέρους. Με βάση τα όσα εξετέθησαν, η προαγωγή του συγκεκριμένου ενδιαφερόμενου μέρους στην επίδικη θέση, πρέπει να ακυρωθεί, αφού απώλεσε το νόμιμο υπόβαθρό της. Η κατάληξη αυτή τερματίζει την παρούσα διαδικασία όσον αφορά την προσφυγή 332/95, η οποία στρεφόταν μόνο κατά της προαγωγής του ενδιαφερόμενου αυτού μέρους. 2. Το εύρημα της ΕΔΥ ότι υπήρχε αντίφαση στη σύσταση του Γενικού Λογιστή και συνεπώς δεν ήταν και αρκούντως αιτιολογημένη ήταν εύλογα επιτρεπτό, όπως και η απόφασή της να μην την ακολουθήσει. Η ΕΔΥ, κατά την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας για την επιλογή των καταλληλοτέρων υποψηφίων, μπορεί να εναποθέσει περισσότερη βαρύτητα στον ένα ή τον άλλο παράγοντα. (Republic ν. Zachariades
(1986)3 C.LR. 852,856). Η επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους 1 αντί της αιτήτριας ήταν εύλογα επιτρεπτή στην ΕΔΥ από τις περιστάσεις, λαμβανομένης υπόψη της υπεροχής του σε αξία. Όσον αφορά το ενδιαφερόμενο μέρος 3, έχει και αυτός καλύτερες αξιολογήσεις από την αιτήτρια, έχουν περίπου τα ίδια προσόντα, υπερτερεί δε η αιτήτρια στην αρχαιότητα κατά δύο χρόνια και 3 1/2 περίπου μήνες. Η ΕΔΥ αποφάσισε να ακολουθήσει τη σύσταση του Γενικού Λογιστή όσον αφορά το ενδιαφερόμενο μέρος, αφού βρήκε ότι συνάδει με τα στοιχεία των φακέλων. Η ενέργεια αυτή της ΕΔΥ ήταν νόμιμη και εύλογα επιτρεπτή σ' αυτήν υπό τις περιστάσεις, όπως και η επιλογή του ενόψει της υπεροχής του σε αξία. Οι λόγοι για τους οποίους η ΕΔΥ επέλεξε τα ενδιαφερόμενα μέρη αντί της αιτήτριας βρίσκονται στα πρακτικά της και συμπληρώνονται από τα στοιχεία των φακέλων. Η αιτήτρια δεν απέδειξε έκδηλη υπεροχή, και συνεπώς η προσφυγή της πρέπει να αποτύχει. 3. Ως αποτέλεσμα, η προσφυγή 332/95 επιτυγχάνει και η προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους 2 ακυρώνεται. Η προσφυγή 328/95 αποτυγχάνει και απορρίπτεται, η δε προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών 1 και 3 επικυρώνεται. Δεν εκδίδεται καμιά διαταγή για έξοδα όσον αφορά και τις δύο προσφυγές. Διαταγή ως ανωτέρω. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Πλατρίτης ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 78/90, ημερ. 30.9.1993, Republic v. Zachariades
(1986)3 C.L.R.
- Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης της ΕΔΥ με την οποία προήχθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Επιθεωρητή Λογαριασμών, Γενικό Λογιστήριο αντί των αιτητών. Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές στην Υπόθεση Αρ. 328/
- Κ. Κούσιος, για τον Αιτητή στην Υπόθεση Αρ. 332/
- Λ. Κουρσουμπά, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ.: Με τις προσφυγές αυτές, που συνεκδικάστηκαν γιατί στρέφονται κατά της ίδιας διοικητικής πράξης, προσβάλλεται η προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών 1) Δημοσθένη Μυτιληναίου, 2) Αλεξάνδρας Πολυκάρπου και 3) Χαράλαμπου Γερούδη, από 1.2.1995, στη θέση Επιθεωρητή Λογαριασμών, Γενικό Λογιστήριο. Η προσφυγή 328/95 καταχωρήθηκε από δύο αιτητές και στρέφεται εναντίον και των τριών ενδιαφερομένων μερών. Στις 2.12.1996, η προσφυγή του δεύτερου αιτητή, Σωτήρη Δημητρίου, απεσύρθη με επιστολή του δικηγόρου του. Ως εκ τούτου η προσφυγή του αιτητή αυτού απερρίφθη στις 3.12.
- Η προσφυγή 332/95 στρεφόταν αρχικά εναντίον και των τριών ενδιαφερομένων μερών. Σε μεταγενέστερο όμως στάδιο, η προσφυγή απεσύρθη όσον αφορά τα ενδιαφερόμενα μέρη 1 και
- Ως εκ τούτου η προσφυγή κατά την έκταση αυτή απορρίπτεται και παραμένει ισχυρή μόνο όσον αφορά το ενδιαφερόμενομέρος 2, Αλεξάνδρα Πολυκάρπου. Τα γεγονότα που αφορούν τις υποθέσεις αυτές είναι τα ακόλουθα: Με επιστολή της αρμόδιας αρχής ημερομηνίας 7.10.1994 ζητήθηκε η πλήρωση τριών κενών μόνιμων θέσεων Επιθεωρητή Λογαριασμών, Γενικό Λογιστήριο, που είναι θέση προαγωγής. Η ΕΔΥ επιλήφθηκε του θέματος στη συνεδρία της, ημερομηνίας 29.12.1994, στην οποία παρέστη και ο Γενικός Λογιστής ως Προϊστάμενος του Τμήματος, ο οποίος σύστησε για προαγωγή την αιτήτρια στην προσφυγή 328/95 και τα ενδιαφερόμενα μέρη 2 και 3, Πολυκάρπου και Γερούδη. Η ΕΔΥ υιοθέτησε τη σύσταση του Γενικού Λογιστή όσον αφορά τα ενδιαφερόμενα μέρη Πολυκάρπου και Γερούδη, αντί όμως της αιτήτριας που συστήθηκε, επέλεξε για προαγωγή το ενδιαφερόμενο μέρος Μυτιληναίο. Σε μεταγενέστερη συνεδρία της η ΕΔΥ όρισε ως ημερομηνία ισχύος της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών την 1.2.
- Οι προαγωγές δημοσιεύθηκαν στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 3.3.1995 και εναντίον τους καταχωρήθηκαν οι παρούσες προσφυγές, στις 30 και 31 Μαρτίου, 1995, αντίστοιχα. Μετά την καταχώρηση των προσφυγών και συγκεκριμένα στις 14.2.1996, εκδόθηκε απόφαση του Δικαστηρίου στην προσφυγή 1075/94, που ασκήθηκε από τον Κώστα Πετρίδη (αιτητή στην υπόθεση 332/95), εναντίον της προαγωγής της Πολυκάρπου στη θέση Λογιστικού Λειτουργού Πρώτης Τάξης, θέση που είναι η αμέσως κατώτερη της θέσης Επιθεωρητή Λογαριασμών. Το Δικαστήριο, με την πιο πάνω απόφασή του, ακύρωσε την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους Πολυκάρπου στην κατώτερη θέση του Λογιστικού Λειτουργού Πρώτης Τάξης. Με αφετηρία την πιο πάνω ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου, ο δικηγόρος του αιτητή στην υπόθεση 332/95 υποστήριξε ότι η επίδικη απόφαση όσον αφορά την προαγωγή της Πολυκάρπου, πάσχει από ακυρότητα, αφού βασίστηκε σε προηγούμενη πράξη των καθών η αίτηση, η οποία έχει ακυρωθεί από το Δικαστήριο. Η δικηγόρος για τους καθών η αίτηση υποστηρίζοντας τη νομιμότητα της επίδικης προαγωγής του ενδιαφερόμενου μέρους, είπε ότι στις 29.12.1994, που λήφθηκε η επίδικη απόφαση, το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε τη θέση Λογιστικού Λειτουργού 1ης Τάξης και ήταν επομένως υποψήφια για προαγωγή. Η μεταγενέστερη ακύρωση της προαγωγής της, όπως είπε, συμπαρέσυρε και την προαγωγή της στην επίδικη θέση Επιθεωρητή Λογαριασμών. Πρόσθεσε όμως ότι εναντίον της ακυρωτικής αποφάσεως εκκρεμεί ασκηθείσα Αναθεωρητική Έφεση, η Α.Ε.
- Εάν δε ως αποτέλεσμα της Εφέσεως επικυρωθεί η προαγωγή της στη θέση Λογιστικού Λειτουργού Πρώτης Τάξεως, τότε η Πολυκάρπου αυτόματα θα αποκατασταθεί στη θέση Επιθεωρητή Λογαριασμών. Με βάση τους συλλογισμούς της αυτούς, η δικηγόρος των καθών η αίτηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επίδικη απόφαση "ήταν" καθόλα νόμιμη. Το θέμα εδώ δεν είναι κατά πόσο η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν ή όχι νόμιμη κατά το χρόνο της λήψης της. Το θέμα είναι αν εξακολουθεί να είναι νόμιμη και να παραμένει σε ισχύ μετά την ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία αφαίρεσε το υπόβαθρό της. Επί του θέματος αυτού δεν έχει καμιά επίδραση η άσκηση έφεσης, γεγονός που δεν έχει αφ' εαυτού ανασταλτικό αποτέλεσμα επί της εφεσιβληθείσας αποφάσεως (Γεώργιος Μ. Πλατρίτης ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 78/90, ημερομηνίας 30.9.1993). Εν πάση περιπτώσει, η ασκηθείσα έφεση έχει στο μεταξύ αποσυρθεί και απορριφθεί. Οι συνέπειες ακυρωτικής δικαστικής απόφασης επί μεταγενεστέρων διοικητικών πράξεων, οι οποίες λήφθηκαν με βάση την ακυρωθείσα, συζητούνται εκτενώς στο σύγγραμμα της Κοντόγιωργα-Θεοχαροπούλου "Αι Συνέπειαι της Ακυρώσεως Διοικητικής Πράξεως έναντι της Διοικήσεως (Κατόπιν Ασκήσεως Αιτήσεως Ακυρώσεως)" (Ανατύπωση 1988) και ιδιαίτερα στις σελ. 124-
- Ούτω στις σελ. 124-125, κάτω από τον τίτλο "Ακύρωσις πράξεων αι οποίαι είναι συνέπεια της ακυρωθείσης" αναφέρονται τα ακόλουθα: "Κατ' αρχήν, θα πρέπει να αποσαφηνισθή η έννοια των "πράξεων-συνέπεια" (actes-consequence) επί των οποίων εκτείνεται η ακύρωσις και να διακριθούν αυταί από άλλας διοικητικός πράξεις ή ενεργείας. Είναι αληθές ότι όπως κάθε εκτελεστή διοικητική πράξις τοιουτοτρόπως και η ακυρωθείσα ακολουθείται πολλάκις και από άλλας πράξεις ή ενεργείας της Διοικήσεως. Αι πράξεις αυταί είναι δυνατόν να είναι είτε πράξεις εκτελεσταί εκδοθείσαι μεταξύ της εκδόσεως της ακυρωθείσης πράξεως και της ακυρώσεώς της, συνδεδεμέναι δι' αιτιώδους δεσμού με την ακυρωθείσαν, είτε πράξεις εκτελέσεως ή υλικαί ενέργειαι..... Εκ των δύο όμως ειδών πράξεων μόνον αι πρώται εκλαμβάνονται ως πράξεις, αι οποίαι δέον ν ακυρωθούν ως συνέπεια της ακυρωθείσης. ...... Τοιουτοτρόπως, ο ακυρωτικός δικαστής απαγγέλλει πολλάκις την ακύρωσιν εκτελεστών διοικητικών πράξεων, χωρίς να ερευνήση ιδιαιτέρως την νομιμότητα τούτων, ως συνέπειαν προηγούμενης ακυρώσεως, εφ' όσον αι πράξεις αυταί ελήφθησαν με βάσιν την ακυρωθείσαν ή εξεδόθησαν κατά συνέ-πειαν της ακυρωθείσης. Τούτο είναι λογικόν, δεδομένου ότι η ακυρωθείσα πράξις θεωρείται ως μηδέποτε υπάρξασα και κατ' ακολουθίαν, όλαι αι πράξεις αι οποίαι έχουν ως βάσιν την ακυρωθείσαν δέον να εξαφανισθούν. Ακριβώς δε εις το σημείον αυτό γεννάται η ανάλογος υποχρέωσις της Διοικήσεως, όπως εν συνεχεία μιας ακυρώσεως, ακύρωση ή ανακαλέση άλλας πράξεις πλην της ακυρωθείσης." Και στη σελ. 156: "Η ακύρωσις ταυτοχρόνων ή μεταγενεστέρων πράξεων της ακυρωθείσης εχουσών στενόν σύνδεσμον δικαίου προς την ακυρωθείσαν επέρχεται, όπως εξηγήθη ανωτέρω, άνευ ερεύνης της νομιμότητός των, και εάν ακόμη αυτοτελώς κρινόμεναι αι ίδιαι είναι εκ πρώτης όψεως νόμιμοι, διά τον λόγον ότι εξέλιπεν η νόμιμος αυτών προϋπόθεσις, η οποία ήτο η ακυρωθείσα πράξις. ...." Το άρθρο 28
(1)(γ) του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (αρ. 1/90 όπως τροποποιήθηκε) ορίζει ότι σε θέσεις προαγωγής, όπως η παρούσα, μπορούν να προαχθούν υπάλληλοι που υπηρετούν στην αμέσως κατώτερη τάξη ή θέση του συγκεκριμένου κλάδου ή υποδιαίρεση της δημόσιας υπηρεσίας. Επομένως η κατοχή από το ενδιαφερόμενο μέρος της θέσης Λογιστικού Λειτουργού 1ης Τάξης, (για τρία τουλάχιστον χρόνια όπως καθορίζει το σχέδιο υπηρεσίας) αποτελούσε αναμφίβολα απαραίτητη προϋπόθεση για την προαγωγή της στην επίδικη θέση. Η προϋπόθεση αυτή εξέλιπε με την ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου στην προσφυγή 1075/94, η οποία κατέστη τελεσίδικη, με αποτέλεσμα η προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους να καταστεί παράνομη. Δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να μαρτυρεί την ανάκληση με όλες τις νομικές της συνέπειες της επίδικης προαγωγής του ενδιαφερόμενου μέρους. Η επιστολή ημερομηνίας 3.4.1996 που στάληκε στο ενδιαφερόμενο μέρος (σελ. 89 του προσωπικού της φακέλου), δεν αναφέρεται σε ανάκληση της προαγωγής της, αλλά στην επαναφορά της στη θέση Λογιστικού Λειτουργού 2ας Τάξεως, ως αποτέλεσμα της ακύρωσης της προαγωγής της στη θέση Λογιστικού Λειτουργού 1ης Τάξης, η οποία συμπαρέσυρε και την προαγωγή της στην επίδικη θέση. Η απλή επαναφορά του ενδιαφερόμενου μέρους στη θέση του Λογιστικού Λειτουργού, 2ας Τάξης, δεν ισοδυναμεί ούτε με δικαστική ακύρωση ούτε με ανάκληση της επίδικης απόφασης με όλες τις νομικές επεκτάσεις τους. Επομένως κρίνω, παρόλο που το θέμα δεν τέθηκε ούτε συζητήθηκε από τους δικηγόρους, ότι η δίκη δεν καταργήθηκε και ο αιτητής εξακολουθεί να έχει έννομο συμφέρον στην ακύρωση της προαγωγής του ενδιαφερόμενου μέρους. Καταλήγω, με βάση τα όσα εξέθεσα προηγουμένως, ότι η προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους Πολυκάρπου στην επίδικη θέση, πρέπει να ακυρωθεί, αφού απώλεσε το νόμιμο υπόβαθρό της. Η κατάληξη αυτή τερματίζει την παρούσα διαδικασία όσον αφορά την προσφυγή 332/95, η οποία στρεφόταν μόνο κατά της προαγωγής του ενδιαφερόμενου μέρους Πολυκάρπου. Η προσφυγή 328/95 απώλεσε το αντικείμενό της στο βαθμό που αφορά την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους Πολυκάρπου. Επομένως απομένει για εξέταση το μέρος της προσφυγής 328/95, που αφορά την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών 1) και 3), Μυτιληναίου και Γερούδη. Και τούτο, μόνο όσον αφορά την αιτήτρια Καρμέλλου, αφού ο αιτητής Σωτηρίου απέσυρε την προσφυγή του. Η αιτήτρια συστήθηκε για προαγωγή από το Γενικό Λογιστή, όπως και το ενδιαφερόμενο μέρος Γερούδης. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τα πρακτικά της ΕΔΥ,. ημερομηνίας 29.12.1994. "Για τις τρεις κενές θέσεις Επιθεωρητή συστήνω τους Καρμέλλου Χρυστάλλα, Πολυκάρπου Αλεξάνδρα και Γερούδη Χαράλαμπο. Γνωρίζω όλους τους υποψηφίους, έχω προσωπική γνώση της απόδοσης, της ικανότητάς τους και της καταλληλότητάς τους για την ανάληψη των καθηκόντων της υπό πλήρωση θέσης και κρίνω ότι οι πιο πάνω κατά την άποψή μου υπερτερούν των υπολοίπων υποψηφίων. Θα ήθελα να επισημάνω ιδιαίτερα ότι αυτοί υπερέχουν ή δεν υστερούν σημαντικά των υπολοίπων τόσο από απόψεως αξίας όσο και αρχαιότητας. Έλαβα υπόψη μου ότι οι τρεις που συστήνονται υπερέχουν σε αξία του Βιλανίδη Ιωάννη, ο οποίος έχει υπεροχή μόνο σε αρχαιότητα. Έλαβα επίσης υπόψη μου ότι μερικοί από τους υποψηφίους κατέχουν πανεπιστημιακό δίπλωμα και το συνεκτίμησα πριν προβώ στις συστάσεις μου. Εκείνο όμως που κατά την άποψή μου έχει περισσότερη σημασία δεν είναι τα ακαδημαϊκά προσόντα, αλλά η ποιότητα της εργασίας και οι εμπειρίες που απέκτησαν οι υποψήφιοι κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους ως Λογιστικοί Λειτουργοί.". Στη συνέχεια η Επιτροπή ζήτησε από το Γενικό Λογιστή να διευκρινίσει γιατί συστήνει την υποψήφια Καρμέλλου και όχι άλλους υποψηφίους, οι οποίοι μπορεί να υστερούν σε αρχαιότητα αλλά υπερέχουν σε αξία. Συγκεκριμένα, ερωτήθηκε ο Γενικός Λογιστής κατά πόσο ο Μυτιληναίος Δημοσθένης, που είναι ο υποψήφιος με τις υψηλότερες αξιολογήσεις κατά τα τελευταία χρόνια από αυτούς που ακολουθούν σε αρχαιότητα των συστηθέντων, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει και να αποδώσει στην ανώτερη θέση όπως και η Καρμέλλου που συστήνεται ή και καλύτερα. Απαντώντας, ο Γενικός Λογιστής ανέφερε ότι δεν μπορεί να βεβαιώσει την Επιτροπή ότι η Καρμέλλου, σε σχέση με το Μυτιληναίο, θα ανταποκριθεί επαρκέστερα στα καθήκοντα και τις ευθύνες που συνεπάγεται η προαγωγή στην υπό πλήρωση θέση." Η ΕΔΥ, προβαίνοντας στην επιλογή των καταλληλοτέρων κατά την κρίση της υποψηφίων, αφού έλαβε υπόψη τα ενώπιόν της στοιχεία, είπε τα ακόλουθα: "Κατά την επιλογή των καταλληλοτέρων, η Επιτροπή δεν μπόρεσε να υιοθετήσει τη σύσταση του Γενικού Λογιστή σ' ό,τι αφορά στην υποψήφια Καρμέλλου Χρυστάλλα και αντ' αυτής επέλεξε τον υποψήφιο Μυτιληναίο Δημοσθένη, ενώ υιοθέτησε τη σύσταση του Διευθυντή σ' ό,τι αφορά στους υποψήφιους Πολυκάρπου Αλεξάνδρα και Γερούδη Χαράλαμπο. Επιλέγοντας το Μυτιληναίο αντί της Καρμέλλου, η Επιτροπή σημείωσε ότι η σύσταση του Γενικού Λογιστή σ' ό,τι αφορά την υποψήφια αυτή δε συνάδει με τα στοιχεία των φακέλων, αλλά ούτε και είναι αρκούντος αιτιολογημένη. Ο Μυτιληναίος, αν και έπεται σε αρχαιότητα στην παρούσα θέση, υπερέχει σε αξία, που είναι το στοιχείο στο οποίο αποδίδεται περισσότερη σημασία, και έχει περίπου την ίδια συνολική πείρα, και σε προέκταση εμπειρίες, στο Γενικό Λογιστήριο όπως και η Καρμέλλου. Επίσης, από τους φακέλους φαίνεται ότι ο Μυτιληναίος έχει περισσότερο ενδιαφέρον για μάθηση. Η Επιτροπή σημείωσε τη σχετική απάντηση του Γενικού Λογιστή, ότι δηλαδή δεν μπορεί να βεβαιώσει ότι η Καρμέλλου που σύστησε μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα στα καθήκοντα και τις ευθύνες της υπό πλήρωση θέσης. Η απάντηση αυτή, παρατήρησε η Επιτροπή, αντιφάσκει και στην ουσία εξασθενίζει τη σύσταση του Γενικού Λογιστή για την Καρμέλλου. .............. Η Επιτροπή έκρινε ότι η σύσταση του Γενικού Λογιστή σ' ό,τι αφορά στους δύο άλλους υποψηφίους, τους Πολυκάρπου και Γερούδη, συνάδει με τα στοιχεία των φακέλων και την υιοθέτησε. Μεταξύ άλλων, η Επιτροπή σημείωσε ότι οι δύο αυτοί υποψήφιοι υπερέχουν ή έχουν περίπου την ίδια αξία με όλους τους υποψηφίους και υπερτερούν σε αρχαιότητα όλων των υποψηφίων εκτός δύο, του Βιλανίδη Ιωάννη και της Καρμέλλου Χρυστάλλας, των οποίων όμως υπερέχουν σε αξία. Επίσης, η Επιτροπή σημείωσε ότι μερικοί υποψήφιοι έχουν πανεπιστημιακά διπλώματα, τα οποία και συνεκτίμησε προτού κρίνει ότι οι τρεις επιλεγέντες υπερέχουν γενικά." Ο δικηγόρος της αιτήτριας υποστηρίζει ότι η αντιφατική, όπως τη χαρακτηρίζει, σύσταση του Γενικού Λογιστή όσον αφορά την αιτήτρια, πρέπει να οδηγήσει στην ακύρωση της επίδικης απόφασης. Ισχυρίζεται επίσης ότι η σύσταση έπρεπε να θεωρηθεί από την ΕΔΥ ως αναιτιολόγητη στην ολότητά της και όχι μόνο όσον αφορά την αιτήτρια. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η αιτήτρια υπερτερούσε των ενδιαφερομένων μερών σε αρχαιότητα και προσόντα, ήταν δε υπέρτερη και σε αξία του ενδιαφερόμενου μέρους Γερούδη, και ισάξια του Μυτιληναίου. Είναι δε η θέση του ότι η απόφαση της ΕΔΥ για την επιλογή των ενδιαφερομένων μερών αντί της αιτήτριας δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Η ΕΔΥ, όπως φαίνεται από τα πρακτικά που παρατέθηκαν πιο πάνω, δεν ακολούθησε τη σύσταση του Γενικού Λογιστή όσον αφορά την αιτήτρια, γιατί τη θεώρησε ως μη συνάδουσα με τα στοιχεία των φακέλων, ως μη επαρκώς αιτιολογημένη και ως αντιφάσκουσα. Η ΕΔΥ επέλεξε τον Μυτιληναίο αντί της αιτήτριας, λόγω των καλύτερων αξιολογήσεών του και του περισσότερου ενδιαφέροντος που επεδείκνυε για μάθηση. Έλαβε δε υπόψη το γεγονός ότι είχε περίπου την ίδια πείρα/εμπειρίες με την αιτήτρια και ότι ο Γενικός Λογιστής δεν μπορούσε να βεβαιώσει την ΕΔΥ ότι η αιτήτρια θα ανταποκρινόταν καλύτερα από το ενδιαφερόμενο μέρος στα καθήκοντα και τις ευθύνες της επίδικης θέσης. Είναι γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο μέρος Μυτιληναίος έχει καλύτερες αξιολογήσεις από την αιτήτρια και οι δύο έχουν περίπου ισάξια προσόντα, η δε αιτήτρια υπερτερεί σε αρχαιότητα κατά 4 1/2 χρόνια. Ο Γενικός Λογιστής δεν μπορούσε να βεβαιώσει την ΕΔΥ ότι η αιτήτρια θα ανταποκρινόταν επαρκέστερα στα καθήκοντα της θέσης σε σχέση με τον Μυτιληναίο, που είχε καλύτερες αξιολογήσεις. Κρίνω ότι το εύρημα της ΕΔΥ ότι υπήρχε αντίφαση στη σύσταση του Γενικού Λογιστή και συνεπώς δεν ήταν και αρκούντως αιτιολογημένη ήταν εύλογα επιτρεπτό, όπως και η απόφασή της να μην την ακολουθήσει. Η ΕΔΥ, κατά την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας για την επιλογή των καταλληλοτέρων υποψηφίων, μπορεί να εναποθέσει περισσότερη βαρύτητα στον ένα ή τον άλλο παράγοντα. (Republic v. Zachariades
(1986)3 C.L.R. 852, 856). Η επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους Μυτιληναίου αντί της αιτήτριας ήταν εύλογα επιτρεπτή στην ΕΔΥ από τις περιστάσεις, λαμβανομένης υπόψη της υπεροχής του σε αξία. Όσον αφορά το ενδιαφερόμενο μέρος Γερούδη, έχει και αυτός καλύτερες αξιολογήσεις από την αιτήτρια, έχουν περίπου τα ίδια προσόντα, υπερτερεί δε η αιτήτρια στην αρχαιότητα κατά δύο χρόνια και 3 1/2 περίπου μήνες. Η ΕΔΥ αποφάσισε να ακολουθήσει τη σύσταση του Γενικού Λογιστή όσον αφορά το ενδιαφερόμενο μέρος, αφού βρήκε ότι συνάδει με τα στοιχεία των φακέλων. Η ενέργεια αυτή της ΕΔΥ ήταν νόμιμη και εύλογα επιτρεπτή σ' αυτήν υπό τις περιστάσεις, όπως και η επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους Γερούδη ενόψει της υπεροχής του σε αξία. Οι λόγοι για τους οποίους η ΕΔΥ επέλεξε τα ενδιαφερόμενα μέρη αντί της αιτήτριας βρίσκονται στα πρακτικά της και συμπληρώνονται από τα στοιχεία των φακέλων..Η αιτήτρια δεν απέδειξε έκδηλη υπεροχή, και συνεπώς η προσφυγή της πρέπει να αποτύχει. Ως αποτέλεσμα, η προσφυγή 332/95 επιτυγχάνει και η προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους Πολυκάρπου ακυρώνεται. Η προσφυγή 328/95 αποτυγχάνει και απορρίπτεται, η δε προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών Μυτιληναίου και Γερούδη επικυρώνεται. Δεν εκδίδεται καμιά διαταγή για έξοδα όσον αφορά και τις δύο προσφυγές. Διαταγή ως ανωτέρω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο