Χαράλαμπου Κωνσταντίνου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Διευθυντή Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας κ.α., Υποθ.αρ.329/97, 826/97, 441/97, 29.5.1998

Χαράλαμπου Κωνσταντίνου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Διευθυντή Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας κ.α., Υποθ.αρ.329/97, 826/97, 441/97, 29.5.1998 Χαράλαμπου Κωνσταντίνου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Διευθυντή Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας κ.α., Υποθ.αρ.329/97, 826/97, 441/97, 29.5.1998 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Υποθ.αρ.329/97, 826/97, 441/97 ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ.ΑΡΤΕΜΙΔΗ, Δ Αναφορικά με το Αρθρο 146 του Συντάγματος ΜΕΤΑΞΥ: Χαράλαμπου Κωνσταντίνου, Α318, Συν.Μενεού, Αγ.Τριάδος 15, 7000 Μενεού και άλλου &# 9; αιτητών - και - Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Διευθυντή Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας και/ή Υπουργού Συγκοινωνιών και ΄Εργων καθ΄ων η αίτηση ------------------------ 29.5.1998 Για τον αιτητή στις προσφυγές 329/97 και 441/97: κα.Α.Ευσταθίου Για τον αιτητή στην 826/97: κ.Α.Παπαχαραλάμπους Για τους καθ΄ων η αίτηση: κ.Ξ.Ευσταθίου - δικηγόρος της Δ/τιας ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι προσφυγές 329/97 και 441/97 καταχωρίστηκαν από τον ίδιο αιτητή και στρέφονται ουσιαστικά εναντίον μιας απόφασης, της απόλυσης του από το αρμόδιο όργανο ως ωρομίσθιου υπαλλήλου. Η πρώτη προσφυγή στρέφεται εναντίον της «πρόθεσης», όπως στο αιτητικό καθορίζεται, να επιβάλουν την ποινή της απόλυσης στον αιτητή, μετά που κρίθηκε υπόλογος για σοβαρά παραπτώματα συμπεριφοράς, ενώ με τη δεύτερη αμφισβητείται η εγκυρότητα της απόλυσης του. Με την τρίτη προσφυγή, 826/97, ο αιτητής προσβάλλει την απόφαση με την οποία, μετά από την εις βάρος του πειθαρχική διαδικασία υποβιβάστηκε σε κατώτερη μισθοδοτική κλίμακα. Οι τρεις προσφυγές συνεκδικάστηκαν γιατί σ΄αυτές εγείρεται από το δικηγόρο της Δημοκρατίας κοινή προδικαστική ένσταση, που αφορά τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να επιληφθεί των προσφυγών. Εισηγείται πως το ζήτημα που δημιουργείται σ΄αυτές δεν εμπίπτει στη σφαίρα του δημοσίου αλλά του ιδιωτικού δικαίου. Αντίθετη είναι η άποψη των δικηγόρων των αιτητών. Θεωρήθηκε πρόσφορο να εξεταστεί το θέμα ως προκαταρκτικό. Καταχωρίστηκαν γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες αναπτύσσονται οι εκατέρωθεν θέσεις με αναφορές στις ίδιες αρχές δικαίου και νομολογίας. Τούτο δείχνει πως στην επίλυση του ζητήματος αναμειγνύονται νομικές αρχές, για τις οποίες δεν υπάρχει αμφισβήτηση, με τα πραγματικά γεγονότα, τα οποία όμως οι συνήγοροι υπαγάγουν με διαφορετικό τρόπο στο νόμο. Η νομική βάση της υπόθεσης καλύπτεται αποκλειστικά από τις διατάξεις του άρθρου 122 του Συντάγματος, όπου καθορίζονται οι όροι «δημόσιος υπάλληλος» και «δημόσια υπηρεσία». Ολόκληρο το άρθρο ακολουθεί: «Εν τω παρόντι κεφαλαίω οι κάτωθι όροι, εκτός εάν εκ της εν δεδομένη αλληλουχία χρήσεως όρου τινός προκύπτει άλλο τι, σημαίνουσι: Ο όρος «δημοσία θέσις ή αξίωμα» σημαίνει θέσιν ή αξίωμα εν τη δημοσία υπηρεσία. Ο όρος «δημόσιος υπάλληλος» δηλοί τον κατέχοντα μονίμως ή προσωρινώς δημοσίαν θέσιν ή αξίωμα ή τον αναπληρούντα τον μόνιμον κάτοχον. Ο όρος «δημοσία υπηρεσία» σημαίνει υπηρεσίαν υπαγομένην εις την Δημοκρατίαν, πλην της υπηρεσίας εν τω στρατώ ή εν τοις σώμασιν ασφαλείας της Δημοκρατίας και περιλαμβάνει υπηρεσίαν παρά τω Οργανισμώ Εσωτερικών Τηλεπικοινωνιών Κύπρου, τω Ραδιοφωνικώ Ιδρύματι Κύπρου και τω Οργανισμώ Ηλεκτρισμού Κύπρου και παρ΄οιωδήποτε ετέρω νομικώ προσώπω δημοσίου δικαίου ή παρ΄οιωδήποτε ετέρω οργανισμώ δημοσίου δικαίου άνευ νομικής προσωπικότητος, ιδρυομένοις προς το δημόσιον συμφέρον υπό νόμου, των οποίων τα κεφάλαια είτε παρέχονται είτε είναι ηγγυημένα υπό της Δημοκρατίας, εν ή δε περιπτώσει η επιχείρησις ασκείται αποκλειστικώς υπό τοιούτου νομικού προσώπου ή οργανισμού, εφ΄όσον η διοίκησις αυτού τελεί υπό τον έλεγχον της Δημοκρατίας. Ο εν αρχή όρος δεν περιλαμβάνει όμως υπηρεσίαν εις θέσιν ή αξίωμα ου ο διορισμός ή η πλήρωσις δυνάμει του Συντάγματος ενεργείται από κοινού υπό του Προέδρου και του Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας, ουδέ υπηρεσίαν εργατών, εκτός εάν ούτοι απασχολώνται τακτικώς ως εργάται εις μόνιμα έργα της Δημοκρατίας ή οιουδήποτε εκ των ειρημένων νομικών προσώπων ή οργανισμών.» Στις υποθέσεις που εξετάζουμε αφορά το μέρος του πιο πάνω άρθρου που διαλαμβάνει: « ......... ο εν αρχή όρος δεν περιλαμβάνει όμως υπηρεσίαν εις θέσιν ή αξίωμα ου ο διορισμός ή η πλήρωσις δυνάμει του Συντάγματος ενεργείται από κοινού υπό του Προέδρου και του Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας, ουδέ υπηρεσίαν εργατών, εκτός εάν ούτοι απασχολώνται τακτικώς ως εργάται εις μόνιμα έργα της Δημοκρατίας .........» (υπογραμμίζω την κρίσιμη διάταξη) Από το σημείο αυτό αρχίζει η διερεύνηση των πραγματικών γεγονότων, για να διαπιστωθεί αν η εξεταζόμενη περίπτωση εμπίπτει στην πιο πάνω ιδιότητα που καθορίζει το άρθρο του Συντάγματος. Υπάρχει βοηθητική νομολογία του Δικαστηρίου μας που θέτει κριτήρια που προσμετρούν σε μια τέτοια έρευνα. Είναι η υπόθεση Gregoris Androklis ν. The Republic