Έλλης Κυριακίδου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ. 425/96, 13 Ιανουαρίου 1998 Έλλης Κυριακίδου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ. 425/96, 13 Ιανουαρίου 1998 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση Αρ. 425/96 ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ.Κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ. Αναφορικά με το Άρθρο 146 του Συντάγματος Μεταξύ: Έλλης Κυριακίδου, από την Πάφο, Αιτήτριας - και - Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, Καθ΄ ων η αίτηση --------------------------- 13 Ιανουαρίου 1998 Για την αιτήτρια: Α. Ταλιαδώρος για Κ. Χρυσοστομίδη. Για τους καθ΄ ων η αίτηση: Λ. Χριστοδουλίδου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας. --------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αιτήτρια είχε υπηρετήσει στο Τμήμα Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ως διευθύντρια Παιδικής Στέγης από 25 Νοεμβρίου 1963 μέχρι 22 Σεπτεμβρίου 1971 - βλ. βεβαίωση του Τμήματος ημερ. 22 Σεπτεμβρίου 1991 - όταν εν συνεχεία διορίστηκε στη Δημοτική Εκπαίδευση όπου έκτοτε υπηρετεί ως δασκάλα οικιακής οικονομίας. Με επιστολή, ημερ. 15 Φεβρουαρίου 1996, ζήτησε από την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας αναγνώριση της προηγούμενης υπηρεσίας της. Παραθέτω το ουσιώδες μέρος: "..... διεκδικώ όπως στη σειρά κατάταξης μου στον κατάλογο των υποψηφίων για τη θέση Β.Δ/ντή Σχολείων Δημ. Εκπαίδευσης, ληφθεί υπ΄ όψη και η υπηρεσία μου στο τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας στο οποίο υπηρέτησα σαν διευθύντρια Παιδικής Στέγης από 20/9/63 (sic) μέχρι 20/9/71 (sic) (8 χρόνια) σύμφωνα με τον κανονισμό περί Δημ. Υπηρεσία αρ. 76 (φωτοαντίγραφο του οποίου επισυνάπτω) και μου προστεθούν οι ανάλογες μονάδες." Την αφορμή για αυτή τη διεκδίκηση την παρέσχε προφανώς η τροποποίηση του Κανονισμού 3
(1)των περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Καθορισμός Αναγνωρισμένης Υπηρεσίας για Σκοπούς Διορισμού, Προαγωγής και Προσαυξήσεων) Κανονισμών του 1990 (Κ.Δ.Π. 143/90) διά της προσθήκης της παραγράφου (ε) με την Κ.Δ.Π. 306/95 ημερ. 22 Δεκεμβρίου 1995. Ο εν λόγω Κανονισμός προέβλεπε πλέον ότι: "3.-
(1)Εκτός αν προνοείται διαφορετικά στους περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμους του 1969 έως 1988 και τηρουμένων των υπόλοιπων διατάξεων των Κανονισμών αυτών, αναγνωρισμένη υπηρεσία ή προϋπηρεσία για σκοπούς διορισμού, προαγωγής και προσαυξήσεων λογίζεται η εκπαιδευτική υπηρεσία, εφόσο είναι υπηρεσία ή προϋπηρεσία: .................................. .................................................. ......" "(ε) Στο Τμήμα Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας που σύμφωνα με σχετική βεβαίωση του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων εμπεριέχει το στοιχείο της καθοδήγησης και της εποπτείας: .................................. ..............................................." Ας σημειωθεί ότι το αρμόδιο Υπουργείο επιβεβαίωσε ότι η απασχόληση της αιτήτριας εμπεριείχε το στοιχείο της καθοδήγησης και εποπτείας. Η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας αποφάσισε ότι δεν ήταν νομικά επιτρεπτή η ζητηθείσα αναγνώριση. Με επιστολή, ημερ. 22 Μαρτίου 1996, γνωστοποίησε στην αιτήτρια το αποτέλεσμα και τους λόγους. Εκτίθενται στο απόσπασμα που ακολουθεί: "... η απασχόλησή σας στο Τμήμα Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας δεν μπορεί να αναγνωριστεί, γιατί σύμφωνα, με την πιο πάνω γνωμοδότηση, ο Κανονισμός 3
(1)(ε) είναι ultra vires προς το Νόμο και γιατί η εν λόγω υπηρεσία δεν είναι "εκπαιδευτική υπηρεσία", σύμφωνα με τον ορισμό που δίνει ο Νόμος και οι σχετικοί κανονισμοί." Τον πρώτο δοθέντα λόγο δεν παρίσταται ανάγκη να τον συζητήσω εφόσον νόημα θα αποκτούσε μόνο αν δεν ευσταθούσε ο δεύτερος ενώ, κατά την άποψη μου, ο δεύτερος ευσταθεί. Κι αυτό για τους λόγους που εξέθεσε ο Κωνσταντινίδης, Δ. πρόσφατα στην Αθανασίου ν. Δημοκρατίας, προσφ. αρ. 344/96 ημερ. 15 Δεκεμβρίου 1997, όπου εξέτασε το ίδιο ζήτημα. Απολήγουν στο ότι η επενεχθείσα τροποποίηση δεν μετέβαλε τη ρητή συνεχιζόμενη απαίτηση του Κανονισμού για "εκπαιδευτική υπηρεσία" ως προϋπόθεση αναγνώρισης. Στην προκείμενη περίπτωση η υπηρεσία της αιτήτριας ως διευθύντριας Παιδικής Στέγης δεν αποτελούσε εκπαιδευτική υπηρεσία. Αυτό είχε ήδη αποφασιστεί από την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας και γνωστοποιηθεί στην αιτήτρια με επιστολή ημερ. 23 Νοεμβρίου 1995 κατόπιν σχετικού αιτήματος της, ημερ. 24 Οκτωβρίου 1995. Εκείνη η απόφαση ποτέ δεν προσεβλήθη. Έπειτα, όπως αναφέρεται στην Αθανασίου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) με το οποίο συμφωνώ, "δεν θα ήταν λογικό να λεχθεί πως η καθοδήγηση και η εποπτεία είναι έκφραση εκπαιδευτικού έργου ώστε να θεωρείται ότι, έστω κατ΄ οικονομίαν, διευρύνεται με αυτό τον τρόπο ο όρος "εκπαιδευτική υπηρεσία"." Η προσφυγή αποτυγχάνει. Και απορρίπτεται με έξοδα. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται βάσει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος. Γ.Κ. Νικολάου, Δ. /ΕΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο