Χριστάκη Χ"Χριστοδούλου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Δικαιοσύνης κ.α., Υπόθεση αρ. 802/96, 24 Φεβρουαρίου, 1998 Χριστάκη Χ"Χριστοδούλου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Δικαιοσύνης κ.α., Υπόθεση αρ. 802/96, 24 Φεβρουαρίου, 1998 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υπόθεση αρ. 802/96 ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. ΝΙΚΗΤΑ, Δ. Αναφορικά με το Άρθρο 146 του Συντάγματος Μεταξύ- Χριστάκη Χ"Χριστοδούλου Αιτητή - και - Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω
- Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης
- Αρχηγού Αστυνομίας Καθών η αίτηση ------------------- Ημερομηνία: 24 Φεβρουαρίου, 1998 Για τον αιτητή: Α. Παπαχαραλάμπους Για τους καθών η αίτηση: Μ. Ευαγγέλου ------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Είναι η τρίτη φορά που προσφεύγει ο αιτητής. Μολονότι ο προηγούμενος δικαστικός του αγώνας είχε ευοδωθεί. Με δικαστική απόφαση ημερ. 25/11/93 στην πρώτη προσφυγή με αρ. 124/92 ακυρώθηκε, μεταξύ άλλων, και η προαγωγή των ενδιαφερόμενων μερών Α. Χριστοφίδη και Π. Κακουλλή στη θέση Αστυνόμου Α΄ από 15/12/
- Αιτία της απόφασης ήταν η παραγνώριση του πρόσθετου προσόντος του αιτητή. Έγινε επανεξέταση, αλλά πάλιν δε δικαιώθηκε. Και κατέθεσε την προσφυγή με αρ. 39/
- Τη φορά αυτή η ακυρωτική απόφαση είχε ως λόγο την πλημμελή αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης. Το ιστορικό της κρινόμενης προσφυγής είναι σύντομο. Ο Αρχηγός της Αστυνομίας στην επιστολή του ημερ. 1/7/96 εισηγήθηκε εκ νέου την προαγωγή, από 15/12/91, εκτός άλλων, και των παραπάνω ενδιαφερόμενων μερών. Εισηγήθηκε επίσης "σε συμμόρφωση στην απόφαση του Δικαστηρίου" την προαγωγή του αιτητή με αναδρομική δύναμη από 1/1/
- Ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης έλαβε την επίδικη απόφαση στις 3/7/96 (παράρτημα Β στην ενσταση). Με αυτήν είχε προάξει τα ενδιαφερόμενα μέρη και ακόμη ένα υποψήφιο σε Αστυνόμους Α΄ από 15/12/91 και τον αιτητή με κάποιο άλλο υποψήφιο, που δεν προσέφυγε, στην ίδια θέση, αλλά από 1/1/
- Οι προαγωγές δημοσιεύθηκαν, ακολούθως, στις Εβδομαδιαίες Διαταγές, ημερ. 22/7/96, με αύξοντα αριθμό
- Προβλήθηκε προδικαστική ένσταση. Έχει αφετηρία τις διατάξεις του άρθρ. 6(β) του περί Αστυνομίας και Πυροσβεστικής Υπηρεσίας (Αναθεώρησις Μισθολογίου και Αναδιάρθρωσις Βαθμών) Νόμου του 1974 (αρ. 32/74): "6(β) Οι βαθμοί Αστυνόμου Α και Αστυνόμου Β καθίστανται συνδεδυασμένοι" Η ένσταση είναι ότι ο αιτητής δεν μπορεί να προσβάλει την επίδικη απόφαση. Δεν έχει, λόγω της φύσεως των θέσεων, έννομο συμφέρον. Η εισήγηση στηρίχθηκε στην απόφαση 767/94 Θεόδωρος Στυλιανού ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 18/8/95, όπου υιοθετήθηκε η Panayiotis Tsingis v. Republic
(1986)3 C.L.R.
- Η ουσία του σκεπτικού είναι ότι η άνοδος στο ψηλότερο βαθμό αποφασίζεται, αφού διαπιστωθεί μόνο πως ο υποψήφιος έχει τα προσόντα, τα οποία ορίζει ο Καν. 19(β) των περί Αστυνομίας (Προαγωγές) Κανονισμών του 1989 (Κ.Δ.Π. 52/89). Δεν αποτελούν προϋπόθεση οι συνηθισμένες συγκρίσεις με βάση τις οποίες διενεργείται η κανονική προαγωγή. Κατά την εισήγηση του δικηγόρου της Δημοκρατίας εφόσον τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν όλα τα απαιτούμενα προσόντα, ο αιτητής δε νομιμοποιείται να προσβάλει την ανέλιξη τους στον επόμενο βαθμό. Το πολύ πολύ θα μπορούσε να καταθέσει προσφυγή με την οποία να ζητά ακύρωση της ημερομηνίας έναρξης της προαγωγής του. Όχι όμως και να στραφεί εναντίον της προαγωγής συναδέλφων του, που πληρούσαν τα προσόντα για προαγωγή στην επίδικη θέση. Ο αιτητής για το πρώτο απαντά ότι η διάκριση που έγινε σε βάρος του αναφορικά με την ημερομηνία προαγωγής "θα επηρεάσει σίγουρα τη μελλοντική ανέλιξη των ενδιαφερόμενων μερών σε σχέση με τον αιτητή γεγονός που αναμφισβήτητα δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δε θίγει τη σφαίρα του έννομου συμφέροντος του αιτητή". Δε διαφωνεί ένας με την αρχή που διέπει την ανέλιξη στις συνδυασμένες θέσεις. Στην υπόθεση Θ. Στυλιανού, ανωτέρω, το θέμα ήταν άλλο. Είχε ακριβώς, ως επίκεντρο της υπόθεσης του αιτητή, τις παραδοσιακές συγκρίσεις, που κατά την αντίληψη του τον εμφάνιζαν αξιότερο. Αυτό είναι φανερό από τη δεύτερη κιόλας πρόταση της απόφασης αυτής: "Ο αιτητής επειδή, όπως υποστηρίζει, είναι εκδήλως πιο άξιος προσβάλλει την προαγωγή των ...................." (Ακολουθούν τα ονόματα των αξιωματικών που προάχθηκαν σε θέση Αστυνόμου Α΄από θέση Αστυνόμου Β΄.) Παρακάτω (στην ίδια απόφαση) διευκρινίζεται ότι "η απόφαση του Υπουργού να μην προάξει και τον αιτητή δεν οφειλόταν σε κρίση πως υστερούσε έναντι των προαχθέντων". Αναμφίβολα η επίδικη απόφαση δημιουργεί προβάδισμα προς όφελος των ενδιαφερόμενων μερών αναφορικά με την αρχαιότητα, που είναι ένα από τα κριτήρια ανέλιξης στη σταδιοδρομία αξιωματικών της Αστυνομίας. Οι δυσμενείς επιπτώσεις στην υπηρεσιακή κατάσταση του αιτητή είναι υπαρκτές και έχουν την αμεσότητα εκείνη που του δημιουργεί έννομο συμφέρον να επιδιώξει αναθεώρηση τέτοιας απόφασης με αίτηση ακυρώσεως. Η άποψη μου ενισχύεται από την πολύ πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στην Α.Ε. 2121 Νεοκλής Αγαθαγγέλου & άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας ημερ. 17/2/98, στην οποία μνημονεύεται - και ακολουθείται - η προηγούμενη απόφαση της Ολομέλειας στην Α.Ε. 2166 Γεωργίου & άλλοι ν. Δημοκρατίας, ημερ. 28/2/97, που είχε ως αντικείμενο προαγωγές στην αστυνομία. Στις υποθέσεις αυτές συμπεραίνεται πως ο αιτητής, υπό ουσιαστικά όμοιες συνθήκες με την κρινόμενη υπόθεση, διατηρεί έννομο συμφέρον να στραφεί κατά της επίδικης απόφασης. Παραθέτω τα σχετικά αποσπάσματα από τις σελ. 4 και 5 της Αγαθαγγέλου: "Εφόσον προδιαγράφεται ο επηρεασμός συμφέροντος με βεβαιότητα σε χρονικό σημείο του μέλλοντος αναγνωρίζεται δικαίωμα προσφυγής λόγω του αναπόφευκτου της έλευσής του...................Η ανατροπή της ιεραρχίας, στην τάξη όπου υπηρετούσαν, ήταν το άλλο στοιχείο που ενομιμοποιούσε την προσφυγή τους." Είναι, επομένως, με έννομο συμφέρον που κατατέθηκε και έχει προωθηθεί η υπό κρίση προσφυγή. Όπως θα προσέξει ένας από απλή ανάγνωση του αιτήματος της προσφυγής, εκείνο που προσβάλλεται είναι η αναδρομική προαγωγή των ενδιαφερόμενων μερών από 15/12/
- Ο αιτητής δεν επιδιώκει σύγκριση με τους συναδέλφους του, αλλά επιζητεί ακύρωση της ημερομηνίας προαγωγής, που τον θέτει σε μειονεκτική θέση απέναντι τους. Ο μόνος λόγος ακύρωσης που ανέπτυξε ο δικηγόρος του αιτητή είναι η έλλειψη αιτιολογίας για τη διάκριση που σημειώθηκε σε βάρος του πελάτη του και που εντοπίζεται στην έναρξη ισχύος της προαγωγής του σε σχέση με εκείνη των ενδιαφερόμενων μερών. Πουθενά, είτε στην επίδικη απόφαση είτε στα έγγραφα που προηγήθηκαν ή το υλικό του φακέλου, δε φαίνεται και δεν αιτιολογείται γιατί ο αιτητής δεν έτυχε στο θέμα αυτό ίσης μεταχείρισης. Η διαπίστωση μου είναι ότι δεν υπάρχει αιτιολογία τέτοια που να παρέχει στο δικαστήριο την ευχέρεια για έλεγχο. Για το λόγο αυτό η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με έξοδα σε βάρος της Δημοκρατίας. Σ. Νικήτας, Δ. /Κασ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο