Παπαχριστοδούλου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1997)4 ΑΑΔ 2573 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1997)4 ΑΑΔ 2573 22 Οκτωβρίου, 1997 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 931/95, ΑΝΤΡΗ Μ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αιτήτρια στην Υπόθεση Αρ. 1047/95, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 931/95, 1047/95) Δημόσιοι Υπάλληλοι -Διορισμοί -Προφορική εξέταση -Αιτιολογία της απόδοσης των υποψηφίων σε αυτήν- Αιτιολογία κατά την επανεξέταση ακυρωθέντων διορισμών - Αναπλήρωση της ελλείπουσας αιτιολογίας με βάση τις πρόχειρες προσωπικές σημειώσεις των μελών της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας -Δεν είναι επιτρεπτή - Υιοθέτηση της Κολοκοτρώνης ν. Δημοκρατίας. Οι αιτητές προσέβαλαν το διορισμό των ενδιαφερομένων μερών ως Λειτουργών Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι η παράθεση αιτιολόγησης της αξιολόγησης των υποψηφίων 21/2 χρόνια μετά τη διενέργεια της προφορικής εξέτασης, με βάση χειρόγραφες σημειώσεις των μελών της ΕΔΥ που δεν αποτελούσαν μέρος των πρακτικών ούτε βρίσκονταν κατατεθειμένες στο φάκελο πλήρωσης της θέσης, αποτελεί απόπειρα πρόσθεσης εκ των υστέρων αιτιολογίας, πράγμα που δεν είναι επιτρεπτό. Επιπλέον δε, οι προσωπικές σημειώσεις των μελών της ΕΔΥ δεν αποτελούν ασφαλή βάση για σκοπούς άσκησης δικαστικού ελέγχου. Το ίδιο ακριβώς θέμα εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Χαράλαμπος Κολοκοτρώνη ν. Δημοκρατίας
(1997)4 Α.Α.Δ. 1817 και Μαρίλια Παντζαρή-Ελισσαίου ν. Δημοκρατίας
(1997)4 Α.Α.Δ. 1889. Και στις δυο αυτές υποθέσεις ο Δικαστής Καλλής αποφάσισε ότι η ενέργεια αυτή δεν ήταν επιτρεπτή στην ΕΔΥ και ακύρωσε τις σχετικές αποφάσεις της. Υιοθετούνται τα λεχθέντα στην υπόθεση Κολοκοτρώνης (ανωτέρω) και το Δικαστήριο καταλήγει ότι η επίδικη απόφαση πρέπει ν' ακυρωθεί για τον ίδιο λόγο. Ενόψει της κατάληξής αυτής, δεν θα εξεταστούν οι υπόλοιποι λόγοι ακυρότητας που προβλήθηκαν. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Παπαχριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(1995)4 Α.Α.Δ. 1514, Κολοκοτρώνης ν. Δημοκρατίας
(1997)4 Α.Α.Δ. 1817, Ελισσαίου ν. Δημοκρατίας
(1997)4 Α.Α.Δ.
- Προσφυγές. Προσφυγές με τις οποίες προσβάλλεται ο διορισμός των ενδιαφερομένων μερών στη θέση Λειτουργού Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως αντί των αιτητών. Ο Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 931/95 εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Ε. Νικολαΐδου, για την Αιτήτρια στην Υπόθεση Αρ. 1047/
- Ρ. Πετρίδου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Φ. Αθανασιάδου για Ε. Φλουρέντζο, για τα Ενδιαφερόμενα μέρη 1 και 4 στην Υπόθεση Αρ. 931/95 και Ενδιαφερόμενα μέρη 2 και 3 στην Υπόθεση Αρ. 1047/
- Γ. Γεωργίου, για το Ενδιαφερόμενο μέρος 2 στην Υπόθεση Αρ. 931/95 και Ενδιαφερόμενο μέρος 1 στην Υπόθεση Αρ. 1047/
- Μ. Πανταζή για Κ. Κούσιο, για το Ενδιαφερόμενο μέρος 3 στην Υπόθεση Αρ. 931/
- Cur. adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Οι υποθέσεις αυτές συνεκδικάστηκαν κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου γιατί στρέφονται εναντίον της ίδιας διοικητικής πράξης. Αντικείμενό τους είναι η ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ), η οποία δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερ. 20.10.95, με την οποία διορίστηκαν στη θέση Λειτουργού Γραφείου Επιτρόπου Διοικήσεως, αναδρομικά από τις 3.1.94, τα ενδιαφερόμενα μέρη 1) Άριστος Τσιάρτας, 2) Ελένη Λάμπρου-Χατζηττοφή, 3) Δήμητρα Κούσιου-Χρυσανδρέα και 4) Μαρία Χριστοφόρου, αντί και/ή στη θέση των αιτητών. Σημειωτέον ότι η προσφυγή 1047/95 δεν στρέφεται κατά του διορισμού του ενδιαφερόμενου μέρους 3) Δήμητρας Κούσιου-Χρυσανδρέα, αλλά μόνο κατά των υπολοίπων τριών ενδιαφερομένων μερών. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν διορισθεί προηγουμένως, με απόφαση της ΕΔΥ, στην επίδικη θέση, που είναι θέση πρώτου διορισμού, από τις 3.1.
- Οι διορισμοί τους όμως ακυρώθηκαν με απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Μάριος Παπαχριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(1995)4 Α.Α.Δ.
- Ο λόγος της ακύρωσης ήταν η απουσία αιτιολογίας από την αξιολόγηση της απόδοσης των υποψηφίων κατά την προφορική εξέταση ενώπιον της ΕΔΥ. Η ΕΔΥ επανεξέτασε το θέμα της πλήρωσης των κενών θέσεων ως αποτέλεσμα της ακυρωτικής απόφασης του Δικαστηρίου. Από τα πρακτικά της συνεδρίας της ΕΔΥ ημερ. 7.9.95, σχετικά είναι τα ακόλουθα: "Έχοντας υπόψη και τη σχετική γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας με στοιχεία Γ.Ε.50(Γ)/1990/Ν.20/17 και ημερομηνία 18.7.95, ο Πρόεδρος και τα Μέλη της Επιτροπής κατέθεσαν στο Φάκελο Πλήρωσης της θέσης τις πρόχειρες προσωπικές σημειώσεις που ο καθένας από αυτούς κατείχε και διαβεβαίωσαν ότι οι σημειώσεις αυτές ετηρούντο ταυτόχρονα με την τότε διεξαχθείσα προφορική εξέταση. Στη συνέχεια και υπό το φως των σημειώσεων ο Πρόεδρος και τα Μέλη της Επιτροπής αντάλλαξαν απόψεις σχετικά με την απόδοση των υποψηφίων κατά την τότε προφορική εξέταση και αφού βεβαιώθηκαν και ικανοποιήθηκαν ότι είναι σε θέση προχώρησαν στην καταγραφή της κρίσης τους και της αιτιολόγησης." Ακολουθεί η παράθεση της αξιολόγησης του κάθε ενός από τους 16 υποψηφίους που εξετάστηκαν προφορικά από την ΕΔΥ στις 25.11.93 και 26.11.93, όπως και η αιτιολογία των μελών της ΕΔΥ αναφορικά με την αξιολόγησή τους. Η ΕΔΥ συνέχισε την εξέταση του θέματος κατά τη συνεδρία της ημερ. 19.9.
- Κατά τη συνεδρία της αυτή η ΕΔΥ ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων με βάση τα ενώπιόν της στοιχεία που ανάγονταν στον ουσιώδη χρόνο, συμπεριλαμβανομένης και της αξιολόγησης των υποψηφίων κατά την ενώπιόν της προφορική εξέταση και της αιτιολογίας της. Η ΕΔΥ με βάση όλα τα στοιχεία που έλαβε υπόψη, επέλεξε και πάλι για διορισμό τα 4 ενδιαφερόμενα μέρη. Τα μεν ενδιαφερόμενα μέρη 1 και 2 επιλέγηκαν ομόφωνα, τα δε ενδιαφερόμενα μέρη 3 και 4 κατά πλειοψηφία. Ένα από τα μέλη της ΕΔΥ υποστήριξε την επιλογή του αιτητή Παπαχριστοδούλου αντί του ενδιαφερόμενου μέρους 3, Δήμητρας Κούσιου-Χρυσανδρέα. Οι κυριότεροι ισχυρισμοί των αιτητών αφορούν την αιτιολόγηση της αξιολόγησης των υποψηφίων αναφορικά με την προφορική εξέταση που διενεργήθηκε από την ΕΔΥ και την υπεροχή τους έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι η παράθεση αιτιολόγησης της αξιολόγησης των υποψηφίων 2 1/2 χρόνια μετά τη διενέργεια της προφορικής εξέτασης, με βάση χειρόγραφες σημειώσεις των μελών της ΕΔΥ που δεν αποτελούσαν μέρος των πρακτικών ούτε βρίσκονταν κατατεθειμένες στο φάκελο πλήρωσης της θέσης, αποτελεί απόπειρα πρόσθεσης εκ των υστέρων αιτιολογίας, πράγμα που δεν είναι επιτρεπτό. Επιπλέον δε, οι προσωπικές σημειώσεις των μελών της ΕΔΥ δεν αποτελούν ασφαλή βάση για σκοπούς άσκησης δικαστικού ελέγχου. Το ίδιο ακριβώς θέμα εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Χαράλαμπος Κολοκοτρώνης ν. Δημοκρατίας
(1997)4 Α.Α.Δ. 1817 (εναντίον της απόφασης εκκρεμεί η Αναθεωρητική Έφεση 2509) και Μαρίλια Παντζαρή-Ελισσαίον ν. Δημοκρατίας
(1997)4 Α.Α.Δ. 1889. Και στις δυο αυτές υποθέσεις ο Δικαστής Καλλής αποφάσισε ότι η ενέργεια αυτή δεν ήταν επιτρεπτή στην ΕΔΥ και ακύρωσε τις σχετικές αποφάσεις της. Ο αδελφός Δικαστής, στην απόφασή του στην υπόθεση Χαράλαμπος Κολοκοτρώνης (ανωτέρω), αφού αναφέρθηκε στην ανάγκη τήρησης πρακτικών από συλλογικά όργανα, είπε τα ακόλουθα: "Τα πρακτικά της σχετικής συνεδρίας της Επιτροπής έχουν επισυναφθεί στην ένσταση της. Οι πιο πάνω σημειώσεις του Προέδρου και των Μελών της Επιτροπής δεν αποτελούν μέρος των πρακτικών και δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Λόγω της παρέλευσης δύο περίπου ετών από την πρώτη απόφαση η από μνήμης καταγραφή της γενικής εντύπωσης όσον αφορά την απόδοση των υποψηφίων στην προφορική εξέταση και η αιτιολόγηση της δεν ήταν εφικτή. Η καταγραφή της αιτιολογίας της σχετικής κρίσης της Επιτροπής έγινε, καθώς φαίνεται από τα πρακτικά, "υπό το φως των προσωπικών σημειώσεων του Προέδρου και των Μελών της Επιτροπής". Επομένως οι σημειώσεις αποτέλεσαν τη μόνη πηγή υλικού στη διαδικασία σχηματισμού κρίσεως για την απόδοση των υποψηφίων στην προφορική εξέταση. Ωστόσο, όπως έχει υποδειχθεί πιο πάνω, οι σημειώσεις δεν αποτελούν μέρος των επίσημων πρακτικών. Στην Κενέ (πιο πάνω) υποδεικνύεται ότι τα πρακτικά συνεδριάσεων των συλλογικών οργάνων, καταρτισθέντα κατά νόμον, αποτελούν τη μόνη πλήρη απόδειξη των κατ' αυτήν διαμειφθέντων. Υποδεικνύεται, επίσης, ότι οι σημειώσεις των μελών δεν αποτελούν έγκυρη δήλωση βουλήσεως προερχόμενη από το αρμόδιο κατά νόμο όργανο ούτε και αποτελούν μέρος "οιασδήποτε διατυπωθείσας κατά την συζήτηση γνώμης και για το λόγο αυτό, η συμπερίληψη τους μεταξύ των στοιχείων κρίσεως, κρίνεται μη νόμιμος". Ο αιτητής αμφισβήτησε τον ισχυρισμό της Επιτροπής για την τήρηση σημειώσεων. Η τήρηση πρακτικών αποτελεί, όπως υποδεικνύεται από τον Παπαχατζής (πιο πάνω), "μέρος των συμβάντων" στη διάρκεια της συνεδριάσεως. Τα δε πρακτικά "αποτελούν το μοναδικό νόμιμο αποδεικτικό στοιχείο περί των συμβάντων". Κατά την κρίση μου οι σημειώσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάση ή βοήθημα για την σχετική αιτιολόγηση της κρίσεως της Επιτροπής αν αποτελούσαν μέρος των πρακτικών που τηρούνται δυνάμει του Νόμου 1/90 και δυνάμει των πιο πάνω αρχών του διοικητικού δικαίου. Η χρησιμοποίηση των πιο πάνω σημειώσεων για την αιτιολόγηση της κρίσεως της Επιτροπής αντιβαίνει προς το πιο πάνω άρθρο 11 του Νόμου 1/90 και προς τις πιο πάνω αρχές του διοικητικού δικαίου η οποία διατυπώνεται από τον Παπαχατζής (πιο πάνω) και από την Κυπριακή νομολογία στην οποία έχω αναφερθεί. Η συμμόρφωση με τις πιο πάνω αρχές του διοικητικού δικαίου αποτελεί ουσιώδη τύπο της πράξεως (Δαγτόγλου, "Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο, παραγ. 585). Βλ. και απόφαση του Στ.Ε. 237/35:......" Συμφωνώ και υιοθετώ τα πιο πάνω λεχθέντα και καταλήγω ότι η επίδικη απόφαση πρέπει ν' ακυρωθεί για τον ίδιο λόγο. Ενόψει της κατάληξής μου αυτής, δεν θα εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ακυρότητας που προβλήθηκαν. Σαν αποτέλεσμα, οι προσφυγές αυτές επιτυγχάνουν και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται, με £200.- έξοδα για κάθε προσφυγή, εις βάρος των καθ' ων η αίτηση. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο