Νικόλα Λοΐζου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων κ.α., ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 309/95, 18 Φεβρουαρίου 1998 Νικόλα Λοΐζου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων κ.α., ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 309/95, 18 Φεβρουαρίου 1998 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 309/95 ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. ΗΛΙΑΔΗ, Δ. Αναφορικά με το Αρθρο 146 του Συντάγματος. ΜΕΤΑΞΥ: Νικόλα Λοΐζου, από τη Λάρνακα, Αιτητή και Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω
- Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων,
- Υπουργείου Οικονομικών - Τμήμα Τελωνείων Λάρνακα, Καθ'ων η αίτηση ------------------------------- 18 Φεβρουαρίου 1998 Για τον Αιτητή: δ. Λουκά. Για τους Καθ'ων η αίτηση: κα Δ. Παπαδοπούλου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας. --------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο αιτητής εισήγαγε στις 14/12/94 ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο Mercedes 190Ε από την Αγγλία. Με απόφαση των Τελωνειακών Αρχών που κοινοποιήθηκε στον αιτητή η αξία του οχήματος εκτιμήθηκε στις £6.
- Με βάση το πιο πάνω ποσό ο δασμός και ο φόρος καθορίστηκε σε £9.
- Ο αιτητής αφού κατέβαλε στις 10/1/95 το πιο πάνω ποσό των £9.036 χωρίς καμιά διαμαρτυρία ή ένσταση παρέλαβε το όχημα. Ενα περίπου μήνα αργότερα ο αιτητής με επιστολή της δικηγόρου του ημερομηνίας 6/2/95 ζήτησε την εξέταση του θέματος της εκτίμησης της τελωνειακής αξίας του οχήματος. Ο Διευθυντής Τελωνείου απάντησε ότι το θέμα αποτελούσε διοικητική πράξη, η νομιμότητα της οποίας θα μπορούσε να αμφισβητηθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο. Με την παρούσα προσφυγή ο αιτητής ισχυρίζεται ότι ο πιο πάνω καθορισμός της τελωνειακής αξίας του οχήματος είναι αποτέλεσμα έλλειψης δέουσας έρευνας και κατάχρησης εξουσίας αφού οι καθ'ων η αίτηση έπρεπε να είχαν αποδεχθεί τα σχετικά τιμολόγια πώλησης τα οποία ο αιτητής είχε παρουσιάσει σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης Δημοκρατία ν. Γ. Μαυρομμάτης & Σία (Α.Ε. 1060 της 20/1/94). Επιπρόσθετα ο αιτητής ισχυρίζεται ότι οι καθ'ων η αίτηση ενήργησαν αυθαίρετα καθ' υπέρβαση των αρχών της χρηστής διοίκησης. Είναι η θέση των καθ'ων η αίτηση ότι ο αιτητής στερείται έννομου συμφέροντος αφού κατέβαλε το ποσό που είχε καθοριστεί από τους καθ'ων η αίτηση αδιαμαρτύρητα. Αναφορικά με την ουσία της αίτησης οι καθ'ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η σχετική απόφαση των Τελωνειακών Αρχών ήταν ορθή και εύλογα επιτρεπτή. Απαραίτητη προϋπόθεση για την καταχώριση προσφυγής σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 146 του Συντάγματος είναι η ύπαρξη έννομου συμφέροντος. Δεν αμφισβητείται ότι η επιβολή δασμών από το Τμήμα Τελωνείων αποτελεί διοικητική πράξη η εγκυρότητα της οποίας μπορεί να αμφισβητηθεί με την καταχώριση προσφυγής. (Ιδε Director of the Department of Customs & Excise v. Grecian Hotel Enterprises Ltd
(1985)1 Α.Α.Δ. 476). Το τι αμφισβητείται στην παρούσα περίπτωση από τους καθ'ων η αίτηση είναι η ύπαρξη έννομου συμφέροντος αφού ο αιτητής είχε αποδεχθεί τον καθορισμό του πληρωτέου ποσού, το οποίο κατέβαλε χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία. Οπως έχει λεχθεί στην απόφαση Gulf Agency Ltd. ν. Δημοκρατίας, Αίτηση 954/88 της 24/9/89, "Αν ο αιτητής συναίνεσε ή αποδέχθηκε την έκδοση της πράξης, το έννομο συμφέρον δεν δημιουργείται. Η αποδοχή της πράξης θα πρέπει να είναι ελεύθερη και ανεπιφύλακτη και να μην έλαβε χώρα κάτω από την πίεση της επέλευσης επιβλαβών συνεπειών για τον αιτητή." Εχει επίσης τονιστεί ότι η "ελεύθερη και ανεπιφύλακτη αποδοχής μιας διοικητικής πράξης καθιστά απαράδεκτη την προσφυγή η οποία στρέφεται εναντίον της, ελλείψει συμφέροντος." (Ιδε Χ" Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας, Αίτηση 58/95 της 6/8/97. Ιδε επίσης Μάρκου ν. Δημοκρατίας
(1968)2 Α.Α.Δ. 267, Μυριάνθης ν. Δημοκρατίας
(1977)3 Α.Α.Δ. 165, Νεοκλέους ν. Δημοκρατίας
(1980)3 Α.Α.Δ. 497 και Χριστοδουλίδης ν. Δημοκρατίας
(1985)3 Α.Α.Δ. 1979.) Εχει υποβληθεί εκ μέρους του ευπαίδευτου συνήγορου του αιτητή ότι η αποδοχή της καταβολής των σχετικών δασμών και φόρων δεν έγινε εκούσια, ελεύθερα και ανεπιφύλακτα αφού ο ίδιος πιεζόταν ότι σε περίπτωση μη αποδοχής της απόφασης των καθ'ων η αίτηση θα αποστερείτο της άμεσης χρήσης του οχήματος. Στην παρούσα περίπτωση ο αιτητής μετά τον καθορισμό των τελωνειακών δασμών και φόρων, το ύψος των οποίων βασίστηκε πάνω στην τελωνειακή αξία του οχήματος, κατέβαλε το σχετικό ποσό χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία ή ένσταση. Δεν έχουν παρασχεθεί οποιαδήποτε στοιχεία που να υποστηρίζουν την άποψη ότι ο αιτητής τελούσε υπό πίεση και ότι είχε εκ των πραγμάτων υποχρεωθεί να καταβάλει τους σχετικούς δασμούς και φόρους. Ο αιτητής με την παράλειψη του να καταβάλει τα ποσά που είχαν καθοριστεί υπό διαμαρτυρία ή ένσταση έχασε το έννομο δικαίωμα να προσβάλει την εγκυρότητα του καθορισμού της τελωνειακής αξίας του οχήματος. Η αίτηση απορρίπτεται. Εχοντας υπόψη τα πιο πάνω δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του αιτητή που προσβάλλουν την εγκυρότητα της διοικητικής απόφασης λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας, έλλειψης αιτιολογίας και υπέρβασης των αρχών χρηστής διοίκησης εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση. Τ. ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ. /ΔΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο