Σιμιλλίδου ν. Δημοκρατίας
(1997)4 ΑΑΔ 3255 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1997)4 ΑΑΔ 3255 19 Δεκεμβρίου, 1997 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΑ ΣΙΜΙΛΛΙΔΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΑΡΧΗΓΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 780/96) Στρατός της Δημοκρατίας -Αξιωματικοί - Πειθαρχικό δίκαιο - Αρμοδιότητα επί πειθαρχικού παραπτώματος αξιωματικού-Ρυθμίζεται λεπτομερώς από τους Πειθαρχικούς Κανονισμούς-Παραβιάστηκε στην κριθείσα περίπτωση παρά την περί τον αντιθέτου γνωμάτευση εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας - Υιοθέτηση των παρατηρήσεων στη Μαρκαντώνης ν. Δημοκρατίας. Η αιτήτρια προσέφυγε κατά της επιβολής σε βάρος της πειθαρχικής ποινής πενθήμερης φυλάκισης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: Έχω καταλήξει πως είναι αναπόφευκτη η ακύρωση της ποινής. Οι Πειθαρχικοί Κανονισμοί ρυθμίζουν ειδικά τα ζητήματα της αρμοδιότητας και είναι σαφείς. Αρμόδιος σε πρώτο βαθμό είναι "ο διοικών αξιωματικός". Από εκεί και πέρα διανοίγεται "δευτεροβάθμια" δικαιοδοσία είτε για την επαύξηση ποινής που επιβάλλεται είτε για την εξέταση αναφορών παραπόνου που υποβάλλονται. Δεν είδε η νομική υπηρεσία αδυναμία επανεξέτασης στο πλαίσιο των Κανονισμών και των αρχών του διοικητικού δικαίου και κατ' ακολουθίαν δεν έχει συζητηθεί τέτοιο ζήτημα ενώπιόν μου. Θα αναμενόταν, ενόψει των ανησυχιών που υπήρχαν, εξ αρχής αναζήτηση συμβουλής από τον κατά το Σύνταγμα νομικό σύμβουλο της Δημοκρατίας και, πάντως, μετά την άποψη που εκ μέρους του εκφράστηκε, αποφυγή εμμονής σε ασυμβίβαστες προς αυτή νομικές προσεγγίσεις. Στην υπόθεση Νίκος Μαρκαντώνης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1997)4 A.A.Δ. 1287, αναφέρθηκα στις επιπλοκές από την πρόκριση τέτοιας πορείας και οι παρατηρήσεις μου ισχύουν και στην περίπτωση. Η ποινή επιβλήθηκε αναρμοδίως, και πρέπει να ακυρωθεί. Όπως και η απόρριψη της αναφοράς παραπόνου, που προϋπέθετε την ύπαρξή της. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας
(1995)4 A.A.Δ. 1495, Λεοντιάδης ν. Δημοκρατίας
(1996)4 Α.Α.Δ. 732, Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)4 Α.Α.Δ. 1179, Μαρκαντώνης ν. Δημοκρατίας
(1997)4 A.A.Δ. 1287. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης με την οποία απορρίφθηκε η αναφορά παραπόνου της αιτήτριας και τιμωρήθηκε με πενθήμερη φυλάκιση. Σ. Οικονομίδης, για την Αιτήτρια. Α. Χριστοφόρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Η αιτήτρια είναι ιατρός και υπηρετεί, με απόσπαση της από το Στρατό της Δημοκρατίας, ως μόνιμος Αξιωματικός Υγιειονομικού (Λοχαγός από 30.8.96) στην Εθνική Φρουρά. Στις 22.2.95, ενώ υπηρετούσε στο KEN Λεμεσού, τιμωρήθηκε από το διοικητή της με τετραήμερη κράτηση. Η ποινή αυξήθηκε ιεραρχικά σε δεκαήμερη κράτηση και τελικά, από το διοικητή του ΓΕΕΦ, σε πενθήμερη. Άσκησε προσφυγή και η ποινή ακυρώθηκε αφού κρίθηκε πως πάσχει από έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας. Επελήφθη της επανεξέτασης ο ίδιος ο διοικητής ΓΕΕΦ, κάλεσε την αιτήτρια σε απολογία, την έκρινε ένοχη πειθαρχικού παραπτώματος και, στις 30.7.96, τη τιμώρησε με πενθήμερη φυλάκιση. Η αιτήτρια υπέβαλε αναφορά παραπόνου που και αυτή εξετάστηκε από το Διοικητή και, μετά την απόρριψη της, άσκησε την παρούσα προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της ποινής. Η αιτήτρια παραπονείται και σε σχέση με το περιεχόμενο της απόφασης με ισχυρισμούς, μεταξύ άλλων, για παραβίαση του δεδικασμένου αλλά η πρώτη της θέση αναφέρεται στην αρμοδιότητα του Διοικητή. Ήταν, όπως εισηγείται, αναρμόδιος να επιληφθεί του θέματος σε πρώτο βαθμό αφού δεν ήταν ο κατά το χρόνο της διάπραξής του κατ' ισχυρισμόν παραπτώματος, ο "διοικών αξιωματικός" της. Παραπέμπει συναφώς ο ευπαίδευτος συνήγορος της στους Κανονισμούς 5
(1), 6
(1),
(2),
(3)και
(8)των Πειθαρχικών Κανονισμών της Εθνικής Φρουράς και εισηγείται πως "διοικών αξιωματικός" της και συνεπώς, αρμόδιος σε πρώτο βαθμό, ήταν ο Διοικητής του KEN Λεμεσού. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι στο μεταξύ είχαν μετατεθεί και η ίδια και ο τότε διοικητής της αφού είναι θεμελιώδες πως η επανεξέταση πραγματοποιείται με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που υφίστατο κατά το χρόνο έκδοσης της ακυρωθείσας απόφασης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους καθ' ων η αίτηση δεν υποστήριξε τη διοικητική απόφαση. Δεν καταχώρισε αγόρευση αλλά δήλωσε πως θεωρούσε βάσιμα τα επιχειρήματα της αιτήτριας σε σχέση με την αρμοδιότητα του Διοικητή. Στην πραγματικότητα είχε ο ίδιος συμβουλεύσει το Διοικητή να ανακαλέσει την ποινή, ακριβώς γι' αυτό το λόγο, υποδεικνύοντας πως το γεγονός της μετάθεσης, ως μεταγενέστερο, έπρεπε να αγνοηθεί. Για να επιμείνει όμως ο Διοικητής. Αντιλαμβανόταν πως αρμόδιος ήταν πράγματι ο τότε "διοικών αξιωματικός" της αιτήτριας αλλά έκρινε πως αυτή θα παρέμενε ατιμώρητη λόγω της στο μεταξύ μετάθεσης και της ίδιας και εκείνου. Αυτό εξ' αιτίας κενού που θεώρησε ότι υπήρχε στους Κανονισμούς που δικαιολογούσε "να παρακάμψουμε τη βασική αρχή του διοικητικού δικαίου" και την ανάληψη αρμοδιότητας από τον ίδιο, στη βάση εναλλακτικών ερεισμάτων στο Νόμο και στους Κανονισμούς. Έχω καταλήξει πως είναι αναπόφευκτη η ακύρωση της ποινής. Οι Πειθαρχικοί Κανονισμοί ρυθμίζουν ειδικά τα ζητήματα της αρμοδιότητας και είναι σαφείς. Αρμόδιος σε πρώτο βαθμό είναι "ο διοικών αξιωματικός". Από εκεί και πέρα διανοίγεται "δευτεροβάθμια" δικαιοδοσία είτε για την επαύξηση ποινής που επιβάλλεται είτε για την εξέταση αναφορών παραπόνου που υποβάλλονται. (Βλ. Ανδρέας Αριστοδήμου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1995)4 A.A.Δ. 1495, Παναγιώτης Λεοντιάδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1996)4 Α.Α.Δ. 732, Χριστόδουλος Κωνσταντινίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1997)4 Α.Α.Δ. 1179.) Δεν είδε η νομική υπηρεσία αδυναμία επανεξέτασης στο πλαίσιο των Κανονισμών και των αρχών του διοικητικού δικαίου και κατ' ακολουθίαν δεν έχει συζητηθεί τέτοιο ζήτημα ενώπιόν μου. Θα αναμενόταν, ενόψει των ανησυχιών που υπήρχαν, εξ αρχής αναζήτηση συμβουλής από τον κατά το Σύνταγμα νομικό σύμβουλο της Δημοκρατίας και, πάντως, μετά την άποψη που εκ μέρους του εκφράστηκε, αποφυγή εμμονής σε ασυμβίβαστες προς αυτή νομικές προσεγγίσεις. Στην υπόθεση Νίκος Μαρκαντώνης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1997)4 Α.Α.Δ. 1287, αναφέρθηκα στις επιπλοκές από την πρόκριση τέτοιας πορείας και οι παρατηρήσεις μου ισχύουν και στην περίπτωση. Η ποινή επιβλήθηκε αναρμοδίως, και πρέπει να ακυρωθεί. Όπως και η απόρριψη της αναφοράς παραπόνου, που προϋπέθετε την ύπαρξή της. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή για να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο