Latomia Estate Ltd ν. Δημοκρατίας
(1997)4 ΑΑΔ 3058 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1997)4 ΑΑΔ 3058 4 Δεκεμβρίου, 1997 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (Υπόθεση Αρ. 211/94) LATOMIA ESTATE LTD, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ/ Ή ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ/ Ή ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση (Υπόθεση Αρ. 212/94) EPCO (CYPRUS) LTD, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ/ Ή ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ/Ή ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Καθ'ων η αίτηση (Υποθέσεις Αρ. 211/94, 212/94) Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο - Αίτηση για προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας - Εφαρμοστέες αρχές της νομολογίας - Ιδίως η σχετικότητα με τα επίδικα θέματα αλλά και το μη επιτρεπτό προσθήκης νέων δεδομένων που δεν λήφθηκαν υπόψη από το διοικητικό όργανο - Αίτηση για προσαγωγή μαρτυρίας ότι επί "Νεκρής Ζώνης" υφίσταται συμφωνία κράτους και Ηνωμένων Εθνών ότι απαιτείται άδεια των δεύτερων για ανέγερση κτιρίων, υπό τις περιστάσεις, απορρίφθηκε. Οι αιτήτριες στις προσφυγές, με ενδιάμεσες αιτήσεις τους ζήτησαν άδεια του Δικαστηρίου για προσαγωγή μαρτυρίας ότι μεταξύ του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Ηνωμένων Εθνών, συνομολογήθηκε συμφωνία ότι θα απαιτείται άδεια των τελευταίων για ανέγερση κτιρίων επί της "Νεκρής Ζώνης", με σκοπό να στοιχειοθετήσουν το λόγο ακυρώσεως περί παράβασης της αρχής της χρηστής διοίκησης στη λήψη της επίδικης απόφασης για απαλλοτρίωση των κτημάτων τους, λόγω ανέφικτου σκοπού της απαλλοτρίωσης. Το Ανωτάτου Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις αιτήσεις, αποφάσισε ότι: Το θέμα της έκδοσης οδηγιών για προσαγωγή μαρτυρίας προς απόδειξη γεγονότων σε προσφυγή κάτω από το Άρθρο 146 του Συντάγματος, επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και εδράζεται στους Κανονισμούς 19
(2)και 19 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, όπως τροποποιήθηκε. Ένας από τους καθοδηγητικούς παράγοντες που πρέπει να εφαρμόζονται κατά την εξέταση του θέματος αυτού, είναι κατά πόσο η μαρτυρία αυτή είναι εύλογα σχετική και αποδεικτική οιουδήποτε επίδικου θέματος ενώπιον του Δικαστηρίου και μπορεί ή όχι να βοηθήσει το Δικαστηρίου στην απονομή της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη υπόθεση, σύμφωνα με τη δικαιοδοσία του. Κάθε θέμα που άπτεται της νομιμότητας της κρινόμενης απόφασης είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα. Η μαρτυρία η οποία διαφοροποιεί, αλλοιώνει ή μεταβάλλει το περιεχόμενο των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη προς ενίσχυση του κύρους της απόφασης, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Το κύρος της απόφασης συναρτάται με το καθεστώς των πραγμάτων που λήφθηκαν υπόψη. Αν τα στοιχεία ενώπιον του διοικητικού οργάνου είναι ασαφή, η αποφασήνισή τους δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο άλλα στο ίδιο το διοικητικό όργανο. Στοιχεία που δεν τέθηκαν ούτε λήφθηκαν υπόψη από το διοικητικό όργανο δεν μπορούν να γίνουν παραδεκτά ως μαρτυρία. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας επεκτείνεται σε ολόκληρο το έδαφος της όπως αυτό καθορίζεται στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης και δεν έγινε καμιά εκχώρηση του δικαιώματος αυτού στα Ηνωμένα Έθνη ή στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Εξάλλου αυτή είναι και θέση του δικηγόρου των αιτητριών. Παρά ταύτα οι αιτήτριες μέσον του δικηγόρου τους επιμένουν ότι σύμφωνα με τη ρηθείσα συμφωνία, χρειάζεται η άδεια των Ηνωμένων Εθνών για την ανέγερση κτιρίων στη νεκρή ζώνη και είναι αυτό το στοιχείο που επιδιώκεται να αποδειχθεί, πέραν του ισχυρισμού ότι τέτοια άδεια δεν έχει εξασφαλισθεί. Αν υποθέσουμε πως το περιεχόμενο της συμφωνίας είναι όπως ισχυρίζονται οι αιτήτριες, τότε η προτεινόμενη να προσαχθεί μαρτυρία μπορεί να χαρακτηρισθεί σχετική με το επίδικο θέμα της εφικτότητας και κατ' επέκταση της χρηστής διοίκησης και είναι δυνατό να τεκμηριώσει και να καταδείξει ότι η μη εξασφάλιση άδειας εκ των προτέρων από τα Ηνωμένα Έθνη, κατέστησε την απαλλοτρίωση ανέφικτη και σαν αποτέλεσμα παραβιάστηκαν οι αρχές της χρηστής διοίκησης. Το ανέφικτο της απαλλοτρίωσης με αυτή την έννοια έχει αποφασισθεί ότι μπορεί να εξετασθεί σε προσφυγή σ' αυτό το στάδιο και να επιφέρει ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης πριν από την παρέλευση τριετίας από την έκδοση του Διατάγματος Απαλλοτριώσεως όπως προνοεί το Άρθρο 15 του Νόμου 17/62. Ανεξάρτητα όμως από τη σχετικότητα, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι οι καθ' ων η αίτηση, παρ' όλον ότι γνώριζαν ότι τα απαλλοτριωθέντα κτήματα των αιτητριών βρίσκονταν στη "Νεκρή Ζώνη", εντούτοις δεν προβαίνουν σε οποιαδήποτε αναφορά ότι για να ανεγερθούν επί των κτημάτων αυτών οποιαδήποτε κτίρια χρειαζόταν η άδεια των Ηνωμένων Εθνών, ούτε αναφέρονται σε οποιαδήποτε συμφωνία της Κυπριακής Δημοκρατίας με τα Ηνωμένα Έθνη ή την ΟΥΝΦΙΚΥΠ για το θέμα της "Νεκρής Ζώνης". Τέτοια στοιχεία δεν τέθηκαν ούτε λήφθηκαν υπόψη από τους καθ' ων η αίτηση όταν λάμβαναν την προσβαλλόμενη απόφαση και εκείνο που επιδιώκεται από την αιτήτρια είναι η διαφοροποίηση ή η μεταβολή του περιεχομένου των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης, που δεν είναι επιτρεπτό. Ανεξάρτητα όμως με την πιο πάνω διαπίστωση, επιπρόσθετα αναφέρεται ότι, η επιδιωκόμενη να προσαχθεί μαρτυρία είναι πράγματι αόριστη, όπως εισηγήθηκαν οι καθ' ων η αίτηση. Δεν καθορίζεται με σαφήνεια και δεν αναφέρεται η πηγή της γνώσης των μαρτύρων ως προς το περιεχόμενο της συμφωνίας. Μια κάποια αναφορά από ένα κρατικό λειτουργό στο περιεχόμενο της συμφωνίας, χωρίς την προσαγωγή του κειμένου ή των επίσημων πρακτικών που την στοιχειοθετούν, αν είναι προφορική, εγείρει θέμα αυθεντικότητας και είναι δυνατό να δημιουργήσει πλάνη λόγω έλλειψης ιδίας προσωπικής αντίληψης. Κατά συνέπεια και παρόλο που ο εξ ακοής κανόνας δεν τυγχάνει εφαρμογής στην διοικητική διαδικασία, εντούτοις η αποδεικτική αξία της επιδιωκόμενης να προσαχθεί μαρτυρίας, που σύμφωνα με τις προαναφερθείσες αυθεντίες δύναται να εξεταστεί και σε αυτό το στάδιο, δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις, να έχει την αναγκαία αποδεικτικότητα και βαρύτητα για να αποδείξει το περιεχόμενο μιας τόσο σημαντικής και λεπτής συμφωνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με τα Ηνωμένα Έθνη ή την ΟΥΝΦΙΚΥΠ και δεν μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο. Για τους πιο πάνω λόγους, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, ότι η επιδιωκώμενη να προσαχθεί μαρτυρία δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Οι αιτήσεις απορρίπτονται με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Kyriakides v. Republic, 1 R.S.C.C. 66, Zavros ν. Δημοκρατίας
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 106, Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 2188, Κωνσταντίνου ν. Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού (Αρ. 1)
(1992)4 Α.Α.Δ. 3330, Κολοκοτρώνη ν. Δημοκρατίας
(1997)4 Α.Α.Δ. 1817, Δημητριάδη κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1995)4 Α.Α.Δ.
- Αιτήσεις. Ενδιάμεσες αιτήσεις με τις οποίες ζητείται από τους αιτητές άδεια από το Δικαστήριο όπως τους επιτραπεί η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Π. Λιβέρας, για τους Αιτητές. Ε. Κλεόπα, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Οι υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσφυγές συνεκδικάζονται μαζί με άλλες προσφυγές, σύμφωνα με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 25.1.
- Στις προσφυγές αυτές με τις ενδιάμεσες αιτήσεις τους οι αιτήτριες εταιρείες, ζητούν από το Δικαστήριο να τους επιτραπεί η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας από αρμόδιους υπαλλήλους των Υπουργείων Εξωτερικών και Εσωτερικών με σκοπό να αποδείξουν το νομικό καθεστώς που διέπει τη "Νεκρή Ζώνη", κατόπιν της υπό της Κυπριακής Δημοκρατίας εκχώρησης, όπως ισχυρίζονται, του ελέγχου της περιοχής αυτής εις τα Ηνωμένα Έθνη. Οι ενδιάμεσες αυτές αιτήσεις των αιτητών ακούστηκαν ταυτόχρονα, δεδομένου ότι αφορούν τα ίδια γεγονότα και εγείρουν τα ίδια νομικά σημεία. Η προσαγωγή της επιδιωκόμενης μαρτυρίας επηρεάζει κατά τις αιτήτριες τη νομιμότητα της απαλλοτρίωσης των κτημάτων τους που βρίσκονται στη "Νεκρή Ζώνη", στοιχείο που ήταν γνωστό στους καθ' ων η αίτηση κατά τον ουσιώδη χρόνο. Τα κτήματα αυτά μαζί με άλλα, που βρίσκονται στην Αγλαντζιά, απαλλοτριώθηκαν για το σκοπό ανέγερσης στο χώρο αυτό του Πανεπιστημίου Κύπρου. Η "Νεκρή Ζώνη" είναι έκταση γης που παρεμβάλλεται μεταξύ των Τουρκικών Κατοχικών Δυνάμεων και της Εθνικής Φρουράς της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία εκτείνεται καθ' όλο το μήκος της γραμμής κατάπαυσης του πυρός. Με την προσαγωγή της προαναφερθείσας μαρτυρίας οι αιτήτριες στοχεύουν να αποδείξουν ότι στα απαλλοτριωθέντα κτήματα που εμπίπτουν στη "Νεκρή Ζώνη" χρειάζεται η άδεια των Ηνωμένων Εθνών για να ανεγερθούν σ' αυτά κτίρια και ότι μια τέτοια άδεια δεν έχει εξασφαλισθεί. Κατά συνέπεια, κατά την εκδοχή τους, ο σκοπός της απαλλοτρίωσης καθίσταται ανέφικτος και η Διοίκηση γι' αυτό το λόγο ενήργησε ενάντια προς τις αρχές της χρηστής διοίκησης. Το ανέφικτο της απαλλοτρίωσης και η παραβίαση των αρχών της χρηστής διοίκησης, είναι επίδικα θέματα στην προσφυγή των αιτητριών. Όπως ανάφερε ο κ. Λιβέρας αγορεύοντας ενώπιον μου, επιδιώκεται στην ουσία, με τις ένορκες δηλώσεις τους οι κρατικοί λειτουργοί των δυο Υπουργείων να αναφερθούν στο περιεχόμενο γραπτής συμφωνίας που ρυθμίζει το καθεστώς της "Νεκρής Ζώνης", που κατ' ισχυρισμό υπεγράφη το 1974 μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Ηνωμένων Εθνών. Διευκρίνισε δε ότι δεν αμφισβητείται η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στη "Νεκρή Ζώνη ", ούτε επιδιώκεται η αποκάλυψη κρατικών ή στρατιωτικών μυστικών. Απλώς επιδιώκεται να καταδειχθεί ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται για να δοθεί άδεια από τα Ηνωμένα Έθνη. Οι καθ' ων η αίτηση υπέβαλαν ένσταση με την οποία ισχυρίζονται ότι το θέμα που εγείρεται είναι νομικό και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπισθεί. Κυρίως όμως, διατύπωσαν τη θέση ότι το θέμα άπτεται και συναποτελεί στοιχείο της κρατικής κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία είναι αδιαμφισβήτητο ότι εκτείνεται εφ' ολοκλήρου του εδάφους της περιλαμβανομένων των κατεχομένων υπό του Τουρκικού Κατοχικού Στρατού εδαφών και της "Νεκρής Ζώνης", την κυριαρχία επί των οποίων διατηρεί. Επίσης αναφέρεται ότι βάσει του Διεθνούς Δικαίου η Κυπριακή Δημοκρατία είναι το μόνο αναγνωρισμένο κράτος, η δε κυριαρχία της επεκτείνεται και ουδέποτε έπαυσε να επεκτείνεται εφ' ολοκλήρου του εδάφους της, όπως αυτό καθορίζεται στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης. Παρά τη διατήρηση της κυριαρχίας σε όλη την επικράτεια, διατυπώνεται η θέση ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει αποδεχθεί όπως η ΟΥΝΦΙΚΥΠ ενεργεί μέσα στην περιοχή της "Νεκρής Ζώνης" (όπως άλλωστε ενεργεί και εντός άλλων περιοχών του κράτους) για τον αποκλειστικό και μόνο σκοπό της αποτροπής της παραβίασης της κατάπαυσης του πυρός και της αποφυγής προώθησης στρατιωτικών κινήσεων πέραν από τη γραμμή κατάπαυσης του πυρός. Τέλος, αναφέρεται ότι η μαρτυρία που επιδιώκεται να προσαχθεί είναι αόριστη και γενικής φύσεως και ότι σε περίπτωση που θα επιτραπεί, πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 67 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90). Κατά την ακρόαση της αίτησης η δικηγόρος της Δημοκρατίας κα. Έλενα Κλεόπα, διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει γραπτή συμφωνία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Ηνωμένων Εθνών για το θέμα της "Νεκρής Ζώνης", όπως ισχυρίστηκε ο κ. Λιβέρας και υποστήριξε τη θέση ότι η "Νεκρή Ζώνη" είναι έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας επί του οποίου διατηρεί την κυριαρχία της. Επίσης αναφέρθηκε και υποστήριξε τους λόγους της ένστασης. Ιδιαίτερα έθιξε το θέμα του ανέφικτου του σκοπού της απαλλοτρίωσης και ανάφερε ότι είναι πρόωρο να εγερθεί σ' αυτό το στάδιο. Τούτο είπε, εγείρεται μετά την παρέλευση τριών ετών, όπως ο περί Απαλλοτριώσεως Νόμος (Ν. 17/62), άρθρο 15
(1)και η νομολογία ορίζουν. Το θέμα της έκδοσης οδηγιών για προσαγωγή μαρτυρίας προς απόδειξη γεγονότων σε προσφυγή κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματος επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και εδράζεται στους: Κανονισμούς 19
(2)και 19 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, όπως τροποποιήθηκε. Στην υπόθεση Kyriakides v. Republic, 1 R.S.C.C. 66, στη σελ. 69 διατυπώθηκαν οι αρχές που διέπουν την αποδοχή μαρτυρίας από το Δικαστήριο τούτο στην Αναθεωρητική του Δικαιοδοσία. Ένας από τους καθοδηγητικούς παράγοντες που πρέπει να εφαρμόζονται κατά την εξέταση του θέματος αυτού, είναι κατά πόσο η μαρτυρία αυτή είναι εύλογα σχετική και αποδεικτική οιουδήποτε επίδικου θέματος ενώπιον του Δικαστηρίου και μπορεί ή όχι να βοηθήσει το Δικαστήριο στην απονομή της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη υπόθεση, σύμφωνα με τη δικαιοδοσία του. Η αρχή αυτή υιοθετήθηκε και ακολουθήθηκε έκτοτε σε αριθμό άλλων υποθέσεων (Βλ. μεταξύ άλλων, Zavros ν. Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 106, Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 2188). Η σχετικότητα προς τα επίδικα θέματα της επιδιωκόμενης να προσαχθεί μαρτυρίας είναι η πρώτη και βασική προϋπόθεση για τη δεκτότητα της, όπως προκύπτει από τη νομολογία. Κάθε θέμα που άπτεται της νομιμότητας της κρινόμενης απόφασης είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα. Η μαρτυρία η οποία διαφοροποιεί, αλλοιώνει ή μεταβάλλει το περιεχόμενο των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη προς ενίσχυση του κύρους της απόφασης, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Το κύρος της απόφασης συναρτάται με το καθεστώς των πραγμάτων που λήφθηκαν υπόψη. Αν τα στοιχεία ενώπιον του διοικητικού οργάνου είναι ασαφή, η αποφασήνιση τους δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο αλλά στο ίδιο το διοικητικό όργανο. Στοιχεία που δεν τέθηκαν ούτε λήφθηκαν υπόψη από το διοικητικό όργανο, δεν μπορούν να γίνουν παραδεκτά ως μαρτυρία. (Βλ. μεταξύ άλλων, Κωνσταντίνου ν. Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λεμεσού
(1992)4 Α.Α.Δ. 3330, Κολοκοτρώνης ν. Δημοκρατίας
(1997)4 Α.Α.Δ.1817). Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας επεκτείνεται σε ολόκληρο το έδαφος της όπως αυτό καθορίζεται στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης και δεν έγινε καμιά εκχώρηση του δικαιώματος αυτού στα Ηνωμένα Έθνη ή στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Εξάλλου αυτή είναι και θέση του δικηγόρου των αιτητριών. Παρά ταύτα οι αιτήτριες μέσον του δικηγόρου τους επιμένουν ότι σύμφωνα με τη ρηθείσα συμφωνία, χρειάζεται η άδεια των Ηνωμένων Εθνών για την ανέγερση κτιρίων στη νεκρή ζώνη και είναι αυτό το στοιχείο που επιδιώκεται να αποδειχθεί, πέραν του ισχυρισμού ότι τέτοια άδεια δεν έχει εξασφαλισθεί. Αν υποθέσουμε πως το περιεχόμενο της συμφωνίας είναι όπως ισχυρίζονται οι αιτήτριες, τότε η προτεινόμενη να προσαχθεί μαρτυρία μπορεί να χαρακτηρισθεί σχετική με το επίδικο θέμα της εφικτότητας και κατ' επέκταση της χρηστής διοίκησης και είναι δυνατό να τεκμηριώσει και να καταδείξει ότι η μη εξασφάλιση άδειας εκ των προτέρων από τα Ηνωμένα Έθνη, κατέστησε την απαλλοτρίωση ανέφικτη και σαν αποτέλεσμα παραβιάστηκαν οι αρχές της χρηστής διοίκησης. Το ανέφικτο της απαλλοτρίωσης με αυτή την έννοια έχει αποφασισθεί ότι μπορεί να εξετασθεί σε προσφυγή σ' αυτό το στάδιο και να επιφέρει ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης πριν από την παρέλευση τριετίας από την έκδοση του Διατάγματος Απαλλοτριώσεως όπως προνοεί το άρθρο 15 του Νόμου 15/62. Τέτοια προσέγγιση έγινε αποδεκτή πρωτόδικα στην Ευγενία Δημητριάδη κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1995)4 Α.Α.Δ.
- Ανεξάρτητα όμως από τη σχετικότητα, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν μου προκύπτει ότι οι καθ' ων η αίτηση, παρ' όλον ότι γνώριζαν ότι τα απαλλοτριωθέντα κτήματα των αιτητριών βρίσκονταν στη "Νεκρή Ζώνη", εντούτοις δεν προβαίνουν σε οποιαδήποτε αναφορά ότι για να ανεγερθούν επί των κτημάτων αυτών οποιαδήποτε κτίρια χρειαζόταν η άδεια των Ηνωμένων Εθνών, ούτε αναφέρονται σε οποιαδήποτε συμφωνία της Κυπριακής Δημοκρατίας με τα Ηνωμένη Έθνη ή την ΟΥΝΦΙΚΥΠ για το θέμα της "Νεκρής Ζώνης". Τέτοια στοιχεία δεν τέθηκαν ούτε λήφθηκαν υπόψη από τους καθ' ων η αίτηση όταν λάμβαναν την προσβαλλόμενη απόφαση και εκείνο που επιδιώκεται από την αιτήτρια είναι η διαφοροποίηση ή η μεταβολή του περιεχομένου των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης, που δεν είναι επιτρεπτό. Ανεξάρτητα όμως με την πιο πάνω διαπίστωση, επιπρόσθετα αναφέρεται ότι, η επιδιωκόμενη να προσαχθεί μαρτυρία είναι πράγματι αόριστη, όπως εισηγήθηκαν οι καθ' ων η αίτηση. Δεν καθορίζεται με σαφήνεια και δεν αναφέρεται η πηγή της γνώσης των μαρτύρων ως προς το περιεχόμενο της συμφωνίας. Μια κάποια αναφορά από ένα κρατικό λειτουργό στο περιεχόμενο της συμφωνίας, χωρίς την προσαγωγή του κειμένου ή των επίσημων πρακτικών που την στοιχειοθετούν, αν είναι προφορική, εγείρει θέμα αυθεντικότητας και είναι δυνατό να δημιουργήσει πλάνη λόγω έλλειψης ιδίας προσωπικής αντίληψης. Κατά συνέπεια και παρόλο που ο εξ ακοής κανόνας δεν τυγχάνει εφαρμογής στην διοικητική διαδικασία, εντούτοις η αποδεικτική αξία της επιδιωκόμενης να προσαχθεί μαρτυρίας, που σύμφωνα με τις προαναφερθείσες αυθεντίες δύναται να εξεταστεί και σε αυτό το στάδιο (βλ. Kyriakides (ανωτέρω)), δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις, να έχει την αναγκαία αποδεικτικότητα και βαρύτητα για να αποδείξει το περιεχόμενο μιας τόσο σημαντικής και λεπτής συμφωνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με τα Ηνωμένα Έθνη ή την ΟΥΝΦΙΚΥΠ και δεν μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο. Το θέμα του προνομίου της Κυπριακής Δημοκρατίας να μην αποκαλύψει το περιεχόμενο της ισχυριζόμενης συμφωνίας, δεν εγείρεται στο παρόν στάδιο και ούτε ζητήθηκε, παρόλο που ακούστηκαν επιχειρήματα γι' αυτό το θέμα. Επίσης δεν εγείρεται σ' αυτό το στάδιο ούτε το θέμα που προκύπτει από τις πρόνοιες του άρθρου 67 του Νόμου 1/
- Για τους πιο πάνω λόγους, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, ότι η επιδιωκώμενη να προσαχθεί μαρτυρία δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Οι αιτήσεις απορρίπτονται με έξοδα εις βάρος των αιτητριών. Οι αιτήσεις απορρίπτονται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο